Τρίτη, 17 Αυγούστου 2010

Σχόλιο κύκλων της ΕΝΑΚ

            1. Η ΕΝΑΚ παρακολουθεί στενά και με ενδιαφέρον τα γεγονότα, τις ζυμώσεις και τις εξελίξεις που σχετίζονται με τις εκλογές της αυτοδιοίκησης, του Νοέμβρη. Εκτιμούμε ότι τόσο από τις προεκλογικές ζυμώσεις και καταστάσεις ( συμμαχίες κλπ ) που θα διαμορφωθούν  όσο και από την ίδια την εκλογική διαδικασία, θα εξαχθούν σοβαρά και αντικειμενικού χαρακτήρα πολιτικά συμπεράσματα. Θα δοκιμαστούν πολιτικές προθέσεις, πολιτικές διακυρήξεις, προσανατολισμοί, ειλικρίνιες, υποκριτικές φωνασκίες. Θα κριθεί και θα στοιχειοθετηθεί  και η πολιτική αξιοπιστία και η πολιτική αναξιοπιστία. Θα έχει, επίσης, προηγηθεί των εκλογών μια δίμηνη φθινοπωρινή ατμόσφαιρα που τα λαικά στρώματα θα συνειδητοποιούν, μέρα τη μέρα, τα αποτελέσματα της πολιτικής του μνημονίου και των νέων αντιλαικών μέτρων που έρχονται.
            2. Το σύνολο των δηλώσεων του ( μέχρι τον Νοέμβρη ) περιφερειάρχη Ιόνιων Νησιών κ. Γεωργαλίδη σχετικά με τα στερεά απόβλητα ( αδειοδότηση ΧΥΤΑ Λευκίμμης αλλά μη λειτουργία του, δοκιμαστική! λειτουργία μονάδας! με συνέχιση του ΧΥΤΑ Τεμπλονιού κλπ ) αποτελεί ένα αντιφατικό πακέτο δηλώσεων προεκλογικού χαρακτήρα, αντικειμενικά  αναξιόπιστο που δεν μπορεί να ληφθεί σοβαρά υπόψιν από τους ενδιαφερόμενους των κόκκινων ζωνών και τον Κερκυραικό Λαό ευρύτερα.
            3. Οι ανακοινώσεις κυβερνητικών παραγόντων ( μετά και την τοποθέτηση, επιτέλους, νέας διοίκησης στον ΟΛΚΕ ) ότι θα συνεχιστούν τα έργα του παλιού λιμανιού με χρηματοδότηση περίπόυ δύο εκατ. ευρώ δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε εάν πρέπει να θεωρηθούν σαν ιδιαίτερα σοβαρές. Καταρχήν πρέπει να διευκρινιστεί εάν υπάρχει μια συνέχεια, σαφής και ξεκάθαρη συνέχεια, της πολιτικής της ΝΔ στο λιμάνι και στο συγκεκριμένο έργο. Η ΕΝΑΚ θα επανέλθει, συνολικά, την ερχόμενη περίοδο.

Τα δημόσια νοσοκομεία στο απόσπασμα

Μετά τη συρρίκνωση του ΟΣΕ, το επόμενο βήμα...
Στο απόσπασμα τώρα τα δημόσια νοσοκομεία και ο ΟΣΕ. Κυβέρνηση και «τρόικα» επεξεργάζονται σχέδια «εξυγίανσης» των δύο αυτών φορέων, κραδαίνοντας ως μοχλό πίεσης την ανάγκη εξασφάλισης της τρίτης δόσης του δανείου, την οποία θα συνδέσουν ευθέως με την επιτυχία ή όχι του νέου εγχειρήματός τους.

Μαζικές και δυναμικές προβλέπονται οι αντιδράσεις του συνόλου του προσωπικού και στα δημόσια νοσοκομεία και στον ΟΣΕ, και η αναμέτρηση ενδεχομένως κρίνει και την ίδια την πορεία του Μνημονίου της ντροπής και της υποταγής.

Νοσοκομειακές μονάδες θα κλείσουν, μικρά νοσοκομεία θα ενσωματωθούν σε μεγαλύτερα, νοσοκομεία δευτεροβάθμιας φροντίδας θα μετατραπούν σε πρωτοβάθμια (π.χ. Κέντρα Υγείας) εφόσον απευθύνονται σε λίγο πληθυσμό, ενώ δεν αποκλείεται ακόμη και η μεταφορά μεγάλων δημόσιων νοσοκομείων εκτός κέντρου. Η δημιουργία ολιγάριθμων περιφερειακών νοσοκομείων θα παρασύρει σε κλείσιμο άλλα γειτονικά, ακόμη κι αν αυτά εξυπηρετούν....
χιλιάδες πολίτες.

Η «συμπύκνωση» ή το κλείσιμο νοσοκομειακών μονάδων ευλόγως θα οδηγήσει σε υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών, και μάλιστα σε μια χρονική περίοδο που οι ασφαλισμένοι εγκαταλείπουν την ιδιωτική περίθαλψη για λόγους οικονομικούς και στρέφονται μαζικά προς τα δημόσια νοσοκομεία.

