Η Ενιαία Αριστερή Κίνηση (ΕΝΑΚ) πραγματοποιεί ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ στην ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, το Σάββατο 11 Ιούνη και ώρα 8μμ, στον χώρο του "Ποέτα - Συνεταιριστικό Βιβλιοπωλείο - Καφέ" - Αριστοτέλους 34 - δίπλα στο Εργατουπαλληλικο Κέντρο Θεσσαλονίκης. Το θέμα της εκδήλωσης είναι " οι θέσεις μας για τις πολιτικές εξελίξεις και το κίνημα της αντίστασης". Καλούμε όλους τους φίλους και τις φίλες - αντιφασίστες εργαζόμενους - άνεργους - φοιτητές, νέες και νέους - τους συντρόφους - τις συναγωνίστριες και τους συναγωνιστές να συμβάλλουν στην πλατιά γνωστοποίηση και να συμμετάσχουν στην εκδήλωση - συζήτηση της ΕΝΑΚ.
Κυριακή 29 Μαΐου 2016
Δευτέρα 2 Μαΐου 2016
ΕΝΙΑΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ (ΕΝΑΚ) - ΠΟΡΕΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ - ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2016 - ΜΕ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ
ΕΝΑΚ - ΠΟΡΕΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ
(κοινή ανακοίνωση για την Εργατική Πρωτομαγιά)
ΜΕ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ
Πρωτομαγιά, ημέρα σύμβολο του εργατικού αγώνα, της εργατικής λαϊκής αντίστασης, της ταξικής πάλης για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, απευθύνουμε θερμό χαιρετισμό στους εργαζόμενους, τους άνεργους, στους αγρότες, στους συνταξιούχους, στους επιστήμονες, σε όλο τον εξαθλιωμένο λαό μας και στη νεολαία, στους μετανάστες-πρόσφυγες, τα θύματα της ιμπεριαλιστικής καπιταλιστικής κτηνωδίας και βαρβαρότητας. Τον ίδιο χαιρετισμό στέλνουμε παντού, σε όλες τις χώρες που οι εργαζόμενοι, οι εξαθλιωμένοι του καπιταλιστικού συστήματος και της ιμπεριαλιστικής λαίλαπας αγωνίζονται για κοινωνική δικαιοσύνη, για δουλειά, για ψωμί και επιβίωση, για πρόοδο, ειρήνη, εργατική κυριαρχία – εξουσία, για εθνική ανεξαρτησία. Σήμερα, όλοι πια καταλαβαίνουν πως ούτε «η ιστορία τελείωσε» – ούτε η ταξική πάλη σταμάτησε να διαδραματίζει τον κινητήριο ρόλο της. Το αντίθετο, μάλιστα, συμβαίνει και η κοινωνική εξέλιξη επιφυλάσσει πολλές δυσάρεστες «εκπλήξεις» στο επιθετικό, αντιδραστικό και εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα.
Ανήμερα Πρωτομαγιάς του 2016, ΕΝΑΚ και Πορεία Αριστερή
απευθύνουμε ανοιχτό κάλεσμα άμεσης συσπείρωσης και αγώνα στα παρακάτω μέτωπα: 1) Για τη ζωή και την επιβίωση του εργαζόμενου και του άνεργου λαού και της ελληνικής νεολαίας, που οι κυρίαρχες πολιτικές την έχουν κυριολεκτικά καταδικάσει. Προϋπόθεση, όπως η συλλογική εμπειρία αναδεικνύει και το συμφέρον του αγώνα επιτάσσει, είναι: Ανεξάρτητο διεκδικητικό εργατικό κίνημα – Συνδικάτα εργατικής ενότητας – Σύλλογοι δημιουργικής έκφρασης και δράσης – Αυτοτελές κίνημα της βάσης με ξεκάθαρους στόχους και περιεχόμενο, με δημοκρατικές συλλογικές διαδικασίες. Απέναντι μας, σαν εμπόδιο στον αγώνα, βρίσκεται ο εργατοπατερισμός των «ηγεσιών» και της συναλλαγής, βρίσκονται οι πολιτικές του συμβιβασμού, της διάσπασης, της χειραγώγησης. Κίνημα μαζικό, μαχητικό, ανεξάρτητο, ανυποχώρητο, αυτό χρειαζόμαστε, γιατί τίποτα δεν θα χαριστεί, όλα θα τα κερδίσουμε. 2) Για την Εθνική Ανεξαρτησία και την κοινωνική πρόοδο της χώρας. Και σήμερα, η κυβερνητική πολιτική του «εθνικού μετώπου» ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ όχι μόνο δεν έρχεται σε ρήξη, αλλά αναπαράγει με την πολιτική και τις επιλογές της την «υπεύθυνη και ευρωπαϊκή» εθνική εξάρτηση απο τα ιμπεριαλιστικά κέντρα (ΕΕ/ΗΠΑ/ΕΚΤ/ΔΝΤ/ΝΑΤΟ). Μαζί με την εθνική εξάρτηση, μαζί με την ΕΕ και την ευρωζώνη, μαζί με το λεγόμενο «χρέος» (και τις διαρκώς αναγγελόμενες ψευτοδιαπραγματεύσεις επιμήκυνσης - διαιώνισης του), μαζί με το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο να άλωνίζει, δήθεν για την αντιμετώπιση της μετανάστευσης, μαζί με το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας (βλ. ΟΛΠ - αεροδρόμια - δημόσιες εκτάσεις κλπ) και το μέγάλο ξεπούλημα που έρχεται μέσω του μεγάλου φορέα ιδιωτικοποιήσων - ξεπουλημάτων του τρίτου μνημονίου, μαζί με τα νέα φορολογικά μέτρα και το ασφαλιστικό, θα αναπαράγεται η εργατική κοινωνική εξαθλίωση, η καθυστέρηση και η λαϊκή φτώχεια, ενώ θα γίνονται αντικείμενο στυγνής εκμετάλλευσης οι μετανάστες-πρόσφυγες και μαζί τους όλοι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι. Ο εξαθλιωμένος και άνεργος λαός θα χάνει και στην καλύτερη περίπτωση θα παίρνει ψίχουλα «ανθρωπιστικής βοήθειας» - και θα κερδίζουν οι ξένες πολυεθνικές και η ντόπια ξεπουλημένη αστική τάξη. Απέναντι στην «αγία οικογένεια» του ευρώ – εμείς σηκώνουμε ψηλά τη σημαία της εθνικής ανεξαρτησίας και μιας νέας κοινωνικής προοπτικής. 3) Ενάντια στον ναζιφασισμό, στον δηλητηριώδη ρόλο του, στις εγκληματικές συμμορίες και δράσεις του, ενάντια στην φασιστικοποίηση και τον αυταρχισμό. ΕΝ.Α.Κ – Πορεία Αριστερή, απευθύνουμε κάλεσμα συστράτευσης και καθημερινού αγώνα προς τον εργαζόμενο κόσμο, προς τους άνεργους και την νεολαία. Μαζί στα αγωνιστικά μέτωπα, με το ελπιδοφόρο και ανατρεπτικό μήνυμα της Εργατικής Πρωτομαγιάς να ηχεί δυνατά κάθε ημέρα, ολόκληρο το χρόνο.
(κοινή ανακοίνωση για την Εργατική Πρωτομαγιά)
ΜΕ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ
Πρωτομαγιά, ημέρα σύμβολο του εργατικού αγώνα, της εργατικής λαϊκής αντίστασης, της ταξικής πάλης για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, απευθύνουμε θερμό χαιρετισμό στους εργαζόμενους, τους άνεργους, στους αγρότες, στους συνταξιούχους, στους επιστήμονες, σε όλο τον εξαθλιωμένο λαό μας και στη νεολαία, στους μετανάστες-πρόσφυγες, τα θύματα της ιμπεριαλιστικής καπιταλιστικής κτηνωδίας και βαρβαρότητας. Τον ίδιο χαιρετισμό στέλνουμε παντού, σε όλες τις χώρες που οι εργαζόμενοι, οι εξαθλιωμένοι του καπιταλιστικού συστήματος και της ιμπεριαλιστικής λαίλαπας αγωνίζονται για κοινωνική δικαιοσύνη, για δουλειά, για ψωμί και επιβίωση, για πρόοδο, ειρήνη, εργατική κυριαρχία – εξουσία, για εθνική ανεξαρτησία. Σήμερα, όλοι πια καταλαβαίνουν πως ούτε «η ιστορία τελείωσε» – ούτε η ταξική πάλη σταμάτησε να διαδραματίζει τον κινητήριο ρόλο της. Το αντίθετο, μάλιστα, συμβαίνει και η κοινωνική εξέλιξη επιφυλάσσει πολλές δυσάρεστες «εκπλήξεις» στο επιθετικό, αντιδραστικό και εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα.
