ΕΝΑΚ – ΠΟΡΕΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ (ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ 1η ΜΑΗ 2018) – ΝΑ ΞΑΝΑΒΓΑΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΑΟ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ

Πρωτομαγιά 2018 και ΕΝΑΚ – ΠΟΡΕΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ στέλνουμε μήνυμα αγώνα στην εργατική τάξη και την νεολαία της χώρας μας. Η Πρωτομαγιά είναι ημέρα σύμβολο και ορόσημο του εργατικού λαϊκού αγώνα, μαχητικής αλληλεγγύης των εργατών και εργαζόμενων, διεθνώς ταυτισμένη  με τη πάλη των εργατών για κατακτήσεις, για ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, για την τελική ταξική τους απελευθέρωση, αλλά και με αντιφασιστικό περιεχόμενο, το οποίο στην Ελλάδα βρίσκει, μεταξύ άλλων, το περιεχόμενο του με τους 200 εκτελεσμένους αντιφασίστες της Καισαριανής, την πρωτομαγιά του 1944 από τους Ναζί.
Πρωτομαγιά του 2018, ΕΝΑΚ και ΠΟΡΕΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ καλούμε τον εργαζόμενο λαό να οργανώσει τον αγώνα του με στόχο να πάρει πίσω όλα αυτά που του αφαίρεσαν τα προηγούμενα χρόνια και μαχητικά, να κερδίσει ακόμα περισσότερα. Μαζικά και επιθετικά στην διεκδίκηση. Καλούμε τον λαό να αγωνιστεί για την πραγματική εθνική ανεξαρτησία με εργατική λαϊκή κυριαρχία, για την ανατροπή του συστήματος εθνικής εξάρτησης – λαϊκής εξαθλίωσης, γιατί με αυτό το καθεστώς της υποτέλειας, θα μένουμε στα ίδια και χειρότερα.
Πρωτομαγιά του 2018, ΕΝΑΚ – ΠΟΡΕΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ καλούμε τον εργαζόμενο λαό και την νεολαία να δουν ξεκάθαρα την σύγχρονη πραγματικότητα και να βγάλουν συμπεράσματα από τις εμπειρίες, από όλα αυτά που ζήσαμε τα προηγούμενα χρόνια.
1) Η εμπειρία έδειξε πως δεν έχουμε να περιμένουμε πολλά, από κανέναν και από πουθενά. Το εργατικό λαϊκό κίνημα της χώρας μας, το κίνημα αντίστασης πρέπει να οργανωθεί και να αναζωογονηθεί από τα κάτω, από την βάση του, μέσα στα συνδικάτα και τους εργατικούς φορείς, στους συλλόγους και τις επιτροπές, στους χώρους δουλειάς, με αδιαπραγμάτευτη εργατική ενότητα και συγκροτημένες στοχεύσεις. Το κίνημα έχει άμεση ανάγκη να διδαχθεί από τις καλύτερες παραδόσεις του, να θέσει τα προβλήματα της σύγχρονης πραγματικότητας και να βάλει δυναμικά την σφραγίδα του στις εξελίξεις της χώρας. Αυτήν την αποστολή δεν πρόκειται να την κάνουν άλλοι για εμάς, το είδαμε τα προηγούμενα χρόνια μέσα από τα γεγονότα. Πρέπει να το κάνουμε μόνοι μας, από κάτω,η εργατική λαϊκή βάση.
2) Στα χρόνια που πέρασαν, τα μνημονιακά (όπως λέγονται) είδαμε και δοκιμάσαμε κάθε συνδυασμό και παραλλαγή του συστήματος της εθνικής εξάρτησης και της λαϊκής εξαθλίωσης, Είδαμε και βλέπουμε ακόμα και τους εγκληματίες ναζιφασίστες χρυσαυγίτες να εκπροσωπούνται στην βουλή. Είδαμε την κυβέρνηση Παπαδήμου – ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – Καρατζαφέρη, είδαμε την συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ.  Είδαμε τον ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ να εξελίσσονται σε κυβέρνηση του 3ου μνημονίου. Είδαμε τους εργατοπατέρες, είδαμε ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, σποραδικές 24ωρες απεργίες για την τιμή των όπλων, που όμως όχι λίγες φορές έγιναν βήμα έκφρασης της μαζικής εργατικής αντίστασης. Είδαμε και βλέπουμε το “ΚΚ” του Περισσού, “κομματικά” περιχαρακωμένο απέναντι στην λαϊκή κοινωνική οργή και αντίσταση, να συνεχίζει μεθοδικά την πολιτική της διάσπασης και της κομματικής ψηφοθηρικής πρακτικής, βγάζοντας νέες “θεωρίες” και αρνούμενο να δώσει έκφραση και προοπτική στους λαϊκούς αγώνες. Μέσα σε αυτό το πολιτικό πλαίσιο δέχτηκε αυτή την πρωτοφανή ταξική επίθεση ο εργαζόμενος κόσμος της χώρας, μέσα σε αυτό το πλαίσιο το σύστημα μπόρεσε και πέρασε τις βασικές επιδιώξεις του. Αν δεν διδαχτούμε από όλα αυτά, αν δεν εξάγουμε σωστά πολιτικά συμπεράσματα, δεν θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε μπροστά.