Και επειδή ο «ανασχεδιασμός» της δημόσιας Υγείας γίνεται και πάλι για λόγους εισπρακτικούς, είναι προφανείς οι επιπτώσεις που θα υπάρξουν και στο προσωπικό (επιστημονικό, νοσηλευτικό, διοικητικό, βοηθητικό κ.λπ.), που προφανώς δεν θα μείνει με σταυρωμένα τα χέρια.

Σε δευτερογενές πολιτικό επίπεδο, πάντως, ο ανασχεδιασμός στον τομέα της Υγείας συνδέεται και με τον επικείμενο ανασχηματισμό, καθώς συζητείται ευρέως η μετακίνηση της υπουργού Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου, πριν τεθεί σε εφαρμογή η «αναδιάρθρωση» που κυβέρνηση και «τρόικα» επιδιώκουν με κάθε θυσία, καθώς ο στόχος της μείωσης ή συγκράτησης των δαπανών μοιάζει ανέφικτος.

Στα ηγετικά κλιμάκια του ΠΑΣΟΚ θεωρείται βέβαιη η μετακίνηση της υπουργού (η υφυπουργός Φώφη Γεννηματά έτσι κι αλλιώς οδεύει προς την τοπική αυτοδιοίκηση), όμως δεν αποκλείεται ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου να ορίσει ισχυρό παράγοντα δίπλα στην κ. Ξενογιαννακοπούλου ως αναπληρωτή υπουργό, για να αποφευχθεί η απομάκρυνσή της.

Σε περίπτωση όμως που η κ. Ξενογιαννακοπούλου αντικατασταθεί, επικρατέστερος να αναλάβει την προώθηση και επιβολή των νέων σχεδίων θεωρείται ο νυν υπουργός Εργασίας Ανδρέας Λοβέρδος, που τόσο η «τρόικα» ως υπερκυβέρνηση όσο και το στενό επιτελείο του κ. Παπανδρέου βαθμολογούν με «Άριστα», αφού κατάφερε να κατεδαφίσει εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, ακόμη και τον θεσμό της διαιτησίας, χωρίς κανέναν δισταγμό ή αντίσταση.

Για τον ΟΣΕ οι εξελίξεις θεωρούνται περίπου δεδομένες: Δρομολόγια θα καταργηθούν ως ασύμφορα, ενώ οι απολύσεις εργαζομένων είναι προ των πυλών, όσο κι αν διαψεύδει ο αρμόδιος υπουργός Δημήτρης Ρέππας μια τέτοια πιθανότητα. Το νέο πακέτο σκληρών μέτρων φαντάζει αναπόφευκτο, παρά τη συνολική αντίθεση των κομμάτων της αντιπολίτευσης, αλλά και του ελληνικού λαού.

Η συνταγή της «τρόικας» που η κυβέρνηση εκτελεί με τόση προθυμία, βυθίζει τη χώρα στην ύφεση, φαίνεται όμως ότι για την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ο δρόμος που επέλεξε είναι χωρίς επιστροφή, γι' αυτό και όλα τα πολιτικά ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, ακόμη και το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών.

Η υποκατανάλωση, τα λουκέτα, η ανεργία και ο πληθωρισμός είναι το πιο επικίνδυνο και εκρηκτικό κοκτέιλ για την κοινωνική συνοχή και ομαλότητα. Δεν είναι τυχαίο ότι μεγαλοστελέχη κυβέρνησης και ΠΑΣΟΚ που μέχρι σήμερα στήριζαν τη στρατηγική επιλογή του ΔΝΤ, αρχίζουν τώρα να παίρνουν αποστάσεις σε κρίσιμα ζητήματα, όπως είναι π.χ. το άνοιγμα των λεγόμενων κλειστών επαγγελμάτων.

Τα ρήγματα είναι πολλά και συνεχώς βαθαίνουν, οπότε το επόμενο διάστημα, με αφετηρία τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, εκτός από κοινωνικές συγκρούσεις κυοφορεί και πολιτικές εξελίξεις.
(Παρόν - city press)

Πρωτοβουλία Κατοίκων Βαρυπατάδων, Καλαφατιώνων, Καρουμπάτικων

          