Ανήμερα Πρωτομαγιάς του 2016, ΕΝΑΚ και Πορεία Αριστερή
απευθύνουμε ανοιχτό κάλεσμα άμεσης συσπείρωσης και αγώνα στα παρακάτω μέτωπα: 1) Για τη ζωή και την επιβίωση του εργαζόμενου και του άνεργου λαού και της ελληνικής νεολαίας, που οι κυρίαρχες πολιτικές την έχουν κυριολεκτικά καταδικάσει. Προϋπόθεση, όπως η συλλογική εμπειρία αναδεικνύει και το συμφέρον του αγώνα επιτάσσει, είναι: Ανεξάρτητο διεκδικητικό εργατικό κίνημα – Συνδικάτα εργατικής ενότητας – Σύλλογοι δημιουργικής έκφρασης και δράσης – Αυτοτελές κίνημα της βάσης με ξεκάθαρους στόχους και περιεχόμενο, με δημοκρατικές συλλογικές διαδικασίες. Απέναντι μας, σαν εμπόδιο στον αγώνα, βρίσκεται ο εργατοπατερισμός των «ηγεσιών» και της συναλλαγής, βρίσκονται οι πολιτικές του συμβιβασμού, της διάσπασης, της χειραγώγησης. Κίνημα μαζικό, μαχητικό, ανεξάρτητο, ανυποχώρητο, αυτό χρειαζόμαστε, γιατί τίποτα δεν θα χαριστεί, όλα θα τα κερδίσουμε. 2) Για την Εθνική Ανεξαρτησία και την κοινωνική πρόοδο της χώρας. Και σήμερα, η κυβερνητική πολιτική του «εθνικού μετώπου» ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ όχι μόνο δεν έρχεται σε ρήξη, αλλά αναπαράγει με την πολιτική και τις επιλογές της την «υπεύθυνη και ευρωπαϊκή» εθνική εξάρτηση απο τα ιμπεριαλιστικά κέντρα (ΕΕ/ΗΠΑ/ΕΚΤ/ΔΝΤ/ΝΑΤΟ). Μαζί με την εθνική εξάρτηση, μαζί με την ΕΕ και την ευρωζώνη, μαζί με το λεγόμενο «χρέος» (και τις διαρκώς αναγγελόμενες ψευτοδιαπραγματεύσεις επιμήκυνσης - διαιώνισης του), μαζί με το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο να άλωνίζει, δήθεν για την αντιμετώπιση της μετανάστευσης, μαζί με το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας (βλ. ΟΛΠ - αεροδρόμια - δημόσιες εκτάσεις κλπ) και το μέγάλο ξεπούλημα που έρχεται μέσω του μεγάλου φορέα ιδιωτικοποιήσων - ξεπουλημάτων του τρίτου μνημονίου, μαζί με τα νέα φορολογικά μέτρα και το ασφαλιστικό, θα αναπαράγεται η εργατική κοινωνική εξαθλίωση, η καθυστέρηση και η λαϊκή φτώχεια, ενώ θα γίνονται αντικείμενο στυγνής εκμετάλλευσης οι μετανάστες-πρόσφυγες και μαζί τους όλοι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι. Ο εξαθλιωμένος και άνεργος λαός θα χάνει και στην καλύτερη περίπτωση θα παίρνει ψίχουλα «ανθρωπιστικής βοήθειας» - και θα κερδίζουν οι ξένες πολυεθνικές και η ντόπια ξεπουλημένη αστική τάξη. Απέναντι στην «αγία οικογένεια» του ευρώ – εμείς σηκώνουμε ψηλά τη σημαία της εθνικής ανεξαρτησίας και μιας νέας κοινωνικής προοπτικής. 3) Ενάντια στον ναζιφασισμό, στον δηλητηριώδη ρόλο του, στις εγκληματικές συμμορίες και δράσεις του, ενάντια στην φασιστικοποίηση και τον αυταρχισμό. ΕΝ.Α.Κ – Πορεία Αριστερή, απευθύνουμε κάλεσμα συστράτευσης και καθημερινού αγώνα προς τον εργαζόμενο κόσμο, προς τους άνεργους και την νεολαία. Μαζί στα αγωνιστικά μέτωπα, με το ελπιδοφόρο και ανατρεπτικό μήνυμα της Εργατικής Πρωτομαγιάς να ηχεί δυνατά κάθε ημέρα, ολόκληρο το χρόνο.
Πέμπτη 14 Απριλίου 2016
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ - ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΓΑΚ - Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Η Εργατουπαλληλική Αγωνιστική Κίνηση (ΕΡΓΑΚ) πραγματοποιεί εκδήλωση, στο πλαίσιο της Εργατικής Πρωτομαγιάς 2016, το Σάββατο 23 Απρίλη (8μμ), στην Κέρκυρα - βιβλιοπωλείο ΠΛΟΥΣ. Στην εκδήλωση θα προβληθεί η ταινία "Ο ΑΓΩΝΑΣ" - ΑΠΕΡΓΙΕΣ 1974 - 1975.
Σάββατο 2 Απριλίου 2016
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΡΓΑΚ - ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΓΣΕΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΟΥΠΑΛΛΗΛΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
ΕΡΓΑΤΟΥΠΑΛΛΗΛΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ (ΕΡΓΑΚ)
ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΟΥΠΑΛΛΗΛΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΓΣΕΕ.
1) Η θέση της ΕΡΓΑΚ είναι απο την ίδρυση της ξεκάθαρη, μαχητικά υπερ της αγωνιστικής ενότητας του εργατικού κινήματος, με έκφραση και συσπείρωση στα πρωτοβάθμια Σωματεία, στα Εργατικά Κέντρα, τις Ομοσπονδίες και την Γενική Συνομοσπονδία. Δράση και ζύμωση στην βάση της εργατικής τάξης, για την αγωνιστική ταξική ενότητα, την μαχητική εργατική δημοκρατία, την δραστήρια ανάπτυξη αγωνιστικών δυνάμεων και κινήσεων της βάσης, την συσπείρωση και την προοπτική - ενάντια στις κοινές πολιτικές της διάσπασης, του συμβιβασμού και του πολυποίκιλλου εργατοπατερισμού του ενιαίου ρεφορμιστικού μπλοκ - αυτή είναι η κατεύθυνση της ΕΡΓΑΚ. Επιπλέον η ΕΡΓΑΚ επισημαίνει και θέτει το μεγάλο και οξυμένο ζήτημα που αναπτύσεται ισχυρά, το ζήτημα της σύγχρονης περιόδου με την τεράστια αύξηση των ανέργων συναδέλφων, των αυτοαπασχολούμενων, των περιστασιακά εργαζομένων - άνεργων κλπ, που οι κυρίαρχες δυνάμεις του "επίσημου" συνδικαλιστικού χώρου (που έχουν τον έλεγχο των συνδικάτων) ουσιαστικά "αγνοούν", δεν ασχολούνται συγκροτημένα μαζί τους και αναπαράγουν αυτή τη στάση τους σε όλες τις "βαθμίδες" του κινήματος. Έτσι αυξάνεται σημαντικά το μέγεθος των αποκλεισμένων και ανοργάνωτων εργαζομένων και περιορίζεται ποσοτικά και ποιοτικά το εργατουπαλληλικό ταξικό μέτωπο, προσφέροντας σοβαρά περιθώρια στο κεφάλαιο και τις εργοδοσίες να "αξιοποιούν" σχεδιασμένα αυτό το μεγάλο τμήμα της εργατικής τάξης σαν εξαθλιωμένη και φτηνή εργατική εφεδρεία χωρίς δικαιώματα και - επίσης σχεδιασμένα - σε μεθοδεύσεις, πολλές φορές, κατά των κατακτήσεων και των δικαιωμάτων της εργαζόμενης τάξης, στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Η ΕΡΓΑΚ θέτει, προκρίνει και στηρίζει την πλατιά συσπείρωση της εργατουπαλληλικής - άνεργης τάξης στις διαδικασίες και δομές του κινήματος, τις κινήσεις μέσα στην εργατική βάση για την μαζική στράτευση όλων στο μαχητικό - διεκδικητικό εργατουπαλληλικό κίνημα.