Το  2018   βρίσκει  τους   εργαζόμενους   της Ελλάδας   σε  ακόμη   χειρότερη  θέση. Το ντόπιο σύστημα εθνικής εξάρτησης και υποτέλειας, που σήμερα εκπροσωπεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΆ–   ΆΝΕΛ   αλλά σιγοντάρεται στις βασικές του  επιλογές από ένα ευρύτατο   φάσμα της αντιπολίτευσης, υλοποιεί μία-μία όλες τις μνημονιακές “υποχρεώσεις”, ενώ παράλληλα βαθαίνει τη λαϊκή εξαθλίωση παίρνοντας διαρκώς νέα αντιλαϊκά μέτρα.Με την ανεργία πάνω απο 20%, με τους μισθούς και συντάξεις παγωμένους για σχεδόν μία δεκαετία, η κυβέρνηση παίζει για δεύτερη χρονιά το χαρτί της «ανάπτυξης» διαφημίζοντας προς όλες τις κατευθύνσεις τα υψηλά “πρωτογενή πλεονάσματα”.  Ανάπτυξη, δηλαδή, τα κέρδη της οποίας θα καρπώνονται οι δανειστές. Η μεγαλύτερη όμως υπηρεσία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΆ – ΑΝΕΛ είναι η “ηθική” νομιμοποίηση όχι μόνον των μέτρων που πήρε η ίδια, όσο κυρίως των μέτρων που είχαν ήδη ψηφιστεί και επιβληθεί από προηγούμενες κυβερνήσεις. Μέτρων που ήταν τόσο απονομιμοποιημένα στη συνείδηση  των εργαζόμενων και του  λαού, που εμπόδιζαν  την εφαρμογή  τους  και ξεσήκωναν οργισμένες αντιδράσεις. Πρώτα και κύρια, φυσικά, νομιμοποίησε την ίδια την μνημονιακή εξάρτηση της χώρας, προσπάθεια που είχαν κάνει και οι  προηγούμενες κυβερνήσεις, χωρίς όμως αποτέλεσμα!  Μαζί με τα μνημόνια, φυσικά νομιμοποιήθηκαν και όλες οι μειώσεις μισθών και συντάξεων όλων των προηγούμενων ετών. Υπάρχουν όμως κι άλλοι τομείς που αξίζει να αναφερθούν, όλες με κοινό χαρακτηριστικό ότι το κόμμα του ΣΥΡΙΖΆ άλλαξε τη στάση του μετά το 2015. Τα τελευταία χρόνια η χώρα δένεται όλο και πιο στενά στο άρμα του   ΝΆΤΟ, “εξυπηρετώντας” τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές με κάθε ευκαιρία, δίνοντας όλο και περισσότερες  βάσεις  για  χρήση  από τις  ΝΆΤΟϊκές δυνάμεις, με αποκορύφωμα την επέκταση της βάσης της Σούδας, επιτείνοντας τις λογικές του “μονοδρόμου” και επιχειρώντας να αμβλύνει τα αντιιμπεριαλιστικά αντανακλαστικά  του λαού μας. Προωθούνται οι πλειστηριασμοί  πρώτης  κατοικίας, και μάλιστα επιταχύνοντας τις διαδικασίες μέσω της νομοθέτησης των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, πετώντας στο δρόμο πλήθος λαϊκών οικογενειών. Ο αγώνας για κατάργηση  ή έστω μείωση των διοδίων στους  αυτοκινητοδρόμους,μετατράπηκε σε αυξήσεις και σε δημιουργία νέων σταθμών διοδίων επεκτείνοντας την απαγόρευση και νομοθετικά.
Τέλος, μαζί με όλα τα προηγούμενα προχωράει γοργά και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.  Μετά τα  αεροδρόμια και τα λιμάνια, σήμερα σειρά έχει ο   χώρος της ενέργειας (λιγνίτης, πετρέλαιο και τελικά ηλεκτρική ενέργεια).
 Στον χώρο της εκπαίδευσης συνεχίζεται η ομηρεία χιλιάδων αναπληρωτών εκπαιδευτικών, που καλύπτουν πάγιες ανάγκες των σχολείων της χώρας σε όλες τις βαθμίδες, αφού οι διορισμοί δεν έχουν γίνει ουσιαστικά από το 2010. Την ίδια ώρα ρέουν οι δαπάνες των αμυντικών εξοπλιστικών προγραμμάτων,   με   τελευταία την προκλητική αναβάθμιση των πολεμικών F16, που χαιρετίστηκε και από ένα ευρύτατο φάσμα της αντιπολίτευσης.
ΕΝΑΚ – ΠΟΡΕΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ καλούμε τους εργαζόμενους και την νεολαία να δυναμώσουν τη φωνή τους και τους αγώνες τους  και να παλέψουν για τα δικαιώματά τους. Για τη ζωή και την επιβίωση, ενάντια στα μνημόνια του ΔΝΤ, της ΕΕ, της ΕΚΤ και της ΟΝΕ. Για την εθνική ανεξαρτησία και την κοινωνική πρόοδο, ενάντια στους ιμπεριαλιστές του ΝΆΤΟ που μετατρέπουν ολοένα και περισσότερο τη χώρα μας σε προτεκτοράτο. Ενάντια στο ναζιφασισμό, στον δηλητηριώδη ρόλο του, στις εγκληματικές συμμορίες και δράσεις του, ενάντια στην φασιστικοποίηση και τον αυταρχισμό.
                              ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΆΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΆΓΙΆ!