                           Ανακοίνωση
                  Εν τω μέσω της νυκτός και με πραξικοπηματικό τρόπο το οργανωμένο περιβαλλοντικό έγκλημα (μελέτησε το μοντέλο της Coza Nostra) κατέβηκε σύσσωμο στο πρόσφατο νομαρχιακό συμβούλιο στη Νομαρχία της Κέρκυρας για να εκσφεντονίσει τα γκαζάκια του.
                  Το σχέδιο, απλό και χιλιοεφαρμοσμένο, προέβλεπε συρφετό και όχλο, κουρδισμένα ακέφαλα σώματα περιωπής, ως ψυχολογικούς υποστηρικτές και μάρτυρες. Ο στόχος ήταν η ανατροπή προηγούμενης νομαρχιακής απόφασης κατά της εγκατάστασης δεξαμενών φυσικού αερίου στην θέση Μανταλιάδα στις Βαρυπατάδες.
                 Μάλλον ο μεγάλος Ξάδερφος και Κουμπάρος της περιοχής κ.Θανατ(σ)ίου έχοντας πρόσβαση σε μυστικές συμφωνίες για τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη-Βαρυπατάδες-Ρεβυθούσα σκέφτεται να αναπτύξει την περιοχή σε μέγιστο ενεργειακό κόμβο.
                 Τι κι αν η περιοχή έχει χαρακτηριστεί “Περιοχή Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους ”, τι κι αν ψηφίσανε οι Βαρυπατινοί....αυτοί το βιολί τους. Σου λέει τώρα είναι ευκαιρία 1) για να εξασφαλίσουμε χρηματοδότηση για τον νέο μας εκλογικό αγώνα από τους γνωστούς πορτοφολάδες γκαζάκηδες και 2) να ξεπληρώσουμε ταυτόχρονα τα προηγούμενα χρέη μας.
                Μ' ένα σμπάρο δυο τρυγόνια.
                Ευτυχώς στο νομαρχιακό συμβούλιο υπάρχουνε και κάποιοι -μετρημένοι- σώφρονες άνθρωποι, ικανοί για να τους εμπιστευτείς, οι οποίοι μην αντέχοντας σε νομικίστικες επιχειρηματολογικές αρλούμπες αποχωρήσανε. Βέβαια κρατάμε στα αρχεία μας και τις κασέτες για να μη μας πούνε ότι φανταζόμαστε. Αν και η αντικατασκοπία μάς ενημέρωσε ότι ο “'Αρχοντας των...Αερίων” αγόρασε Εκεί, κάτω από το δρόμο, 5-6 στρέμματα για ποδαρικό και σκεφτόντανε για την αγορά 3-4άρων ακόμη. Περιμέναμε ότι θα αφήκουνε τα πράματα να καταλαγιάσουνε και θα αναμένουνε το νέο νομαρχιακό συμβούλιο.
                Γιατί τόση βιασύνη; Μήπως δεν έχουνε βρει ακόμα πολιτική στέγη, μήπως μαζεύουνε αποδείξεις για την καλή τους διαγωγή...εκάμαμε ετούτο...εκάμαμε το άλλο...μήπως τα μελλούμενα τους φανερώνουνε ότι θα πάνε απο κει που ήρθανε...Ότι και να 'ναι -θα το ανακαλύψουμε,πού θα μας πάει!- ένα είναι βέβαιο: ότι αδιαφορούνε για το φυσικό μας περιβάλλον και θέλουνε σιγά-σιγά και μεθοδευμένα να φέρουνε τους προστάτες τους και τους συγγενείς τους στις Βαρυπατάδες έναν ένανε και μετά αφού έχουν μαζευτεί καμπόσοι τότε να χαρακτηρίσουνε την περιοχή βιομηχανική ζώνη, περιοχή οχλουσών χρήσεων, νεκροταφείο πυρηνικών αποβλήτων και τέλος πάντων ότι άλλο θέλουνε γράφοντάς μας ...κανονικά!
                Να μας το θυμηθείτε τώρα που μας πλησιάζει και το θαύμα τ' Αγιού σε 5-6 μήνες θα προσπαθήσουνε να φέρουνε κι άλλονε, του χρόνου τέτοια εποχή θά 'ναι μαζεμένοι 3-4.
                Με λίγες κουβέντες εκεί που μας χρωστάγανε, να διώξουνε δηλαδή τις υπάρχουσες περιβαλλοντικές ασχήμιες: πισάδικα τσιμεντάδικα νταμάρια και τα ρέστα κοιτάζουνε να μας φέρουνε κι άλλα.
                Δε τ'αφήνουνε, οι γυρολόγοι σταγκοπινιάτες, τα κουτοπονηρίτικα και τα προσκηνήματα στα πανηγύρια μας.
               “Συμμορία Απερχόμενων” σας πήραμε χαμπάρι!
                 Εισάστενε ανεπιθύμητοι στα χωριά μας.
                 Η Πρωτοβουλία Κατοίκων Βαρυπατάδων, Καλαφατιώνων, Καρουμπάτικων καλεί τις περιβαλλοντικές οργανώσεις του νησιού, τοπικές κινήσεις και κινήματα, καθώς και τα υποψήφια δημοτικά και περιφερειακά σχήματα να πάρουν ξεκάθαρη θέση και να αποτρέψουν ένα ακόμη περιβαλλοντικό έγκλημα στο νησί.

                 Ø Όχι στην μετατροπή των χωριών μας σε χαβούζα
                 Ø Όχι άλλες οχλούσες χρήσεις στην ήδη επιβαρυμένη περιοχή-Απομάκρυνση των υπαρχουσών
                 Αγωνιζόμαστε για:
Τη δημιουργία Περιβαλλοντικού Πάρκου Μέσης Κέρκυρας
Την ανάδειξη της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς των χωριών μας

Πέμπτη, 12 Αυγούστου 2010

Στο ΣτΕ προσφεύγουν οι κάτοικοι της Λευκίμμης

Λαϊκή συνέλευση έκαναν οι κάτοικοι της Λευκίμμης μετά και τις νέες εξελίξεις στο θέμα λειτουργίας του ΧΥΤΑ νότιας Κέρκυρας με την υπογραφή από το γενικό γραμματέα της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων των περιβαλλοντικών όρων λειτουργίας της εγκατάστασης.

Ο εκπρόσωπος της επιτροπής αγώνα κατά του ΧΥΤΑ Νότιας Κέρκυρας Γιάννης Πανδής μιλώντας στην ΕΡΑ επεσήμανε ότι οι κάτοικοι της περιοχής είναι αποφασισμένοι να προσφύγουν στο Σ.τ.Ε. κατά της υπογραφής των περιβαλλοντικών όρων ενώ θα προβούν ακόμα και σε κινητοποιήσεις σε περίπτωση που υπογραφεί η άδεια λειτουργίας του ΧΥΤΑ από την ΝΑ

Πηγή: ΕΡΤ

(άποψη) ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΙΟΝΙΟ

Του ΣΠΥΡΟΥ ΑΛΑΜΑΝΟΥ-ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ


Εχει γινει ευρεως γνωστο το γεγονος ότι η Αλβανια προσφατα παρεχωρησε βασεις στο τουρκικο πολεμικο ναυτικο το οποιο μπορει πλεον να ελλιμενιζεται και να διαθέτει διευκολύνσεις στα λιμάνια του Δυρραχιου και της Αυλωνας .

Η καταληξη αυτή είναι βεβαια αποτελεσμα , μεταξυ αλλων , και της ολιγωριας του Υπουργείου Εξωτερικων της Ελλαδας να υλοποιήσει την συμβατικη υποχρεωση που ειχε αναλαβει η χωρα μας για την κατασκευη εργων υποδομης προς το συμφερον του αλβανικου πολεμικου ναυτικου , παρα τις εκκλησεις του Υπουργου Εθνικης Αμυνας Ευ. Μειμαρακη .

Προκειται για σημαντικη εξελιξη στρατηγικου χαρακτηρα , η οποια δεν είναι δυνατον να αφησει διαφορη την πολιτικη και στρατιωτικη ηγεσια Των Ενοπλων Δυναμεων , καθως τα στρατηγικά δεδομενα της αντιπαραθεσης μας με την γειτονα Τουρκια μεταβαλλονται , προσθετοντας ένα επι πλεον παικτη, στο γεωπολιτικό παιγνιο : την γειτονα Αλβανια .

Εν πρωτοις καταρρεει εκεινη η θεωρια ότι η ισχυς της χωρας μας επιτρεπει να΄΄ χαλαρωσουμε΄΄ τα μετρα περιφρουρησης των συνορων μας , χερσαιων και ναυτικων .

Και τουτο διοτι , δεν νοειται ισχυς , χωρίς καλη ( τουλαχιστον ) κατασταση της οικονομιας . Και η κατασταση της οικονομιας μας είναι , όπως είναι παγκοινως γνωστο , κακη , τοσο στο δημοσιονομικο της μερος οσο και στο αναπτυξιακο.

Η οικονομια μας κηδεμονευεται από την τρόικα του ΔΝΤ , της ΕΕ και ΕΚΤ , η εθνικη κυριαρχια , εχει παραδοθει σ΄αυτην και τα οργανα της , το περίφημο Μνημονιο τεινει να θεσει στο περιθωριο το Συνταγμα μας , αφου υποστηριζεται από κυκλους της τροικας ότι οι οροι του Μνημονιου υπερισχυουν των αρθρων του Συνταγματος , ενώ το Μνημονιο δεν εχει εγκριθει από την Βουλη των Ελληνων με πλειοψηφία 180 βουλευτων , παρα το γεγονος ότι το αρθρο 28 παρ, 2 επιβάλλει να υπαρχει εγκριση της πλειοψηφίας των τριων πέμπτων του ολου αριθμου των βουλευτων σε περιπτώσεις που μπορεί να αναγνωρισθούν, με συνθήκη ή συμφωνία, σε όργανα διεθνών οργανισμών, αρμοδιότητες που προβλέπονται από το Σύνταγμα.

Δεν είναι τυχαια η ειρωνικη εκτιμηση του Νικολας Γκρουεφσκι , πρωθυπουργου της ΠΓΔΜ ότι ΄΄ η Ελλαδα είναι στα τεσσερα΄΄.


Το λαικο κινημα , αναντιστοιχο των καιρων , προβάλλει αποκλειστικά οικονομικα αιτηματα , χωρίς να θιγεται ,ουτε το ζητημα της απώλειας εθνικης κυριαρχιας , ουτε η αποθρασυνση των πασης φυσεως γειτονων μας και των προστατων τους , ιδιαιτερα εκεινων των οποιων διαφορα think tank , όπως το Ινστιτουτο STRATFOR .Χαρακτηριστικό είναι ότι οι συντάκτες της έκθεσης καταλήγουν διατυπώνοντας τον ισχυρισμό ότι «Η Ελλάδα είναι η πρώτη φορά από το 1820 που είναι πραγματικά μόνη της!».