2) Η ΕΡΓΑΚ βρίσκεται (πολιτικά και συνδικαλιστικά) σε ριζικά διαφορετικό προσανατολισμό και κατεύθυνση δράσης απο τις κυρίαρχες δυνάμεις του συμβιβασμού - εργατοπατερισμού - πολιτικαντισμού και διάσπασης του εργατουπαλληλικού - συνδικαλιστικού κινήματος, τις σημερινές και διαχρονικές ηγεσίες ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ - ΠΑΜΕ κλπ, που συναποτελούν την κυρίαρχη πραγματικότητα που έχει οδηγήσει το εργατικό κίνημα στην γνωστή κατάσταση που βρίσκεται. Με τη σημαία της ταξικής πάλης, του αγώνα, της ενότητας κάτω, στη βάση των εργαζομένων και της πλατιάς αγωνιστικής συσπείρωσης για την αντιμετώπιση των προβλημάτων και την μαχητική διεκδίκηση, η ΕΡΓΑΚ παλεύει για το δυνάμωμα και την πραγματική ανάπτυξη του εργατικού κινήματος και των διαδικασιών του και όχι για την συντήρηση "μαγαζιών" και καρεκλών. Καλούμε τις νέες αγωνιστικές δυνάμεις και συνολικά τους εργαζόμενους να δυναμώσουν αυτή την κατεύθυνση.
3) Πρόσφατα πραγματοποιήθηκε το συνέδριο της ΓΣΕΕ, με την συμμετοχή όλων των γνωστών παρατάξεων που έχουν διαμορφώσει - εδω και πολύ καιρό - τις πολιτικές, τον χαρακτήρα και την δομή της Γενικής Συνομοσπονδίας. Στις συνθήκες της ανεργίας και της εργατικής εξαθλίωσης που ζούμε, το συνέδριο της ΓΣΕΕ δεν πραγματοποιήθηκε σε κάποια εργατούπολη η φτωχή συνοικία, αλλά στην τουριστική - κοσμοπολίτικη Ρόδο (σαφής ο συμβολισμός).. Το γεγονός πως στις εκλογές για την νέα ηγεσία της ΓΣΕΕ επιβεβαιώθηκαν (λιγότερο - περισσότερο) οι ίδιοι συσχετισμοί δυνάμεων με την ΠΑΣΚΕ (ΠΑΣΟΚ) να πρωτεύει, το ΠΑΜΕ κλπ, (και το ρεφορμιστικό - συμβιβαστικό ενιαίο μπλοκ να κυριαρχεί απόλυτα) επιβεβαιώνει ένα απόκοσμο σκηνικό για το εργατικό κίνημα και την ΓΣΕΕ. Επιβεβαιώνει πόσο μακριά απο τις ανάγκες των εργαζομένων και τις συνθήκες της ταξικής πάλης βρίσκεται το διαμορφωμένο σκηνικό στο συνδικαλιστικό εργατικό κίνημα και τις ηγεσίες του, με συνευθύνη όσων το συναποτελούν, ο καθένας απο την σκοπιά του και τον ρόλο του. Γιατί, μετά απο 6 χρόνια μνημόνια και σκληρές πολιτικές εργατικής εξαθλίωσης - εκτεταμένης ανεργίας σχεδόν 30% - κατάργησης εργατικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων - ξεπουλημάτων - βαθιάς εθνικής εξάρτησης και πολλά άλλα, με το κεφάλαιο και τις πολυεθνικές να αλωνίζουν στη χώρα, να διασφαλίζουν τα συμφεροντά τους, ολοένα και πιο επιθετικά, γιατί 6 χρόνια με την ΓΣΕΕ απούσα (σποραδικά και τυπικά παρούσα) απο την εργατική και κοινωνική αντίσταση και όχι σε ρόλο αγωνιστικής εργατικής κοινωνικής πρωτοπορίας (όπως θα έπρεπε) - αυτή είναι η κατάσταση - ακριβώς η ίδια, σαν να μην συνέβει απολύτως τίποτα. Η ΕΡΓΑΚ καλεί τους εργαζόμενους, πρώτα απο όλα καλεί την μεγάλη εργατική βάση να δουν και να εκτιμήσουν την σημερινή κατάσταση και να δραστηριοποιηθούν για να πάρει μια νέα κατεύθυνση το εργατουπαλληλικό κίνημα και μια νέα δυναμική η εργατική αντίσταση, καθώς οι κυβερνητικές πολιτικές (και) των Σύριζα - ανέλ του τρίτου μνημονίου συνεχίζουν ακάθεκτα στον δρόμο της εργατικής κοινωνικής εξαθλίωσης και της εξάρτησης απο τα ξένα - ιμπεριαλιστικά κέντρα.
ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΟΥΠΑΛΛΗΛΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΓΣΕΕ.
1) Η θέση της ΕΡΓΑΚ είναι απο την ίδρυση της ξεκάθαρη, μαχητικά υπερ της αγωνιστικής ενότητας του εργατικού κινήματος, με έκφραση και συσπείρωση στα πρωτοβάθμια Σωματεία, στα Εργατικά Κέντρα, τις Ομοσπονδίες και την Γενική Συνομοσπονδία. Δράση και ζύμωση στην βάση της εργατικής τάξης, για την αγωνιστική ταξική ενότητα, την μαχητική εργατική δημοκρατία, την δραστήρια ανάπτυξη αγωνιστικών δυνάμεων και κινήσεων της βάσης, την συσπείρωση και την προοπτική - ενάντια στις κοινές πολιτικές της διάσπασης, του συμβιβασμού και του πολυποίκιλλου εργατοπατερισμού του ενιαίου ρεφορμιστικού μπλοκ - αυτή είναι η κατεύθυνση της ΕΡΓΑΚ. Επιπλέον η ΕΡΓΑΚ επισημαίνει και θέτει το μεγάλο και οξυμένο ζήτημα που αναπτύσεται ισχυρά, το ζήτημα της σύγχρονης περιόδου με την τεράστια αύξηση των ανέργων συναδέλφων, των αυτοαπασχολούμενων, των περιστασιακά εργαζομένων - άνεργων κλπ, που οι κυρίαρχες δυνάμεις του "επίσημου" συνδικαλιστικού χώρου (που έχουν τον έλεγχο των συνδικάτων) ουσιαστικά "αγνοούν", δεν ασχολούνται συγκροτημένα μαζί τους και αναπαράγουν αυτή τη στάση τους σε όλες τις "βαθμίδες" του κινήματος. Έτσι αυξάνεται σημαντικά το μέγεθος των αποκλεισμένων και ανοργάνωτων εργαζομένων και περιορίζεται ποσοτικά και ποιοτικά το εργατουπαλληλικό ταξικό μέτωπο, προσφέροντας σοβαρά περιθώρια στο κεφάλαιο και τις εργοδοσίες να "αξιοποιούν" σχεδιασμένα αυτό το μεγάλο τμήμα της εργατικής τάξης σαν εξαθλιωμένη και φτηνή εργατική εφεδρεία χωρίς δικαιώματα και - επίσης σχεδιασμένα - σε μεθοδεύσεις, πολλές φορές, κατά των κατακτήσεων και των δικαιωμάτων της εργαζόμενης τάξης, στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Η ΕΡΓΑΚ θέτει, προκρίνει και στηρίζει την πλατιά συσπείρωση της εργατουπαλληλικής - άνεργης τάξης στις διαδικασίες και δομές του κινήματος, τις κινήσεις μέσα στην εργατική βάση για την μαζική στράτευση όλων στο μαχητικό - διεκδικητικό εργατουπαλληλικό κίνημα.
2) Η ΕΡΓΑΚ βρίσκεται (πολιτικά και συνδικαλιστικά) σε ριζικά διαφορετικό προσανατολισμό και κατεύθυνση δράσης απο τις κυρίαρχες δυνάμεις του συμβιβασμού - εργατοπατερισμού - πολιτικαντισμού και διάσπασης του εργατουπαλληλικού - συνδικαλιστικού κινήματος, τις σημερινές και διαχρονικές ηγεσίες ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ - ΠΑΜΕ κλπ, που συναποτελούν την κυρίαρχη πραγματικότητα που έχει οδηγήσει το εργατικό κίνημα στην γνωστή κατάσταση που βρίσκεται. Με τη σημαία της ταξικής πάλης, του αγώνα, της ενότητας κάτω, στη βάση των εργαζομένων και της πλατιάς αγωνιστικής συσπείρωσης για την αντιμετώπιση των προβλημάτων και την μαχητική διεκδίκηση, η ΕΡΓΑΚ παλεύει για το δυνάμωμα και την πραγματική ανάπτυξη του εργατικού κινήματος και των διαδικασιών του και όχι για την συντήρηση "μαγαζιών" και καρεκλών. Καλούμε τις νέες αγωνιστικές δυνάμεις και συνολικά τους εργαζόμενους να δυναμώσουν αυτή την κατεύθυνση.