ΕΡΓΑΚ - ΓΙΑ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΩΝ ΛΙΓΝΙΤΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΤΗΣ ΔΕΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΟ ΣΑΦΑΡΙ

ΓΙΑ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΩΝ ΛΙΓΝΙΤΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΤΗΣ ΔΕΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΟ ΣΑΦΑΡΙ - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΟΥΠΑΛΛΗΛΙΚΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ

1) Η ψήφιση – έγκριση  στην βουλή από την κυβερνητική πλειοψηφία του νόμου για το ξεπούλημα και των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ ολοκληρώνει μια παλιά πολιτική και μεθόδευση που με απαίτηση των ξένων ιμπεριαλιστικών κέντρων, των “δανειστών” που λένε ορισμένοι, υπηρέτησαν και όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις, δίνοντας μεθοδικά την σκυτάλη η μια στην άλλη. Πρόκειται για μια επιλογή ενάντια στα συμφέροντα τς χώρας, ενάντια στα συμφέροντα των εργαζομένων και συνολικά του ελληνικού λαού. Η επιλογή αυτή που αποδυναμώνει ακόμα περισσότερο την ενεργειακή αυτονομία και ανεξαρτησία της χώρας μας, είναι πολιτική ενταγμένη στους κεντρικούς σχεδιασμούς και στην απαίτηση της ΕΕ και των μεγάλων συμφερόντων για την ιδιωτικοποίηση της ηλεκτρικής ενέργειας  και γενικότερα της ενέργειας στην χώρα μας, για την “απελευθέρωση” της αγοράς ενέργειας όπως λένε, που υλοποιείται μέσω μιας βίαιης και τεχνικής παρέμβασης αποδυνάμωσης της ΔΕΗ και των εθνικών μας υποδομών και εφοδίων. Η χώρα και ο εργαζόμενος κόσμος πληρώνουν και θα πληρώσουν ακόμα περισσότερο αυτές τις επιλογές που δεν έχουν στοιχειώδη λαϊκή έγκριση και αποδοχή. Αυτές οι επιλογές, αυτά τα νομοθετήματα δεν είναι αποδεκτά, δεν νομιμοποιούνται από τον εργαζόμενο ελληνικό λαό ούτε σε ότι αφορά το παρών, ούτε στο μέλλον.

  2) Μέσα στο πλαίσιο της άθλιας και πιεστικής οικονομικής κατάστασης που βρίσκεται ο εργαζόμενος κόσμος, στην ΕΡΓΑΚ φθάνουν αναφορές και διαμαρτυρίες πολιτών πως την τελευταία περίοδο, κλιμακώνεται εκ μέρους του τμήματος εμπορίας της ΔΕΗ ένα οργανωμένο και συστηματικό, με συνδρομή δικηγορικών γραφείων και μέσω εξωδίκων ακόμα, εισπρακτικό “σαφάρι”. Όλο αυτό το αποκρουστικό και άθλιο σκηνικό, που σίγουρα επιδεινώνει την βαριά κατάσταση της κοινωνικής δυσχέρειας και της εργατικής λαϊκής εξαθλίωσης, επιβεβαιώνει τον γενικότερο βαθμό αναλγησίας και περιφρόνησης των αντοχών του λαού, ενός λαού που νοιώθει πιεσμένος, κυνηγημένος και με με την θηλιά στο λαιμό του από παντού.

ΤΟ ΝΕΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ – ΣΕ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΠΑΝΙΚΟ Ο ΕΥΡΩΑΤΛΑΝΤΙΚΟΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ (πολιτικό σχόλιο)

ΤΟ ΝΕΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ – ΣΕ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΠΑΝΙΚΟ Ο ΕΥΡΩΑΤΛΑΝΤΙΚΟΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ (πολιτικό σχόλιο - αναδημοσίευση από τα ΝΕΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ)

Η νέα και νυχτερινή επίθεση του ΝΑΤΟ στην Συρία, με το προφανέστατα αβάσιμο, παλιό και πασίγνωστο πρόσχημα των χημικών, δεν δείχνει να είχε κάποια προφανή και ουσιαστικά αποτελέσματα, καθώς το μεγαλύτερο μέρος των πυραύλων κρουζ και τομαχόουκ που εκτοξεύτηκαν, καταρρίφθηκαν από την Συριακή αεράμυνα. Δίνει όμως την δυνατότητα εξαγωγής ορισμένων καταρχήν συμπερασμάτων. 1) Εμείς σαν ΕΝΑΚ και ευρύτερο λαικοδημοκρατικό αντιιμπεριαλιστικό κίνημα δεν καταδικάζουμε απλά την νέα ιμπεριαλιστική επίθεση, ούτε αιφνιδιαστήκαμε από αυτήν. Καθημερινά και σταθερά, μέσα στο λαό και με όλα τα μέσα που διαθέτουμε, παλεύουμε ενάντια στον ιμπεριαλισμό, ξεσκεπάζοντας την επιθετική εγκληματική του πολιτική και παράλληλα ξεσκεπάζοντας όσους αναπαράγουν αυταπάτες μέσα στο λαό και στο λαϊκό κίνημα σχετικά με την “φύση” των ιμπεριαλιστικών οργανισμών και κυρίως του ευρωατλαντικού ΝΑΤΟικού ιμπεριαλισμού, κάτω από την μπότα του οποίου βρίσκεται η χώρα μας. Εμείς με σαφήνεια και πληρότητα θέτουμε σαν πολιτική θέση και διεκδίκηση την άμεση έξοδο – αποχώρηση της Ελλάδας από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς ΝΑΤΟ – ΕΕ, χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις (όπως κάνουν  διάφορα κόμματα, σχήματα και ρεύματα της ευρύτερης αριστεράς – Σύριζα – κόμμα Περισσού κλπ – κλπ).