Η άκρως αρνητική έκθεση του ινστιτούτου που συγκεντρώνει μερικούς από τους κορυφαίους γεωστρατηγικούς αναλυτές των ΗΠΑ οι οποίοι κατά κανόνα πριν την ενασχόλησή τους με το STRATFOR απασχολούντο σε κυβερνητικές θέσεις (CIA, Στέϊτ Ντιπάρτμεντ κλπ), προβλέπει τα εξής για το βραχυπρόθεσμο εθνικό μας μέλλον: Κρίσιμη μείωση του γεωπολιτικού της ρόλου στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, σενάρια ολοκληρωτικής εσωτερικής κατάρρευσης, παράλυση του πολιτικού ελέγχου, κοινωνική έξαρση με την χρήση βίαιων πρακτικών, σταδιακή αποσύνδεση από τις μεγάλες δυνάμεις, πολιτική αποσταθεροποίηση σε σημαντικό βαθμό, και έξοδο από την ευρωζώνη!

To παρον αρθρο δεν θα επεκταθει στις λοιπες πλευρες της κρισης , παρα μονον στην δυσμενη εξελιξη της εδραιωσης της τούρκικής ναυτικής ισχύος στο Βόρειο Ιονιο και την Αδριατικη .

Κατά τις προηγουμενες ημερες , η ελληνικη κοινη γνωμη έμαθε ότι μοιρα του τουρκικού στολου πραγματοποιησε ασκηση με πραγματικα πυρα δυτικα της Κεφαλληνίας .

Ερωταται : εναντιον ποιου υποθετικου εχθρου , κατά το σεναριο της ασκησης , εβαλαν τα τουρκικα πυροβολα ;

Μηπως η Τουρκια εχει βλεψεις προς Ιταλια ; Ασφαλως όχι!

Μ ηπως εχει βλεψεις περιφερειακής ισχυος στα κρατη τα οποια απαρτιζαν την πρωην Γουγκοσλαβια; Πιθανον , καθως σε καποια από αυτά τα διελθουν αγωγοι πετρελαιου και φυσικου αεριου , αρα η βουληση της τουρκικης πολιτικης είναι , ισως , η μεταδοση μηνυματος προς παντες ότι η ασφαλεια των αγωγων στηριζεται και στην ισχυ των τουρκικων ενοπλων δυναμεων .Και τουτο ,βαίνει παραλληλα προς την πολιτική ενισχυσης των δεσμων της Τουρκιας με τους μουσουλμανικους πληθυσμους . Συγκεκριμένα, επισκεπτόμενος τη Σερβία όπου η Τουρκια επιχειρεί πολιτικό και οικονομικό άνοιγμα, και εξ αφορμής της εκεί προγραμματισμένης του ομιλίας με θέμα «Η Οθωμανική κληρονομιά και οι μουσουλμανικές κοινότητες στα Βαλκάνια», ο τουρκος Υπουργος Εξωτερικων και καθηγητης γεωπολιτικης Νταβούτογλου ξεκαθάρισε ότι η τουρκική εξωτερική πολιτική στοχεύει στην αναβίωση μιας νέας οθωμανικής Βαλκανικής «θεμελιωμένης στις πολιτικές αξίες, την οικονομική αλληλεξάρτηση, τη συνεργασία και την πολιτιστική αρμονία, όπως ακριβώς εξασφαλίζονταν στα (παλιά) οθωμανικά Βαλκάνια».

Το μηνυμα είναι σαφες .

Μηπως λοιπον η Τουρκια επιτυγχανει την δημιουργια ενός ακομα μετώπου κατά της; Ελλαδας , ώστε , σε περίπτωση ελληνοτουρκικης κρισης ,να είναι δυνατη η επιτευξη στρατιωτικού πληγματος σε βαρος της στην περιοχη του Βορειου Ιονιου;

Η τελευταία εκδοχη αποτελει ισχυρη πιθανοτητα και πρεπει να αντιμετωπισθει ως υπαρκτη στα πλαισια ενός αμυντικού δόγματος αποτροπής.

Σκεφθηκαμε , αρα γε την πιθανοτητα καταληψης από τουρκους πεζοναύτες, οι οποιοι αποτελουν μονιμα μελη του πληρώματος των τουρκικών φρεγατών, ενός από τα διαποντια νησια ;

Μηπως μια τετοια ενδεχομενη ενεργεια παραπεμπει στα Ιμια ;

Αλλα , γιατι να χρειάζεται η Τουρκια σκηνικο Ιμιων στο Βορειο Ιονιο;

Μα γιατι στο Βορειο Ιονιο υπαρχουν πετρελαια , όπως στο Παρελθον ειχε υποστηριξει ο καθηγητης Γεωπολιτικης Ιωαννης Μαζης .Ανάλογο δεδομένο υπαρχει ,. κατά την εφημεριδα ΄ΠΟΝΤΙΚΙ και για την περιοχη του Καστελλόριζου, το οποίο απεχει ελαχιστα από τα Ιμια και το οποιο επιπλεει σε λιμνη πετρελαιου και άπτεται της Οικονομικής Ζωνης της Ελλαδας Λογω αυτων των πτετρελαιων αλλωστε , Το Συνταγματικο Δικαστηριο της Αλβανίας προσφατα ανετρεψε την Ελληνοαλβανικη Συμφωνια για τον προσδιορισμο των υφαλοκρηπίδας, η οποια πολύ ενοχλησε την Τουρκια , καθως δημιουργουσε σημαντικες αναλογίες για το Αιγαίο . Η απόφαση αυτή αποτελει ένα επι πλεον πληγμα στον σχεδιασμό της εξωτερικής μας πολιτικής, με απολυτη ευθυνη της αλβανικης πλευρας .

Αχμέτ Νταβούτογλου, Στρατηγικό βάθος, η διεθνής θέση της Τουρκίας (Εκδόσεις Ποιότητα 2010)

«Οι κοινωνίες οι οποίες έχουν στέρεες δομές και κατέχουν μία πολύ ισχυρή αίσθηση του ανήκειν και της ταυτότητας, που οφείλεται στην κοινή αντίληψη του χρόνου και του χώρου, και μπορούν με αυτή την αίσθηση να κινητοποιήσουν τα ψυχολογικά, κοινωνιολογικά, πολιτι¬κά και οικονομικά στοιχεία έχουν τη δυνατότητα να πραγματοποιούν στρατηγικά ανοίγματα ικανά να ανανεώνονται συνεχώς. Αντιθέτως, οι κοινωνίες που ζουν μία κρίση ταυτότητας και τη μετατρέπουν σε μία καταστροφή πολιτισμού περιέρχονται σε ένα στρατηγικό αδιέξοδο παραδομένες στη δίνη των ψυχολογικών, κοινωνικών, πολιτικών και οικονομικών διακυμάνσεων». σ. 57

Κυριακή, 8 Αυγούστου 2010

ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ

Κέρκυρα, 8 Αυγούστου 2010


ΜΑΡΙΟΣ ΑΝΘΗΣ - ΝΑΥΣΙΚΑ ΚΥΡΙΑΚΗ

Μέλη του ιδρυτικού πυρήνα της Ενιαίας Αριστερής Κίνησης - ΕΝΑΚ

Στην δική μας εποχή ο αγώνας για την συσπείρωση, την αναγέννηση, την ουσιαστική ενότητα του λαϊκού κινήματος, για την αντίσταση και τη νικηφόρα προοπτική, είναι –θεωρούμε- κεντρικής σημασίας και όπως επιβεβαιώνεται διαρκώς, αγώνας ιδιαίτερα σύνθετος. Ο χώρος διεξαγωγής του είναι το λαϊκό κίνημα και παρράλληλα τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα, οι κοινωνικές δυνάμεις. Ο κρίσιμος αυτός αγώνας διαθέτει πολιτικοιδεολογικά χαρακτηριστικά, μαζί όμως, ολοένα και περισσότερο, εμπλουτίζεται στο εσωτερικό του με χαρακτηριστικά ταξικής πάλης και ταξικής αναμέτρησης που επιδρούν και καθορίζουν συμπεριφορές, πολιτικές, τελικά την ίδια τη διαδρομή. Είναι για μας ξεκάθαρη κι αφετηριακή θέση ότι η λαϊκή βάση πολιτικών φορέων και χώρων είναι βασικά αμέτοχη και εξαιρείται από αρνητικές εξελίξεις που διαμορφώνονται σε κέντρα αποφάσεων, στα οποία ουσιαστικά δε συμμετέχει, ούτε βέβαια της προσφαίρεται αυτή η δυνατότητα

Από την περίοδο που στελέχη της αυτοαποκαλούμενης «ανανεωτικής αριστεράς» μας κατηγορούσαν δημόσια ότι «προσβάλουμε την κουλτούρα του χώρου» (εμάς και άλλους συντρόφους) επειδή στεκόμασταν με συνέπεια σε θέσεις αρχών, δεν έχει περάσει πολύς καιρός. Ο καιρός είναι λίγος και τα λαϊκά ραντάρ ακόμα κρατούν στις οθόνες τους εκείνα τα στίγματα. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν συμβεί πολλά και έχουν αποκρυσταλλωθεί καταστάσεις που επιτρέπουν και επιβάλλουν πλέον μια ξεκάθαρη πολιτική ανακεφαλαίωση και μια βάσιμη, αντικειμενική πολιτική εκτίμηση. Μια δημόσια εκτίμηση επιβεβλημένη, στο πλαίσιο της δικής μας επικοινωνίας με το λαό και τους κοινωνικούς αγωνιστές.

Από τότε μέχρι σήμερα, η «κουλτούρα του χώρου» επέτρεψε και επέβαλλε σε έναν πολιτικό ηγέτη της «ανανεωτικής αριστεράς και της οικολογίας» να μετατραπεί σε υπάλληλο επιχειρηματικού ομίλου με την ιδιότητα του δοτού προέδρου μεγάλης ΠΑΕ! Αυτή η κουλτούρα επέτρεψε επίσης σε έναν «ιστορικό ηγέτη της ανανεωτικής αριστεράς» (κ. Λ. Κύρκο) να οργανώνει τηλεοπτικά γεύματα με τον πολιτική ηγεσία και τον πρωθυπουργό, λίγο πριν την εξαγγελία των αντιλαϊκών μέτρων και του Μνημονίου και να απαιτεί συστράτευση και κοινή πορεία μαζί τους. Επέτρεψε σ’ έναν τρίτο «ηγέτη», τον κ. Φ. Κουβέλη να κάνει διάσπαση και να ανακοινώσει (επιτέλους!) το δικό του κόμμα, ενώ ένας τέταρτος «ηγέτης» ο κ. Αλέξης Τσίπρας, βιώνει την μοναξιά του κάθως τον εγκαταλείπουν οι «φίλοι» του, οι στυλοβάτες και υποστηριχτές του στον κοινό τους αγώνα υπέρ της «ευρωπαϊκής προοπτικής και του οικολογικού πνεύματος» και ενάντια στον «αριστερισμό». Ο χαντακωμένος πολιτικός φορέας γίνεται κοινός περίγελος και οδηγείται στην ανυπολοψία και την ξεκάθαρη πολιτική χρεωκοπία.

Οι «ηγέτες» αυτοί είναι φανερό πλέον σε όλους, δεν ήθελαν συσπείρωση μαχητική, δεν ήθελαν λαϊκή ενότητα και κυρίως δεν άντεχαν το λαό και τους αγωνιστές γύρω τους, στα πόδια τους. Ήθελαν και επέβαλλαν τελικά αυτό στο οποίο απέδειξαν ότι αληθινά πιστεύουν: Μικρό κόμμα, τσιράκι, ουρά και δεκανίκι του αστικού πολιτικού και κοινωνικού συστήματος.

Ένα μεσοαστικό μόρφωμα, ακατάσχετης ρητορείας χωρίς περιεχόμενο, επικοινωνιακών τεχνασμάτων και σχημάτων, έξω από τον λαϊκό παλμό, τα προβλήματα, τους αγώνες. Ένα κόμμα στα μέτρα και τις προδιαγραφές του συστήματος, που δεν συγκρούεται, δεν οργανώνει ουσιαστικούς αγώνες, που δεν έχει στόχους, μορφή, περιεχόμενο. Ένα –εσκεμένα- αδόμητο σύνολο της «ευρωπαϊκής οικολογίας» που δεν διατάσσεται σε συνεπή αντικαπιταλιστική-αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση αλλά σε αποσπασματικές, ρητορικές κριτικές παρατηρήσεις και φιλικές συμβουλές στο σύστημα. Ένα τέτοιο κόμμα, όπως τελικά το κατάντησαν, μπορεί να το χρειάζεται το σύστημα για τις εφεδρικές ανάγκες του, όμως δεν το χρειάζεται η εργατική τάξη, η νεολαία, ο λαός, γι’ αυτό του στρέφουν μαζικά την πλάτη, δείχνοντας έμπραχτα την δυσφορία και την απαγοήτευσή τους.

Οι παραπάνω παρατηρήσεις μας, αναφέρονται σε ελάχιστα σε σχέση με το σύνολο και την πλοκή του ζητήματος, συμβολικής και ουσιαστικής σημασίας γεγονότα, που προσδιορίζουν και καθορίζουν την πορεία των εξελίξεων, κυρίως τα τελευταία δυο χρόνια.

Περισσότερο ακριβές είναι ότι ένα σύνολο γεγονότων διαμόρφωσε μια συσσώρευση μέσα στην οποία συνυπάρχουν σε αλληλοεξάρτηση όλα τα ποιοτικά στοιχεία μιας πολιτικής διαπάλης και μαζί μιας ταξικής διαπάλης. Αυτή την παράμετρο, της ταξικής διαπάλης, μέσα στο κίνημα, εμείς την υπογραμμίζουμε καθώς εκτιμούμε ότι είναι ανάγκη να τεθεί με ακόμα μεγαλύτερη ένταση και επιμονή στο πλαίσιο της πολιτικής δράσης και σκέψης.

Στο νομό μας, την Κέρκυρα, συνέβησαν τα -τουλάχιστον- δυο τελευταία χρόνια, όλες αυτές οι εξελίξεις που σχετίζονται ευθέως με το πλαίσιο, το κλίμα, που περιγράψαμε παραπάνω. Εκτιμούμε, μάλιστα, ότι η Κέρκυρα, λειτούργησε σε ένα ορισμένο βαθμό, ως προπομπός, σαν δοκιμαστικό πεδίο σε σχέση με γεγονότα ευρύτερης κλίμακας. Δεν θεωρούμε για την ώρα αναγκαίο να αναφερθούμε αναλυτικά και διεξοδικά σε αυτά τα γεγονότα. Θα θέσουμε μόνο ορισμένα θέματα που επιβεβαιώνουν περίτρανα το βασικό συμπέρασμα ότι η «ανανεωτική πολιτική» ούτε ανανεωτική είναι, ούτε ιδιαίτερα δημοκρατική είναι, ούτε βέβαια προγραμματική αντιπολίτευση διεξάγει, όπως φανφαρόνικα ισχυρίζεται:

1) Όλες οι ομάδες και παρέες της λογόμενης ανανέωσης και μαζί τους οι διάφοροι συνεργάτες τους «νεο-ανανεωτές» ακολούθησαν πρακτικές σκληρών αποκλεισμών και κάθε είδους καιροσκοπικών πρακτικών με στόχο τον στενό, τον πλήρη πολιτικό έλεγχο. Στην θέση μας για ανοιχτή, μαζική λαϊκή δράση, στην πολιτική μας θέση «πιο ενωτικά, πιο αριστερά» απάντησαν με «ανανεωτικές» βιαιότητες με παρασκηνιακές μεθοδεύσεις, με ακρότητες, με πλήρη αποκλεισμό.

Βέβαια, εμείς δεν αποκλειστήκαμε ούτε από το λαό και τη νεολαία, ούτε από την πολιτική δράση. Αυτοί ήταν που αποκλείστηκαν.

2) Σε όλα τα βασικά πολιτικά και κοινωνικά μέτωπα κινήθηκαν συνειδητά αποπροσανατολιστικά, με ένα συνδυασμό αποδυνάμωσης των κινημάτων και συμβιβασμού με το τοπικό μπλοκ εξουσίας.
Είναι χαρακτηριστική περίπτωση η στάση τους στο μεγάλο πρόβλημα των στερεών αποβλήτων, οι θέσεις που κατά καιρούς, ασύνδετα προέβαλαν, η εγκατάλειψη συλλογικών θέσεων, ο ρόλος στελεχών τους εντός του μπλοκ εξουσίας και της πολιτικής που αυτό ασκεί. Για το θέμα αυτό θα μπορούσε να γραφτεί ένα πυκνό άρθρο γεμάτο στοιχεία.

3) Η παρουσία τους στον εργατικό-λαϊκό χώρο, μέσα σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, δεν ήταν απλά ανύπαρκτη και περιφρονητική για τους εργαζόμενους της Κέρκυρας. Ήταν παρουσία εχθρική προς την ανάπτυξη των λαϊκών εργατικών αγώνων. Στήριξαν επίμονα και με όλους τους τρόπους τις συνδιακλιστικές ηγεσίες του δικομματισμού. Έφτασαν στο απίστευτο σημείο να κατεβάσουν, με πιέσεις και εκβιαστικά, διασπαστικό ψηφοδέλτιο στο μεγάλο σωματείο των ξενοδοχοϋπαλλήλων λαμβάνοντας το 1,5% των ψήφων(!) αρνούμενοι τις προτάσεις μας για ενωτικό ταξικό ψηφοδέλτιο.

4) Η επίσημη θέση για «ενότητας της αριστεράς» έγινε εδώ και περίγελος και υποκρισία. Χαντακώθηκε και συκοφαντήθηκε στα χέρια των παρεών που την επικαλούνται μόνο υποκριτικά και προσχηματικά.

5) Η λεγομένη «προγραμματική αντιπολίτευση» αποδεικνύεται απόλυτα κενή. Δεν εκφράστηκε από τους ανανεωτές και τους συμμάχους τους καμία συγκροτημένη, επικεντρωμένη και ολοκληρωμένη θέση-πρόταση για τα τεράστια προβλήματα του νομού μας στα χρόνια που πέρασαν. Η πολιτική παρέμβαση υπήρξε ασήμαντη, αδόμητη, χωρίς στόχους και προοπτική. Αξίζει –πράγματι- να υπενθυμίσουμε εδώ ένα απόσπασμα άρθρου-απάντησης τριων συντρόφων (Γ.Μ.-Σ.Κ.-Μ.Α.) που δημοσιεύτηκε στον τύπο στις 10/10/2008 και έλεγε: «η επίκληση της διάσημης ‘κουλτούρας τους χώρου’ όχι μόνο δεν μπορεί να συσκοτίσει την αλήθεια αλλά πετυχαίνει ακριβώς το αντίθετο. Την αναδεικνύει».

Επίσης, επειδή εμείς είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε σταθερά και επίμονα τον πολιτικό και κοινωνικό αγώνα, θα κλείσουμε αυτή την πολιτική παρέμβαση υπενθυμίζοντας ένα ακόμα απόσπασμα του παραπάνω αναφερόμενου άρθρου με ημερομηνία 10/10/2008, που υπογράμμιζε: «Τέλος , όμως, το σημαντικότερο θέμα αφορά την ατομική και συλλογική μας επιλογή και εστιάζεται στο ερώτημα: Είμαστε στη γραμμή του αγώνα, είμαστε στη γραμμή της ανατροπής ή είμαστε με τη γραμμή του συμβιβασμού και της μακάριας στασιμότητας; Από την απάντηση σε αυτό το επίκαιρο και πιεστικό ερώτημα δεν μπορεί και δεν πρόκειται να γλυτώσει κανείς».