3) Πρόσφατα πραγματοποιήθηκε το συνέδριο της ΓΣΕΕ, με την συμμετοχή όλων των γνωστών παρατάξεων που έχουν διαμορφώσει - εδω και πολύ καιρό - τις πολιτικές, τον χαρακτήρα και την δομή της Γενικής Συνομοσπονδίας. Στις συνθήκες της ανεργίας και της εργατικής εξαθλίωσης που ζούμε, το συνέδριο της ΓΣΕΕ δεν πραγματοποιήθηκε σε κάποια εργατούπολη η φτωχή συνοικία, αλλά στην τουριστική - κοσμοπολίτικη Ρόδο (σαφής ο συμβολισμός).. Το γεγονός πως στις εκλογές για την νέα ηγεσία της ΓΣΕΕ επιβεβαιώθηκαν (λιγότερο - περισσότερο) οι ίδιοι συσχετισμοί δυνάμεων με την ΠΑΣΚΕ (ΠΑΣΟΚ) να πρωτεύει, το ΠΑΜΕ κλπ, (και το ρεφορμιστικό - συμβιβαστικό ενιαίο μπλοκ να κυριαρχεί απόλυτα) επιβεβαιώνει ένα απόκοσμο σκηνικό για το εργατικό κίνημα και την ΓΣΕΕ. Επιβεβαιώνει πόσο μακριά απο τις ανάγκες των εργαζομένων και τις συνθήκες της ταξικής πάλης βρίσκεται το διαμορφωμένο σκηνικό στο συνδικαλιστικό εργατικό κίνημα και τις ηγεσίες του, με συνευθύνη όσων το συναποτελούν, ο καθένας απο την σκοπιά του και τον ρόλο του. Γιατί, μετά απο 6 χρόνια μνημόνια και σκληρές πολιτικές εργατικής εξαθλίωσης - εκτεταμένης ανεργίας σχεδόν 30% - κατάργησης εργατικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων - ξεπουλημάτων - βαθιάς εθνικής εξάρτησης και πολλά άλλα, με το κεφάλαιο και τις πολυεθνικές να αλωνίζουν στη χώρα, να διασφαλίζουν τα συμφεροντά τους, ολοένα και πιο επιθετικά, γιατί 6 χρόνια με την ΓΣΕΕ απούσα (σποραδικά και τυπικά παρούσα) απο την εργατική και κοινωνική αντίσταση και όχι σε ρόλο αγωνιστικής εργατικής κοινωνικής πρωτοπορίας (όπως θα έπρεπε) - αυτή είναι η κατάσταση - ακριβώς η ίδια, σαν να μην συνέβει απολύτως τίποτα. Η ΕΡΓΑΚ καλεί τους εργαζόμενους, πρώτα απο όλα καλεί την μεγάλη εργατική βάση να δουν και να εκτιμήσουν την σημερινή κατάσταση και να δραστηριοποιηθούν για να πάρει μια νέα κατεύθυνση το εργατουπαλληλικό κίνημα και μια νέα δυναμική η εργατική αντίσταση, καθώς οι κυβερνητικές πολιτικές (και) των Σύριζα - ανέλ του τρίτου μνημονίου συνεχίζουν ακάθεκτα στον δρόμο της εργατικής κοινωνικής εξαθλίωσης και της εξάρτησης απο τα ξένα - ιμπεριαλιστικά κέντρα.
Σάββατο 19 Μαρτίου 2016
133 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΚΑΡΟΛΟΥ ΜΑΡΞ (14 ΜΑΡΤΗ 1883) - Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΠΑΝΤΑ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ (αναδημοσιεύουμε τον επικήδειο λόγο του Φρειδερίκου Ένγκελς στον μεγάλο επαναστάτη και διανοητή - "Το όνομα του, όπως επίσης και το έργο του, θα ζήσουν δια μέσου των αιώνων"..
14 ΜΑΡΤΗ 1883 ΠΕΘΑΙΝΕΙ Ο ΚΑΡΟΛΟΣ ΜΑΡΞ - Στην κηδεία του μεγάλου επαναστάτη, ο στενός του φίλος και συνεργάτης ΦΡΙΝΤΡΙΧ ΕΝΓΚΕΛΣ εκφώνησε τον παρακάτω λόγο:
«Στις 14 του Μάρτη στις 3 παρά τέταρτο το απόγευμα, ο μεγαλύτερος εν ζωή στοχαστής έπαψε να σκέφτεται. Είχε αφεθεί μόνος για μόλις δυο λεπτά, και όταν γυρίσαμε τον βρήκαμε στην πολυθρόνα του ειρηνικά κοιμισμένο, αλλά για πάντα. Μια ανυπολόγιστη απώλεια έχουν υποστεί και το μαχητικό προλεταριάτο της Ευρώπης και της Αμερικής και η ιστορική επιστήμη, με το θάνατο αυτού του ανθρώπου. Πολύ σύντομα θα γίνει αισθητό το κενό που έχει δημιουργηθεί με την αναχώρηση αυτού του ρωμαλέου πνεύματος.
Ακριβώς όπως ο Δαρβίνος ανακάλυψε το νομό της εξέλιξης της οργανικής φύσης, έτσι και ο Μαρξ ανακάλυψε την εξέλιξη της ανθρώπινης Ιστορίας: το απλό, μέχρι τώρα συγκαλυμμένο από τα ιδεολογικά επιστρώματα, γεγονός, ότι οι άνθρωποι πρέπει πριν από όλα να φάνε, να πιούν, να στεγαστούν και να ντυθούν, πριν μπορέσουν να ασχοληθούν με την πολιτική, την επιστήμη, την τέχνη, τη θρησκεία κ.τ.λ., ότι γι’ αυτό η παραγωγή των άμεσων υλικών μέσων συντήρησης και κατά συνεπεία η εκάστοτε βαθμίδα της οικονομικής εξέλιξης που έχει επιτευχθεί από έναν συγκεκριμένο λαό ή κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης εποχής, διαμορφώνουν το θεμέλιο, απ’ όπου αναδύθηκαν και εξελίχθηκαν οι κρατικοί θεσμοί, οι αντιλήψεις για το δίκαιο, την τέχνη, ακόμα και οι θρησκευτικές παραστάσεις, των ανθρώπων αυτής της εποχής, τη βάση απ’ όπου επομένως, και κάτω από το φως της οποίας, πρέπει να εξηγηθούν, και όχι αντίστροφα, όπως γινόταν μέχρι τώρα.
Μα αυτό δεν είναι όλο. Ο Μαρξ επίσης ανακάλυψε τον ειδικό νομό της κίνησης που διέπει τον σημερινό καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής, και την αστική κοινωνία που αυτός ο τρόπος παραγωγής έχει δημιουργήσει. Η ανακάλυψη της υπεραξίας έριξε φως δια μιας στο πρόβλημα, που προσπαθώντας να το επιλύσουν όλες οι προηγούμενες έρευνες, τόσο των αστών οικονομολόγων, όσο και των κοινωνικών κριτικών, ψηλαφούσαν στο σκοτάδι.
Δυο τέτοιες ανακαλύψεις θα ήταν αρκετές στη διάρκεια μιας ζωής. Ευτυχής ο άνθρωπος που θα είχε αξιωθεί να κάνει έστω και μια τέτοια ανακάλυψη. Μα σε καθένα ξεχωριστό, από τους πάρα πολλούς τομείς, που ερευνούσε ο Μαρξ και κανέναν επιφανειακά, ακόμα και σ’ αυτόν των μαθηματικών, έκανε πρωτότυπες ανακαλύψεις.