2) Η χθεσινή ΝΑΤΟ επίθεση δεν έγινε απλά με βάση ένα προκλητικά αβάσιμο και αναπόδεικτο πρόσχημα, όπως τα χημικά, αλλά και χωρίς στοιχειώδη “διεθνή νομιμοποίηση” γεγονός που επιβεβαιώνει πως ο ιμπεριαλισμός έχει εισέλθει για “”τα καλά” πια, σε επίπεδο τακτικής δράσης, σε μορφές επικίνδυνου και ανεξέλεγκτου τυχοδιωκτισμού, που στο πλαίσιο των ενδο ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών η και της ΝΑΤΟικής παράνοιας και ανασφάλειας, που αυξάνεται μετά την ΝΑΤΟική ήττα στην Συρία, δημιουργεί σοβαρότατους κινδύνους για την διεθνή – αλλά και την δική μας περιφερειακή – ειρήνη  και ασφάλεια, αλλά εγκυμονεί επίσης κινδύνους τραγικών “ατυχημάτων”  ανά πάσα στιγμή.

3) ΗΠΑ – Βρετανία και Γαλλία υπήρξαν οι πρωταγωνιστές της χθεσινής επίθεσης, αγνοώντας προκλητικά,  όχι μόνο τα ζητήματα νομιμότητας αλλά – και κυρίως – τα ξεκάθαρα πλειοψηφικά αντιπολεμικά αισθήματα των λαών τους (ιδιαίτερα στην Ευρώπη) και των υπολοίπων λαών. Αποτελεί πολιτική μας παρατήρηση πως οι ιμπεριαλιστικές ηγεσίες ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ αποξενώνονται και αδιαφορούν, ολοένα και περισσότερο, τόσο για την λαϊκή κοινή γνώμη (των χωρών τους και διεθνώς) όσο και για τους λεγόμενους διεθνείς θεσμούς νομιμότητας (ΟΗΕ κλπ).

4) Η ιμπεριαλιστική – εθνικιστική Γερμανία έμεινε για μια ακόμα φορά, σε ρόλο  (και μάλιστα φανατικό,  έξαλλο, με βάση τις σχετικές δηλώσεις Μέρκελ) πολιτικής και επιμελητειακής υποστήριξης της ΝΑΤΟικής επίθεσης, χωρίς εμφανή ενεργή στρατιωτική δραστηριότητα στον επιχειρησιακό τομέα. Από αυτή την θέση, ελπίζει ότι θα μπορεί, προφανώς, να διαχειρίζεται ευχερέστερα ζητήματα, αντιθέσεις και προβλήματα στο εσωτερικό της ΕΕ, που προκαλούνται από τις ιμπεριαλιστικές επιθέσεις, μεταξύ των οποίων και τις προσφυγικές ροές. Παράλληλα, διαφαίνεται και πάλι  μια δυσχέρεια, μια ορισμένη “κατάσταση” αναφορικά με τον ρόλο και τις προοπτικές της Γερμανίας μέσα στον ευρύτερο ευρωατλαντικό ιμπεριαλιστικό σχηματισμό.

5) Η Τουρκία, εξ ελισσόμενη και τασσόμενη στο πλευρό της ΝΑΤΟ επίθεσης,  επιχείρησε να καλύψει το “κενό” της έκθεσης της,  λόγω της εντεινόμενης και πολυποίκιλης συναναστροφής της με την Ρωσία και τον Πούτιν, υπενθυμίζοντας και επαναλαμβάνοντας τον παλιό της ρόλο, του ΝΑΤΟτσομπανόσκυλου στην περιοχή. Αναμφίβολα η τουρκική πολιτική και οι επιλογές Ερντογάν που εισήλθαν και πάλι σε μια ασταθή και δύσκολη φάση, δοκιμάζονται στο πλαίσιο των νέων εξελίξεων και ισορροπιών και θα δοκιμαστούν ακόμα περισσότερο την επόμενη περίοδο. Καθόλου και κανείς δεν πρέπει να ξεχνά πως η αντιδραστική κυβέρνηση Ερντογάν και το Τουρκικό κράτος είναι κράτος – εισβολέας (και) στα Συριακά εδάφη, όπως και στην Κύπρο..

