ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ..

Με ταραμάδες και άλλα "ισχυρά όπλα" του οπλοστασίου της, κατατροπώνει τηλεοπτικούς σταθμούς και τουρκικά σήριαλ..Εξαιρετικές και αποτελεσματικές ασκήσεις "δια την κατάληψη ν της Πόλεως και της Αγίας Σοφίας"..και οπωσδήποτε της κόκκινης μηλιάς..Τι μπορούν να κάνουν - και - οι "εθνικισταί"  για μια κάποια δημοσιότητα...

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΥΧΤΕΛ..

Δηλώσεις από τον "μόνιμο επιτετραμμένο" της κυρίας Μέρκελ στην Ελλάδα - και - υφυπουργό Εργασίας της, κ. Φούχτελ, που μαζί με τον έτερο και διάσημο απεσταλμένο κ. Ότο Ρεχάγγελ, "μανατζάρουν" παντοιοτρόπως την χώρα μας.. "Η Ελλάδα είναι ένας καταπληκτικός και ασφαλής τόπος για διακοπές, έχετε προχωρήσει μπροστά"..δήλωσε..Έχετε - και - εσείς δίκιο, σεβαστέ κύριε..Ακριβώς περί αυτού πρόκειται..Η Ελλάδα ασφαλής τόπος για τις διακοπές σας..Μα επιτέλους, τι άλλο θέλουμε...

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΣΤΗΝ ΛΑΡΙΣΑ...

Πρώτα απο όλα, τραγικό γεγονός που συγκλονίζει..Ολόκληρη η Ελλάδα είναι ανάστατη, θορυβημένη και στο πλευρό των γονιών, των φίλων, των συναδέλφων τους..Στο πλευρό και των τριών άλλων φοιτητών, με την ευχή να πάνε όλα καλά..Μετά, σκέψη, περίσκεψη, προβληματισμός, οργή..Χάθηκαν οι ζωές δύο νεαρών παιδιών..Οτιδήποτε και να ξεφουρνίζουν δημόσια ορισμένοι άθλιοι τύποι, κάποιοι αδίστακτοι και χοντρόπετσοι υμνητές και προπαγανδιστές της " παρούσας καταστάσεως και πολιτικής τάξεως", ο καθένας καταλαβαίνει πώς η κοινωνική κατάσταση και η πραγματικότητα   - που νεολαία και λαός βιώνουμε - δεν είναι άσχετες με το τραγικό γεγονός..Και ο κοινωνικός αγώνας, η αντίσταση στην εξαθλίωση που έχει επιβληθεί, είναι η άμυνα του λαού, της κοινωνίας, είναι κοινωνική αποτροπή, είναι συναγερμός για τις μικρές και μεγάλες τραγωδίες που "ευδοκιμούν" γύρω μας, στην κοινή θέα, είναι λαική ασπίδα αλληλεγγύης, ζωής και ελπίδας..

ΓΙΑ ΤΑ «ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ» ΚΑΙ «ΕΛΕΗΜΟΝΑ» ΚΙΝΗΜΑΤΑ

Άρθρο της Ναυσικάς Κυριάκη,
Μέλους του ιδρυτικού πυρήνα της ΕΝΑΚ

Κέρκυρα 22/1/2012

Τον τελευταίο καιρό και με αφορμή την οικονομική κρίση, παρατηρούμε και στη χώρα μας, να ανθίζει η φιλανθρωπία και η αλληλεγγύη. Πολλοί φορείς, όπως οι δήμοι και η εκκλησία καθώς και διάφορες εταιρίες, σπεύδουν να συνδράμουν με την ελεημοσύνη τους, άπορους, απολυμένους, άστεγους συμπολίτες μας. Παράλληλα, αναπτύχθηκε κίνημα αλληλεγγύης εξωθεσμικό, κίνημα που αποτελείται από εκπρόσωπους διαφορετικών κοινωνικών διαστρωματώσεων, εξαιρούμενων των εργατών και αγροτών.

Βλέπουμε κούτες με τρόφιμα, ρούχα, παπούτσια, κουβέρτες, να στοιβάζονται και να διανέμονται, παρουσία των ΜΜΕ και με τις ευλογίες του πολιτικού κόσμου. Πολύ συγκινητικά όλα αυτά. Όμως καλό είναι να σταθούμε σε δύο σημεία και να εξάγουμε τα συμπεράσματα μας.

Οπωσδήποτε, ο άνθρωπος που βρίσκεται στο δρόμο χωρίς δουλειά και στέγη χρειάζεται βοήθεια και συμπαράσταση. Το να του πετάς όμως ένα κουτί γάλα και ένα ψωμί, ίσως και μια κονσέρβα σήμερα, κανένα πρόβλημα δεν του λύνεις, παρά μόνο το επισιτιστικό για μια δυο - μέρες ή μια εβδομάδα. Οι θεσμικοί φορείς και εταιρείες που συμμετέχουν στις φιλανθρωπίες, συνεχίζουν ανενόχλητοι την ίδια (και χειρότερη) βάρβαρη τακτική των χαμηλόμισθων εργαζομένων, των εργαζομένων με δίμηνες συμβάσεις εργασίας, που θα οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια, σε νέους άπορους, σε νέους άστεγους. Όμως ανταποκρίνονται στην «κοινωνική εταιρική ευθύνη», τους απολυμένους και κατά συνέπεια πεινασμένους, να τους ελεούν. Πόση υποκρισία και πόση υπεροψία. Από την άλλη, όλα αυτά τα καλά παιδιά με την εθελοντική εργασία τους και τα ευγενικά γεμάτα κατανόηση χαμόγελα, που σκορπούν το χρόνο τους, παρέα με τους «ταπεινούς και καταφρονεμένους», στις πλατείες και στους σταθμούς, σε τι στοχεύουν και κυρίως πως ζουν. Όχι πάντως στο παράδεισο.

Οι «τράπεζες ανταλλαγών» και η «δίκαιη διάθεση» των προϊόντων εργασίας, δεν είναι μια καινούρια ιδέα που προέκυψε από την σημερινή ανάγκη και ανέχεια. Αυτές οι αντιλαϊκές και μικροαστικές θεωρίες, ξεκινούν από τα μέσα του χίλια οχτακόσια, θεωρίες των στυλοβατών του αναρχισμού και της ουτοπικής κοινωνίας. Στόχο έχουν την δημιουργία αναχωμάτων του κεφαλαίου, μέσα στο Λαό, νανουρίζοντας τον για μια δίκαιη κατανομή αγαθών, όταν και όποτε το κεφάλαιο ανακάμψει από την «κρίση» του, χωρίς να το θίγουν, χωρίς να το ανατρέπουν. Ξεθάβονται κατά καιρούς και κατά περίπτωση, ενεργοποιούν μηχανισμούς και οπαδούς που συντηρεί το σύστημα εσαεί με διάφορους τρόπους, από παροχές για «πολιτιστικούς» λόγους έως δημοσιογραφικές ανταποκρίσεις. Κοντολογίς επιδιώκουν μια κοιμισμένη από την ελεημοσύνη τάξη, η οποία πορεύεται με την προσδοκία της «κοινωνικής δικαιοσύνης» και «ταξικής αλληλεγγύης».

Η ΕΝΑΚ, δημιούργημα της ταξικής πάλης και κοινωνικής ζύμωσης, καλεί τον Λαό να μη ξεγελιέται από τις ψευτοθεωρίες και τα ψευτοκινήματα της ελεημοσύνης και της κάλπικης «συμπαράστασης». Να προσανατολιστεί ο λαός σε αγώνες με ουσιαστικό περιεχόμενο, να αντισταθεί δυναμικά και να ανατρέψει αυτούς που του στερούν τα ήδη κατακτημένα με αγώνες δικαιώματα του, το δικαίωμα στην εργασία, στην αμοιβή, στην στέγαση, στην υγεία, στον πολιτισμό. Τα λαϊκά στρώματα έχουν ανάγκη εργασίας όχι ελεημοσύνης.. Η απάτη της φιλανθρωπίας στοχεύει αποκλειστικά και μόνο στην αποδοχή των πολύ χαμηλών μισθών, χαμηλότερων ακόμα και των σημερινών. Τα λεγόμενα κινήματα αλληλεγγύης και συμπαράστασης με όποιο ιδεολογικό η κοινωνικό μανδύα και αν εμφανίζονται, τελικά εξυπηρετούν τις ανάγκες του συστήματος στη παρούσα φάση. Από την άλλη, η έντιμη και άδολη ανθρώπινη αλληλεγγύη, που δεν εμπορεύεται την ανθρώπινη δυστυχία, που δεν έχει σκοπιμότητες, εκφράζεται ήδη (και αυτό πρέπει να γίνει ακόμα περισσότερο), μέσα από εργατικά σωματεία και κινήσεις, αλλά και χιλιάδες σεμνές πράξεις αλληλεγγύης, απλών φτωχών ανθρώπων, στις γειτονιές όλης της χώρας.

Η πολιτική θέση της ΕΝΑΚ είναι ξεκάθαρη. Το πρόβλημα σήμερα, δεν βρίσκεται στο να μετατραπεί ένα τμήμα του Λαού σε «θεραπαινίδες» ενός άλλου τμήματος του Λαού και τελικά σε «θεραπαινίδες» των απάνθρωπων συνεπειών της βάρβαρης καπιταλιστικής πολιτικής. Άλλωστε είναι και μάταιο και αναποτελεσματικό, καθώς αυτές οι πολιτικές μεγαλώνουν ασταμάτητα το πρόβλημα, στέλνοντας συνεχώς νέες μάζες ανθρώπων στην εξαθλίωση και στο «περιθώριο».Η αλληλεγγύη, η ενότητα που έχουν σα βάση τον αγώνα για την ανατροπή, που χτυπά τις ρίζες του προβλήματος, αυτή είναι η δική μας πολιτική και προοπτική. Αυτή η προοπτική, δίνει στους εξαθλιωμένους των ημερών μας το βασικότερο που θέλουν να τους στερήσουν. Την αξιοπρέπεια τους_

ΕΝΑΚ: ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ - ΟΧΙ ΣΤΑ ΑΝΤΙΛΑΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

ΕΝΙΑΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ - ΕΝΑΚ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΕΝΑΚ: ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

ΟΧΙ ΣΤΑ ΑΝΤΙΛΑΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Η ΕΝΑΚ απευθύνεται με αυτή την ανακοίνωσή της προς το λαό και την νεολαία και επίσης προς τους άνδρες και τις γυναίκες της Ελληνικής Αστυνομίας και των διαφόρων μονάδων μαζικής καταστολής.

1) ΠΡΟΣ ΤΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ: Ένας νέος άνθρωπος, 30 χρονών, χαροπαλεύει, μετά από δολοφονικά χτυπήματα ανδρών των ΜΑΤ στην διάρκεια της απεργιακής διαδήλωσης (11/5) στην Αθήνα. Αρκετοί άλλοι διαδηλωτές τραυματίστηκαν από βάναυσα χτυπήματα. Η κυβέρνηση χρεώνεται αναγκαστικά αυτό το τραγικό επεισόδιο και ας ευχηθούμε να μη χρεωθεί οτιδήποτε χειρότερο. Χρεώνεται την ευθύνη για την κατάσταση που επικρατεί στις μονάδες καταστολής, χρεώνεται τις πολιτικές εντολές. Πρόσφατα είδαμε την φοβερή επίθεση ενάντια στο λαό της Κερατέας. Τα έχουμε δει και αλλού άλλωστε. Η έξαρση της κρατικής βίας και της τρομοκρατίας, η γενικότερη φασιστικοποίηση της κοινωνικής ζωής είναι, ξεκάθαρα, αποτέλεσμα των σκληρών αντιλαϊκών , νεοφιλελεύθερων πολιτικών, υπέρ του κεφαλαίου που εφαρμόζει και η σημερινή κυβέρνηση. Η εξόντωση του λαού υλοποιείται με δύο τρόπους.. Με τα οικονομικά μέτρα (μειώσεις μισθών, ιδιωτικοποιήσεις, ανεργία κλπ.) και όποτε χρειαστεί, με μεθόδους φυσικής βίας. Όπως εξελίσσεται η κατάσταση με τα νέα μέτρα που έρχονται, μαζί, ακόμα περισσότερο, θα ενταθεί και η καταστολή της λαϊκής διαμαρτυρίας. Η κρατική βία στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ενάντια στο λαό, ενάντια στο Σύνταγμα και τους νόμους, αυτούς τους στοιχειώδεις νόμους της χώρας διαμορφώνεται σαν καθημερινή πραγματικότητα.

Η μαζική αντίσταση του λαού και της νεολαίας σε αυτό το αίσχος, σε αυτή την αντιδημοκρατική εκτροπή αποτελεί συνταγματική, πολιτική, κοινωνική ευθύνη και υποχρέωση του λαού, ενός λαού που διεξάγει πλέον αγώνα επιβίωσης. Η αντίσταση και η διαμαρτυρία αποτελούν πράξη αξιοπρέπειας και επίσης , πράξη δημοκρατικής άμυνας.

2) ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Οι πολιτικές και τα μέτρα του Μνημονίου, οι επιλογές των καπιταλιστικών κέντρων ρίχνουν την χώρα μας σε ακόμα μεγαλύτερη εξάρτηση, υποταγή, διάλυση. Εσείς οι ίδιοι, όπως όλοι οι εργαζόμενοι της χώρας, «πληρώνετε» τις συνέπειες στους μισθούς σας, στα συνταξιοδοτικά σας, στη ζωή σας. Όλοι καταλαβαίνουμε ότι στις υπηρεσίες σας υπάρχει και κυριαρχεί μία συγκεκριμένη «αντίληψη» διαπαιδαγώγησης. Όπως, όμως, γνωρίζετε, ο λαός δεν σας πληρώνει για να τον δολοφονείτε αλλά για να τον προστατεύετε. Γνωρίζετε, επίσης, καλά ότι ορισμένοι κύκλοι, ύποπτοι κύκλοι, μεταφέρουν, κατευθύνουν και αναπαράγουν και ανάμεσά σας, φασιστικές και ρατσιστικές θεωρίες και αντιλήψεις με στόχο να σας διαμορφώσουν κατάλληλα και να σας οδηγούν σε αντικοινωνικές, αντιλαϊκές σε βάναυσες, αντιλήψεις και συμπεριφορές. Με ποιες μορφές και από ποιούς προάγεται αυτή η απαράδεχτη διαδικασία, εσείς, από τις εμπειρίες σας το γνωρίζεται καλύτερα. Όμως ο φασισμός είναι όπλο, αποκλειστικά στα χέρια του κεφαλαίου, πάντα ενάντια στο λαό και την πατρίδα.

Σας καλούμε σε αντίσταση συλλογικής και ατομικής ευθύνης και αξιοπρέπειας απέναντι στις πολιτικές της εθνικής εξάρτησης και της λαϊκής εξαθλίωσης. Η ΕΝΑΚ σας καλεί: Απομονώστε, καταγγείλετε τους Φασίστες, τους τυχοδιώκτες, τους επικίνδυνους. Μην συμμετέχετε στα στημένα παιγνίδια των διαφόρων συμμοριών που γίνονται για να προσφέρουν άλλοθι σε σκοτεινούς κύκλους. Τέλος κατανοήστε ότι το αστικό κράτος θα είναι μέχρι τέλους αστικό και ποτέ φιλολαϊκό. Σε αυτό δεν χωρά καμία αυταπάτη.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

Οι μάσκες έπεσαν πολύ γρήγορα!!!

Του Μανόλη Βασιλάκη μέλους του ιδρυτικού πυρήνα της ΕΝΑΚ

         Με πολλές παράτες η Νέα Δημοκρατία του Καραμανλή, λίγο πριν την πτώση της, «κατάφερε» να «απαλλάξει το λαό» από το «βαρίδι» της Ολυμπιακής Αεροπορίας. Και ο αγοραστής εμφανίστηκε σαν «σωτήρας» αφού «κανείς δεν ενδιαφερόταν να την αγοράσει».
Η πραγματικότητα όμως μόλις ένα χρόνο μετά τους διαψεύδει. Και αυτούς και τους διαδόχους τους (τους οπαδούς της «κόκκινης Ρόζας» που αναφωνούσαν στα μπαλκόνια «Σοσιαλισμός η Βαρβαρότητα» χωρίς όμως να αποκαλύπτουν ότι είχαν ήδη διαλέξει τη βαρβαρότητα) που συνετέλεσαν στην συμπαιγνία. Στους εννέα μήνες από την πώληση ανακοινώνεται από τις δύο «ανταγωνίστριες» ιδιωτικές πλέον εταιρείες ότι συμφώνησαν να συγχωνευτούν αμέσως μετά την δεσμευτική περίοδο του ενός έτους που ο αγοραστής δεν είχε το δικαίωμα να κάνει μεταβίβαση της εταιρείας.
      Δηλαδή ανακοίνωσαν με λίγα λόγια ότι το κρατικό μονοπώλιο έγινε ιδιωτικό!!! Με προοπτική να εκβιάζουν κυβερνήσεις με όπλα στα χέρια τους την διαμόρφωση των τιμών, τις άγονες γραμμές καθώς και το σχεδόν σφράγισμα της εσωτερικής αγοράς με την αδυναμία εισόδου νέων αεροπορικών εταιρειών, με στόχο την αποκόμιση τεράστιων κερδών και των κρατικών επιχορηγήσεων. Δηλαδή με λίγα λόγια ο τελικός στόχος ήταν να σταματήσει ο Ελληνικός λαός να πληρώνει την «ελλειμματική» κρατική Ολυμπιακή για να αρχίσει να πληρώνει και να επιδοτεί το ιδιωτικό μονοπώλιο στις αερομεταφορές με ποσά που τελικά θα είναι πολλαπλάσια των ελλειμμάτων της κρατικής εταιρείας!!!
Με την ανακοίνωση της πρόθεσης της συγχώνευσης η μία από τις δύο «ανταγωνίστριες» -η Aegean- σταμάτησε τα δρομολόγια προς Λήμνο και Κεφαλονιά.Και ενώ τυπικά σταμάτησε η διαδικασία της συγχώνευσης, με παρέμβαση της κυβέρνησης για να μην τους κράξουνε σε Ελλάδα και Ευρώπη, ξαφνικά ανακοινώνεται από την «νέα» Ολυμπιακή το χειμερινό της πρόγραμμα που δεν περιλαμβάνει τo κερδοφόρο δρομολόγιο της Κέρκυρας.Αφήνουν έτσι την Κέρκυρα και τους κερκυραίους στο έλεος του καρτέλ… Να θυμίσουμε ότι αμέσως μετά την ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής επιχειρήθηκε η κατάργηση του πρωινού δρομολογίου που ήταν και είναι ζωτικής σημασίας για τους κατοίκους του νησιού. Και για να μην ξεκινήσουν αντιδράσεις που θα εξέθεταν τα μελλοντικά τους σχέδια το επανέφεραν.
       Για να φτάσει αυτή τη στιγμή η Κέρκυρα να έχει δύο δρομολόγια για την Αθήνα ημερησίως χωρίς πρωινή πτήση!!! Και με το καρτέλ να επιβάλει ανεξέλεγκτα τις τιμές στα εισιτήρια.Αμέσως μόλις αντιληφθήκαμε την μεταβολή στο πρόγραμμα της «νέας» Ολυμπιακής δημοσιοποιήσαμε το θέμα και υποβάλλαμε το ακόλουθο ερώτημα στην επιτροπή ανταγωνισμού.
Σας καταγγέλλω ότι σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχα με τις κρατήσεις θέσεων της αεροπορικής εταιρείας Olympic Air για να κλείσω θέση για να ταξιδέψω στην Κέρκυρα μου είπαν ότι δεν συμπεριλαμβάνεται πλέον η Κέρκυρα στους προορισμούς της Olympic Air και πως αν ήθελα να ταξιδέψω για Κέρκυρα θα έπρεπε να επικοινωνήσω με την "ανταγωνίστρια" εταιρεία Aegean. Αν αυτό δεν είναι καρτέλ ποιο είναι;Και ρωτάω την αρμόδια επιτροπή ανταγωνισμού και την κοπτόμενη για τον ανταγωνισμό κυβέρνηση, ποια θα είναι η παρέμβασή της
     Η απάντηση της επιτροπής ανταγωνισμού φαίνεται στο συνημμένο έγγραφο…. Χωρίς κανένα σχόλιο σας την παραθέτω…

Σχόλιο κύκλων της ΕΝΑΚ

            1. Η ΕΝΑΚ παρακολουθεί στενά και με ενδιαφέρον τα γεγονότα, τις ζυμώσεις και τις εξελίξεις που σχετίζονται με τις εκλογές της αυτοδιοίκησης, του Νοέμβρη. Εκτιμούμε ότι τόσο από τις προεκλογικές ζυμώσεις και καταστάσεις ( συμμαχίες κλπ ) που θα διαμορφωθούν  όσο και από την ίδια την εκλογική διαδικασία, θα εξαχθούν σοβαρά και αντικειμενικού χαρακτήρα πολιτικά συμπεράσματα. Θα δοκιμαστούν πολιτικές προθέσεις, πολιτικές διακυρήξεις, προσανατολισμοί, ειλικρίνιες, υποκριτικές φωνασκίες. Θα κριθεί και θα στοιχειοθετηθεί  και η πολιτική αξιοπιστία και η πολιτική αναξιοπιστία. Θα έχει, επίσης, προηγηθεί των εκλογών μια δίμηνη φθινοπωρινή ατμόσφαιρα που τα λαικά στρώματα θα συνειδητοποιούν, μέρα τη μέρα, τα αποτελέσματα της πολιτικής του μνημονίου και των νέων αντιλαικών μέτρων που έρχονται.
            2. Το σύνολο των δηλώσεων του ( μέχρι τον Νοέμβρη ) περιφερειάρχη Ιόνιων Νησιών κ. Γεωργαλίδη σχετικά με τα στερεά απόβλητα ( αδειοδότηση ΧΥΤΑ Λευκίμμης αλλά μη λειτουργία του, δοκιμαστική! λειτουργία μονάδας! με συνέχιση του ΧΥΤΑ Τεμπλονιού κλπ ) αποτελεί ένα αντιφατικό πακέτο δηλώσεων προεκλογικού χαρακτήρα, αντικειμενικά  αναξιόπιστο που δεν μπορεί να ληφθεί σοβαρά υπόψιν από τους ενδιαφερόμενους των κόκκινων ζωνών και τον Κερκυραικό Λαό ευρύτερα.
            3. Οι ανακοινώσεις κυβερνητικών παραγόντων ( μετά και την τοποθέτηση, επιτέλους, νέας διοίκησης στον ΟΛΚΕ ) ότι θα συνεχιστούν τα έργα του παλιού λιμανιού με χρηματοδότηση περίπόυ δύο εκατ. ευρώ δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε εάν πρέπει να θεωρηθούν σαν ιδιαίτερα σοβαρές. Καταρχήν πρέπει να διευκρινιστεί εάν υπάρχει μια συνέχεια, σαφής και ξεκάθαρη συνέχεια, της πολιτικής της ΝΔ στο λιμάνι και στο συγκεκριμένο έργο. Η ΕΝΑΚ θα επανέλθει, συνολικά, την ερχόμενη περίοδο.

(άποψη) ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΙΟΝΙΟ

Του ΣΠΥΡΟΥ ΑΛΑΜΑΝΟΥ-ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ


Εχει γινει ευρεως γνωστο το γεγονος ότι η Αλβανια προσφατα παρεχωρησε βασεις στο τουρκικο πολεμικο ναυτικο το οποιο μπορει πλεον να ελλιμενιζεται και να διαθέτει διευκολύνσεις στα λιμάνια του Δυρραχιου και της Αυλωνας .

Η καταληξη αυτή είναι βεβαια αποτελεσμα , μεταξυ αλλων , και της ολιγωριας του Υπουργείου Εξωτερικων της Ελλαδας να υλοποιήσει την συμβατικη υποχρεωση που ειχε αναλαβει η χωρα μας για την κατασκευη εργων υποδομης προς το συμφερον του αλβανικου πολεμικου ναυτικου , παρα τις εκκλησεις του Υπουργου Εθνικης Αμυνας Ευ. Μειμαρακη .

Προκειται για σημαντικη εξελιξη στρατηγικου χαρακτηρα , η οποια δεν είναι δυνατον να αφησει διαφορη την πολιτικη και στρατιωτικη ηγεσια Των Ενοπλων Δυναμεων , καθως τα στρατηγικά δεδομενα της αντιπαραθεσης μας με την γειτονα Τουρκια μεταβαλλονται , προσθετοντας ένα επι πλεον παικτη, στο γεωπολιτικό παιγνιο : την γειτονα Αλβανια .

Εν πρωτοις καταρρεει εκεινη η θεωρια ότι η ισχυς της χωρας μας επιτρεπει να΄΄ χαλαρωσουμε΄΄ τα μετρα περιφρουρησης των συνορων μας , χερσαιων και ναυτικων .

Και τουτο διοτι , δεν νοειται ισχυς , χωρίς καλη ( τουλαχιστον ) κατασταση της οικονομιας . Και η κατασταση της οικονομιας μας είναι , όπως είναι παγκοινως γνωστο , κακη , τοσο στο δημοσιονομικο της μερος οσο και στο αναπτυξιακο.

Η οικονομια μας κηδεμονευεται από την τρόικα του ΔΝΤ , της ΕΕ και ΕΚΤ , η εθνικη κυριαρχια , εχει παραδοθει σ΄αυτην και τα οργανα της , το περίφημο Μνημονιο τεινει να θεσει στο περιθωριο το Συνταγμα μας , αφου υποστηριζεται από κυκλους της τροικας ότι οι οροι του Μνημονιου υπερισχυουν των αρθρων του Συνταγματος , ενώ το Μνημονιο δεν εχει εγκριθει από την Βουλη των Ελληνων με πλειοψηφία 180 βουλευτων , παρα το γεγονος ότι το αρθρο 28 παρ, 2 επιβάλλει να υπαρχει εγκριση της πλειοψηφίας των τριων πέμπτων του ολου αριθμου των βουλευτων σε περιπτώσεις που μπορεί να αναγνωρισθούν, με συνθήκη ή συμφωνία, σε όργανα διεθνών οργανισμών, αρμοδιότητες που προβλέπονται από το Σύνταγμα.

Δεν είναι τυχαια η ειρωνικη εκτιμηση του Νικολας Γκρουεφσκι , πρωθυπουργου της ΠΓΔΜ ότι ΄΄ η Ελλαδα είναι στα τεσσερα΄΄.


Το λαικο κινημα , αναντιστοιχο των καιρων , προβάλλει αποκλειστικά οικονομικα αιτηματα , χωρίς να θιγεται ,ουτε το ζητημα της απώλειας εθνικης κυριαρχιας , ουτε η αποθρασυνση των πασης φυσεως γειτονων μας και των προστατων τους , ιδιαιτερα εκεινων των οποιων διαφορα think tank , όπως το Ινστιτουτο STRATFOR .Χαρακτηριστικό είναι ότι οι συντάκτες της έκθεσης καταλήγουν διατυπώνοντας τον ισχυρισμό ότι «Η Ελλάδα είναι η πρώτη φορά από το 1820 που είναι πραγματικά μόνη της!».

Η άκρως αρνητική έκθεση του ινστιτούτου που συγκεντρώνει μερικούς από τους κορυφαίους γεωστρατηγικούς αναλυτές των ΗΠΑ οι οποίοι κατά κανόνα πριν την ενασχόλησή τους με το STRATFOR απασχολούντο σε κυβερνητικές θέσεις (CIA, Στέϊτ Ντιπάρτμεντ κλπ), προβλέπει τα εξής για το βραχυπρόθεσμο εθνικό μας μέλλον: Κρίσιμη μείωση του γεωπολιτικού της ρόλου στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, σενάρια ολοκληρωτικής εσωτερικής κατάρρευσης, παράλυση του πολιτικού ελέγχου, κοινωνική έξαρση με την χρήση βίαιων πρακτικών, σταδιακή αποσύνδεση από τις μεγάλες δυνάμεις, πολιτική αποσταθεροποίηση σε σημαντικό βαθμό, και έξοδο από την ευρωζώνη!

To παρον αρθρο δεν θα επεκταθει στις λοιπες πλευρες της κρισης , παρα μονον στην δυσμενη εξελιξη της εδραιωσης της τούρκικής ναυτικής ισχύος στο Βόρειο Ιονιο και την Αδριατικη .

Κατά τις προηγουμενες ημερες , η ελληνικη κοινη γνωμη έμαθε ότι μοιρα του τουρκικού στολου πραγματοποιησε ασκηση με πραγματικα πυρα δυτικα της Κεφαλληνίας .

Ερωταται : εναντιον ποιου υποθετικου εχθρου , κατά το σεναριο της ασκησης , εβαλαν τα τουρκικα πυροβολα ;

Μηπως η Τουρκια εχει βλεψεις προς Ιταλια ; Ασφαλως όχι!

Μ ηπως εχει βλεψεις περιφερειακής ισχυος στα κρατη τα οποια απαρτιζαν την πρωην Γουγκοσλαβια; Πιθανον , καθως σε καποια από αυτά τα διελθουν αγωγοι πετρελαιου και φυσικου αεριου , αρα η βουληση της τουρκικης πολιτικης είναι , ισως , η μεταδοση μηνυματος προς παντες ότι η ασφαλεια των αγωγων στηριζεται και στην ισχυ των τουρκικων ενοπλων δυναμεων .Και τουτο ,βαίνει παραλληλα προς την πολιτική ενισχυσης των δεσμων της Τουρκιας με τους μουσουλμανικους πληθυσμους . Συγκεκριμένα, επισκεπτόμενος τη Σερβία όπου η Τουρκια επιχειρεί πολιτικό και οικονομικό άνοιγμα, και εξ αφορμής της εκεί προγραμματισμένης του ομιλίας με θέμα «Η Οθωμανική κληρονομιά και οι μουσουλμανικές κοινότητες στα Βαλκάνια», ο τουρκος Υπουργος Εξωτερικων και καθηγητης γεωπολιτικης Νταβούτογλου ξεκαθάρισε ότι η τουρκική εξωτερική πολιτική στοχεύει στην αναβίωση μιας νέας οθωμανικής Βαλκανικής «θεμελιωμένης στις πολιτικές αξίες, την οικονομική αλληλεξάρτηση, τη συνεργασία και την πολιτιστική αρμονία, όπως ακριβώς εξασφαλίζονταν στα (παλιά) οθωμανικά Βαλκάνια».

Το μηνυμα είναι σαφες .

Μηπως λοιπον η Τουρκια επιτυγχανει την δημιουργια ενός ακομα μετώπου κατά της; Ελλαδας , ώστε , σε περίπτωση ελληνοτουρκικης κρισης ,να είναι δυνατη η επιτευξη στρατιωτικού πληγματος σε βαρος της στην περιοχη του Βορειου Ιονιου;

Η τελευταία εκδοχη αποτελει ισχυρη πιθανοτητα και πρεπει να αντιμετωπισθει ως υπαρκτη στα πλαισια ενός αμυντικού δόγματος αποτροπής.

Σκεφθηκαμε , αρα γε την πιθανοτητα καταληψης από τουρκους πεζοναύτες, οι οποιοι αποτελουν μονιμα μελη του πληρώματος των τουρκικών φρεγατών, ενός από τα διαποντια νησια ;

Μηπως μια τετοια ενδεχομενη ενεργεια παραπεμπει στα Ιμια ;

Αλλα , γιατι να χρειάζεται η Τουρκια σκηνικο Ιμιων στο Βορειο Ιονιο;

Μα γιατι στο Βορειο Ιονιο υπαρχουν πετρελαια , όπως στο Παρελθον ειχε υποστηριξει ο καθηγητης Γεωπολιτικης Ιωαννης Μαζης .Ανάλογο δεδομένο υπαρχει ,. κατά την εφημεριδα ΄ΠΟΝΤΙΚΙ και για την περιοχη του Καστελλόριζου, το οποίο απεχει ελαχιστα από τα Ιμια και το οποιο επιπλεει σε λιμνη πετρελαιου και άπτεται της Οικονομικής Ζωνης της Ελλαδας Λογω αυτων των πτετρελαιων αλλωστε , Το Συνταγματικο Δικαστηριο της Αλβανίας προσφατα ανετρεψε την Ελληνοαλβανικη Συμφωνια για τον προσδιορισμο των υφαλοκρηπίδας, η οποια πολύ ενοχλησε την Τουρκια , καθως δημιουργουσε σημαντικες αναλογίες για το Αιγαίο . Η απόφαση αυτή αποτελει ένα επι πλεον πληγμα στον σχεδιασμό της εξωτερικής μας πολιτικής, με απολυτη ευθυνη της αλβανικης πλευρας .

Αχμέτ Νταβούτογλου, Στρατηγικό βάθος, η διεθνής θέση της Τουρκίας (Εκδόσεις Ποιότητα 2010)

«Οι κοινωνίες οι οποίες έχουν στέρεες δομές και κατέχουν μία πολύ ισχυρή αίσθηση του ανήκειν και της ταυτότητας, που οφείλεται στην κοινή αντίληψη του χρόνου και του χώρου, και μπορούν με αυτή την αίσθηση να κινητοποιήσουν τα ψυχολογικά, κοινωνιολογικά, πολιτι¬κά και οικονομικά στοιχεία έχουν τη δυνατότητα να πραγματοποιούν στρατηγικά ανοίγματα ικανά να ανανεώνονται συνεχώς. Αντιθέτως, οι κοινωνίες που ζουν μία κρίση ταυτότητας και τη μετατρέπουν σε μία καταστροφή πολιτισμού περιέρχονται σε ένα στρατηγικό αδιέξοδο παραδομένες στη δίνη των ψυχολογικών, κοινωνικών, πολιτικών και οικονομικών διακυμάνσεων». σ. 57

ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ

Κέρκυρα, 8 Αυγούστου 2010

ΜΑΡΙΟΣ ΑΝΘΗΣ - ΝΑΥΣΙΚΑ ΚΥΡΙΑΚΗ

Μέλη του ιδρυτικού πυρήνα της Ενιαίας Αριστερής Κίνησης - ΕΝΑΚ

Στην δική μας εποχή ο αγώνας για την συσπείρωση, την αναγέννηση, την ουσιαστική ενότητα του λαϊκού κινήματος, για την αντίσταση και τη νικηφόρα προοπτική, είναι –θεωρούμε- κεντρικής σημασίας και όπως επιβεβαιώνεται διαρκώς, αγώνας ιδιαίτερα σύνθετος. Ο χώρος διεξαγωγής του είναι το λαϊκό κίνημα και παρράλληλα τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα, οι κοινωνικές δυνάμεις. Ο κρίσιμος αυτός αγώνας διαθέτει πολιτικοιδεολογικά χαρακτηριστικά, μαζί όμως, ολοένα και περισσότερο, εμπλουτίζεται στο εσωτερικό του με χαρακτηριστικά ταξικής πάλης και ταξικής αναμέτρησης που επιδρούν και καθορίζουν συμπεριφορές, πολιτικές, τελικά την ίδια τη διαδρομή. Είναι για μας ξεκάθαρη κι αφετηριακή θέση ότι η λαϊκή βάση πολιτικών φορέων και χώρων είναι βασικά αμέτοχη και εξαιρείται από αρνητικές εξελίξεις που διαμορφώνονται σε κέντρα αποφάσεων, στα οποία ουσιαστικά δε συμμετέχει, ούτε βέβαια της προσφαίρεται αυτή η δυνατότητα

Από την περίοδο που στελέχη της αυτοαποκαλούμενης «ανανεωτικής αριστεράς» μας κατηγορούσαν δημόσια ότι «προσβάλουμε την κουλτούρα του χώρου» (εμάς και άλλους συντρόφους) επειδή στεκόμασταν με συνέπεια σε θέσεις αρχών, δεν έχει περάσει πολύς καιρός. Ο καιρός είναι λίγος και τα λαϊκά ραντάρ ακόμα κρατούν στις οθόνες τους εκείνα τα στίγματα. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν συμβεί πολλά και έχουν αποκρυσταλλωθεί καταστάσεις που επιτρέπουν και επιβάλλουν πλέον μια ξεκάθαρη πολιτική ανακεφαλαίωση και μια βάσιμη, αντικειμενική πολιτική εκτίμηση. Μια δημόσια εκτίμηση επιβεβλημένη, στο πλαίσιο της δικής μας επικοινωνίας με το λαό και τους κοινωνικούς αγωνιστές.

Από τότε μέχρι σήμερα, η «κουλτούρα του χώρου» επέτρεψε και επέβαλλε σε έναν πολιτικό ηγέτη της «ανανεωτικής αριστεράς και της οικολογίας» να μετατραπεί σε υπάλληλο επιχειρηματικού ομίλου με την ιδιότητα του δοτού προέδρου μεγάλης ΠΑΕ! Αυτή η κουλτούρα επέτρεψε επίσης σε έναν «ιστορικό ηγέτη της ανανεωτικής αριστεράς» (κ. Λ. Κύρκο) να οργανώνει τηλεοπτικά γεύματα με τον πολιτική ηγεσία και τον πρωθυπουργό, λίγο πριν την εξαγγελία των αντιλαϊκών μέτρων και του Μνημονίου και να απαιτεί συστράτευση και κοινή πορεία μαζί τους. Επέτρεψε σ’ έναν τρίτο «ηγέτη», τον κ. Φ. Κουβέλη να κάνει διάσπαση και να ανακοινώσει (επιτέλους!) το δικό του κόμμα, ενώ ένας τέταρτος «ηγέτης» ο κ. Αλέξης Τσίπρας, βιώνει την μοναξιά του κάθως τον εγκαταλείπουν οι «φίλοι» του, οι στυλοβάτες και υποστηριχτές του στον κοινό τους αγώνα υπέρ της «ευρωπαϊκής προοπτικής και του οικολογικού πνεύματος» και ενάντια στον «αριστερισμό». Ο χαντακωμένος πολιτικός φορέας γίνεται κοινός περίγελος και οδηγείται στην ανυπολοψία και την ξεκάθαρη πολιτική χρεωκοπία.

Οι «ηγέτες» αυτοί είναι φανερό πλέον σε όλους, δεν ήθελαν συσπείρωση μαχητική, δεν ήθελαν λαϊκή ενότητα και κυρίως δεν άντεχαν το λαό και τους αγωνιστές γύρω τους, στα πόδια τους. Ήθελαν και επέβαλλαν τελικά αυτό στο οποίο απέδειξαν ότι αληθινά πιστεύουν: Μικρό κόμμα, τσιράκι, ουρά και δεκανίκι του αστικού πολιτικού και κοινωνικού συστήματος.

Ένα μεσοαστικό μόρφωμα, ακατάσχετης ρητορείας χωρίς περιεχόμενο, επικοινωνιακών τεχνασμάτων και σχημάτων, έξω από τον λαϊκό παλμό, τα προβλήματα, τους αγώνες. Ένα κόμμα στα μέτρα και τις προδιαγραφές του συστήματος, που δεν συγκρούεται, δεν οργανώνει ουσιαστικούς αγώνες, που δεν έχει στόχους, μορφή, περιεχόμενο. Ένα –εσκεμένα- αδόμητο σύνολο της «ευρωπαϊκής οικολογίας» που δεν διατάσσεται σε συνεπή αντικαπιταλιστική-αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση αλλά σε αποσπασματικές, ρητορικές κριτικές παρατηρήσεις και φιλικές συμβουλές στο σύστημα. Ένα τέτοιο κόμμα, όπως τελικά το κατάντησαν, μπορεί να το χρειάζεται το σύστημα για τις εφεδρικές ανάγκες του, όμως δεν το χρειάζεται η εργατική τάξη, η νεολαία, ο λαός, γι’ αυτό του στρέφουν μαζικά την πλάτη, δείχνοντας έμπραχτα την δυσφορία και την απαγοήτευσή τους.

Οι παραπάνω παρατηρήσεις μας, αναφέρονται σε ελάχιστα σε σχέση με το σύνολο και την πλοκή του ζητήματος, συμβολικής και ουσιαστικής σημασίας γεγονότα, που προσδιορίζουν και καθορίζουν την πορεία των εξελίξεων, κυρίως τα τελευταία δυο χρόνια.

Περισσότερο ακριβές είναι ότι ένα σύνολο γεγονότων διαμόρφωσε μια συσσώρευση μέσα στην οποία συνυπάρχουν σε αλληλοεξάρτηση όλα τα ποιοτικά στοιχεία μιας πολιτικής διαπάλης και μαζί μιας ταξικής διαπάλης. Αυτή την παράμετρο, της ταξικής διαπάλης, μέσα στο κίνημα, εμείς την υπογραμμίζουμε καθώς εκτιμούμε ότι είναι ανάγκη να τεθεί με ακόμα μεγαλύτερη ένταση και επιμονή στο πλαίσιο της πολιτικής δράσης και σκέψης.

Στο νομό μας, την Κέρκυρα, συνέβησαν τα -τουλάχιστον- δυο τελευταία χρόνια, όλες αυτές οι εξελίξεις που σχετίζονται ευθέως με το πλαίσιο, το κλίμα, που περιγράψαμε παραπάνω. Εκτιμούμε, μάλιστα, ότι η Κέρκυρα, λειτούργησε σε ένα ορισμένο βαθμό, ως προπομπός, σαν δοκιμαστικό πεδίο σε σχέση με γεγονότα ευρύτερης κλίμακας. Δεν θεωρούμε για την ώρα αναγκαίο να αναφερθούμε αναλυτικά και διεξοδικά σε αυτά τα γεγονότα. Θα θέσουμε μόνο ορισμένα θέματα που επιβεβαιώνουν περίτρανα το βασικό συμπέρασμα ότι η «ανανεωτική πολιτική» ούτε ανανεωτική είναι, ούτε ιδιαίτερα δημοκρατική είναι, ούτε βέβαια προγραμματική αντιπολίτευση διεξάγει, όπως φανφαρόνικα ισχυρίζεται:

1) Όλες οι ομάδες και παρέες της λογόμενης ανανέωσης και μαζί τους οι διάφοροι συνεργάτες τους «νεο-ανανεωτές» ακολούθησαν πρακτικές σκληρών αποκλεισμών και κάθε είδους καιροσκοπικών πρακτικών με στόχο τον στενό, τον πλήρη πολιτικό έλεγχο. Στην θέση μας για ανοιχτή, μαζική λαϊκή δράση, στην πολιτική μας θέση «πιο ενωτικά, πιο αριστερά» απάντησαν με «ανανεωτικές» βιαιότητες με παρασκηνιακές μεθοδεύσεις, με ακρότητες, με πλήρη αποκλεισμό.

Βέβαια, εμείς δεν αποκλειστήκαμε ούτε από το λαό και τη νεολαία, ούτε από την πολιτική δράση. Αυτοί ήταν που αποκλείστηκαν.

2) Σε όλα τα βασικά πολιτικά και κοινωνικά μέτωπα κινήθηκαν συνειδητά αποπροσανατολιστικά, με ένα συνδυασμό αποδυνάμωσης των κινημάτων και συμβιβασμού με το τοπικό μπλοκ εξουσίας.
Είναι χαρακτηριστική περίπτωση η στάση τους στο μεγάλο πρόβλημα των στερεών αποβλήτων, οι θέσεις που κατά καιρούς, ασύνδετα προέβαλαν, η εγκατάλειψη συλλογικών θέσεων, ο ρόλος στελεχών τους εντός του μπλοκ εξουσίας και της πολιτικής που αυτό ασκεί. Για το θέμα αυτό θα μπορούσε να γραφτεί ένα πυκνό άρθρο γεμάτο στοιχεία.

3) Η παρουσία τους στον εργατικό-λαϊκό χώρο, μέσα σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, δεν ήταν απλά ανύπαρκτη και περιφρονητική για τους εργαζόμενους της Κέρκυρας. Ήταν παρουσία εχθρική προς την ανάπτυξη των λαϊκών εργατικών αγώνων. Στήριξαν επίμονα και με όλους τους τρόπους τις συνδιακλιστικές ηγεσίες του δικομματισμού. Έφτασαν στο απίστευτο σημείο να κατεβάσουν, με πιέσεις και εκβιαστικά, διασπαστικό ψηφοδέλτιο στο μεγάλο σωματείο των ξενοδοχοϋπαλλήλων λαμβάνοντας το 1,5% των ψήφων(!) αρνούμενοι τις προτάσεις μας για ενωτικό ταξικό ψηφοδέλτιο.

4) Η επίσημη θέση για «ενότητας της αριστεράς» έγινε εδώ και περίγελος και υποκρισία. Χαντακώθηκε και συκοφαντήθηκε στα χέρια των παρεών που την επικαλούνται μόνο υποκριτικά και προσχηματικά.

5) Η λεγομένη «προγραμματική αντιπολίτευση» αποδεικνύεται απόλυτα κενή. Δεν εκφράστηκε από τους ανανεωτές και τους συμμάχους τους καμία συγκροτημένη, επικεντρωμένη και ολοκληρωμένη θέση-πρόταση για τα τεράστια προβλήματα του νομού μας στα χρόνια που πέρασαν. Η πολιτική παρέμβαση υπήρξε ασήμαντη, αδόμητη, χωρίς στόχους και προοπτική. Αξίζει –πράγματι- να υπενθυμίσουμε εδώ ένα απόσπασμα άρθρου-απάντησης τριων συντρόφων (Γ.Μ.-Σ.Κ.-Μ.Α.) που δημοσιεύτηκε στον τύπο στις 10/10/2008 και έλεγε: «η επίκληση της διάσημης ‘κουλτούρας τους χώρου’ όχι μόνο δεν μπορεί να συσκοτίσει την αλήθεια αλλά πετυχαίνει ακριβώς το αντίθετο. Την αναδεικνύει».

Επίσης, επειδή εμείς είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε σταθερά και επίμονα τον πολιτικό και κοινωνικό αγώνα, θα κλείσουμε αυτή την πολιτική παρέμβαση υπενθυμίζοντας ένα ακόμα απόσπασμα του παραπάνω αναφερόμενου άρθρου με ημερομηνία 10/10/2008, που υπογράμμιζε: «Τέλος , όμως, το σημαντικότερο θέμα αφορά την ατομική και συλλογική μας επιλογή και εστιάζεται στο ερώτημα: Είμαστε στη γραμμή του αγώνα, είμαστε στη γραμμή της ανατροπής ή είμαστε με τη γραμμή του συμβιβασμού και της μακάριας στασιμότητας; Από την απάντηση σε αυτό το επίκαιρο και πιεστικό ερώτημα δεν μπορεί και δεν πρόκειται να γλυτώσει κανείς».

Ανησυχία και ερωτηματικά για την παρουσία του Τουρκικού πολεμικού ναυτικού στο Ιόνιο

                                         Ανακοίνωση

                 Ανησυχία και έντονα ερωτηματικά προκαλεί, η όλο και πιο συχνή, παρουσία του Τουρκικού πολεμικού ναυτικού στο Ιόνιο και στις Αλβανικές ακτές. Αυτή την φορά το Τουρκικό ναυτικό πραγματοποιεί άσκηση ογδόντα χιλιόμετρα δυτικά της Κεφαλονιάς ενώ αναμένεται στον Τουρκικό στολίσκο να προστεθεί και το Τουρκικό υποβρύχιο «Inonu».

                 Όπως έχει γίνει γνωστό τα Τουρκικά πολεμικά πλοία φιλοξενούνται σε Αλβανικές ναυτικές βάσεις, μετά από ειδική άδεια που παραχώρησε το Αλβανικό κοινοβούλιο.

                  Είναι φανερό ότι, οι δραστηριότητες αυτές της Τουρκίας είναι ενταγμένες στην νέα στρατηγική που ακολουθεί η χώρα αυτή στον ευρύτερο χώρο της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Επίσης υπενθυμίζουμε τις αναφορές που συχνά – πυκνά αναπαράγονται από τα μεγάλα ΜΜΕ και αφορούν την ύπαρξη πλούσιων πετρελαϊκών κοιτασμάτων στην θαλάσσια περιοχή Δυτικά της Κέρκυρας – Ιονίου πελάγους.

                Η ΕΝΑΚ πιστεύει και επισημαίνει, ότι, τώρα στο κατώφλι του 21ου αιώνα, νέα δεδομένα και νέες σύνθετες καταστάσεις διαμορφώνονται μπροστά μας. Κάπου εδώ αρχίζουν να τελειώνουν και οι προσφιλείς σε ποικίλου κύκλους της Κέρκυρας, θεωρίες και φιλολογίες του είδους «Εμείς είμαστε Ευρώπη, είμαστε ασφαλείς και μακριά από τα γεγονότα και τα προβλήματα που αυτά δημιουργούν».

Η ΕΝΑΚ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΟΥΣ. ΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΧΑΝΤΑΚΩΝΕΤΑΙ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΙΔΕΑ

                                Κέρκυρα 17/06/2010


                      Ανακοίνωση

              Εδώ και αρκετό καιρό εκφράστηκαν δημόσια αρκετές αντιρρήσεις, παρεμβάσεις και καταγγελίες από φορείς, δημοτικές κινήσεις και δημοτικούς παράγοντες σχετικά με το έργο κατασκευής ποδηλατοδρόμων στην πόλη της Κέρκυρας, σχετικά με τον σχεδιασμό, την εκτέλεση, ακόμα και τις νομοτυπικές του διαδικασίες. Η ΕΝΑΚ παρακολούθησε αυτήν την δημόσια προβληματική έχοντας σαν δικό της βασικό πλαίσιο και κεντρική θέση α) μια ξεκάθαρα θετική άποψη που έχουμε για το ποδήλατο και τον ρόλο του σαν μέσο μεταφοράς, σωματικής άσκησης και ψυχαγωγίας και β) μια ξεκάθαρη θεώρηση ότι το ποδήλατο μπορεί να αποτελεί ουσιαστική εναλλακτική δυνατότητα για την κυκλοφορία εντός πόλης (για ορισμένους και εκτός πόλης).


             Δυστυχώς, το αποτέλεσμα υπήρξε για μια ακόμα φορά απογοητευτικό. Η κεκτημένη αλαζονεία και αναλγησία των πολιτικά υπευθύνων του έργου κυριάρχησε έναντι κάθε άλλης κριτικής παρατήρησης με συνέπεια την κατασκευή ενός βιαστικού, προβληματικού, δικτύου ποδηλατολωρίδων και ποδηλατοπεζοδρομείων. Ενός αδόμητου, διακεκομμένου δικτύου με περιορισμένη συγκρότηση και κοινωνική αντίληψη, αφού έχει προκαλέσει κυκλοφοριακό έμφραγμα και μαζί διαμαρτυρίες για τις αρνητικές συνέπειες που προκαλεί στην εμπορική – οικονομική δραστηριότητα διάφορων περιοχών. Όπως διαφαίνεται, από το ξεκίνημα το έργο δεν ενέπνευσε σιγουριά και ασφάλεια ούτε στις μεγάλες ηλικίες, ούτε στις μικρές ηλικίες των ποδηλατών και δεν έχει αρκετούς χρήστες (σχεδόν καθόλου χρήστες) παρά την καταλληλότητα της εποχής.

             Πρέπει να πούμε ότι οι προσπάθειες ορισμένων δημοτικών παραγόντων που είδαν το φως της δημοσιότητας και που πήραν «προσωπικά» την εκτέλεση του έργου, οι προσπάθειες να το φορτίσουν «ιδεολογικά» βάζοντας σε αντιπαράθεση με το αυτοκίνητο και τις «λαμαρίνες» όπως είπαν, εκτός από ανεδαφικές είναι αποπροσανατολιστικές κι αχρείαστες. Αυτού του είδους οι σπασμωδικές, διαιρετικές, ελιτίστικες «επιχειρηματολογίες» περισσότερο προκαλούν – τον πολλαπλά ταλαιπωρημένο Κερκυραϊκό λαό, τον Κερκυραίο οδηγό, ιδιοκτήτη ΙΧ – παρά στηρίζουν το ποδήλατο, ενώ εκθέτουν εντονότερα τον σημερινό Δήμαρχο και την πλειοψηφία του Δήμου που έχει αλλεπάλληλα καταπονηθεί και βυθιστεί από τις Βοναπαρτικές συμπεριφορές.

            Είναι - εκ του αποτελέσματος – βέβαιο ότι αναφερόμαστε σε ένα έργο με πολλά – πολλά προβλήματα. Ένα έργο που έγινε βιαστικά, πρόχειρα, ίσως με προεκλογικό πνεύμα και σίγουρα με στόχο να καταναλωθούν τα δύο εκατομμύρια ευρώ του προγράμματος που το χρηματοδότησε. Η ΕΝΑΚ δεν μπορεί να γνωρίζει αν δοθεί στο μέλλον ευκαιρία διόρθωσης, ανασχεδιασμού, ανακατασκευών στο έργο αυτό. Εμείς το θεωρούμε αναγκαίο και το ζητάμε. Για τον λόγο αυτό θέτουμε σε δημόσιο προβληματισμό τις παρακάτω κεντρικές παρατηρήσεις και ιδέες:

           1) Είναι βασικό να ξεκαθαρίσουμε και να αποκτήσουμε στρατηγικό προσανατολισμό για το κύριο θέμα που είναι ΤΙ ΠΟΛΗ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ και επίσης, με όρους ρεαλιστικούς, ΤΙ ΠΟΛΗ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΟΥΜΕ. Οι διαμετρικά αποκλείνουσες αντιλήψεις καθώς και οι μαθητευόμενοι μάγοι, ειδικά στο επίπεδο της διαχειριστικής εξουσίας, εντείνουν τα αδιέξοδα και αναβαθμίζουν το έλλειμμα στρατηγικής άποψης για την σύγχρονη πόλη μας και το μέλλον της. Η πόλη μας δεν μπορεί πλέον να κινείται με αδρανή ασάφεια ανάμεσα στο λεγόμενο παραδοσιακό και στις ανάγκες και δυνάμεις της σύγχρονης πραγματικότητας. Επίσης η πόλη μας δεν μπορεί πλέον να κινείται σαν εκρεμμές, αιχμάλωτη των ιδεοληπτικών οπαδών ξένων μοντέλων, ξένων πόλεων. Η Κέρκυρα, για πολλούς και αντικειμενικούς λόγους δεν είναι Ρώμη, Βενετία, Άμστερνταμ, Κοπεγχάγη, μα ούτε Νάπολη ή Κάιρο. Η Κέρκυρα πρέπει να δώσει τις ΔΙΚΕΣ ΤΗΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ, να βρει οραματικά και ρεαλιστικά τον δικό της δρόμο. Είναι δραματική αντίφαση (του μπλοκ εξουσίας) ενώ δεν θέλει να λύσει αποτελεσματικά και ορθολογικά το σπουδαιότερο απ’ όλα, το πρόβλημα των σκουπιδιών, πετώντας τα σκουπίδια κάτω από το χαλί του σπιτιού, στην χωματερή του Τεμπλονιού, να θέλει, δήθεν, να παρουσιάσει «το σπίτι όμορφο και καθαρό». Δεν το πετυχαίνει και το αποτέλεσμα το αποδεικνύει. Στρατηγική αντίληψη, ορθολογικός σχεδιασμός και οικονομική αντίληψη είναι η πρώτη βασική προϋπόθεση, κατά την άποψη της ΕΝΑΚ.

              2) Με βάση τα δεδομένα και τις παραμέτρους που αφορούν την πόλη μας οι ποδηλατοδρόμοι ως επιλογή, σχετίζονται με ένα πλέγμα άλλων ανοιχτών και άλυτων ζητημάτων που συνθέτουν από ουσιαστική και όχι δημαγωγική σκοπιά το κοινωνικό και οικολογικό της πρόβλημα. Νέες χωροθετήσεις, πεζοδρομήσεις κλπ. Κυκλοφοριακό – συγκοινωνίες και θέσεις στάθμευσης – χώροι πάρκινγκ – αποτελούν συστατικά μέρη του θέματος που αν δρομολογηθούν (και από τον τρόπο που θα δρομολογηθούν) και θα επιλυθούν, διαμορφώνεται μια εντελώς νέα πραγματικότητα.

              3) Η πόλη χρειάζεται επείγουσα και ορθολογική αντιμετώπιση του προβλήματος – νάρκη, που λέγεται κυκλοφοριακό και στάθμευση ΙΧ . Το πρόβλημα δεν λύνεται με ενέργειες που το καθιστούν ακόμα μεγαλύτερο. Εμείς εκτιμούμε και θεωρούμε ότι η αντιμετώπιση του προβλήματος της στάθμευσης και κυρίως των πάρκινγκ στην σύγχρονη πόλη, απαιτεί εξαγωγή συμπερασμάτων από τις πρόσφατες εμπειρίες, με βάση τον συνδυασμό ρεαλισμού και ριζοσπαστικής αντίληψης. Εκτιμούμε ότι ένα σημαντικό τμήμα του προβλήματος πρέπει να επιλυθεί στον εσωτερικό κύκλο της πόλης και υπενθυμίζουμε πχ την ολοκληρωμένη πρόταση της ΕΝΑΚ για την περιοχή Σπηλιάς. Όσο όμως η πόλη κυριαρχείται από γενική αδράνεια (πχ έργο Λαϊκής) η αντιμετώπιση των προβλημάτων δυσχαιρένει.

Τέλος με δύο βασικές για την ΕΝΑΚ πολιτικές παρατηρήσεις:

              Α) Η αντιμετώπιση των θεμάτων της Κέρκυρας είναι παράλληλα αντιμετώπιση των προβλημάτων των κατοίκων, των πολιτών της Κέρκυρας. Αυτοί που δρομολογούν «λύσεις» υπέρ των συμφερόντων, των κερδοσκόπων και των διαφόρων «επενδυτών» θα βρουν απέναντί τους και την ΕΝΑΚ και τον Κερκυραϊκό Λαό. Αυτοί που απεργάζονται «ανταποδοτικά έργα» και ΣΔΙΤ με την σκέψη «ο λογαριασμός θα σταλεί στον πολίτη» πρέπει να ξέρουν ότι ο Κερκυραϊκός Λαός δεν αντέχει άλλο. Αυτό δεν το λέει η ΕΝΑΚ το λέει ο Λαός σύσσωμος και αν θέλουν ας τον ρωτήσουν.

              Β) Χωρίς σοβαρή αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων, κόντρα στο μπλοκ εξουσίας και τα διάφορα πλοκάμια του, δεν θα δρομολογηθούν λύσεις, ούτε μικρές ούτε μεγαλύτερες. Η ελπίδα υπάρχει, βρίσκεται μέσα στον Λαό και την νέα γενιά, εκεί που φωλιάζει και το μήνυμα της ΕΝΑΚ.

ΝΑ ΑΠΟΜΟΝΩΘΕΙ ΤΟ ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΟ ΙΣΡΑΗΛ. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

                                    
ΕΝΙΑΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΕΡΚΥΡΑΣ - ΕΝΑΚ

         ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
                                            
                      Εξήντα και περισσότερα χρόνια μετά την ίδρυση του, τo κράτους του Ισραήλ επιβεβαιώνει με τις πρακτικές του, διαρκώς και διαρκώς, μια ιδιότυπη συμπεριφορά. Την συμπεριφορά ενός οργανισμού που αντιλαμβάνεται τα γεωγραφικά του όρια περισσότερο σαν εδαφική «έδρα», σαν βάση μιας ευρύτερης δραστηριότητας, τόσο στην περιοχή της Μ. Ανατολής όσο και παγκόσμια.
                     Σειρά κινήσεων και δραστηριοτήτων του Ισραήλ, με τελευταίο παράδειγμα την επιδρομή σε διεθνή ύδατα ενάντια στην νηοπομπή προς την Γάζα ,αποδεικνύουν την «ειδική αντίληψη», την «ειδική θεώρηση» που έχει για την σχέση του με τον χώρο και τον χρόνο. Το Ισραήλ κινείται αυθαίρετα, τυχοδιωκτικά και προκλητικά αδιάφοροo σε σχέση με αυτό που ονομάζεται διεθνές κεκτημένο και επίσης σε σχέση με αυτό που ονομάζεται διεθνές δίκαιο. Ένα πρόσφατο και επιπλέον παράδειγμα αυτής της προκλητικής συμπεριφοράς του Ισραήλ είναι η πλήρης άρνησή του να δεχτεί διεξαγωγή διεθνούς έρευνας για την πολύνεκρη επιδρομή στο τουρκικό πλοίο Mavi Marmara, πρόταση που με ιδιαίτερη επιμονή έκανε ο Γάλλος υπουργός εξωτερικών Μπερνάρ Κουσνέρ. Η συμπεριφορά, η πολιτική, η ιδεολογία του Ισραήλ προσομοιάζει εντονότερα σε πολυεθνικό οργανισμό με ειδικές στοχεύσεις παρά σε κράτος με την έννοια του κοινά παραδεκτού όρου.

                    Έτσι το Ισραήλ έχει διαμορφώσει και επιβάλλει ένα πλαίσιο κράτους μη κράτους Ένα ασαφές πλαίσιο για τον ρόλο του, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του στο διεθνές περιβάλλον και στην περιοχή της Μέσης Ανατολής.

                    Η προκλητική στήριξη του Ισραήλ από τον Ιμπεριαλισμό κυρίως τον βορειοαμερικανικό και διαχρονικά από τα καπιταλιστικά κέντρα, είναι τόσο έντονη που έχει θεριέψει σε απίστευτα επικίνδυνο βαθμό την αλλοφροσύνη των ηγεσιών, των στελεχών και των υπηρεσιών που διαθέτει .Έτσι έχει εξελιχθεί σαν οντότητα με χαρακτηριστικά διεθνούς συμμορίας που δρα πολυπλόκαμα στον οικονομικό - κοινωνικό και στρατιωτικό χώρο.

                   Αναμφίβολα το Ισραήλ επικαλείται, ορισμένα επιχειρήματα προκειμένου να δικαιολογεί τις κινήσεις και τις επιλογές του, με σημαντικότερο όλων τους λόγους «εθνικής ασφάλειας» και «διαρκούς απειλής» που υφίσταται λόγω της γεωγραφικής του θέσης. Όμως και τα μικρά παιδιά γνωρίζουν ότι το Ισραήλ χρησιμοποιεί προσχηματικά και καταχρηστικά αυτούς τους λόγους. Και τα μικρά παιδιά γνωρίζουν ότι το Ισραήλ δρα με τέτοια θρασύτητα που θα ζήλευαν μεγάλες ιμπεριαλιστικές χώρες. Όλοι γνωρίζουν ότι το Ισραήλ δεν προσπάθησε και δεν θέλησε να αποτελέσει παράγοντα ειρήνης, σταθερότητας, φιλίας και συνεργασίας τόσο στην περιοχή του όσο και στην διεθνή σκηνή. Η επιθετικότητα έγινε το σύμβολο της σημαίας του.          

                  Η σιωνιστική τρομοκρατική συμμορία του Ισραήλ όπως κινείται αποτελεί μεγάλο και ξεκάθαρα υπαρκτό πρόβλημα για την ειρήνη, την ασφάλεια και την ομαλότητα στην μεσανατολική - μεσογειακή περιοχή αλλά και διεθνώς. Η λεγόμενη διεθνής κοινότητα και οι παγκόσμιοι οργανισμοί, που συνήθως μεροληπτούν - υπάρχουν εκατοντάδες παραδείγματα στην σύγχρονη ιστορία - αυτοί οι οργανισμοί οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να ασκήσουν σοβαρές και έμπρακτες πιέσεις στο Ισραήλ .

                Πρώτο μέτρο σε αυτή την κατεύθυνση η ολόπλευρη στήριξη ενός ενιαίου -ανεξάρτητου και ουσιαστικά λεύτερου Παλαιστινιακού κράτους .

ΠΕΘΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ

ΕΝΙΑΙΑ  ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΕΡΚΥΡΑΣ – ΕΝΑΚ

Κέρκυρα 31-5 2010

ΠΕΘΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ

Δεν έχει περάσει  πολύ καιρός που τα αναρτημένα πανό της ΕΝΑΚ θύμιζαν με έντονα γράμματα :

ΓΑΖΑ-ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ . Ήταν τότε η επίθεση και οι δολοφονικοί  βομβαρδισμοί των Ισραηλινών στην αποκλεισμένη πόλη. Σήμερα, τόσο σύντομα, ξαναθυμηθήκαμε.

Γάζα σημαίνει πλέον ελευθερία γιατί σηματοδοτεί  περίτρανα την ουσιαστική έννοια της ελευθερίας.

Σημαίνει το δικαίωμα ενός λαού να επιβιώσει και  να ζήσει λεύτερα και ανεμπόδιστα. Η πειρατική επίθεση του Ισραήλ, σε διεθνή χωρικά ύδατα, ενάντια στον στολίσκο της ελευθερίας που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στους εγκλωβισμένους της Γάζας, δεν είναι δολοφονική επίθεση επειδή προκάλεσε αρκετούς νεκρούς και πολλούς τραυματίες. Είναι πολλαπλά δολοφονική επίθεση γιατί είναι διαρκής , τραμπουκική, τρομοκρατική και αναίσχυντη. Είναι ένα ακόμα έγκλημα, αυτή τη φορά εναντίον διεθνούς ομάδας ακτιβιστών, ένα έγκλημα που προστίθεται στον ατελείωτο κατάλογο των εγκλημάτων του Ισραηλινού κράτους εναντίον του Παλαιστινιακού λαού.

Η προκλητική και  χυδαία έμμεση στήριξη των ΗΠΑ  στο Ισραήλ δεν εκπλήσσει κανένα. Δημιουργεί όμως ερωτηματικά που  οφείλουν να τα απαντήσουν αυτοί που  επένδυσαν προσδοκίες στην ρητορική του κ. Ομπάμα. Η καταδίκη και τα κροκοδείλια δάκρυα εκ μέρους της λεγόμενης «διεθνούς κοινότητας» (ΟΗΕ-Συμβούλιο Ασφαλείας - χώρες Ευρωπαϊκής Ένωσης κλπ.) δεν είναι πλέον ούτε αρκετά, ούτε ανεκτά από τους λαούς της οικουμένης. Σήμερα απαιτείται ουσιαστική και απόλυτη απομόνωση του κράτους του Ισραήλ, της ηγεσίας του Ισραήλ. Σήμερα απαιτείται απόλυτη άρση του αποκλεισμού της Γάζας. Σήμερα απαιτείται ξεκάθαρη νομιμοποίηση και διεθνής στήριξη του λεύτερου και ανεξάρτητου  Παλαιστινιακού κράτους. Χωρίς όρους και προϋποθέσεις . Ενός Παλαιστινιακού κράτους που θα μπορεί ανενόχλητα να εκλέγει την ηγεσία που ο λαός του επιθυμεί και να επιλέγει το κοινωνικοοικονομικό σύστημα  που ο κυρίαρχος λαός ζητά. Χωρίς εμπόδια, χωρίς διεθνή παζάρια, χωρίς περιορισμούς.

Το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ έχει ξεπεράσει  κάθε όριο έννομης και κοινά παραδεκτής συμπεριφοράς, οδηγώντας τον Ισραηλινό λαό σε επικίνδυνους δρόμους. Η τυχοδιωκτική και εγκληματική στάση του, που έχει τροφοδοτηθεί για δεκαετίες από το διεθνές κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό, έχει μετατραπεί πλέον σε «πρώτη του φύση». Αυτοί οι «παλικαράδες» της νέας τάξης στη Μέση Ανατολή, κινούνται πλέον ανεξέλεγκτα, ακόμα και έξω από τα όρια και τα πλαίσια των μεγάλων αφεντικών τους, του ιμπεριαλισμού και των διεθνών καπιταλιστικών κέντρων.

Η υποκρισία  του ιμπεριαλισμού και ο ανοιχτός διασυρμός των «δημοκρατικών και ανθρωπιστικών» κινήτρων στις επεμβατικές δράσεις του αποκαλύπτεται πλήρως από τη στάση που κρατάει απέναντι στο Ισραήλ. Το Ισραήλ εκθέτει επικίνδυνα τον ιμπεριαλισμό.

Οι ελληνικές  κυβερνήσεις, αλλάζοντας ριζικά θέση μετά το 1996, ακολουθούν σταθερά πολιτική συνεργασίας – στήριξης του Ισραηλινού κράτους και παράλληλα χαλάρωσης της στενής αδελφικής σχέσης που είχε οικοδομήσει η Ελλάδα με τον Παλαιστινιακό λαό. Το «κενό» αυτό το έχει εκμεταλλευτεί τη τελευταία περίοδο η Τουρκία, προκαλώντας σύνθετες συνέπειες στην ευρύτερη περιοχή μας. Οι κυβερνήσεις Μητσοτάκη – Σημίτη – Καραμανλή – Γιώργου Παπανδρέου, γερά δεμένες στο ευρωατλαντικό ιμπεριαλιστικό άρμα, δουλικά εξαρτημένες από αυτό, έχουν δυσχεράνει δραματικά τη θέση της χώρας μας τόσο διεθνώς όσο και ειδικά στη περιοχή της Μεσογείου και της Μ. Ανατολής. Όπως πλήρως έχει αποδειχτεί, από αυτή τη δουλική εξάρτηση ο ελληνικός λαός έχει βγει ζημιωμένος σε όλα τα επίπεδα. Στο εθνικό , στο κοινωνικό και στο οικονομικό επίπεδο. Η ανατροπή αυτής της δουλικής και εξαρτημένης πολιτικής αποτελεί δυνατότητα μόνο μιας  λαϊκοδημοκρατικής -  πατριωτικής κυβέρνησης στην Ελλάδα. Σε κάθε περίπτωση, η άμεση και οριστική διακοπή κάθε είδους στρατιωτικής συνεργασίας της Ελλάδας με το Ισραήλ αποτελεί στοιχειώδη υποχρέωση κάθε ελληνικής κυβέρνησης.

Αυτές τις δραματικές ώρες, καθήκον όλων μας είναι να ενώσουμε τις φωνές και τις  σκέψεις μας σε αυτά τα συνθήματα, σε αυτές τις απαιτήσεις:

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΟΜΗΡΩΝ.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ  ΓΑΖΑ – ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ.

ΟΤΑΝ ΟΛΑ ΕΧΟΥΝ ΕΙΠΩΘΕΙ ΔΕΝ ΜΕΝΕΙ ΠΑΡΑ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

Σχόλιο κύκλων της ΕΝΑΚ

Κέρκυρα 25/04/2010

ΟΤΑΝ  ΟΛΑ ΕΧΟΥΝ ΕΙΠΩΘΕΙ ΔΕΝ ΜΕΝΕΙ  ΠΑΡΑ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

Απόγνωση, αγωνία, ανασφάλεια.

Αυτές  οι λέξεις θα  χαρακτηρίσουν για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα τον Ελληνικό Λαό. Οι πλέον απαισιόδοξες προβλέψεις δυστυχώς επιβεβαιώθηκαν. Επί χρόνια το παιγνίδι στηνόταν ύπουλα και πονηρά με κάθε τρόπο. Πότε στο όνομα της «ανάπτυξης» πότε στο όνομα της «ευρωπαϊκής» Ελλάδας και μερικές φορές για την «ασφάλεια» του Λαού.

Σήμερα γίναμε θεατές της πιο γελοίας και προσβλητικής για τον τόπο παράστασης. Της έλευσης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Όλα όσα πρόκειται να επακολουθήσουν η ΕΝΑΚ τα είχε επισημάνει με διάφορους τρόπους.

Καλέσαμε πολλές φορές τον Κερκυραϊκό Λαό να εναντιωθεί στα οικονομικά συμφέροντα που υπαγορεύουν στο τοπικό μπλοκ εξουσίας τον τρόπο που θα στραγγαλίσει κάθε ορθολογιστική κίνηση, κάθε ορθολογιστικό λόγο. Το αποτέλεσμα  είναι το πλήρες αδιέξοδο στο θέμα των σκουπιδιών και ναι, τώρα η Κέρκυρα θα γίνει Νάπολη! Γιατί και το Τεμπλόνι ένας ΧΑΔΑ είναι που με την σειρά του θα κλείσει.

Δώσαμε προτάσεις διεξόδου, προτάσεις εφαρμόσιμες.

Προτάσεις που  επικροτήθηκαν από όσους έχουν σοβαρό κριτήριο άποψης.

Τώρα δεν μένει παρά να φανεί ο «σωτήρας» επιχειρηματίας επενδυτής που θα εφαρμόσει το σωστό τρόπο για την διαχείριση των απορριμμάτων προς όφελός του πάντα και με χρήματα του Κερκυραϊκού Λαού.

Δώσαμε πρόταση διεξόδου για το παλιό λιμάνι, πρόταση εφαρμόσιμη.

Ακόμα βλέπουμε λαμαρίνες και  ερείπια και μάλλον περιμένουμε  και εκεί τον επενδυτή, προφανώς  με χρήματα του Κερκυραϊκού Λαού.

Ο Κερκυραίος πολίτης από την  μεριά του δεν έμαθε τίποτα άλλο από το να ασχολείται με το ποια είναι η εικόνα της Κέρκυρας στα μάτια των τουριστών. Έτσι τον έμαθε το μπλοκ εξουσίας. Η Κέρκυρα δεν υπάρχει γι΄αυτόν! υπάρχει μόνο για τον τουρίστα! ακόμα καλύτερα για τα συμφέροντα. Αυτός είναι ένας δούλος που περιμένει το κοκαλάκι που θα του πετάξει το αφεντικό.

Οι αιρετοί «άρχοντες» κάθε  βαθμού, και κάθε πόστου, ονειρεύονται  ανάπτυξη - καταστροφή του δημόσιου πλούτου με πρόσχημα τις θέσεις εργασίας. Τώρα όμως εισάγουμε δούλους φθηνότερους από τους ντόπιους. Αρχίζει δε, σχεδόν πάντα  με μικρές καταπατήσεις για τον «εκσυγχρονισμό» της περιοχής. Μετά έρχονται τα πακέτα εκμετάλλευσης. Συνήθως ξένα, και μαζί με τους εισαγόμενους δούλους.

Τα δημόσια κτήματα  που  θα ξεπουληθούν έχουν ήδη αποφασιστεί ποια είναι. Στην Κέρκυρα δύο. Το ένα εξ αυτών το «φιλέτο» Ίσσος.

Είναι εύκολη η προτροπή, αλλά  είναι δύσκολη η ευθύνη. Η ΕΝΑΚ δεν θέλει να χαϊδέψει τα αυτιά του Λαού με κούφιες και πομπώδης εκφράσεις. Η ΕΝΑΚ θέλει τον Λαό να σταθεί με αξιοπρέπεια απέναντι σε όλους αυτούς που με τον τρόπο τους οδήγησαν την χώρα σε αυτό το τέλμα το οποίο δεν είναι μόνο οικονομικό και πολιτικό, αλλά βαθιά ηθικό. Εκεί που για τον καθένα είναι προσβάσιμο, στην εφιαλτική καθημερινότητα που τον περιμένει, να δυναμώσει τις αντιστάσεις του, όσο επώδυνο και να είναι, γιατί το διακύβευμα είναι μεγάλο και η υποθήκη της ζωής πράξη ανίερη.

Η ανατροπή πρώτα έχει να  κάνει με τις συνειδήσεις. Εκεί θα γίνει η διεργασία και μετά στην πράξη, στην καθημερινή καταπίεση, στην αντίσταση στο ξεπούλημα, μπροστά στις κάλπες. Πρέπει να αντιληφθεί ο Λαός ότι η δύναμη που τους δίνει με συναινέσεις είναι το μαστίγιο που θα τον κτυπά αλύπητα. Να απαιτήσει την τιμωρία των υπεύθυνων, να μην σηκώσει βάρη που δεν του αναλογούν.

Διακήρυξη της Αδέσμευτης Κίνησης Γυναικών: 8 Mάρτη 1910-8 Μάρτη 2010

ΣΗΜ: Με αφορμή τα 100 χρόνια από την καθιέρωση της Μέρας της Γυναίκας, δημοσιεύουμε ένα αξιόλογο κείμενο της Αδέσμευτης Κίνησης Γυναικών

8 Mάρτη 1910-8 Μάρτη 2010

100 χρόνια αγώνα

100 χρόνια πάλης για την απελευθέρωση

΄Ηταν 8 Μάρτη του 1857, όταν ξεσηκώθηκαν οι εργάτριες των υφαντουργείων της Νέας Υόρκης και διεκδίκησαν λιγότερες ώρες εργασίας, κάτι που οι άντρες συνάδελφοί τους είχαν πετύχει από χρόνια, καλύτερα μεροκάματα και ανθρωπινότερες συνθήκες εργασίας.

΄Ηταν 8 Μάρτη του 1910, όταν η Κλάρα Τσέτκιν διεκδίκησε και πέτυχε, στην Δεύτερη Διεθνή Διάσκεψη των Σοσιαλιστριών στην Κοπεγχάγη, την καθιέρωση αυτής της ημέρας, σαν Ημέρας της Γυναίκας.

΄Ηταν 25 Μάρτη του 1911, λίγες μόνο μέρες μετά την Ημέρα της Γυναίκας, όταν μια βιομηχανία υποκαμίσων της Νέας Υόρκης πήρε φωτιά με τις πόρτες κλειδωμένες. Οι εργοδότες είχαν κλειδώσει για να μην μπουν μέσα οι συνδικαλιστές. Κάηκαν 146 γυναίκες, οι περισσότερες έφηβες 13 έως 18 χρόνων.

Δεν ήταν, βέβαια, τυχαίο, το ότι τα αφεντικά είχαν κλειδώσει τις γυναίκες μέσα στο εργοστάσιο. Υπήρχε προϊστορία. Δύο χρόνια πριν οι εργάτριες στην Νέα Υόρκη είχαν ξεσηκωθεί ξανά. Η μαζική απεργία έμεινε γνωστή στην Ιστορία σαν η απεργία των 20.000 γυναικών. Είχε ξεκινήσει από το συγκεκριμένο εργοστάσιο, το «Τρίγωνο».

΄Ηταν 8 Μάρτη του 1917, όταν 200.000 γυναίκες ξεχύθηκαν στους δρόμους της Πετρούπολης της Ρωσίας και φώναξαν «Ψωμί-Κάτω ο Πόλεμος-Βελτίωση της Κατάστασης των Γυναικών».

Ήταν 8 Μάρτη του 1945, όταν οι κρατούμενες στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Ράβενσμπρουκ της Γερμανίας, ένα κολαστήριο, που οι γυναίκες χρησιμοποιούνταν για την σεξουαλική ικανοποίηση πολιτών, στρατιωτικών, ακόμη και κρατουμένων, γιόρτασαν την Ημέρα της Γυναίκας, λίγο πριν την απελευθέρωσή τους, τον Απρίλιο του 1945.

Ήταν 8 Μάρτη του 2009, που μια γενναία γυναίκα, μια συνδικαλίστρια, η Κωνσταντίνα Κούνεβα, πάλευε για τη ζωή της, στην εντατική του Ευαγγελισμού.

Αναφέρουμε μόνο λίγες ημερομηνίες, από τις ατέλειωτες 8 Μάρτη της Ιστορίας των Αγώνων των Γυναικών.

Το 1977 ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών καθιέρωσε αυτή την ημέρα σαν Ημέρα για τα Δικαιώματα της Γυναίκας και τη Διεθνή Ειρήνη.

Η Ημέρα της Γυναίκας, από μέρα τιμής των ταξικών και φυλετικών αγώνων των γυναικών, μετατράπηκε σε μια άοσμη, άνευρη και απόλυτα αποδεκτή από το κατεστημένο γιορτή και μια θαυμάσια ευκαιρία για τις γυναίκες των κομμάτων, των συνδικάτων και των Μ.Μ.Ε. να προβάλλονται μιλώντας στη θέση εκείνων, που δεν μπορούν να έχουν λόγο, που ζουν στο παρασκήνιο, που βιώνουν καθημερινά την εκμετάλλευση, ταξική και φυλετική, που η ζωή τους έχει παραλύσει μέσα στη φτώχεια και τη δυστυχία. Οι  ευκατάστατες γυναίκες και πλήρως αποδεκτές από το κατεστημένο κυρίες, μιλούν για λογαριασμό των φτωχών και των εξοστρακισμένων γυναικών και στο όνομά τους, χωρίς αναφορά στις πραγματικές συνθήκες της ζωής τους, χωρίς πόνο, χωρίς κόπο, χωρίς σύγκρουση με τις κάθε λογής εξουσίες, χωρίς αναφορά στο φεμινιστικό κίνημα, που το περιφρονούν, όσο και το φοβούνται.

Οι προλετάριες και οι περιθωριοποιημένες γυναίκες είναι διστακτικές έως και εχθρικές στη θεωρία και τη δράση του φεμινισμού, αρνούνται το φεμινισμό της «δυτικής τακτοποιημένης γυναίκας», συγκρούονται με την τεχνοκρατική οπτική των έμφυλων κοινωνιών, ενώ το Παγκόσμιο Φεμινιστικό Κίνημα, οι γυναίκες σε όλο τον κόσμο, διεκδικούμε το αυτονόητο, την απελευθέρωση των γυναικών.

Σήμερα, που η συγκυρία οξύνει την καθημερινότητα, απαιτείται η συγκρότηση ενός παγκόσμιου κινήματος, που να εκφράζει τη μεγάλη γυναικεία μερίδα των κοινωνιών, ενάντια στην κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού και της απαξίωσης έως και απαλλοτρίωσης των γυναικών και των αγώνων τους.

Φτώχεια, πόλεμοι και μαζική εμπορία και εκπόρνευση γυναικών, αμέτρητα τα θύματα βίας και βιασμών, αμέτρητες οι άνεργες, οι κακοπληρωμένες, οι ανασφάλιστες.

8 Μάρτη 2010 στη μνήμη των καμένων εργατριών της Νέας Υόρκης, της Κλάρας Τσέτκιν, της Ρόζας Λούξεμπουργκ, των γυναικών του Ράβενμπρουκ, των εκατομμυρίων γυναικών που μάχονται για την απελευθέρωσή τους δηλώνουμε παρουσία, πίστη και ότι το μέλλον μας ανήκει.

Εμείς, δεν είμαστε στο Εγώ, αλλά στο Εμείς.

Αδέσμευτη Κίνηση Γυναικών

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ! ΚΑΙ Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ!

ΕΝΙΑΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΕΡΚΥΡΑΣ – ΕΝΑΚ

Κέρκυρα  7 Μαρτίου 20010

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ!

ΚΑΙ Ο  ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ!

Ένα σύμβολο  της εθνικής και της διαρκούς αντίστασης , ο άνθρωπος που ταπείνωσε τη χιτλερική Γερμανία κατεβάζοντας (μαζί με τον Λάκη Σάντα) τη σημαία τους από την Ακρόπολη, ο Μανώλης Γλέζος, χτυπημένος από τις δυνάμεις καταστολής κατά τη διάρκεια της πρόσφατης απεργιακής συγκέντρωσης, βρέθηκε στο νοσοκομείο με σοβαρά προβλήματα υγείας. Του ευχόμαστε περαστικά και θεωρούμε ότι όλοι οι κερκυραϊκοί φορείς πρέπει να πράξουν το ίδιο καθώς είναι γνωστοί οι στενοί δεσμοί που συνδέουν τη Κέρκυρα με τον Μανώλη Γλέζο και τον Μανώλη Γλέζο με την Κέρκυρα. Τα έφερε όμως έτσι η ζωή και τα γεγονότα, ώστε οι δεσμοί αυτοί να αποκτήσουν ένα νέο, ένα σύγχρονο συμβολικό περιεχόμενο.

Μεταξύ των  πολλών δημοσιευμάτων και δηλώσεων παραγόντων του διεθνούς κεφαλαίου  και μεγάλων ΜΜΕ που σκοπό έχουν να επιβάλουν στη χώρα μας τις οικονομικές και κοινωνικές επιδιώξεις τους, προστέθηκαν και οι δηλώσεις δύο γερμανών βουλευτών άμεσα σχετιζόμενων με τη γερμανική κυβέρνηση, που δηλώνουν δημόσια και κυνικά «σας δίνουμε χρήματα να μας δώσετε την Κέρκυρα».

Αναμφίβολα το ζήτημα που προκύπτει θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί ως ευτράπελο. Όταν όμως, διαχρονικά, τα σύννεφα πυκνώνουν, η αντιμετώπιση ορισμένων καταστάσεων  σαν γραφικές δεν είναι οπωσδήποτε η καλύτερη. Σε κάθε περίπτωση το κατακτητικό πέρασμα των γερμανών από το νησί μας είναι πρόσφατο και τα καταστροφικά του ίχνη είναι ακόμα νωπά. Τότε η κατάληψη και οι βομβαρδισμοί της Κέρκυρας είχαν πραγματοποιηθεί στο όνομα του «οράματός τους» για την Ευρώπη και τους λαούς της, που έφερε τη σφραγίδα του ηγέτη – φύρερ Αδόλφου Χίτλερ. Είχαν προηγηθεί οι Ιταλοί επιδρομείς του Μπενίτο Μουσολίνι.

Η ΕΝΑΚ, στην ανακοίνωση αυτή, δεν έχει σαν στόχο να αναφερθεί  στις αιτίες της καπιταλιστικής οικονομικής  κρίσης και στις πολιτικές που  ασκεί η Ευρωπαϊκή Ένωση απέναντι στη χώρα μας. Εδώ θέλουμε να τονίσουμε και να υπογραμμίσουμε την ανάγκη  για την επαγρύπνηση του Κερκυραϊκού λαού σε αυτό που η ΕΝΑΚ από την ίδρυσή της επισημαίνει: ¨ότι δηλ. η Κέρκυρα δεν είναι και δεν μπορεί να είναι ένας τόπος που πωλείται και ξαναπωλείται σε επιχειρηματικά συμφέροντα και ξένους οικονομικούς ομίλους. Η Κέρκυρα δεν μπορεί να είναι ξέφραγο αμπέλι για κάθε επίδοξο σωτήρα και ξένο «επενδυτή» που έρχεται να σώσει το νησί μας. Ο δρόμος αυτός είναι αδιέξοδος, επικίνδυνος και καταστροφικός. Μια νέα πορεία, προόδου και ανάπτυξης είναι αυτό που πρέπει να διεκδικήσει με αποφασιστικότητα και αξιοπρέπεια ο Κερκυραϊκός λαός.