Τέτοιος ήταν ο άνθρωπος της επιστήμης. Αυτό όμως δεν ήταν ούτε το μισό του ανθρώπου. Η επιστήμη ήταν για τον Μαρξ μια ιστορικά κινητήρια, επαναστατική δύναμη. Όμως όσο μεγάλη κι αν ήταν η χαρά του που καλωσόριζε κάθε νέα ανακάλυψη σε κάποια θεωρητική επιστήμη, της οποίας οι πρακτικές εφαρμογές ήταν ίσως αδύνατο να οραματιστείς, δοκίμαζε μια τελείως διαφορετικού είδους χαρά, όταν η ανακάλυψη είχε ως συνεπεία άμεσες επαναστατικές αλλαγές στη βιομηχανία και γενικά στην ιστορική εξέλιξη. Για παράδειγμα, παρακολουθούσε από κοντά την πορεία των ανακαλύψεων στον τομές του ηλεκτρισμού και πρόσφατα εκείνες του Marcel Deprez.
Διότι ο Μαρξ ήταν πριν από κάθε τι άλλο επαναστάτης. Η πραγματική αποστολή του στη ζωή ήταν να συνεισφέρει, με τον έναν ή άλλον τρόπο, να ανατραπεί η καπιταλιστική κοινωνία και οι κρατικοί θεσμοί που έχει δημιουργήσει, να συνεισφέρει στην απελευθέρωση του συγχρόνου προλεταριάτου, που αυτός ήταν ο πρώτος που έκανε δυνατή τη συνείδηση της θέσης του και αναγκών του, τη συνείδηση των όρων της χειραφέτησης του. Ο αγώνας ήταν το στοιχείο του. Και αγωνιζόταν με ένα πάθος, ένα πείσμα, και μια επιτυχία τέτοια, όσο λίγοι. Η πρώτη «Εφημερίδα του Ρήνου» [Rheinische Zeitung] (1842), η παριζιάνικη «Φόρβερτς» [Voerwarts] (1844), η «Γερμανική Εφημερίδα των Βρυξελλών» [Deutsche Brusseler Zeitung] (1847), η «Νέα Εφημερίδα του Ρήνου» [Neue Rheinische Zeitung] (1848-49), το «Βήμα της Νέας Υόρκης» [New York Tribune] (1852-61) και, επιπρόσθετα σ’ αυτά, ένα πλήθος από μαχητικά φυλλάδια, δουλειά σε οργανώσεις στο Παρίσι, στις Βρυξέλλες, στο Λονδίνο, και τελικά, κορωνίδα όλων, ο σχηματισμός της μεγάλης Διεθνούς Ένωσης Εργατών — αυτό μάλιστα ήταν ένα επίτευγμα για το οποίο ο δημιουργός του κάλλιστα θα μπορούσε να υπερηφανεύεται ακόμα και αν δεν είχε κάνει τίποτα άλλο.
Να γιατί, ο Μαρξ ήταν ο πιο έντονα μισητός και συκοφαντημένος άνθρωπος του καιρού του. Οι κυβερνήσεις, και απολυταρχικές και δημοκρατικές, τον απέλαυναν από τα εδάφη τους. Οι αστοί, είτε συντηρητικοί είτε υπερδημοκρατικοί, συναγωνίζονταν μεταξύ τους ποιος θα τον δυσφημίσει περισσότερο. Όλα αυτά τα παραμέριζε σαν να ήταν ιστός αράχνης, αγνοώντας τα, και απαντώντας μόνο όταν ήταν μεγάλη ανάγκη.
Και πέθανε αγαπημένος, τιμημένος, τον θρήνησαν εκατομμύρια επαναστάτες σύντροφοι και συνεργάτες του, από όλη την Ευρώπη και την Αμερική – από τα ορυχεία της Σιβηρίας ως την Καλιφορνία, σε όλα τα μέρη της Ευρώπης και της Αμερικής– και τολμώ να πω ότι αν και μπορεί να είχε αποκτήσει πολλούς αντιπάλους, δεν είχε σχεδόν καθόλου ούτε έναν προσωπικό εχθρό.
Το όνομα του, όπως επίσης και το έργο του, θα ζήσουν δια μέσου των αιώνων.»
«Στις 14 του Μάρτη στις 3 παρά τέταρτο το απόγευμα, ο μεγαλύτερος εν ζωή στοχαστής έπαψε να σκέφτεται. Είχε αφεθεί μόνος για μόλις δυο λεπτά, και όταν γυρίσαμε τον βρήκαμε στην πολυθρόνα του ειρηνικά κοιμισμένο, αλλά για πάντα. Μια ανυπολόγιστη απώλεια έχουν υποστεί και το μαχητικό προλεταριάτο της Ευρώπης και της Αμερικής και η ιστορική επιστήμη, με το θάνατο αυτού του ανθρώπου. Πολύ σύντομα θα γίνει αισθητό το κενό που έχει δημιουργηθεί με την αναχώρηση αυτού του ρωμαλέου πνεύματος.
Ακριβώς όπως ο Δαρβίνος ανακάλυψε το νομό της εξέλιξης της οργανικής φύσης, έτσι και ο Μαρξ ανακάλυψε την εξέλιξη της ανθρώπινης Ιστορίας: το απλό, μέχρι τώρα συγκαλυμμένο από τα ιδεολογικά επιστρώματα, γεγονός, ότι οι άνθρωποι πρέπει πριν από όλα να φάνε, να πιούν, να στεγαστούν και να ντυθούν, πριν μπορέσουν να ασχοληθούν με την πολιτική, την επιστήμη, την τέχνη, τη θρησκεία κ.τ.λ., ότι γι’ αυτό η παραγωγή των άμεσων υλικών μέσων συντήρησης και κατά συνεπεία η εκάστοτε βαθμίδα της οικονομικής εξέλιξης που έχει επιτευχθεί από έναν συγκεκριμένο λαό ή κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης εποχής, διαμορφώνουν το θεμέλιο, απ’ όπου αναδύθηκαν και εξελίχθηκαν οι κρατικοί θεσμοί, οι αντιλήψεις για το δίκαιο, την τέχνη, ακόμα και οι θρησκευτικές παραστάσεις, των ανθρώπων αυτής της εποχής, τη βάση απ’ όπου επομένως, και κάτω από το φως της οποίας, πρέπει να εξηγηθούν, και όχι αντίστροφα, όπως γινόταν μέχρι τώρα.
Μα αυτό δεν είναι όλο. Ο Μαρξ επίσης ανακάλυψε τον ειδικό νομό της κίνησης που διέπει τον σημερινό καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής, και την αστική κοινωνία που αυτός ο τρόπος παραγωγής έχει δημιουργήσει. Η ανακάλυψη της υπεραξίας έριξε φως δια μιας στο πρόβλημα, που προσπαθώντας να το επιλύσουν όλες οι προηγούμενες έρευνες, τόσο των αστών οικονομολόγων, όσο και των κοινωνικών κριτικών, ψηλαφούσαν στο σκοτάδι.
Δυο τέτοιες ανακαλύψεις θα ήταν αρκετές στη διάρκεια μιας ζωής. Ευτυχής ο άνθρωπος που θα είχε αξιωθεί να κάνει έστω και μια τέτοια ανακάλυψη. Μα σε καθένα ξεχωριστό, από τους πάρα πολλούς τομείς, που ερευνούσε ο Μαρξ και κανέναν επιφανειακά, ακόμα και σ’ αυτόν των μαθηματικών, έκανε πρωτότυπες ανακαλύψεις.
Τέτοιος ήταν ο άνθρωπος της επιστήμης. Αυτό όμως δεν ήταν ούτε το μισό του ανθρώπου. Η επιστήμη ήταν για τον Μαρξ μια ιστορικά κινητήρια, επαναστατική δύναμη. Όμως όσο μεγάλη κι αν ήταν η χαρά του που καλωσόριζε κάθε νέα ανακάλυψη σε κάποια θεωρητική επιστήμη, της οποίας οι πρακτικές εφαρμογές ήταν ίσως αδύνατο να οραματιστείς, δοκίμαζε μια τελείως διαφορετικού είδους χαρά, όταν η ανακάλυψη είχε ως συνεπεία άμεσες επαναστατικές αλλαγές στη βιομηχανία και γενικά στην ιστορική εξέλιξη. Για παράδειγμα, παρακολουθούσε από κοντά την πορεία των ανακαλύψεων στον τομές του ηλεκτρισμού και πρόσφατα εκείνες του Marcel Deprez.
Διότι ο Μαρξ ήταν πριν από κάθε τι άλλο επαναστάτης. Η πραγματική αποστολή του στη ζωή ήταν να συνεισφέρει, με τον έναν ή άλλον τρόπο, να ανατραπεί η καπιταλιστική κοινωνία και οι κρατικοί θεσμοί που έχει δημιουργήσει, να συνεισφέρει στην απελευθέρωση του συγχρόνου προλεταριάτου, που αυτός ήταν ο πρώτος που έκανε δυνατή τη συνείδηση της θέσης του και αναγκών του, τη συνείδηση των όρων της χειραφέτησης του. Ο αγώνας ήταν το στοιχείο του. Και αγωνιζόταν με ένα πάθος, ένα πείσμα, και μια επιτυχία τέτοια, όσο λίγοι. Η πρώτη «Εφημερίδα του Ρήνου» [Rheinische Zeitung] (1842), η παριζιάνικη «Φόρβερτς» [Voerwarts] (1844), η «Γερμανική Εφημερίδα των Βρυξελλών» [Deutsche Brusseler Zeitung] (1847), η «Νέα Εφημερίδα του Ρήνου» [Neue Rheinische Zeitung] (1848-49), το «Βήμα της Νέας Υόρκης» [New York Tribune] (1852-61) και, επιπρόσθετα σ’ αυτά, ένα πλήθος από μαχητικά φυλλάδια, δουλειά σε οργανώσεις στο Παρίσι, στις Βρυξέλλες, στο Λονδίνο, και τελικά, κορωνίδα όλων, ο σχηματισμός της μεγάλης Διεθνούς Ένωσης Εργατών — αυτό μάλιστα ήταν ένα επίτευγμα για το οποίο ο δημιουργός του κάλλιστα θα μπορούσε να υπερηφανεύεται ακόμα και αν δεν είχε κάνει τίποτα άλλο.
Να γιατί, ο Μαρξ ήταν ο πιο έντονα μισητός και συκοφαντημένος άνθρωπος του καιρού του. Οι κυβερνήσεις, και απολυταρχικές και δημοκρατικές, τον απέλαυναν από τα εδάφη τους. Οι αστοί, είτε συντηρητικοί είτε υπερδημοκρατικοί, συναγωνίζονταν μεταξύ τους ποιος θα τον δυσφημίσει περισσότερο. Όλα αυτά τα παραμέριζε σαν να ήταν ιστός αράχνης, αγνοώντας τα, και απαντώντας μόνο όταν ήταν μεγάλη ανάγκη.
Και πέθανε αγαπημένος, τιμημένος, τον θρήνησαν εκατομμύρια επαναστάτες σύντροφοι και συνεργάτες του, από όλη την Ευρώπη και την Αμερική – από τα ορυχεία της Σιβηρίας ως την Καλιφορνία, σε όλα τα μέρη της Ευρώπης και της Αμερικής– και τολμώ να πω ότι αν και μπορεί να είχε αποκτήσει πολλούς αντιπάλους, δεν είχε σχεδόν καθόλου ούτε έναν προσωπικό εχθρό.
Το όνομα του, όπως επίσης και το έργο του, θα ζήσουν δια μέσου των αιώνων.»
Τρίτη 8 Μαρτίου 2016
Η ΕΝΑΚ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ - ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ (ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ)
ΕΝΙΑΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ
Η ΕΝ.Α.Κ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ - ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ
Σήμερα χρειάζεται μιά πλατιά μαχητική αντιφασιστική - λαικό δημοκρατική συσπείρωση του ελληνικού λαού και των άλλων λαών, που να οικοδομείται και να δρά με αταλάντευτη βάση τα πραγματικά γεγονότα και περιστατικά, ξεκινώντας απο το βασικό, που είναι πως ολοκληρωτικά υπεύθυνες για το σημερινο προσφυγικό - μεταναστευτικό δράμα είναι οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και των στενών συμμάχων τους στην ευρύτερη εμπόλεμη περιοχή της Μέσης Ανατολής και όχι μόνο. Καλούμε το λαό και τη νεολαία, ακόμα πιο μαζικά, σε γενική αλληλεγγύη προς τους πρόσφυγες - μετανάστες, που είναι τα θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων και συμφερόντων. Παράλληλα καλούμε το πλατύ κίνημα αλληλεγγύης να απαιτήσει δυναμικά το άμεσο σταμάτημα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στην Μ. Ανατολή (και ευρύτερα) για να δημιουργηθούν συνθήκες επιστροφής των προσφύγων και να περιοριστούν οι συνέπειες του ιμπεριαλιστικού εγκλήματος που εξελίσσεται.
Η πρόσφατη σύνοδος κορυφής ΕΕ - Τουρκίας των Βρυξελλών, που θα έχει και συνέχεια (17/18 - 3) έδειξε τον "βασιλιά γυμνό" καθώς η ΕΕ, μαζί και η ελληνική κυβέρνηση, οδηγούνται σε μια αισχρή, δουλεμπορικού τύπου, ακριβοπληρωμένη συμφωνία με την αντιδραστική - κατάμαυρη Τουρκική κυβέρνηση, μια συμφωνία ανάθεσης της διαχείρισης - παρεμπόδισης των προσφυγικών - μεταναστευτικών ροών - και μάλιστα - με πολλά και σοβαρά ερωτηματικά για την χώρα μας και την Κύπρο, στην οποία ήδη προκαλείται αναβρασμός. Πρόκειται για μια συμφωνία που ακόμα παζαρεύεται στα ευρωατλαντικά κέντρα με την φασιστική εμπορομεσιτική αστική τάξη της "γείτονος", με συγκατάθεση - όπως διαφαίνεται της ελληνικής ηγεσίας και του εγχώριου μπλοκ εξουσίας - κόντρα στις διεθνείς συμβάσεις για τα ανθρώπινα και προσφυγικά δικαιώματα, την ίδια ώρα που η Τουρκία των Ερντογάν - Νταβούτογλου καταπιέζει και δολοφονεί τον λαό της Τουρκίας και τον Κουρδικό πληθυσμό ανοιχτά, κλείνει και φιμώνει κυνικά τις εφημερίδες, έχει γεμάτες τις φυλακές με αριστερούς αγωνιστές, αντιφρονούντες (γυναίκες κλπ) και "διαπλέκεται" αποδεδειγμένα με τον ISIS και διάφορους άλλους όμοιους, στην περιοχή. Με αυτούς κάνει "δουλειές" η "δημοκρατική - πολιτισμένη" ΕΕ, με αυτούς επισπεύδει τις ενταξιακές διαδικασίες , με αυτούς συνομιλεί και ο Τσίπρας - με τον "φίλο Αχμέτ" Νταβούτογλου όπως δήλωσε απο την Σμύρνη - που μαζί "αγωνίζονται ενάντια στην καταπίεση" (και μάλιστα απο αυτούς βραβεύεται). Η ΕΝΑΚ δηλώνει και εκφράζει σοβαρότατη ανησυχία για τις εξελίξεις που δρομολογούνται, ακόμα περισσότερο μετά την πρόσφατη σύνοδο.
Επιπρόσθετα η ΕΝΑΚ υπογραμμίζει α) η ισχυρή ΝΑΤΟική παρουσία στο Αιγαίο, σε συνδυασμό με την αναμενόμενη έλευση της νέας "ευρωπαικής συνοριοφυλακής - ακτοφυλακής" αποτελεί τεράστιο κίνδυνο για την χώρα μας, στο πλαίσιο των ευρύτερων παιγνιδιών στην περιοχή, τα μαγειρέματα των ευρωατλαντικών επιτελείων, των αστικών τάξεων των χωρών, των εξαρτημένων και των αντιδραστικών κυβερνήσεων. Ο Νατοικός στόλος στο Αιγαίο συνδέεται άμεσα και με τις στρατιωτικές εξελίξεις στην Συρία, όπως εμπλέκονται επίσης και οι ευρωενωσιακές δυνάμεις. Γι αυτό αίτημα παλαικό -ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ - ΕΕ ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ β) η άθλια και κτηνώδης φασιστική - ρατσιστική προπαγάνδα (κέντρων - κομμάτων - κυβερνήσεων) την οποία υποκινούν τα ιμπεριαλιστικά κέντρα της ΕΕ και των ΗΠΑ πρέπει να συντριβεί απο τους λαούς. Ο κοινός εχθρός των λαών είναι ο ιμπεριαλισμός και τα συμφέροντα του. Αυτοί είναι που υποκινούν και στηρίζουν τον λεγόμενο "ισλαμικό φονταμενταλισμό", που μετά τον χρησιμοποιούν σαν άλλοθι μιας κατασκευασμένης και βολικής "σύγκρουσης θρησκειών και πολιτισμών". Η ΕΝΑΚ αγωνίζεται ενάντια στον αντιδραστικό σχεδιασμό για μια "Ευρώπη - φρούριο" των μαύρων - αντιδραστικών κέντρων και κυβερνήσεων του αναπαλαιομένου ναζιφασισμού και των πολυεθνικών. Καλούμε λαό και νεολαία να μη ξεγελιούνται. Πίσω απο την εθνικιστική ρατσιστική προσφυγοφοβική προπαγανδιστική υστερία κρύβονται τα ίδια κέντρα του ιμπεριαλισμού, 'οχι "πατριώτες" - ούτε "υπεύθυνοι" πολιτικοί. Κρύβονται αυτοί που ανέτρεψαν (όπως ανέτρεψαν) τις κυβερνήσεις του Ιράκ, της Λιβύης, και απειλούν την Συρία γ) οι προοδευτικοί - ανθρωπιστικοί - δημοκρατικοί αγώνες του λαού είναι σε σύγκρουση με τους φράχτες - τείχη του αίσχους (π.χ στον Έβρο) και τα απάνθρωπα παιγνίδια "περιορισμένων εισροών" (π.χ Ειδομένη - FYROM) που υποτίθεται συμφωνήθηκαν μεταξύ "αστυνομικών διευθυντών".. Το πλατύ κίνημα ανθρωπιάς και αλληλεγγύης οφείλει να διεκδικήσει την ελεύθερη ροή και μετακίνηση των προσφύγων προς τις χώρες προορισμού τους. Να διεκδικήσει την ασφαλή και οργανωμένη μετακίνηση των προσφύγων με τα κατάλληλα μεταφορικά μέσα, για να τελειώσει το μαζικό έγκλημα της "προσφυγικής αποτροπής" που στοίχισε πολλές ζωές και ακόμα εξελίσσεται δ) η προσφυγική - μεταναστευτική πολιτική της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ βρίσκεται σε απόλυτη ευθυγράμμιση με τα ευρω - Νατοικά κέντρα. Γιατί άραγε υποκρίνονται πως δήθεν διαμαρτύρονται οι Μητσοτάκηδες - χρυσαυγίτες - Θοδωράκηδες - Γενηματάδες - Λεβέντηδες κλπ αφού το γνωρίζουν πολύ καλά.. Άλλωστε όλα φάνηκαν στην σύσκεψη στο Προεδρικό, που ουσιαστικά ονόμασαν όλοι μαζί (και ο καθένας με το ρόλο του) σαν "εθνική γραμμή" όλες τις σχετικές αποφάσεις των προηγούμενων συνόδων της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, αφου πρώτα η κυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου τις επεξεργάστηκε και άρχισε την πιστή εφαρμογή τους στην πράξη. Όλοι αυτοί γνωρίζουν πως η Ευρώπη της ΕΕ προωθεί τις πολιτικές φασιστικοποίησης, προωθεί τον ευρωφασισμό - ναζισμό, το γνωρίζουν αλλά όπως κάνουν σε όλα, συναινούν. Με τέτοια εισαγώμενη "ευρωπαική συναντίληψη" η εγχώρια αστική τάξη της εξάρτησης ενισχύει τους μοναρχοφασίστες κάθε είδους και κρατά σαν "μάχιμη" πολιτική εφεδρεία την χρυσαυγίτικη δολοφονική συμμορία. Όμως και οι κοινοβουλευτικές "επιχειρηματολογίες" Τσίπρα προς Μητσοτάκη για την "προοδευτική πολιτική Μέρκελ" στο μεταναστευτικό σε "αντίθεση" με την πολιτική της ΝΔ, είναι για να κοροιδεύουν αμφότεροι - συνεταιρικά τον ελληνικό λαό, υλοποιώντας πιστά τις ευρωατλαντικές εντολές.
Η Ενιαια Αριστερή Κίνηση χαιρετίζει το πλατύ και ζωντανό κίνημα πολύμορφης αλληλεγγύης στους πρόσφυγες - μετανάστες, ένα κίνημα που αποτελεί και το μεγάλο πλειοψηφικό λαικό ρεύμα στη χώρα, μια χώρα που ξέρει και απο προσφυγιά - που ξέρει και απο μετανάστευση - και απο φασισμό και απο πολέμους. Κόντρα στην φασιστο ρατσιστική υστερία και τα ιμπεριαλιστικά κόλπα, χαιρετίζουμε - στηρίζουμε το προσφυγικό καραβάνι επιβίωσης και ζωής που περνά απο τα μέρη μας. Τους χαιρετίζουμε όλους, παιδιά - άντρες - γυναίκες. Η ΕΝΑΚ επισημαίνει πως πρωταγωνιστής της αλληλεγγύης και της ανθρωπιάς είναι - και - πρέπει ακόμα περισσότερο να είναι ο λαός και το αυτοοργανωμένο κίνημα, ο κάθε πολίτης με την δική του πρωτοβουλία, οι μαζικές λαικές οργανώσεις, συνδικάτα, σύλλογοι, συλλογικότητες, και όχι οι διάφορες "εντεταλμένες" και "πρόθυμες" ΜΚΟ που με την πολύπλευρη στήριξη κέντρων και υπηρεσιών έχουν "εξειδικευθεί"στον "ανθρωπισμό" και στις "ελεήμονες" προσφορές. Και το επαναλαμβάνουμε σαν γενικό σύνθημα και μέτωπο αγώνα - ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ - ΚΟΙΝΟΣ ΕΧΘΡΟΣ Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ.
Η ΕΝ.Α.Κ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ - ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ
Σήμερα χρειάζεται μιά πλατιά μαχητική αντιφασιστική - λαικό δημοκρατική συσπείρωση του ελληνικού λαού και των άλλων λαών, που να οικοδομείται και να δρά με αταλάντευτη βάση τα πραγματικά γεγονότα και περιστατικά, ξεκινώντας απο το βασικό, που είναι πως ολοκληρωτικά υπεύθυνες για το σημερινο προσφυγικό - μεταναστευτικό δράμα είναι οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και των στενών συμμάχων τους στην ευρύτερη εμπόλεμη περιοχή της Μέσης Ανατολής και όχι μόνο. Καλούμε το λαό και τη νεολαία, ακόμα πιο μαζικά, σε γενική αλληλεγγύη προς τους πρόσφυγες - μετανάστες, που είναι τα θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων και συμφερόντων. Παράλληλα καλούμε το πλατύ κίνημα αλληλεγγύης να απαιτήσει δυναμικά το άμεσο σταμάτημα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στην Μ. Ανατολή (και ευρύτερα) για να δημιουργηθούν συνθήκες επιστροφής των προσφύγων και να περιοριστούν οι συνέπειες του ιμπεριαλιστικού εγκλήματος που εξελίσσεται.
Η πρόσφατη σύνοδος κορυφής ΕΕ - Τουρκίας των Βρυξελλών, που θα έχει και συνέχεια (17/18 - 3) έδειξε τον "βασιλιά γυμνό" καθώς η ΕΕ, μαζί και η ελληνική κυβέρνηση, οδηγούνται σε μια αισχρή, δουλεμπορικού τύπου, ακριβοπληρωμένη συμφωνία με την αντιδραστική - κατάμαυρη Τουρκική κυβέρνηση, μια συμφωνία ανάθεσης της διαχείρισης - παρεμπόδισης των προσφυγικών - μεταναστευτικών ροών - και μάλιστα - με πολλά και σοβαρά ερωτηματικά για την χώρα μας και την Κύπρο, στην οποία ήδη προκαλείται αναβρασμός. Πρόκειται για μια συμφωνία που ακόμα παζαρεύεται στα ευρωατλαντικά κέντρα με την φασιστική εμπορομεσιτική αστική τάξη της "γείτονος", με συγκατάθεση - όπως διαφαίνεται της ελληνικής ηγεσίας και του εγχώριου μπλοκ εξουσίας - κόντρα στις διεθνείς συμβάσεις για τα ανθρώπινα και προσφυγικά δικαιώματα, την ίδια ώρα που η Τουρκία των Ερντογάν - Νταβούτογλου καταπιέζει και δολοφονεί τον λαό της Τουρκίας και τον Κουρδικό πληθυσμό ανοιχτά, κλείνει και φιμώνει κυνικά τις εφημερίδες, έχει γεμάτες τις φυλακές με αριστερούς αγωνιστές, αντιφρονούντες (γυναίκες κλπ) και "διαπλέκεται" αποδεδειγμένα με τον ISIS και διάφορους άλλους όμοιους, στην περιοχή. Με αυτούς κάνει "δουλειές" η "δημοκρατική - πολιτισμένη" ΕΕ, με αυτούς επισπεύδει τις ενταξιακές διαδικασίες , με αυτούς συνομιλεί και ο Τσίπρας - με τον "φίλο Αχμέτ" Νταβούτογλου όπως δήλωσε απο την Σμύρνη - που μαζί "αγωνίζονται ενάντια στην καταπίεση" (και μάλιστα απο αυτούς βραβεύεται). Η ΕΝΑΚ δηλώνει και εκφράζει σοβαρότατη ανησυχία για τις εξελίξεις που δρομολογούνται, ακόμα περισσότερο μετά την πρόσφατη σύνοδο.
Επιπρόσθετα η ΕΝΑΚ υπογραμμίζει α) η ισχυρή ΝΑΤΟική παρουσία στο Αιγαίο, σε συνδυασμό με την αναμενόμενη έλευση της νέας "ευρωπαικής συνοριοφυλακής - ακτοφυλακής" αποτελεί τεράστιο κίνδυνο για την χώρα μας, στο πλαίσιο των ευρύτερων παιγνιδιών στην περιοχή, τα μαγειρέματα των ευρωατλαντικών επιτελείων, των αστικών τάξεων των χωρών, των εξαρτημένων και των αντιδραστικών κυβερνήσεων. Ο Νατοικός στόλος στο Αιγαίο συνδέεται άμεσα και με τις στρατιωτικές εξελίξεις στην Συρία, όπως εμπλέκονται επίσης και οι ευρωενωσιακές δυνάμεις. Γι αυτό αίτημα παλαικό -ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ - ΕΕ ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ β) η άθλια και κτηνώδης φασιστική - ρατσιστική προπαγάνδα (κέντρων - κομμάτων - κυβερνήσεων) την οποία υποκινούν τα ιμπεριαλιστικά κέντρα της ΕΕ και των ΗΠΑ πρέπει να συντριβεί απο τους λαούς. Ο κοινός εχθρός των λαών είναι ο ιμπεριαλισμός και τα συμφέροντα του. Αυτοί είναι που υποκινούν και στηρίζουν τον λεγόμενο "ισλαμικό φονταμενταλισμό", που μετά τον χρησιμοποιούν σαν άλλοθι μιας κατασκευασμένης και βολικής "σύγκρουσης θρησκειών και πολιτισμών". Η ΕΝΑΚ αγωνίζεται ενάντια στον αντιδραστικό σχεδιασμό για μια "Ευρώπη - φρούριο" των μαύρων - αντιδραστικών κέντρων και κυβερνήσεων του αναπαλαιομένου ναζιφασισμού και των πολυεθνικών. Καλούμε λαό και νεολαία να μη ξεγελιούνται. Πίσω απο την εθνικιστική ρατσιστική προσφυγοφοβική προπαγανδιστική υστερία κρύβονται τα ίδια κέντρα του ιμπεριαλισμού, 'οχι "πατριώτες" - ούτε "υπεύθυνοι" πολιτικοί. Κρύβονται αυτοί που ανέτρεψαν (όπως ανέτρεψαν) τις κυβερνήσεις του Ιράκ, της Λιβύης, και απειλούν την Συρία γ) οι προοδευτικοί - ανθρωπιστικοί - δημοκρατικοί αγώνες του λαού είναι σε σύγκρουση με τους φράχτες - τείχη του αίσχους (π.χ στον Έβρο) και τα απάνθρωπα παιγνίδια "περιορισμένων εισροών" (π.χ Ειδομένη - FYROM) που υποτίθεται συμφωνήθηκαν μεταξύ "αστυνομικών διευθυντών".. Το πλατύ κίνημα ανθρωπιάς και αλληλεγγύης οφείλει να διεκδικήσει την ελεύθερη ροή και μετακίνηση των προσφύγων προς τις χώρες προορισμού τους. Να διεκδικήσει την ασφαλή και οργανωμένη μετακίνηση των προσφύγων με τα κατάλληλα μεταφορικά μέσα, για να τελειώσει το μαζικό έγκλημα της "προσφυγικής αποτροπής" που στοίχισε πολλές ζωές και ακόμα εξελίσσεται δ) η προσφυγική - μεταναστευτική πολιτική της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ βρίσκεται σε απόλυτη ευθυγράμμιση με τα ευρω - Νατοικά κέντρα. Γιατί άραγε υποκρίνονται πως δήθεν διαμαρτύρονται οι Μητσοτάκηδες - χρυσαυγίτες - Θοδωράκηδες - Γενηματάδες - Λεβέντηδες κλπ αφού το γνωρίζουν πολύ καλά.. Άλλωστε όλα φάνηκαν στην σύσκεψη στο Προεδρικό, που ουσιαστικά ονόμασαν όλοι μαζί (και ο καθένας με το ρόλο του) σαν "εθνική γραμμή" όλες τις σχετικές αποφάσεις των προηγούμενων συνόδων της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, αφου πρώτα η κυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου τις επεξεργάστηκε και άρχισε την πιστή εφαρμογή τους στην πράξη. Όλοι αυτοί γνωρίζουν πως η Ευρώπη της ΕΕ προωθεί τις πολιτικές φασιστικοποίησης, προωθεί τον ευρωφασισμό - ναζισμό, το γνωρίζουν αλλά όπως κάνουν σε όλα, συναινούν. Με τέτοια εισαγώμενη "ευρωπαική συναντίληψη" η εγχώρια αστική τάξη της εξάρτησης ενισχύει τους μοναρχοφασίστες κάθε είδους και κρατά σαν "μάχιμη" πολιτική εφεδρεία την χρυσαυγίτικη δολοφονική συμμορία. Όμως και οι κοινοβουλευτικές "επιχειρηματολογίες" Τσίπρα προς Μητσοτάκη για την "προοδευτική πολιτική Μέρκελ" στο μεταναστευτικό σε "αντίθεση" με την πολιτική της ΝΔ, είναι για να κοροιδεύουν αμφότεροι - συνεταιρικά τον ελληνικό λαό, υλοποιώντας πιστά τις ευρωατλαντικές εντολές.
Η Ενιαια Αριστερή Κίνηση χαιρετίζει το πλατύ και ζωντανό κίνημα πολύμορφης αλληλεγγύης στους πρόσφυγες - μετανάστες, ένα κίνημα που αποτελεί και το μεγάλο πλειοψηφικό λαικό ρεύμα στη χώρα, μια χώρα που ξέρει και απο προσφυγιά - που ξέρει και απο μετανάστευση - και απο φασισμό και απο πολέμους. Κόντρα στην φασιστο ρατσιστική υστερία και τα ιμπεριαλιστικά κόλπα, χαιρετίζουμε - στηρίζουμε το προσφυγικό καραβάνι επιβίωσης και ζωής που περνά απο τα μέρη μας. Τους χαιρετίζουμε όλους, παιδιά - άντρες - γυναίκες. Η ΕΝΑΚ επισημαίνει πως πρωταγωνιστής της αλληλεγγύης και της ανθρωπιάς είναι - και - πρέπει ακόμα περισσότερο να είναι ο λαός και το αυτοοργανωμένο κίνημα, ο κάθε πολίτης με την δική του πρωτοβουλία, οι μαζικές λαικές οργανώσεις, συνδικάτα, σύλλογοι, συλλογικότητες, και όχι οι διάφορες "εντεταλμένες" και "πρόθυμες" ΜΚΟ που με την πολύπλευρη στήριξη κέντρων και υπηρεσιών έχουν "εξειδικευθεί"στον "ανθρωπισμό" και στις "ελεήμονες" προσφορές. Και το επαναλαμβάνουμε σαν γενικό σύνθημα και μέτωπο αγώνα - ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ - ΚΟΙΝΟΣ ΕΧΘΡΟΣ Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ.
Κυριακή 6 Μαρτίου 2016
ΜΕ ΘΕΜΑ "Η ΒΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ" - ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΑΚ - ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ
Η Ενιαία Αριστερή Κίνηση (ΕΝΑΚ) οργανώνει εκδήλωση - συζήτηση στην Κέρκυρα, με θέμα "η βία κατά των γυναικών". Την παρουσίαση του θέματος θα κάνει η Μάτα Καλουδάκη - μέλος της Αδέσμευτης Κίνησης Γυναικών. Η συζήτηση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 16 Μάρτη - στις 8μμ, στο βιβλιοπωλείο ΠΛΟΥΣ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)
Αναρτήσεις