6) Η χώρα μας και η ευρύτερη πολιτική της ηγεσία, διευκόλυναν για μια ακόμα φορά τους ιμπεριαλιστές, επιχειρώντας να χαράξουν και να “εκφράσουν” μια (κατά σύριζα) πολιτική προσχημάτων, όπως άλλωστε, κατά παράδοση γίνεται, θα λέγαμε. Επιτακτικά τίθεται το καθήκον του λαϊκού αντιιμπεριαλιστικού κινήματος να απαιτήσει από την ελληνική κυβέρνηση την άμεση αποκατάσταση των σχέσεων της Ελλάδας  με το Συριακό κράτος, που διακόπηκε με ιμπεριαλιστική εντολή από την κυβέρνηση Σαμαρά.

7) Σε ότι αφορά τις τελευταίες εξελίξεις, το Συριακό κράτος και οι σύμμαχοι του διαφαίνεται πως βγαίνουν ενισχυμένοι, πολιτικά, στρατιωτικά και διπλωματικά. Έχει βέβαια σημασία να δούμε παραπέρα, το είδος των εξελίξεων που θα δρομολογήσουν τα χθεσινά γεγονότα.

8) Το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα της χώρας μας και – όπως πιστεύουμε – συνολικά το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα παντού, οφείλει να ξεσηκώσει θύελλα καταγγελίας απέναντι στον πολεμοχαρή ιμπεριαλισμό, σαρώνοντας πολιτικές αυταπάτες με τις αντίστοιχες “ιδεολογικές τεκμηριώσεις” που η ίδια η ζωή τις απέδειξε σαπουνόφουσκες, και να συνδέσει τον αγώνα για την ειρήνη των λαών με τον αγώνα για την εθνική ανεξαρτησία με εργατική κυριαρχία, για Ελλάδα λεύτερη – ανεξάρτητη – προοδευτική και ευημερούσα.

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΣΜΗΝΑΓΟ (αναδημοσίευση από τα ΝΕΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ)

Αποχαιρετισμός σήμερα το μεσημέρι στον σμηναγό Γιώργο Μπαλταδώρο, στον τόπο καταγωγής του, το Μορφοβούνι Καρδίτσας. Μέσα σε ένα βαρύ κλίμα συγκίνησης που εξέφραζε το γενικότερο συναίσθημα, κυρίως όμως τα αισθήματα του εργαζόμενου λαού, που έχασε ένα δικό του παιδί, έναν εργαζόμενο στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας. Παρόντες, εκτός της οικογένειας – χωριανών, φίλων και συναδέλφων και αρκετοί πολιτικοί παράγοντες, “αναπόφευκτοι” σε αυτές τις περιστάσεις.. Αποφεύγοντας, ειδικά σήμερα, αναφορές σε θέματα, πολιτικές εκτιμήσεις, ερωτηματικά και ευρύτερους προβληματισμούς, ενώνουμε και τα δικά μας αισθήματα θλίψης στο κοινό συναίσθημα.

ΔΙΑΚΟΠΗ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΘΕΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΔΗΜΑΚΗ

Η διακοπή της απεργίας πείνας και δίψας από τον Βασίλη Δημάκη σημαίνει επιστροφή στην ζωή, ακριβώς μια ανάσα πριν το τέλος – και – σαν εξέλιξη δεν μπορεί παρά να δημιουργεί γενική ανακούφιση και ικανοποίηση. Από τον όρο “γενική ικανοποίηση” μάλλον θα πρέπει να εξαιρέσουμε μια ειδική κατηγορία “ανθρώπων”, της εμπάθειας, του μίσους, του – επιλεκτικού  – “νόμου και της τάξης” που δεν ενοχλούνται (αντίθετα επιχαίρουν σαδιστικά) από την ταξική τύφλα της αστικής δικαιοσύνης γενικότερα, ούτε από τον στραβισμό της όταν πρόκειται για μεγάλα ψάρια της οικονομικής εξουσίας η τα δολοφονικά στιλέτα και τα ρόπαλα του φασισμού.  Σύμφωνα λοιπόν με τις ανακοινώσεις ο Β. Δημάκης σταμάτησε την απεργία και επιστρέφει στην ζωή μεταφερόμενος στο νοσοκομείο, μετά από συγκεκριμένες διαβεβαιώσεις που δόθηκαν από εκπρόσωπο του υπουργείου Δικαιοσύνης, ότι θα αποκτήσει άμεση πρόσβαση στο Πανεπιστήμιο, όπως ζητούσε, διαβεβαιώσεις που ελπίζουμε να είναι και να αποδειχθούν απόλυτα συνεπείς και ακριβείς.

Η ΕΡΓΑΚ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ – ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Διαπιστώνουμε και επισημαίνουμε δημόσια την κλιμάκωση της πίεσης που ασκείται στην υπόθεση των πλειστηριασμών, όπως φάνηκε και στην τελευταία συνεδρίαση του eurogroup, με έντονη την εμπλοκή – συμμετοχή της ΕΚΤ και του κ. Ντράγκι.
Φαίνεται καθαρά πως η τρίτη αξιολόγηση του τρίτου μνημονίου έχει σαν επίμονο στόχο να “τακτοποιήσει” δομικά και να ολοκληρώσει, αποκλειστικά σύμφωνα με τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις των ιμπεριαλιστικών κέντρων και των τραπεζών, το ζήτημα των πλειστηριασμών στην χώρα μας, δημιουργώντας ασφυκτική κατάσταση.
Κατανοώντας τις κοινωνικές ανησυχίες και χαιρετίζοντας τις λαϊκές διαμαρτυρίες, καλούμε τους λαϊκούς – εργατικούς – κοινωνικούς φορείς, κυρίως τα Εργατικά Κέντρα, τα πρωτοβάθμια εργατουπαλληλικά σωματεία και τις συνδικαλιστικές ενώσεις των μικρομεσαίων επαγγελματιών να αναβαθμίσουν ποιοτικά και ποσοτικά, μαζικά και ενωτικά τις διαμαρτυρίες και τις αντιστάσεις απέναντι στους κάθε είδους και μορφής πλειστηριασμούς, σε όλο αυτό το φάσμα που αφορά την πρώτη κατοικία, την λαϊκή στέγη και την κατάσχεση καταθέσεων.

