Οι κινήσεις των Τροικανών τις μέρες αυτές προσεκτικές αλλά και ξεκάθαρες..Το μήνυμα, ήρθαμε για να μείνουμε, σαφές και διακριτό , επανεκπέμπεται με κάθε ευκαιρία..Το ίδιο ξεκάθαρη και η ανταπόκριση του εγχώριου μπλοκ εξουσίας, καθώς διαμορφώνονται τα προαποφασισμένα μέτρα του Ιουνίου, μέτρα πολλών δισεκατομυρίων ευρώ, που θα αφαιρεθούν απο τους εργαζόμενους και τους άνεργους, με επιπλέον μειώσεις μισθών και επιπλέον περικοπές κοινωνικών επιδομάτων. Τα κόμματα αυτών των εκλογών, αυτών των εκλογών με τα τόσα πολλά και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, στην τελική ευθεία πιά, ανήσυχα και φανερά εκνευρισμένα, παλεύουν με κάθε μέσο για τα ποσοστά τους, προτρέποντας τον λαό να πάει στην κάλπη και να στηρίξει - επιλέξει - εμπιστευτεί το πρόγραμμα τους, τον αρχηγό τους κλπ...Το ίδιο κάνουν συστηματικά και τα ΜΜΕ, με πρωταγωνιστή τον sky, καλώντας καθημερινά και συστηματικά τους πολίτες..όπως ονομάζονται τώρα οι μαζικά φτωχοποιημένοι της χώρας μας, να προσέλθουν και να εκφραστούν υπεύθυνα και ώριμα..
Δευτέρα 30 Απριλίου 2012
Κυριακή 29 Απριλίου 2012
ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΔΙΩΧΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΝ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ.
Σύμφωνα με πληροφορίες και δημοσιεύματα, με γενικό λαικό ξεσηκωμό αντιμετωπίζουν σε περιοχές και χωριά της Κρήτης, ειδικά σε περιοχές με πολλά θύματα στην περίοδο της ναζιφασιστικής επιδρομής και κατοχής, την απόπειρα έλευσης ομάδων της χρυσής αυγής που συνοδεύεται απο τα γνωστά φασιστικά κυρήγματά της.
Πέμπτη 26 Απριλίου 2012
ΕΡΓ.Α.Κ - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ
1η ΜΑΗ 2012 - ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ – ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ – ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ.
Η φετινή πρωτομαγιά είναι προεκλογική. Όμως τα προβλήματα της εργαζόμενης τάξης δεν έχουν λύση εκλογική. Ούτε η ανεργία, που αναμένεται να φθάσει στους 1.200.000 ανθρώπους μέσα στο χρόνο, ούτε η παραπέρα μείωση των μισθών, ούτε οι απολύσεις σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, ούτε η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και της εργατικής νομοθεσίας, ούτε η ιδιωτικοποίηση – ξεπούλημα στρατηγικών τομέων, ούτε η υπονόμευση του δημόσιου συστήματος υγείας, ούτε η μαζική φτωχοποίηση, ούτε πολλά άλλα κρίσιμα εργατικά θέματα πρόκειται να επιλυθούν μέσα από αυτές τις εκλογικές διαδικασίες. Αντίθετα μάλιστα, οι εκλογές και η προεκλογική περίοδος λειτούργησαν και λειτουργούν ως μέσο εκτόνωσης του εργατικού κινήματος αντίστασης και των εργατικών διεκδικήσεων γενικότερα. Αποκοιμίζουν τον εργαζόμενο λαό. Επιπλέον, η προεκλογική περίοδος χρησιμοποιείται από το σύστημα, το μπλοκ εξουσίας και τους κομματικούς μηχανισμούς πολλών και διαφόρων, για μαζική καλλιέργεια αυταπατών μέσα το λαό, σε μία προσπάθεια να αποσπάσουν από την εργατική τάξη πολιτικές «λευκές επιταγές». Σε μία συστηματική προσπάθεια να λειτουργήσουν οι κομματικοί μηχανισμοί σαν εκφραστές και μεσάζοντες της εργαζόμενης κοινωνίας με το λεγόμενο πολιτικό σύστημα, με την Βουλή και το εκμεταλλευτικό και εξαρτημένο, ελληνικό καπιταλιστικό σύστημα.
Μέσα από αυτή τη κατάσταση, η ήδη τσακισμένη οικονομικά, εργατική τάξη της χώρας μας, ακόμα περισσότερο χαμένη μπορεί να βγει. Γι’ αυτό πρέπει να αρνηθεί αυτές τις μεθοδεύσεις, πρέπει να εκφράσει σθεναρή αντίσταση, σαν ενιαία κοινωνική τάξη με κοινά προβλήματα, σαν τάξη που δέχεται θυελλώδη επίθεση και πρέπει να αντισταθεί ενωμένα. Η κομματική διαίρεση, η περιχαράκωση και η διάσπαση των εργαζομένων και των εργατικών μετώπων αντίστασης και διεκδίκησης κρύβει τεράστιους κινδύνους για το άμεσο μέλλον, καθώς επίκειται μετεκλογική, νέα βάρβαρη επίθεση στα εργατικά εισοδήματα και δικαιώματα.
Οι εκλογές που έρχονται είναι ικανές και έχουν σαν στόχο να νομιμοποιήσουν και να «επισημοποιήσουν» με την μορφή του «νομίμως τετελεσμένου» όλες τις μνημονικές επιλογές και την σκληρή αντεργατική πολιτική των τελευταίων χρόνων, για την οποία ουδέποτε ρωτήθηκε ο ελληνικός λαός. Αυτό είναι το σχέδιο του μπλοκ εξουσίας. Δεν είναι αυτές οι εκλογές ικανές, δεν έχουν πολιτικές προϋποθέσεις να δρομολογήσουν φιλολαϊκές πολιτικές, πολύ περισσότερο να προκαλέσουν ανατροπή των υπογεγραμμένων και συμφωνημένων με την Τρόικα και τα διεθνή καπιταλιστικά κέντρα. Οι επονομαζόμενες αντιμνημονιακές – φιλεργατικές πολιτικές δυνάμεις δεν εργάσθηκαν προς αυτή τη κατεύθυνση, δεν «βλέπουν» ούτε επιθυμούν διακαώς και άμεσα μια τέτοια κατεύθυνση. Πολλά είναι τα παιγνίδια του παρασκηνίου, καθώς και οι παρασκηνιακοί μετεκλογικοί σχεδιασμοί. Αυτή είναι η εκτίμηση της ΕΡΓΑΚ και προειδοποιούμε για τις τεράστιες ευθύνες όλων αυτών των κομμάτων που παίζουν και εμπορεύονται πολιτικά την λαϊκή αγωνία, σπέρνοντας αυταπάτες και κούφιες ελπίδες. Ο αγώνας για την ανατροπή, ο αγώνας για μια καλύτερη κοινωνία, με τους εργαζόμενους κυρίαρχους στη χώρα τους, απαιτεί πολύ περισσότερες προϋποθέσεις.
Η πρωτομαγιά αποτελεί την παγκόσμια ημέρα της ενωμένης εργατικής τάξης. Αποτελεί ματωμένο σύμβολο των ηρωικών και σκληρών εργατικών αγώνων αλλά και της εργατικής ταξικής συνείδησης. Η εργατική διάσπαση ήταν πάντα η επιδίωξη, ο στόχος του κεφαλαίου και των πολιτικών – κομματικών εκφραστών του. Η εργατική ενότητα είναι η δική μας θέση, πρόταση, απάντηση. Διάσπαση, συμβιβασμός, πολιτικάντικη δημαγωγία, διαστρεβλωμένη πραγματικότητα και συστηματική καλλιέργεια κάθε είδους αυταπατών, συναποτελούν τα ισχυρά όπλα και μέσα του κεφαλαίου για να κρατά υποταγμένη την εργατική τάξη και να κερδίζει, να ανανεώνει τον χρόνο της εξουσίας του. Ενότητα, ταξική συνείδηση, καθαρή προοπτική, δεμένη γερά με την σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα, μαχητικό φρόνημα, ταξική - κοινωνική τιμιότητα και γενναιότητα, είναι τα απαραίτητα όπλα των εργαζομένων στον δικό τους αγώνα για ένα καλύτερο και δίκαιο κόσμο, ένα κόσμο που μόνο οι εργαζόμενοι μπορούν να δημιουργήσουν. Η πρωτομαγιά, μέρα εργατική, είναι ευκαιρία, κάθε εργαζόμενος και άνεργος να σκεφτεί σοβαρά πάνω στα θεμελιώδη αυτά ζητήματα που αφορούν άμεσα τη ζωή του, και την τάξη στην οποία ανήκει.
Η φετινή πρωτομαγιά είναι προεκλογική. Όμως τα προβλήματα της εργαζόμενης τάξης δεν έχουν λύση εκλογική. Ούτε η ανεργία, που αναμένεται να φθάσει στους 1.200.000 ανθρώπους μέσα στο χρόνο, ούτε η παραπέρα μείωση των μισθών, ούτε οι απολύσεις σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, ούτε η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και της εργατικής νομοθεσίας, ούτε η ιδιωτικοποίηση – ξεπούλημα στρατηγικών τομέων, ούτε η υπονόμευση του δημόσιου συστήματος υγείας, ούτε η μαζική φτωχοποίηση, ούτε πολλά άλλα κρίσιμα εργατικά θέματα πρόκειται να επιλυθούν μέσα από αυτές τις εκλογικές διαδικασίες. Αντίθετα μάλιστα, οι εκλογές και η προεκλογική περίοδος λειτούργησαν και λειτουργούν ως μέσο εκτόνωσης του εργατικού κινήματος αντίστασης και των εργατικών διεκδικήσεων γενικότερα. Αποκοιμίζουν τον εργαζόμενο λαό. Επιπλέον, η προεκλογική περίοδος χρησιμοποιείται από το σύστημα, το μπλοκ εξουσίας και τους κομματικούς μηχανισμούς πολλών και διαφόρων, για μαζική καλλιέργεια αυταπατών μέσα το λαό, σε μία προσπάθεια να αποσπάσουν από την εργατική τάξη πολιτικές «λευκές επιταγές». Σε μία συστηματική προσπάθεια να λειτουργήσουν οι κομματικοί μηχανισμοί σαν εκφραστές και μεσάζοντες της εργαζόμενης κοινωνίας με το λεγόμενο πολιτικό σύστημα, με την Βουλή και το εκμεταλλευτικό και εξαρτημένο, ελληνικό καπιταλιστικό σύστημα.
Μέσα από αυτή τη κατάσταση, η ήδη τσακισμένη οικονομικά, εργατική τάξη της χώρας μας, ακόμα περισσότερο χαμένη μπορεί να βγει. Γι’ αυτό πρέπει να αρνηθεί αυτές τις μεθοδεύσεις, πρέπει να εκφράσει σθεναρή αντίσταση, σαν ενιαία κοινωνική τάξη με κοινά προβλήματα, σαν τάξη που δέχεται θυελλώδη επίθεση και πρέπει να αντισταθεί ενωμένα. Η κομματική διαίρεση, η περιχαράκωση και η διάσπαση των εργαζομένων και των εργατικών μετώπων αντίστασης και διεκδίκησης κρύβει τεράστιους κινδύνους για το άμεσο μέλλον, καθώς επίκειται μετεκλογική, νέα βάρβαρη επίθεση στα εργατικά εισοδήματα και δικαιώματα.
Οι εκλογές που έρχονται είναι ικανές και έχουν σαν στόχο να νομιμοποιήσουν και να «επισημοποιήσουν» με την μορφή του «νομίμως τετελεσμένου» όλες τις μνημονικές επιλογές και την σκληρή αντεργατική πολιτική των τελευταίων χρόνων, για την οποία ουδέποτε ρωτήθηκε ο ελληνικός λαός. Αυτό είναι το σχέδιο του μπλοκ εξουσίας. Δεν είναι αυτές οι εκλογές ικανές, δεν έχουν πολιτικές προϋποθέσεις να δρομολογήσουν φιλολαϊκές πολιτικές, πολύ περισσότερο να προκαλέσουν ανατροπή των υπογεγραμμένων και συμφωνημένων με την Τρόικα και τα διεθνή καπιταλιστικά κέντρα. Οι επονομαζόμενες αντιμνημονιακές – φιλεργατικές πολιτικές δυνάμεις δεν εργάσθηκαν προς αυτή τη κατεύθυνση, δεν «βλέπουν» ούτε επιθυμούν διακαώς και άμεσα μια τέτοια κατεύθυνση. Πολλά είναι τα παιγνίδια του παρασκηνίου, καθώς και οι παρασκηνιακοί μετεκλογικοί σχεδιασμοί. Αυτή είναι η εκτίμηση της ΕΡΓΑΚ και προειδοποιούμε για τις τεράστιες ευθύνες όλων αυτών των κομμάτων που παίζουν και εμπορεύονται πολιτικά την λαϊκή αγωνία, σπέρνοντας αυταπάτες και κούφιες ελπίδες. Ο αγώνας για την ανατροπή, ο αγώνας για μια καλύτερη κοινωνία, με τους εργαζόμενους κυρίαρχους στη χώρα τους, απαιτεί πολύ περισσότερες προϋποθέσεις.
Η πρωτομαγιά αποτελεί την παγκόσμια ημέρα της ενωμένης εργατικής τάξης. Αποτελεί ματωμένο σύμβολο των ηρωικών και σκληρών εργατικών αγώνων αλλά και της εργατικής ταξικής συνείδησης. Η εργατική διάσπαση ήταν πάντα η επιδίωξη, ο στόχος του κεφαλαίου και των πολιτικών – κομματικών εκφραστών του. Η εργατική ενότητα είναι η δική μας θέση, πρόταση, απάντηση. Διάσπαση, συμβιβασμός, πολιτικάντικη δημαγωγία, διαστρεβλωμένη πραγματικότητα και συστηματική καλλιέργεια κάθε είδους αυταπατών, συναποτελούν τα ισχυρά όπλα και μέσα του κεφαλαίου για να κρατά υποταγμένη την εργατική τάξη και να κερδίζει, να ανανεώνει τον χρόνο της εξουσίας του. Ενότητα, ταξική συνείδηση, καθαρή προοπτική, δεμένη γερά με την σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα, μαχητικό φρόνημα, ταξική - κοινωνική τιμιότητα και γενναιότητα, είναι τα απαραίτητα όπλα των εργαζομένων στον δικό τους αγώνα για ένα καλύτερο και δίκαιο κόσμο, ένα κόσμο που μόνο οι εργαζόμενοι μπορούν να δημιουργήσουν. Η πρωτομαγιά, μέρα εργατική, είναι ευκαιρία, κάθε εργαζόμενος και άνεργος να σκεφτεί σοβαρά πάνω στα θεμελιώδη αυτά ζητήματα που αφορούν άμεσα τη ζωή του, και την τάξη στην οποία ανήκει.
ΕΝΑΚ - ΝΑ ΔΙΑΦΥΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ - ΙΣΧΥΡΟ ΤΟΙΧΟΣ ΛΑΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΤΩΡΑ - ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΦΙΕΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΛΑΙΚΟ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ.
Σε αντίσταση τώρα καλεί η ΕΝΑΚ. Οι εκλογικές φιέστες, τα κομματικά ψηστήρια και τα πολιτικάντικα μαντρώματα λαού και εργαζομένων, όπως επιχειρήθηκε π.χ. χτές στο Νοσοκομείο της Κερκυρας απο πολλούς και διαφόρους, δεν περνάνε πιά. Κάποτε ναί, οι παράγοντες και μεγαλοκοματάρχες δεξιάς, κέντρου, λεγόμενης..αριστεράς κλπ, μπορούσαν και τα έκαναν...Τώρα δεν περνάνε..Δεν έχει όλος ο κόσμος στραμένο το μυαλό του στην εκλογική ρητορία και τις μικροκομματικές πελατείες..Ο κόσμος, οι εργαζόμενοι, έχουν πραγματικά και σοβαρά προβλήματα.. Ο λύκος έχει μπεί ήδη στο μαντρί και κάποιοι - συνδικαλιστές, κομματικά στελέχη, υποψήφιοι - έχουν την σκέψη τους καρφωμένη στην 6η Μαιου..Αντίσταση τώρα, εργατική, λαική, ενωμένη, να διαφυλάξουμε την δημόσια υγεία και να κοπεί σπαθί ο βήχας του κ.Λοβέρδου και του αδίσταχτα αντικοινωνικού μπλοκ εξουσίας.
ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΛΟΥΚΕΤΟ ΣΕ 17 ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΤΟ 2013 ΑΠΟ ΤΟ ΛΟΒΕΡΔΟ..
Άκρως ανησυχητικές και επικύνδινες οι αναφορές του υπουργου κ.Λοβέρδου σε ισχυρή πιθανότητα - που καταδικνύει πολιτικό προσανατολισμό και προετοιμασία εδάφους - να κλείσουν, να μπεί λουκέτο δηλαδή, σε 17 απο τα 82 - 132 συνολικά μαζί με τα συνδιοικούμενα - δημόσια νοσοκομεία της χώρας, δηλ. περίπου το 20%..Ο κ.Λοβέρδος συνάρτησε τις αντιλαικές - αντικοινωνικές απειλές του με την γενικότερη οικονομική κατάσταση και την ύφεση, λέγοντας οτι εάν δεν υποχωρήσει, δεν θα δοθουν χρήματα στα ασφαλιστικά ταμεία και αυτά, αντιστοίχως, δεν θα δώσουν στα νοσοκομεία..Αυτή είναι η μέθοδος με την οποία το μπλοκ εξουσίας επιχειρεί την αντιλαική ολοσχερή κατεδάφιση, καταστροφή, εμπορευματοποίηση, ιδιωτικοποίηση του δημόσιου συστήματος παροχής υγείας, πρός όφελος των συμφερόντων, των ιδιωτών, των εταιριών, των πολυεθνικών και ο λαός, ο φτωχοποιημένος και άνεργος λαός ας πεθαίνει στους δρόμους...
Κυριακή 22 Απριλίου 2012
ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ - ΧΡΥΣΗ ΕΦΕΔΡΕΙΑ ΤΟΥ ΜΠΛΟΚ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΓΧΩΡΙΑΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑΣ ΣΤΑ ΑΝΤΙΛΑΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ - Ο ΚΑΘΑΡΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ ΛΑΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΥΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΑ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ ΑΣΤΙΚΟ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΚΑΙ Η ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ - πολιτικό σχόλιο της ΕΝΑΚ
Τόσο οι δημοσκοπικές επιδόσεις, όσο και το επεισόδιο στο Μαρούσι με τον κ. Ευθυμιου - πασοκτζήδες υποψηφίους, βγάζουν εκ νέου στο προσκήνιο το γενικότερο και διαρκές ζήτημα της έντονης παρουσίας και δράσης φασιστικών και παρακρατικών ομάδων στη χώρα μας, παρουσία και δράση που - όχι τυχαία - αναπτύσεται παράλληλα με μία γενικότερη πολιτική αυταρχισμού και φασιστικοποίησης, που προωθείται μεθοδικά απο τα πολιτικά και παραπολιτικά κέντρα εξουσίας και λήψης αποφάσεων. Αναμφίβολα η φασιστική παρουσία και η ισχυροποίηση της είναι - ασταμάτητα - επανερχόμενο φαινόμενο στα καπιταλιστικά συστήματα, φαινόμενο με κοινωνικές και πολιτικές ρίζες, αιτίες και σκοπιμότητες. Οι φασιστικού τύπου ομάδες και κάνουν την βρώμικη δουλειά του συστήματος με ειδικού τύπου αποστολές..και - παράλληλα αποπροσανατολίζουν ορισμένα τμήματα λαού που βιώνουν αγανακτισμένα και οργισμένα τις συνέπειες των καπιταλιστικών πολιτικών, χωρίς να ερμηνεύουν τις αιτίες. Επιπλέον προσφέρουν πολιτικά και ιδεολογικά άλλοθι στο εκμεταλευτικό καπιταλιστικό σύστημα, ανακυκλώνοντας ιδεολογικά εντός του συστήματος θεωρίες περι πατριωτισμού..εθνικής υπόστασης..λαικού ρόλου, θεωρίες που το καπιταλιστικό σύστημα και δεν τις διαθέτει, αλλά και τις αντιμάχεται παντοιοτρόπως. Ιδιαίτερα όμως σε εξαρτημένες και καθυστερημένες καπιταλιστικά χώρες όπως η Ελλάδα, με ξεπουλημένο στα ιμπεριαλιστικά κέντρα το μπλοκ εξουσίας και την ολιγαρχία - πλουτοκρατία, ειδικά μάλιστα σε συνθήκες εντονότατης ενίσχυσης και εδραίωσης του καθεστώτος εξάρτησης και εξόντωσης του εργαζόμενου λαού, ο βρώμικος και υπονομευτικός ρόλος του φασισμού γίνεται πιο απαραίτητος και ανεκτός στο σύστημα και τους μηχανισμούς του. Άλλωστε αυτό επιβεβαιώνει και η εμπειρία του κόμματος Καρατζαφέρη, που σήμερα - όμως - υπερχρησιμοποιημένο όπως είναι, δεν είναι επαρκές - απο μόνο του - να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες του μπλοκ εξουσίας, του συστήματος και των διαφόρων εγχώριων και μη κέντρων. Σημαντική ευθύνη των δυνάμεων του τίμιου κινήματος αντίστασης και του εργατικού λαικού κινήματος είναι η αποκάλυψη του βρώμικου και επικύνδινου ρόλου των φασιστικών ομάδων και των υποτιθέμενων απόψεων τους, Η αποκάλυψη της γύμνιας, της υποκρισίας, της δημαγωγίας και του υπονομευτικού βρώμικου ρόλου τους μέσα στο λαό και τη νέα γενιά, ακόμα και μέσα στους εξαπατημένους. Η πολιτική επίδραση της φασιστικής, σκοταδιστικής και σκόπιμα, επιλεγμένα συνωμοσιολογικής προπαγάνδας και η ισχυροποίηση της στα λαικά στρώματα πρέπει να αποκαλύπτεται σταθερά, μόνιμα και συγκεκριμένα. Οι τσαμπουκαλεμένοι..εργολάβοι του - γενικού και αόριστου - αντιφασισμού, διαφόρων συνομοταξιών και κατηγοριών, συνήθως πετυχαίνουν τα αντίθετα αποτελέσματα..Παράλληλα όμως, τίθεται - εκ των πραγμάτων - ένα κρίσιμο ζήτημα σχετικά με την πολιτική , την διαχρονική πολιτική ολόκληρων δεκαετιών, που προωθήθηκε και συνεχίζει, απο τις πολιτικές ηγεσίες των κομμάτων της αριστεράς - ΚΚ/ΣΥΝ κλπ - σχετικα με κεντρικά θέματα της χώρας και σε άμεση σχέση με την ιδεολογικη - πολιτική ενίσχυση και μαζική αναπαραγωγή των ακροδεξιών, φασιστικών θέσεων, ιδεολογημάτων, αντιλήψεων..Πρόκειται για μεγάλο και ουσιώδες ζήτημα, που δεν μπορούμε να θέσουμε ολοκληρωμένα και να επεκταθούμε εδώ..Εδώ, πρέπει να υπογραμμίσουμε και να τονίσουμε οτι κεντρικό θέμα για την Ελλάδα και το λαό της αποτελεί η ανατροπή του ζυγού της εξάρτησης, γιατί με εξάρτηση η χώρα μας δεν μπορεί να προοδεύσει, να πάει μπροστά και σύμφωνα με τις δυνατότητες της. Ο αγώνας ενάντια στην εξάρτηση συνδέεται και οδηγεί αναπόφευκτα και αντικειμενικά΄σε ένα νέο μοντέλο για την Ελλάδα, στον κοινωνικό μετασχηματισμό της χώρας. Ο λαός της Ελλάδας, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι τυς εποχής μας, οι νέοι, οι πατριώτες που θέλουν την πρόοδο και την ευημερία της πατρίδας, πρέπει να πάρουν θέση και να στρατευτούν στην υπόθεση της ανάπτυξης ενός τέτοιου κινήματος εθνικής και λαικής προοπτικής. Αυτή είναι η πάγια - ιδρυτική θέση, αυτή η διεκδίκηση, αυτός είναι μόνιμος και σταθερός στόχος της ΕΝ.Α.Κ.
ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ - ΠΡΩΤΟΣ ΓΥΡΟΣ.
Οι εκτιμήσεις και πληροφορίες μιλάνε για προβάδισμα Ολάντ έναντι του Σαρκοζί. Πρόκειται για πιθανή εξέλιξη, καθώς η γενικότερη πολιτική Σαρκοζί, τόσο στα κοινωνικοοικονομικά θέματα όσο και στα λεγόμενα ευρωπαικά και διεθνή, ως σκληρό δίδυμο με την κ.Μερκελ, έχουν μειώσει την ισχύ του Σαρκοζικού αστικορατσιστικού μετώπου. Σε συνδιασμό με την διακριτή παρουσία της Λεπενικής ακροδεξιάς - που στο παρελθόν λειτούργησε υπέρ του Σαρκοζί, με διαφορετικά δεδομένα όμως - και την ύπαρξη ισχυρής υποψηφιότητας απο την Αριστερά, το εκλογικό τοπιο φαίνεται, πράγματι, ρευστό. Το μεγάλο και κεντρικό όμως ζήτημα των εκλογών, είναι οι πολιτικές που αφορούν τον λεγόμενο γαλλογερμανικό άξονα, που καθορίζει κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ - ευρωζώνης. Και εκεί αποφασιστικό λόγο έχει ένα πλήθος συμφερόντων και παραμέτρων του δυτικοευρωπαικού καπιταλιστικού συστήματος που επιρρεάζει και καθορίζει πολιτικές , προεκλογικές και μετεκλογικές εξελίξεις , χωρίς να συμμετέχει σε εκλογές..
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)