ΕΝΑΚ - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

Η πλήρης ανακοίνωση της ΕΝΑΚ για το Μακεδονικό παρακάτω.
"Η θέση της ΕΝΑΚ στο ανοιχτό - και σε μακρόχρονη εξέλιξη - ζήτημα της οριστικής ονομασίας της ΠΓΔΜ, μπαίνει σε ριζικά διαφορετική βάση από τον πολιτικό και ταξικό μας αντίπαλο, δηλαδή το ντόπιο σύστημα εθνικής εξάρτησης - λαϊκής κοινωνικής εξαθλίωσης και τον ιμπεριαλισμό αφέντη του. Είναι θέση βασισμένη στις πολιτικές και ιδεολογικές μας αρχές, στην συνεπή και συγκροτημένη γραμμή της εθνικής ανεξαρτησίας και εργατικής κυριαρχίας, της αντιιμπεριαλιστικής και ταξικής αλληλεγγύης μεταξύ των λαών (ιδιαίτερα της περιοχής μας), της εργατικής λαϊκής συναδέλφωσης και της ειρήνης. Είναι θέση καθαρή, αντιιμπεριαλιστική - πατριωτική, με βλέμμα προοπτικής και όχι θέση προσδεμένη στον προδοτικό αστικό εθνικισμό (που είναι ουρά του ιμπεριαλισμού) η στον αδόμητο "σοσιαλπατριωτισμό". Είναι θέση εμπνευσμένη από τα προοδευτικά επαναστατικά μυαλά και μορφές που γέννησε η νεώτερη αγωνιστική ιστορία της πατρίδας μας, από τον Ρήγα Φεραίο μέχρι την εθνική εαμική αντίσταση και έως τις ημέρες μας.

1) Το σχέδιο ΝΑΤΟποίησης και ισχυρού στρατιωτικού πολιτικού ευρωατλαντικού ελέγχου των Βαλκανίων εξελίσσεται εδώ και πολύ καιρό και κλιμακώνεται. Η παρουσία του ΝΑΤΟ στην περιοχή διογκώνεται, με μεγάλες στρατιωτικές βάσεις και πολυσύνθετη παρουσία. Είναι ξεκάθαρο πως η "διευθέτηση" του ονοματολογικού της ΠΓΔΜ έχει λάβει επείγοντα χαρακτήρα, προκειμένου η χώρα αυτή να "αξιοποιηθεί" πλήρως και επίσημα από τα ευρωατλαντικά οικονομικά - στρατιωτικά σύμφωνα (ΕΕ - ΝΑΤΟ) στους σχεδιασμούς τους, διαδικασία που - άλλωστε - έχει ήδη προχωρήσει αρκετά. Είναι επίσης ξεκάθαρο, πως οι κυβερνήσεις και άλλες πολιτικές δυνάμεις στην Αθήνα και τα Σκόπια κινούνται στην επείγουσα γραμμή και κατεύθυνση των ευρωατλαντικών κέντρων. Η πρόσφατη συνέντευξη του Αμερικανού πρέσβη σε ελληνικό ιδιωτικό κανάλι αποσαφηνίζει το σύνολο του ζητήματος και ανατρέπει την ρητορεία περί δήθεν "μειωμένου και χαλαρού" ΝΑΤΟικού ενδιαφέροντος για τα δυτικά Βαλκάνια. Η εξελισσόμενη ισχυροποίηση της παρουσίας του ΝΑΤΟ και ευρύτερα του ευρωατλαντισμού στα Βαλκάνια, μετά και την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και τα γνωστά γεγονότα των βομβαρδισμών και των διαφόρων τύπων παρεμβάσεων στην περιοχή και στις χώρες της περιοχής δημιουργεί ένα νέο σοβαρό κίνδυνο, μια νέα επικίνδυνη κατάσταση για τις χώρες και τούς λαούς. Γιατί, όπως βεβαιώνει η ιστορική εμπειρία, το ΝΑΤΟ είναι δυνατόν, σε οποιαδήποτε χρονική συγκυρία επιλέξει στο μέλλον, να αξιοποιήσει κάθε "εκκρεμότητα" στην βάση του "διαίρει και βασίλευε", υποδαυλίζοντας "εθνικές" αντιπαραθέσεις" και εθνικισμούς με στόχο τον γενικότερο έλεγχο. Ήδη στο παιγνίδι της υποδαύλισης, υπάρχουν (όπως πάντα) πρόθυμοι, πολιτικοί παράγοντες και διάφορα συμφέροντα.. Το ίδιο ισχύει και για κύκλους εκτός της χώρας.  Η Κυπριακή τραγωδία έχει να διδάξει πολλά για τα εθνικιστικά διχαστικά κόλπα του ΝΑΤΟ, σε συνεργασία βέβαια με εγχώριους και πρόθυμους - κάθε φορά - "εθνοπατριώτες" αμερικανόδουλους. Στη βάση αυτή, αναπόφευκτα, οφείλουμε να δούμε και την ελληνική διαφορά με την ΠΓΔΜ για το όνομα, από την δική μας αντιιμπεριαλιστική σκοπιά και προοπτική και όχι από την σκοπιά των δυνάμεων της αντίδρασης, του φασισμού, της εθνοκαπηλείας, και της υποταγής στον ιμπεριαλισμό.
2) Η απεγνωσμένη, σε ορισμένους κύκλους της Δεξιάς και του παραδοσιακού εγχώριου μοναρχοφασισμού, συντήρηση της προπαγάνδας για το "Μακεδονικό" έχει ξεπεράσει τα όρια της υστερίας και κυρίως της δημαγωγίας και της υποκρισίας. Στην ξεκάθαρη πατριωτική εθνική θέση για τα δεδομένα εθνικά κρατικά σύνορα της χώρας μας και των άλλων χωρών της περιοχής, δημιουργούν μια αντιφατική σύγχυση, που μόνο αρνητικά θα μπορούσε να λειτουργήσει. Την ίδια ώρα, αυτοί οι "μακεδονομάχοι" του μοναρχοφασισμού, χρυσαυγίτες κλπ - κλπ που έλκουν την καταγωγή τους από τους γερμανοντυμένους, χίτες, τους μαυδες και άλλους όμοιους "πατριώτες" και ψευτο "μακεδονομάχους", κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν τα αυτονόητα, αυτά δηλαδή που είναι διαχρονικά - ιστορικά ξεκαθαρισμένα και επιβεβαιωμένα. Και αυτά είναι πως οι εγχώριες πολιτικές ηγεσίες, σε βάθος χρόνου, εδώ και πολλές δεκαετίες έχουν αποδεχτεί με διάφορους τρόπους την χρήση του όρου Μακεδονία και εκτός των εθνικών μας συνόρων, δηλαδή και για την ΠΓΔΜ. Άλλωστε δεν είναι τυχαία και η πρόσφατη, προ ημερών, σχετική δήλωση - υπενθύμιση εκ μέρους του Κωνσταντίνου Γλύξμπουργκ. Επιπλέον πρέπει να επισημάνουμε τις αντικειμενικές διαφορές ανάμεσα στο ευρύτερο πλαίσιο των αρχών της δεκαετίας του 1990 και στο σήμερα, στα δεδομένα που το απαρτίζουν και που το διαμόρφωσαν τα τελευταία 25 χρόνια, στο διεθνές - πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο, σε σχέση τόσο με τα πολιτικά στοιχεία εκείνης της εποχής, όσο και με τα τότε συλλαλητήρια. Τότε κυριαρχούσαν οι ιδιαίτερα ρευστές συνθήκες (και) στην Βαλκανική, μπροστά στην νέα κατάσταση που δημιουργούσε η διάλυση του ανατολικού μπλοκ, οι σε έξαρση υποδαυλισμένοι εθνικισμοί και η επικείμενη ΝΑΤΟ ιμπεριαλιστική δράση και τελικά επέμβαση, για την ολοσχερή διάλυση της Γιουγκοσλαβίας..
3) Η δική μας θέση διαμορφώνεται στην βάση μιας λύσης - επιλογής ονόματος της ΠΓΔΜ, που θα έχει οριστικό και τελεσίδικο χαρακτήρα, διεθνώς αναγνωρισμένο, επίσημο και αδιαμφισβήτητο και από τις δύο χώρες (Ελλάδα - ΠΓΔΜ). Μια ονομασία κοινά αποδεκτή. που θα διευκολύνει την ειρήνη και την σταθερότητα και θα ενισχύει την προοπτική του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα των δύο λαών και χωρών (και όλων των λαών της Βαλκανικής) για εθνική ανεξαρτησία και κυριαρχία, για φιλία και συνεργασία προόδου, για αυτοδύναμη ανάπτυξη, ενάντια στο ιμπεριαλιστικό μπλοκ ΝΑΤΟ - ΕΕ των πολέμων, της εθνικής εκμετάλλευσης, των μεθοδεύσεων και παρεμβάσεων.. Οι αβάσιμες δήθεν "εθνολογικού" χαρακτήρα χοντράδες και υπερβολές, από όποια πλευρά των συνόρων και αν εκτοξεύονται, αποτελούν "βάση" μόνο και μόνο για τον άγονο εθνικισμό και τα δικά του πολιτικά σχέδια και συμφέροντα. Αναμφίβολα μια διαπραγμάτευση, δεν μπορεί να ικανοποιήσει επαρκώς μαξιμαλιστικές θέσεις καμιάς πλευράς. Επίσης όμως αναμφίβολα, η επίτευξη οριστικής και σταθερής συμφωνίας περνάει μέσα από την ξεκάθαρη κατάργηση γκρίζων ζωνών και αλυτρωτικών αναφορών, αστερίσκων η υποσημειώσεων σε επίσημα κρατικά ντοκουμέντα της κάθε πλευράς. Μια τέτοια λύση θα μπορούσε να είναι αποδεκτή και βιώσιμη.
4) Η Μακεδονία είναι ελληνική - φωνάζουν μονότονα ορισμένοι, τόσο μονότονα, που μοιάζει λες και μόλις τώρα ξεκινά ο Μακεδονικός αγώνας για ένταξη στον εθνικό κορμό..Τους το λέμε - η Μακεδονία μας είναι ελληνική, ιστορικό κι αναπόσπαστο τμήμα της πατρίδας μας και το λαϊκό κίνημα θα παλεύει σταθερά και ανυποχώρητα για την εθνική ανεξαρτησία, για την εδαφική ακεραιότητα της Μακεδονίας και όλων των περιφερειών της δικής μας πατρίδας, που όλες έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Την εθελούσια συμπόρευση στον εθνικό κορμό. Όλες, όλοι οι πληθυσμοί, (κάποιες φορές και ανεξάρτητα εθνολογικών, θρησκευτικών και άλλων καταβολών) αγωνίστηκαν σκληρά για την δημιουργία του σύγχρονου ελληνικού κράτους και την ενσωμάτωση τους σε αυτό. Πελοπόννησος, Ρούμελη, Θεσσαλία, Επτάνησα, Αιγαίο, Κρήτη, Ήπειρος, Μακεδονία, Θράκη, Δωδεκάνησα, όλοι. Αγωνίστηκαν, στήριξαν, στηρίζουν τη χώρα, και ας την προδίδει η ξεπουλημένη αστική τάξη της.  Ορισμένοι πολιτικοί απόγονοι των γερμανοντυμένων και γενικά και με κάθε ευκαιρία ξενοντυμένων, ας σταματήσουν να κουνάνε το δάκτυλο, να διχάζουν τον κόσμο και να δουλεύουν πάλι την παλιά τους "τέχνη" της "εθνικοφροσύνης", τώρα με εργαλείο το "μακεδονόμετρο".. Αυτός ο τόπος έχει και ιστορία και μνήμη..
5) Εμείς καλούμε τον ελληνικό λαό να μάχεται καθημερινά παντού και να διαδηλώνει για την Ανεξαρτησία, την ειρήνη, την φιλία των λαών. Ενάντια στο ΝΑΤΟ, την ΕΕ, τον ιμπεριαλισμό. Καλούμε τον λαό να μάχεται και να διαδηλώνει σταθερά ενάντια στην φτώχεια και την εξαθλίωση, την ανεργία, τα ξεπουλήματα, τα ξεσπιτώματα, την εθνική εξάρτηση, που το εγχώριο μπλοκ εξουσίας και - σήμερα - η κυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου, όπως πριν Γιώργος και Σαμαρομητσοτάκηδες μαζί με ΝΑΤΟ / ΕΕ προωθούν ασταμάτητα στην χώρα μας. Η ΕΝΑΚ προωθεί και διεκδικεί ένα νέο και ισχυρό μέτωπο λαϊκής βάσης, για την εθνική ανεξαρτησία με εργατική κυριαρχία, για την συγκροτημένη ορθολογική και προοδευτική ανοικοδόμηση της χώρας μας.
Κάποιοι θέλουν - λένε - να μετατρέψουν δήθεν τα συλλαλητήρια τους για το "μακεδονικό" σε γενική λαϊκή διαμαρτυρία.. Εξαπατούν σκόπιμα και εμπαίζουν, εκμεταλλευόμενοι μεθοδικά τις περιστάσεις. Ποιοι θα διαμαρτυρηθούν, οι "μακεδονομάχοι" της Αμερικής, η Ιερά Σύνοδος της "ελεημοσύνης" από το "υστέρημα" της, που μετά 8 χρόνια μνημόνια καλά κρατεί, ο Μητσοτάκης, ο Άδωνης, ο Καρατζαφέρης του Παπαδήμου, η ναζιστική χρυσή αυγή.. Θα "διαμαρτυρηθεί" ίσως ο "μακεδονομάχος" στρατηγός Φράγκος Φραγκούλης, που 2 χρόνια πριν, σαν πιο Μερκελιστής και από την Μέρκελ μας καλούσε να πούμε "ηχηρό ΝΑΙ" στο δημοψήφισμα.. Τα συλλαλητήρια αυτά δεν είναι το δικό μας πρότυπο. Εαν, όπως λέγεται, ο Μίκης Θεοδωράκης μιλήσει εκεί, δεν θα εκπλαγούμε, δεν θα είναι και η πρώτη του φορά.. Βέβαια ο Μίκης δεν οργάνωσε δικό του συλλαλητήριο, να πει τα δικά του, θα παραστήσει για άλλη μια φορά την "αριστερή ουρά", τον "εγγυητή και νομιμοποιητή" της "λαοσύναξης".. Δικαίωμα του, όλοι κρίνονται. Εμείς, σταθερά ενάντια και απέναντι στους σύγχρονους μοναρχοφασίστες υποκριτές, εθνοκάπηλους και προσκυνημένους στα ξένα αφεντικά. Εμείς σταθερά στο δρόμο της εθνικής ανεξαρτησίας με εργατική κυριαρχία, στο δρόμο του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα".