Τρίτη, 28 Δεκεμβρίου 2010

ΟΦΕΙΛΕΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

(ΑΠΟΨΗ, ΘΕΣΗ)                                                                                                                                                      
Του Δαμιανού Βασιλειάδη, εκπαιδευτικού, μέλους του Εθνικού Συμβουλίου διεκδίκησης των οφειλών - υπεύθυνου για την Γερμανία
 Αθήνα, 24.12.2012

Επειδή υπάρχει μεγάλη σύγχυση και παραπληροφόρηση, σχετικά με το θέμα των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, θέλουμε υπεύθυνα να ενημερώσουμε συνοπτικά την ελληνική κοινή γνώμη και τους αρμόδιους φορείς, για το κρίσιμο αυτό εθνικό θέμα.
Οι οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα είναι δύο κατηγοριών:
Α.
1. Οι επανορθώσεις για τις καταστροφές στις υποδομές κατά τη διάρκεια της κατοχής, δηλαδή προς το Δημόσιο, ύψους 7,1 δισεκ. Δολάρια, αγοραστικής αξίας 1938. Αυτές, σύμφωνα με επίσημο έγγραφο της Τράπεζας της Ελλάδας, υπολογίζονται έως τον Μάρτιο του 2010 στο ποσό των 108,43 δισεκ. ευρώ, χωρίς τους νόμιμους τόκους (με το ελάχιστο επιτόκιο του 3% σε τιμές του 1938 υπερβαίνουν σήμερα το 1 τρις ευρώ, τρεις φορές περίπου πάνω από το δημόσιο χρέος).

2. Το κατοχικό δάνειο, ύψους 3,5 δισεκ. Δολαρίων (αγοραστικής αξίας 1938). Το κατοχικό δάνειο είναι το μισό περίπου του ανωτέρω ποσού των 7,1 δισεκ. Δολαρίων. Ανέρχεται σήμερα σε περίπου 54 δισεκ. ευρώ, χωρίς τους νόμιμους τόκους.
Το δάνειο αυτό, που υπολογίζεται κάθε χρόνο, τόσο από την τράπεζα της Ελλάδας, όσο και από την γερμανική κρατική τράπεζα, προκάλεσε καθοριστικά την πείνα και τους εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς απ’ αυτήν. Το δάνειο της κατοχής, πρέπει να τονίσουμε, το δώσαμε με αίμα!
Και τα δύο αυτά ποσά δεν έχουν παραγραφεί, ούτε μπορούν να παραγραφούν,
Γιατί είναι αναγνωρισμένες οφειλές με διεθνείς συμφωνίες και διεθνείς συμβάσεις.
Αρκεί να τα ζητήσει η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση. Γιατί, αν τα ζητούσε και η γερμανική κυβέρνηση αρνιόταν να τα καταβάλει, θα μπορούσε η όποια ελληνική κυβέρνηση να προσφύγει στα διεθνή δικαστήρια και αναμφισβήτητα να δικαιωθεί και να τα πάρει.
Καμία ελληνική κυβέρνηση δεν τα διεκδίκησε με αυτή τη διαδικασία.
Κατά καιρούς τέθηκε το θέμα ακόμη και με ρηματική νότα, αλλά το θέμα έμεινε εκεί, μετά την άρνηση των γερμανικών κυβερνήσεων, με απαράδεκτα προσχήματα.
Η άρνηση τις γερμανικής κυβέρνησης εκφράζεται με πολλούς τρόπους. Ένας στον οποίο οφείλεται κυρίως η παραπληροφόρηση είναι ο ισχυρισμός της Γερμανίας ότι δήθεν έχει δώσει στην Ελλάδα, στις 21 Σεπτεμβρίου 1961 115 εκατομμύρια μάρκα, στις 21 Σεπτεμβρίου 1961, με τα οποία ισχυρίζεται ότι ξόφλησε τις υποχρεώσεις της. Στη συναλλαγή που έγινε τότε για την απελευθέρωση του εγκληματία πολέμου Μέρτεν, υπογράφηκε πραγματικά σύμβαση, που σε υποσημείωση όμως φέρει την υπογραφή του τότε πρέσβη της Ελλάδας στη Βόννη, όπου τονίζεται ρητώς ότι μ’ αυτά τα χρήματα, που βασικά δεν προορίζονταν για τα θύματα, αλλά για άλλες κατηγορίες θυμάτων, δεν εξοφλούνται οι υποχρεώσεις της Γερμανίας προς την Ελλάδα και ότι η Ελλάδα δεν παραιτείται από τις αποζημιώσεις. Να σημειωθεί επιπλέον ότι από αυτό το ποσό δόθηκαν τελικά μόνο 38 εκατομμύρια μάρκα.

Β.
1. Οι αποζημιώσεις τω θυμάτων 100 Ολοκαυτωμάτων, από τα οποία έχουν αναγνωριστει τα 89. (56.225 νεκροί ενδεικτικά).
Μία περίπτωση αφορά και τα θύματα του Διστόμου, που η αποζημίωσή τους ανέρχεται σήμερα περίπου στο ποσό των 60 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με απόφαση της ολομέλειας του Αρείου Πάγου, που αναίρεσε ο Υπουργός Δικαιοσύνης της κυβέρνησης Σημίτη, αλλά επικύρωσε η απόφαση του αντίστοιχου Αρείου Πάγου (Corte Suprema di Cassαzione) της Ιταλίας τον Οκτώβριο του 2008, που ισχύει και για το Δίστομο.
Η τελεσίδικη απόφαση για τις διεκδικήσεις των θυμάτων και αυτής του Διστόμου εκκρεμεί στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης, κατόπιν αγωγής της Γερμανικής Κυβέρνησης στις 29 Δεκεμβρίου 2009, για αναίρεση της απόφασης του Αρείου Πάγου της Ιταλίας, λόγω ετεροδικίας.
Το Διεθνές Δικαστήριο στη Χάγη κατά έγκυρες πληροφορίες θα συνέλθει στις 15 Ιανουαρίου του 2011 για να προβεί στις απαραίτητες διαδικασίες έως τα τέλη Μαρτίου του ιδίου έτους. Η απόφαση αναμένεται να εκδοθεί, πιθανότατα το καλοκαίρι του 2011, εάν δεν υπάρξει κάποια παρέμβαση από το ελληνικό ή άλλο κράτος. Εφόσον η απόφαση περί ετεροδικίας δικαιώσει τη Γερμανία λήγει μια δια παντός το θέμα των αποζημιώσεων για τα θύματα και παραμένουν ανοιχτές οι άλλες απαιτήσεις.
Αλλά η ελληνική κυβέρνηση μπορεί, παρ’ όλα αυτά, να θέσει το θέμα των αποζημιώσεων, για λόγους ηθικούς και λύσης ενός προβλήματος που έχει να κάνει με τη δικαίωση των θυμάτων και την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Γερμανίας για ανθρωπιστικούς λόγους.

2. Οι αρχαιολογικοί θησαυροί, που άρπαξαν από τα μουσεία, τους αρχαιολογικούς χώρους και από παράνομες ανασκαφές, είναι καταγεγραμμένες, και δεν έχουν επιστραφεί ως όφειλαν.
Το «Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα», με πρόεδρό του τον Μανώλη Γλέζο και Γενικό Γραμματέα τον Ευάγγελο Μαχαίρα, δίνει ένα συνεπή αγώνα για το εθνικό αυτό ζήτημα.

Δεν επαιτεί, αλλά απαιτεί:

 Απαιτεί από την εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση, να πράξει το ιστορικό της χρέος και να διεκδικήσει, επιτέλους, τις αποζημιώσεις από τη Γερμανία. Όπως έχουν εξελιχτεί τα πράγματα μόνο οι ελληνικές κυβερνήσεις είναι σε θέση να φέρουν σε πέρας αυτό το καθήκον.

 Απαιτεί από τη γερμανική κυβέρνηση να πάψει να υπεκφεύγει, διαδίδοντας ψευδώς ότι τάχα έχει πληρώσει στο παρελθόν ή ότι δεν οφείλει τίποτα.

 Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα είναι η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που δεν έχει αποζημιωθεί από τη Γερμανία, ενώ όλες οι άλλες χώρες έχουν αποζημιωθεί!

 Η αλήθεια επίσης είναι ότι οι δύο χώρες της τριπλής κατοχής κατά την περίοδο 1941-1945 (δηλ. η Ιταλία και η Βουλγαρία), που εξαιτίας της ναζιστικής Γερμανίας εισέβαλαν στην Ελλάδα, έχουν καταβάλει αποζημιώσεις και μόνο η Γερμανία αρνείται (αυτοεξαιρείται) να καταβάλει τους απαιτούμενες οφειλές. Όμως είναι επίσης αλήθεια ότι καμία γερμανική κυβέρνηση δεν πρόκειται να ανταποκριθεί, αν δεν απαιτήσουν οι ελληνικές κυβερνήσεις αυτό που πρέπει.

Δεν έχουμε κάτι εναντίον του γερμανικού λαού. Αντίθετα βρίσκουμε πολύτιμους συμπαραστάτες γερμανούς δημοκράτες και αντιφασίστες, που κατανοούν κι αυτοί ότι η καταβολή των αποζημιώσεων στην Ελλάδα είναι αναγκαία προϋπόθεση για να γυρίσει οριστικά η μαύρη σελίδα του ναζισμού και να προχωρήσουμε μπροστά σ’ ένα κοινό δημοκρατικό ευρωπαϊκό μέλλον, με σεβασμό στις θεμελιώδεις αξίες του ανθρώπου, με αλληλεγγύη και ανθρωπιά.
Προς επίρρωση των ανωτέρω παραθέτουμε και την απαίτηση του κόμματος Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ προς τη Γερμανική Κυβέρνηση, στις 29.Ιανουαρίου 2010, που έχει ως εξής:

1. Ο γερμανικός στρατός και τα τάγματα εφόδου SS έχουν διαπράξει κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και στην Ιταλία αποτρόπαια εγκλήματα. Προ πάντων μετά την πτώση του Μουσολίνι και την αποχώρηση της Ιταλίας από τη συμμαχία με τη εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία το Σεπτέμβριο του 1943 διαπράχτηκαν απειράριθμα εγκλήματα του γερμανικού στρατού εναντίον του άμαχου πληθυσμού.

2. Η Γερμανική Κυβέρνηση πρέπει γι’ αυτά τα απάνθρωπα εγκλήματα να αναλάβει τις ευθύνες της. Δεν υπήρξε ως τώρα επαρκής ανταπόκριση. Απέναντι σ’ αυτούς τους ανθρώπους που αντιμετώπισαν την τρομοκρατία των Εθνικοσοσιαλιστών περιορίστηκε η Ομοσπονδιακή Γερμανία μόνο σε συμβολικές χειρονομίες.

3. Εξαιτίας της μη πληρωμής αποζημιώσεων προσέφυγαν οι επιζώντες ή οι συγγενείς τους στο πρόσφατο παρελθόν, είτε μεμονωμένα είτε συλλογικά, στα ιταλικά δικαστήρια. Μερικές απ’ αυτές τις προσφυγές δικαιώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ιταλίας, το Corte di Cassazione. Τελικά καταδικάστηκε η Ομοσπονδιακή Γερμανία τον Οκτώβριο του 2009 να πληρώσει αποζημιώσεις.

4. Στην περίπτωση αυτή ανήκουν και οι δικαστικές αποφάσεις για τα θύματα της σφαγής του Διστόμου από τα SS, των οποίων οι συγγενείς απαιτούν την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης που τους δικαίωσε.

5. Η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση αρνήθηκε σε όλες αυτές τις δικαστικές αποφάσεις να πληρώσει ένα εκατομμύριο Ευρώ στους συγγενείς των θυμάτων που εκτελέστηκαν το καλοκαίρι του 1944 στο χωριό Civitella από Μεραρχία του γερμανικού στρατού «Hermann Göring». 50 ακόμη προσφυγές εκκρεμούν στα ιταλικά δικαστήρια. Αρνήθηκε να προβεί στην αποζημίωση των θυμάτων των SS. Δεν είναι ακόμη διατεθειμένη να αναγνωρίσει την απόφαση του ανωτάτου ιταλικού δικαστηρίου. Η απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου Corte di Cassazione (Corte Suprema di Cassazione) για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας δεν αναγνωρίζει την ετεροδικία, που προβάλλει η Γερμανική Κυβέρνηση, αρνούμενη να αναγνωρίσει την απόφαση του ιταλικού δικαστήριο και να την εφαρμόσει.

6. Αντί να πληρώσει αποζημίωση σ’ αυτούς τους ανθρώπους, υποβάλλει η Γερμανική Κυβέρνηση αγωγή εναντίον της Ιταλίας στο Διεθνές Δικαστήριο στη Χάγη. Αυτή η αγωγή υποβλήθηκε το Δεκέμβριο του 2009 με την υποβολή ενός δικαιολογητικού. Η Γερμανική Κυβέρνηση επιδιώκει να αναγνωρίσει το Διεθνές Δικαστήριο, ότι το ιταλικό δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του το δικαίωμα της ετεροδικίας του γερμανικού κράτους.
Την ευθύνη – για να αποδώσουμε τα του καίσαρος το καίσαρι – φέρουν ακέραια και αναλογικά οι εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις, τα ελληνικά κόμματα και οι Έλληνες πολίτες, που δεν πίεσαν τις κυβερνήσεις να πράξουν το χρέος τους, για το τεράστιο αυτό εθνικό θέμα και όχι μόνο.
Η λέξη κλειδί που ερμηνεύει το φαινόμενο: Η υποτέλεια των ελληνικών κυβερνήσεων , κομμάτων, οργανώσεων κ.λ.π
Οι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
Παρ’ όλα αυτά ο αγώνας μας συνεχίζεται έως την τελική του δικαίωση.

Για περισσότερες πληροφορίες στο ιστολόγιο του Εθνικού Συμβουλίου διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα: www.olokaftoma.gr.

και: www.damonpontos.gr φάκελος: Γερμανικές επανορθώσεις.

Ο υπεύθυνος για τη Γερμανία από μέρους του Εθνικού Συμβουλίου

Δαμιανός Βασιλειάδης

Παρασκευή, 24 Δεκεμβρίου 2010

Οι μάσκες έπεσαν πολύ γρήγορα!!!

Του Μανόλη Βασιλάκη μέλους του ιδρυτικού πυρήνα της ΕΝΑΚ

         Με πολλές παράτες η Νέα Δημοκρατία του Καραμανλή, λίγο πριν την πτώση της, «κατάφερε» να «απαλλάξει το λαό» από το «βαρίδι» της Ολυμπιακής Αεροπορίας. Και ο αγοραστής εμφανίστηκε σαν «σωτήρας» αφού «κανείς δεν ενδιαφερόταν να την αγοράσει».
Η πραγματικότητα όμως μόλις ένα χρόνο μετά τους διαψεύδει. Και αυτούς και τους διαδόχους τους (τους οπαδούς της «κόκκινης Ρόζας» που αναφωνούσαν στα μπαλκόνια «Σοσιαλισμός η Βαρβαρότητα» χωρίς όμως να αποκαλύπτουν ότι είχαν ήδη διαλέξει τη βαρβαρότητα) που συνετέλεσαν στην συμπαιγνία. Στους εννέα μήνες από την πώληση ανακοινώνεται από τις δύο «ανταγωνίστριες» ιδιωτικές πλέον εταιρείες ότι συμφώνησαν να συγχωνευτούν αμέσως μετά την δεσμευτική περίοδο του ενός έτους που ο αγοραστής δεν είχε το δικαίωμα να κάνει μεταβίβαση της εταιρείας.
      Δηλαδή ανακοίνωσαν με λίγα λόγια ότι το κρατικό μονοπώλιο έγινε ιδιωτικό!!! Με προοπτική να εκβιάζουν κυβερνήσεις με όπλα στα χέρια τους την διαμόρφωση των τιμών, τις άγονες γραμμές καθώς και το σχεδόν σφράγισμα της εσωτερικής αγοράς με την αδυναμία εισόδου νέων αεροπορικών εταιρειών, με στόχο την αποκόμιση τεράστιων κερδών και των κρατικών επιχορηγήσεων. Δηλαδή με λίγα λόγια ο τελικός στόχος ήταν να σταματήσει ο Ελληνικός λαός να πληρώνει την «ελλειμματική» κρατική Ολυμπιακή για να αρχίσει να πληρώνει και να επιδοτεί το ιδιωτικό μονοπώλιο στις αερομεταφορές με ποσά που τελικά θα είναι πολλαπλάσια των ελλειμμάτων της κρατικής εταιρείας!!!
Με την ανακοίνωση της πρόθεσης της συγχώνευσης η μία από τις δύο «ανταγωνίστριες» -η Aegean- σταμάτησε τα δρομολόγια προς Λήμνο και Κεφαλονιά.Και ενώ τυπικά σταμάτησε η διαδικασία της συγχώνευσης, με παρέμβαση της κυβέρνησης για να μην τους κράξουνε σε Ελλάδα και Ευρώπη, ξαφνικά ανακοινώνεται από την «νέα» Ολυμπιακή το χειμερινό της πρόγραμμα που δεν περιλαμβάνει τo κερδοφόρο δρομολόγιο της Κέρκυρας.Αφήνουν έτσι την Κέρκυρα και τους κερκυραίους στο έλεος του καρτέλ… Να θυμίσουμε ότι αμέσως μετά την ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής επιχειρήθηκε η κατάργηση του πρωινού δρομολογίου που ήταν και είναι ζωτικής σημασίας για τους κατοίκους του νησιού. Και για να μην ξεκινήσουν αντιδράσεις που θα εξέθεταν τα μελλοντικά τους σχέδια το επανέφεραν.
       Για να φτάσει αυτή τη στιγμή η Κέρκυρα να έχει δύο δρομολόγια για την Αθήνα ημερησίως χωρίς πρωινή πτήση!!! Και με το καρτέλ να επιβάλει ανεξέλεγκτα τις τιμές στα εισιτήρια.Αμέσως μόλις αντιληφθήκαμε την μεταβολή στο πρόγραμμα της «νέας» Ολυμπιακής δημοσιοποιήσαμε το θέμα και υποβάλλαμε το ακόλουθο ερώτημα στην επιτροπή ανταγωνισμού.
Σας καταγγέλλω ότι σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχα με τις κρατήσεις θέσεων της αεροπορικής εταιρείας Olympic Air για να κλείσω θέση για να ταξιδέψω στην Κέρκυρα μου είπαν ότι δεν συμπεριλαμβάνεται πλέον η Κέρκυρα στους προορισμούς της Olympic Air και πως αν ήθελα να ταξιδέψω για Κέρκυρα θα έπρεπε να επικοινωνήσω με την "ανταγωνίστρια" εταιρεία Aegean. Αν αυτό δεν είναι καρτέλ ποιο είναι;Και ρωτάω την αρμόδια επιτροπή ανταγωνισμού και την κοπτόμενη για τον ανταγωνισμό κυβέρνηση, ποια θα είναι η παρέμβασή της
     Η απάντηση της επιτροπής ανταγωνισμού φαίνεται στο συνημμένο έγγραφο…. Χωρίς κανένα σχόλιο σας την παραθέτω…

Πέμπτη, 23 Δεκεμβρίου 2010

Η ΚΕΡΚΥΡΑ ΕΦΘΑΣΕ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ

               Άρθρο της Ναυσικάς Κυριάκη

               Μέλους του ιδρυτικού πυρήνα της ΕΝΑΚ

         Έχουμε μέλλον! Όπως πλέον δείχνουν οι εξελίξεις που είναι ραγδαίες έχουμε ένα αύριο πολύ μακρύ και πολύ σκοτεινό. Αλλά έχουμε και παρελθόν που πρέπει καλά να το θυμηθούμε και να μην χαριστούμε καθόλου.

        Το πρόβλημα στο Τεμπλόνι όλοι το γνωρίζουμε. Χρόνιο και άλυτο! Το ήξεραν όμως πολύ καλύτερα όλοι όσοι διαχειρίζονταν έδω και χρόνια τα σκουπίδια στην περιοχή τους, δηλαδή οι Δήμαρχοι. Οι πρώην και οι επόμενοι. Που απάρτιζαν τον γνωστό «Σύνδεσμο Καθαριότητας». Όταν οι διαμαρτυρίες των κατοίκων του Τεμπλονιού άρχισαν να γίνονται πολύ έντονες, ο πρώην και νεοεκλεγής Δήμαρχος Κερκυραίων μας διαβεβαίωνε ότι το Τεμπλόνι είναι το διαμάντι όλων των ΧΥΤΑ στην Ελλάδα. Οι υπόλοιποι συμφωνούσαν. Και συνέχισαν και όταν ακόμα τα βουνά των σκουπιδιών κόντευαν να καταρρεύσουν με πρώτο μεγάλο κίνδυνο να καταπλακώσουν σκληρά εργαζόμενους μέσα στο απάνθρωπο περιβάλλον εργασίας του ΧΥΤΑ Τεμπλονιού. Είναι γνωστό δε, και στους κατοίκους του Τεμπλονιού, καθώς και στον περιβαλλοντικό σύλλογο ότι η χωματερή αυτή λειτουργούσε χωρίς καμιά υποδομή, ούτε καν τα στοιχειώδη, αφού ούτε ο βιολογικός λειτουργούσε, ούτε η συγκέντρωση βιοαερίου ήταν δυνατόν να γίνει, ούτε πυροσβεστική ασφάλεια υπήρχε. Παρόλα αυτά συνέχιζε να λειτουργεί αυτό το διαμάντι. Μπροστά στον εφιάλτη της κατάκλισης του νησιού από τα σκουπίδια, αποφάσισαν να βρουν μια λύση. Και η λύση ήταν νέο κύτταρο και δημιουργία ΧΥΤΑ στην Λευκίμμη. Όπως – όπως, με διαδικασίες εξπρές. Σχεδίασαν την χωροθέτηση όπως τους βόλευε με αληθινά ή όχι στοιχεία, χωρίς την ύπαρξη ανακύκλωσης και προχώρησαν στην γνωστή δημοπράτηση. Αλήθεια, είχαν τα ανάλογα κριτήρια και τεχνικές γνώσεις αυτοί που αποτελούσαν την επιτροπή αξιολόγησης, ή έτσι ελαφρά πήραν την απόφαση ότι όλα θα πάνε καλά με το έργο αφού είχαν και το καλό προηγούμενο παράδειγμα της τέλειας κατασκευής του διαμαντιού που λέγεται Τεμπλόνι. Στην συνέχεια ήρθαν όλα τα άλλα που είναι γνωστά σε όλους και κάνουν περήφανους τους Δημάρχους για το έργο τους, δηλαδή τα ΜΑΤ, οι ταραχές, η νεκρή Μαρία και άλλα.

          Όλο αυτό το παρελθόν, δεν αναφέρεται τυχαία. Λίγο πριν εκπνεύσει το 2010, μαζί και η θητεία τους, επιχειρούν να δημιουργήσουν καθώς φαίνεται ένα νέο χάος. Γιατί άραγε; Επειδή περιμένουν ότι το χάος θα τους φέρει ξανά στο προσκήνιο, ίσως με διάφορους τρόπους. Ίσως μαζί με τους φίλους τους. Ξανασυζητούν λοιπόν πώς θα «λύσουν» τα όλο και περισσότερο συσσωρευμένα προβλήματα. Εμείς βέβαια στην ΕΝΑΚ τα επισημάνουμε εδώ και δυο χρόνια και συνεχώς προτείνουμε – και δεν θα πάψουμε ποτέ- την σύσταση τεχνικής επιτροπής για την δημιουργία μονάδας ολοκληρωμένης διαχείρισης η οποία θα ανήκει στον δήμο και στον Κερκυραϊκό Λαό και όχι στους ιδιώτες και τα εργολαβικά συμφέροντα.

         Πρόσφατα ακούσαμε και την δήλωση του κ. Γιώργου Καλούδη ότι το Τεμπλόνι τέλος. Πολύ περίεργη, αν λάβουμε υπόψη ότι, οι γνωστοί Δήμαρχοι ήταν οι κύριοι υποστηρικτές της υποψηφιότητας του. Τον καλούμε λοιπόν να μας απαντήσει: και μετά τι; Μήπως η ιδιωτική διαχείριση; Γιατί τόσα χρόνια που το πρόβλημα θέριευε, οι κάτοικοι διαμαρτυρόταν, η Κέρκυρα πνιγόταν στο σκουπίδι από τους συνεχείς αποκλεισμούς της χωματερής, είχε άλλη άποψη; Τώρα φυσάει άλλος άνεμος;

         Η Κέρκυρα όπως και η υπόλοιπη Ελλάδα αντιμετωπίζει σωρεία προβλημάτων σχετικά με τα σκουπίδια που δεν φαίνεται να θέλουν να λυθούν. Εθνικός σχεδιασμός δεν υπάρχει, το υπουργείο Περιβάλλοντος ολιγωρεί. Η ευθύνη για την διαχείριση μετατίθεται στις περιφέρειες και σύμφωνα με την έμπνευση του κάθε περιφερειάρχη θα πορευτούμε. Όπως διαφαίνεται, με όλο αυτό το χάος πού δημιουργείται, κάποιοι, ίσως επιδιώκουν να μας οδηγήσουν στις ιδιωτικές εταιρείες μεγαλοεργολάβων, με θλιβερές συνέπειες για τον εργαζόμενο κόσμο στα σκουπίδια, στην αποκομιδή και στους ΧΥΤΑ. Με τεράστιες οικονομικές συνέπειες για τους δημότες, που θα σηκώσουν το βάρος μεγάλων ανταποδοτικών τελών. Η πρόταση της ΕΝΑΚ παραμένει πιο επίκαιρη από ποτέ. Στην δύσκολη αυτή καμπή, ο καθένας οφείλει να λειτουργήσει με περίσκεψη και με πρώτο κριτήριο το συμφέρον του Λαού της Κέρκυρας που δεν πρέπει να αποτελεί μόνιμα το εξιλαστήριο θύμα των συμφερόντων και της ανικανότητας που μέχρι σήμερα ζει και βασιλεύει σε αυτόν τον τόπο.

Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΕΡΚΥΡΑΙΩΝ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΙΟ ΚΑΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ

Κέρκυρα 20/12/2010
                Του Μάριου Άνθη
μέλους του ιδρυτικού πυρήνα της ΕΝΑΚ

     Χαιρετίζουμε, για μια ακόμα φορά, τον μεγάλο και σκληρό αγώνα των εργαζομένων στο Δήμο, που γίνεται για να «κερδίσουν» τα αυτονόητα για κάθε εργαζόμενο, δηλ. τις δεδουλευμένες και όλες τις νόμιμες απολαβές τους. Στον απεργιακό αγώνα τους εκφράζεται η συμπαράσταση ολόκληρης της εργαζόμενης τάξης της Κέρκυρας, σηματοδοτείται – επίσης - η εργατική ενότητα και η αλληλεγγύη, έννοιες που στις εποχές που ζούμε αποχτούν νέα αξία και νέο περιεχόμενο. Όμως και ολόκληρη η τοπική κοινωνία κατανοεί το δίκιο αυτού του αγώνα, καθώς μέρες γιορτινές, τόσες και τόσες οικογένειες βρίσκονται σε τραγική οικονομική κατάσταση. Ο κάθε εργαζόμενος ξεχωριστά, σε όποιο κλάδο και αν ανήκει, σκέπτεται ότι αύριο μπορεί να είναι στην ίδια θέση, να είναι η δική του σειρά.
Επιπλέον οι μικρές τοπικές επιχειρήσεις κατανοούν την κατάσταση, αφού με απλήρωτο ένα σημαντικό τμήμα εργαζομένων, δέχεται σοβαρό πλήγμα και ο δικός τους τζίρος, σε μια περίοδο κρίσης και ανέχειας.
     Είναι γεγονός ότι τα σκουπίδια γύρο μας σχηματίζουν βουνά. Όμως για όλα αυτά υπάρχουν ευθύνες και αυτές πρέπει να αποδοθούν εκεί που ανήκουν και σίγουρα όχι στους εργαζόμενους, που άλλωστε με το προσωπικό ασφαλείας προλαβαίνουν καταστάσεις. Εμείς που (με την ευκαιρία που μιλάμε για σκουπίδια) εδώ και καιρό αναφερόμαστε σε σχετικά θέματα, έχουμε πει μεταξύ άλλων ότι η παγιωμένη μέθοδος της τοπικής εξουσίας να «κρύβουμε τα σκουπίδια του σπιτιού κάτω από το χαλί» δεν αποτελεί λύση. Τώρα τα σκουπίδια είναι βουνά και δεν χωράνε κάτω από κανένα χαλί. Τώρα η Κέρκυρα έγινε Νάπολη. Εκεί οδήγησε η διαχείριση της εξουσίας  στην πόλη της Κέρκυρας και ευρύτερα, από αυτό το σύστημα που εμείς έχουμε προσδιορίσει ως μπλοκ εξουσίας. Αυτά που συμβαίνουν τώρα αποτελούν το τραγικό φινάλε τους, καθώς σε λίγες μέρες παραδίδουν και μπαίνουμε σε μία νέα περίοδο που περιμένουμε να δούμε, τα πρώτα σημάδια της.
     Τρείς βασικές σκέψεις γύρω από τα γεγονότα:
1) Σήμερα οι εργαζόμενοι μετά από απόφαση συνέλευσής τους πραγματοποίησαν μαζική παράσταση διαμαρτυρίας εντός και εκτός της Εθνικής Τράπεζας καθώς εκεί βρίσκονται δεσμευμένα χρήματα του Δήμου. Ήταν μία σημαντική και ριζοσπαστική στιγμή για ολόκληρο το εργατικό κίνημα της Κέρκυρας. Σχετικά με το ουσιαστικό θέμα, που βρίσκονται δηλαδή τα χρήματα, ποιους έχει εξοφλήσει και πως η Δημοτική αρχή  τη πρόσφατη περίοδο, που πήγε η τελευταία δόση των ΚΑΠ, έχουν ακουστεί και λεχθεί, αυτές τις ημέρες, πολλά. Ένα μέρος της αλήθειας μπορεί να αποκαλυφθεί και ένα άλλο μέρος της είναι πιθανό να συγκαλυφθεί από το πολυπλόκαμο μπλοκ εξουσίας που βρίσκεται παντού. Οι εργαζόμενοι πάντως οφείλουν να προσπαθήσουν να βγει η αλήθεια, για να περιορίσουν τον κίνδυνο επανάληψης ίδιων φαινομένων στο μέλλον. Σε κάθε – όμως – περίπτωση, είναι ξεκάθαρο ότι η Δημοτική αρχή βαρύνεται με το σύνολο των πολιτικών ευθυνών, για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί τα Χριστούγεννα του 2010, για το μπάχαλο, για τους απλήρωτους εργαζόμενους, για αυτή την ιδιότυπη δημοτική στάση πληρωμών και χρεοκοπία και τέλος για τα βουνά των σκουπιδιών. Αυτό γιατί όφειλε ο Δήμος να έχει μεριμνήσει, να έχει προβλέψει για τα νόμιμα, να έχει προειδοποιήσει- έστω- και να μην έχει αφήσει τους εργαζόμενους έκθετους, στο «έλεος των ΚΑΠ» λες και οι εργαζόμενοι αποτελούν την τελευταία τρύπα του ζουρνά. Η πολιτική τους ευθύνη είναι, λοιπόν, ολοκληρωτική και το συμπέρασμα αυτό είναι αντικειμενικό.
2) Όπως φαίνεται, ούτε η τρομοκρατία, ούτε τα «παπαγαλάκια» μπορούν να διασπάσουν την ενότητα των απεργών που ζητούν να πληρωθούν άμεσα, τώρα. Αυτό είναι το ξεκάθαρο αίτημα. Τα περί ΚΑΠ και πότε θα έρθουν, είναι προβλήματα που οφείλουν να λύσουν κάποιοι άλλοι και όχι οι εργαζόμενοι του Δήμου Κερκυραίων. Οι εργαζόμενοι μπορούν με τους αγώνες τους να πιέσουν, δεν μπορούν όμως ούτε να λύνουν ούτε να εξαρτώνται από τα προβλήματα της διαχειριστικής εξουσίας. Δουλεύουν και πρέπει να αμείβονται. Τελεία και παύλα.
3) Η ΕΝΑΚ πήρε μια ξεκάθαρη, δημόσια θέση, εξαρχής στο πρόβλημα. Άμεση πληρωμή, εργατική ενότητα, αλληλεγγύη, εμπιστοσύνη και σεβασμός στο Σωματείο εργαζομένων και στις διαδικασίες της κυρίαρχης Συνέλευσής του. Αποτελεί πολιτική παρατήρηση ότι σε διαφορετική κατεύθυνση έχει κινηθεί κατά το προηγούμενο διάστημα το ΠΑΜΕ. Η έκφραση συμπαράστασης και η συμμετοχή είναι θεμιτές και επιβεβλημένες. Είναι όμως εντυπωσιακή και ακατανόητη η «επιμονή» του ΠΑΜΕ να ενσωματώσει τον χώρο και το σωματείο εργαζομένων του Δήμου, κάτι που φάνηκε έντονα στην απεργιακή συγκέντρωση στις 15/12  αλλά και στη συνέλευση στο Δημοτικό θέατρο, γεγονός που προκάλεσε δυσφορία στους εργαζόμενους. Και είναι πολιτικά ακατανόητη αυτή η επιμονή, και αντιλειτουργική και αχρείαστη, καθώς εδώ υπάρχει ένας εργατικός αγώνας με σωστό διεκδικητικό πλαίσιο, με ενότητα και ισχυρές αγωνιστικές εκδηλώσεις. Όλα αυτά προκαλούν ερωτηματικά. Όμως και το πολιτικό πλαίσιο που ανακοίνωσε εδώ και μία βδομάδα το ΠΑΜΕ σχετικά με το θέμα, δεν είναι στη σωστή κατεύθυνση. Η επικέντρωση του προβλήματος  στους ΚΑΠ που δεν έρχονται, στην κυβέρνηση που δεν στέλνει τους ΚΑΠ και στερεί πόρους από την αυτοδιοίκηση, είναι γνωστές διατυπώσεις αλλά γενικόλογες. Κυρίως χωρίς ουσία, χωρίς να συσπειρώνουν στο βασικό αίτημα, αποσπασματικές και αποπροσανατολιστικές από την πραγματικότητα, αφού δίνουν την δυνατότητα σε διάφορους υπεύθυνους να κρυφτούν πίσω από αυτές τις διαπιστώσεις και να παρουσιαστούν ως όψιμοι αντικυβερνητικοί και θύματα των δύσκολων εποχών. Εμείς, απλά, τονίζουμε ότι οι παλιές ημέρες πέρασαν. Μαζί τους πέρασαν και οι παλιές καταστάσεις και τα παλιά παιγνίδια.  
        

Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

ΝΑ ΠΛΗΡΩΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΕΡΚΥΡΑΙΩΝ

                                                                  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣH



                   Άμεση πρέπει να είναι η καταβολή της μισθοδοσίας των εργαζομένων στον Δήμο Κερκυραίων και να αφορά, φυσικά, το σύνολο των οφειλομένων (μισθοί-επιδόματα-δώρο). Η ΕΝΑΚ θεωρεί ότι είναι αδιανόητο, σε αυτές τις γιορτές της κρίσης και της φτώχιας, ένα σημαντικό τμήμα της εργαζόμενης τάξης της πόλης να κινδυνεύει να είναι απλήρωτο. Στο σημείο αυτό εντοπίζονται και οι ουσιαστικές και τεράστιες ευθύνες της απερχόμενης Δημοτικής αρχής και του Δημοτικού Συμβουλίου γενικότερα. Στο ότι ούτε η Δημοτική εξουσία μερίμνησε να εξασφαλίσει, πρωτίστως, τη μισθοδοσία των εργαζομένων, αφήνοντάς την στον αέρα και στο «έλεος» της έλευσης των ΚΑΠ, αλλά ούτε και η μειοψηφία, παρά τις περιορισμένες ευθύνες της, είχε τις κεραίες της τεντωμένες, σε καιρούς πονηρούς.

                Όπως, όμως φαίνεται, την ίδια στιγμή που η Δημοτική αρχή άφησε στον αέρα την εργατική μισθοδοσία, φρόντισε να εξοφλήσει επαρκώς τις οφειλές της προς τους εργολαβικούς ομίλους, κλπ. κι έτσι να αποχωρήσει με μοναδικό κίνδυνο χρέους, τους μισθούς των εργαζομένων. Επιπροσθέτως πρέπει να σημειωθούν και να υπογραμμισθούν και τα οφειλόμενα προς τους υπαλλήλους των προγραμματικών και της ΑΝΕΔΚ που έχουν περάσει – ενταχθεί στο Δήμο και που η Δημοτική αρχή οφείλει να τα καταβάλει έως 31/12/2010, διαφορετικά θα παραγραφούν και έτσι δεν θα αποδοθούν στους εργαζόμενους, υποτίθεται «νόμιμα».

                 Αυτή η μικρή τραγωδία της στάσης πληρωμών του Δήμου Κερκυραίων, αποτέλεσε και την τελευταία πράξη της συγκεκριμένης Δημοτικής αρχής, ως εξουσίας στην πόλη της Κέρκυρας.


                Οι εργαζόμενοι της Κέρκυρας, σε όλους τους κλάδους και τους εργασιακούς χώρους, έχουμε ευθύνη και υποχρέωση να εκφράσουμε την αμέριστη συμπαράστασή μας στους εργαζόμενους του Δήμου Κερκυραίων, με όποιο τρόπο χρειαστεί. Η εργατική ενότητα και αλληλεγγύη αποτελούν βασική αρχή και προϋπόθεση για τους αγώνες και την ίδια την επιβίωση της εργατικής τάξης. Αυτή είναι η θέση της ΕΝΑΚ.

Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

Κάλεσμα

              Δήλωση του Μάνου Βασιλάκη μέλους του ιδρυτικού πυρήνα της ΕΝΑΚ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                Επειδή κάποιοι (κυβέρνηση, ΣΕΒ και ξεπουλημένοι εργατοπατέρες εργοδοτικοί συνδικαλιστές) νομίζουν ότι μπορούν να συνεχίσουν να μας δουλεύουν και επειδή με το νόμο για τις επιχειρησιακές συμβάσεις «είναι πολλά τα λεφτά» που οι εργοδότες θα γλυτώσουν, καλώ την κυβέρνηση αν έχει ακόμα λίγη τσίπα επάνω της να περάσει στο νόμο διάταξη που να προβλέπει ότι:
Θεσπίζεται πόθεν έσχες για τα στελέχη των συνδικάτων που υπογράφουν επιχειρησιακές συμβάσεις για μειώσεις μισθών. Σε περίπτωση που οι αποδοχές τους για τα επόμενα πέντε χρόνια ξεπερνάνε το 50% του μέσου μισθού στην επιχείρηση παραπέμπονται για παθητική δωροδοκία και ο εργοδότης για ενεργητική δωροδοκία. Σε περίπτωση που τα περιουσιακά στοιχεία των συνδικαλιστικών στελεχών την ώρα που θα κληθούν να υπογράψουν την επιχειρησιακή σύμβαση δεν δικαιολογούνται από την θέση τους και τις αμοιβές τους αυτοί εκπίπτουν από το αξίωμά τους και διεξάγονται άμεσα αρχαιρεσίες στο σωματείο από εφορευτικές επιτροπές που αποτελούνται εξ ολοκλήρου από δικαστικούς και δικηγόρους.
Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα κύριοι. Αλλιώς δίκαια θα χαρακτηριστείτε δοσίλογοι των επιχειρηματικών συμφερόντων κατοχής και κυβέρνηση κουίσλιγκ του ΔΝΤ

Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010

ΕΞΑΦΑΝΙΣΑΝ ΠΑΝΟ ΤΗΣ ΕΝΑΚ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

 

                  Κάποιοι υπηρέτες αφεντικών, πολιτικών ή οικονομικών αφεντικών, δεν έχει σημασία, κατέβασαν την νύχτα προς 9/12 αρκετά πανό της ΕΝΑΚ που καλούσαν τους εργαζόμενους σε συμμετοχή στην γενική απεργία της 15ης Δεκέμβρη . Επαναλαμβάνουμε ότι παρόμοια ακριβώς περιστατικά έχουν επαναληφτεί στο παρελθόν και τα έχουμε καταγγείλει. Πρόκειται, σε κάθε περίπτωση, για βαθύτατα αντιδημοκρατικές πρακτικές , γεμάτες εμπάθεια, μίσος και πανικό τόσο ενάντια στην ΕΝΑΚ όσο και στην ανάπτυξη του ενωτικού, μαχητικού εργατικού κινήματος . Ρωτάμε και πάλι δημόσια: Υπάρχει περίπτωση οι παρασκηνιακές και αντιδημοκρατικές εντολές να δίνονται από τοπικούς παράγοντες  και αξιωματούχους; Θα έρθει η στιγμή που το ερώτημα αυτό θα απαντηθεί .
Καλούμε τους εργαζόμενους, τα σωματεία, τους συνδικαλιστές, τα κόμματα και τις κινήσεις να καταδικάσουν δημόσια αυτές τις αθλιότητες.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ
ΜΕ ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ
ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ – Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΗ




ΜΕΡΙΚΑ ΑΠΟ ΤΑ «ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΑ» ΠΑΝΟ


Νοσοκομείο Κερκύρας: Το γιοφύρι της Άρτας στη νέα του εκδοχή.

του Μανώλη Βασιλάκη μέλους του ιδρυτικού πυρήνα της ΕΝΑΚ.

              Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα της άγριας διασπάθισης του δημοσίου χρήματος και των τρωκτικών που πλουτίζουν ασύστολα σε βάρος  του κοινωνικού συνόλου τείνει να γίνει το νοσοκομείο της Κέρκυρας.
             Εδώ και είκοσι ολόκληρα χρόνια εγκαινιάζεται. Εδώ και 15 χρόνια κτίζεται. Εδώ και 7 χρόνια είναι έτοιμο να λειτουργήσει. Το 2004 μπήκε στις προεκλογικές αποπερατώσεις της κυβέρνησης Σημίτη. Κι ας ήταν τα δύο υπόγεια του «έτοιμου» κτιρίου πλημυρισμένα από αναβλύζοντα υφάλμυρα νερά. Ο Καραμανλής στην κεντρική του ομιλία στην Κέρκυρα το 2004, υποσχέθηκε ότι θα λειτουργήσει μέσα στην πρώτη τετραετία. Πέρασαν δύο βουλευτικές θητείες στην κυβέρνηση (μια πενταετία) και το μόνο που έκαναν ήταν να εξαγγείλουν εγκαίνια μετά τις εκλογές του 2009 που ήξεραν ότι θα τις έχαναν. Μεγάλε Αβραμόπουλε στο θέατρο έπρεπε να κάνεις καριέρα, η πολιτική σε αδικεί….
            Εντωμεταξύ οι Κερκυραίοι όταν τους τύχει κάτι σοβαρό μεταναστεύουν οικογενειακώς είτε στα Γιάννενα είτε στην Αθήνα (αν προλάβουν και δεν έχουν αποδημήσει εις Κύριον). Και η κοροϊδία συνεχίζεται. Η νέα κυβέρνηση Παπανδρέου που εκλέχτηκε τον Οκτώβρη του 2009 υπόσχεται ότι το νοσοκομείο θα λειτουργήσει στις αρχές του 2010. Εικονική πραγματικότητα και αυτή η εξαγγελία.
           Κανείς δεν ξέρει ποιά είναι η πραγματική κατάσταση του νέου κτιρίου, αν κτίστηκε με τις προδιαγραφές  που απαιτούνται για το γεωγραφικό σημείο που βρίσκεται (είναι γνωστό ότι στην Κέρκυρα και βρέχει και υγρασία έχει όπως επίσης είναι γνωστό ότι στο σημείο που κτίστηκε το νοσοκομείο έχει και περισσότερη υγρασία και μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα με υψηλή υγρασία).
          Αντίθετα όλοι ξέρουν ότι δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη ακόμα  για την στελέχωση του νέου νοσοκομείου με προσωπικό με βάση τις ανάγκες ενός καινούριου οργανογράμματος. Επίσης όλοι ξέρουν ότι δεν υπάρχει ο απαραίτητος ιατρικός εξοπλισμός για την λειτουργία του.
          Τέλος κάποιοι υποψιάζονται ότι πίσω από όλο αυτό το σήριαλ κρύβονται οργανωμένα συμφέροντα που θέλουν την Κέρκυρα χωρίς αξιόπιστο Δημόσιο Νοσοκομείο με σκοπό να κερδοσκοπήσουν στην πλάτη και στην ανάγκη του Κερκυραϊκού λαού. Οργανωμένα συμφέροντα που στόχο έχουν την εκμετάλλευση  του Κερκυραίου στον κρίσιμο τομέα της υγείας. Είναι γνωστό σε όλους εξάλλου ότι μεγάλοι τραπεζικοί και επιχειρηματικοί όμιλοι που ελέγχουν μεγάλο κομμάτι της ιδιωτικής υγείας, θέλουν να προηγηθούν σε υποδομές, για να μπορέσουν να εκμεταλλευτούν τον Κερκυραίο στην μεγαλύτερη ανάγκη του: Στην παροχή αξιόπιστων υπηρεσιών υγείας σε ένα αξιοπρεπές περιβάλλον. Και όσο και αν αμφιβάλλουμε  ότι μπορούν ιδιώτες επενδυτές να παρέχουν αξιόπιστες υπηρεσίες υγείας, άλλο τόσο δεν αμφιβάλλουμε ότι στα πλαίσια του μάρκετιγκ θα πουλάνε ξενοδοχειακές ανέσεις σε πανάκριβες τιμές. Σε βάρος των Κερκυραίων και των ασφαλιστικών τους ταμείων.   

Κυριακή, 5 Δεκεμβρίου 2010

Η ΕΝΑΚ ΓΙΑ ΤΑ ΣΤΕΡΕΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΝΤΑΜΑΡΙΑ


Κέρκυρα 5/12/10

Διαφαίνεται στην ατμόσφαιρα, στο κλίμα, κάτι που, προφανώς, πρέπει να το εκλάβουμε ως παραδοχή. Αυτό είναι ότι η νέα κατάσταση που τείνει να διαμορφωθεί στη Κέρκυρα μετεκλογικά, μέσα από επαφές, συναντήσεις αναφορές και εξαγγελίες πολιτικών παραγόντων, δεν ξεκινάει καλά. Δεν ξεκινάει καθόλου καλά. Οι νέες αρχές, σε Περιφέρεια και Δήμο, ξεκάθαρα μειοψηφικές όπως έδειξε η εκλογική διαδικασία, δεν δείχνουν ότι έχουν πάρει το μήνυμα του λαού, αντίθετα μοιάζουν παντελώς αδιάφορες σε σχέση με αυτό. Από την άλλη πλευρά, κάποια πρώτα στοιχεία σηματοδοτούν ισχυρές διαθέσεις συνέχισης των παλιών και καταστροφικών πολιτικών και επιλογών, μαζί με εξόφληση γραμματίων των προκατόχων ομάδων εξουσίας και του οικονομικού πλέγματος που σχετίζεται με αυτά. Όσο και αν ισχυριστούν ορισμένοι ότι είναι νωρίς για εκτιμήσεις, η αλήθεια είναι ότι η καλή μέρα φαίνεται από το πρωί .  Σε κάθε περίπτωση η ΕΝΑΚ καλεί τους σκεπτόμενους εκλεγμένους στα αιρετά όργανα να παρεμβαίνουν έγκαιρα και όχι εκ των υστέρων και εκ του ασφαλούς, με δήθεν καταγγελτικό λόγο. Να αναλάβουν τις ευθύνες τους, να παρακολουθούν  και να μην παίζουν ρόλο τροχονόμου και μετά Χριστό προφητών.
Από όσα καταρχήν ανακοινώθηκαν μετά τις συσκέψεις παραγόντων που διοργάνωσε κυρίως η νέα Περιφερειακή αρχή , παρότι ασαφή και αντιφατικά, προκύπτουν δύο κεντρικά θέματα και στοιχεία που αφορούν δύο επίσης κεντρικά θέματα της Κέρκυρας.
    1) Στο θέμα των στερεών αποβλήτων συνεχίζουν την αποτυχημένη και απαράδεχτη πολιτική που έχει ως βάση το Τεμπλόνι σε κάθε εκδοχή. Επιπλέον οι αναφορές τοπικών ΜΜΕ σχετικές με δηλώσεις του κ. Σπύρου για «λειτουργία του ΧΥΤΑ Λευκίμης» παρότι διαψεύστηκαν χαλαρά από τον ίδιο, παραμένουν ως σκιά. Οι αναφορές επίσης στην ολοκληρωμένη διαχείριση συνεχίζουν να εκφέρονται ως καραμέλα, ως φιλολογία κενή περιεχομένου. Η ολοκληρωμένη διαχείριση έχει δομικό περιεχόμενο και τότε μόνο είναι ολοκληρωμένη διαχείριση και όχι ολοκληρωμένη σαπουνόφουσκα. Η ΕΝΑΚ επιμένει και επαναφέρει (συνοπτικά) τις σαφείς προτάσεις της, που έντονα θέτει δυόμισι χρόνια τώρα: α) Μοναδική διέξοδος είναι οι νέες τεχνολογίες και η δημιουργία ΜΟΝΑΔΑΣ ολοκληρωμένης διαχείρισης, εναρμονισμένης με τις ανάγκες της Κέρκυρας. β) Αποτελεί άμεση ανάγκη (και απόδειξη αγαθών προθέσεων) η συγκρότηση τεχνικής επιτροπής που θα μελετήσει και θα δεχτεί προτάσεις σχετικές με τα συστήματα και μοντέλα διαχείρισης και επεξεργασίας στερεών αποβλήτων. γ) Η νέα Περιφέρεια οφείλει άμεσα να καταργήσει τον, ήδη νεκρό, λεγόμενο Περιφερειακό σχεδιασμό με τις καταστροφικές επιδράσεις που είχε.
   2) Αποτελεί πρόκληση ότι στο έτος 2011 που έχουμε μπροστά μας, επαναφέρουν συστηματικά θέμα επαναλειτουργίας των λατομείων Τρουμπέτα. Εκεί που έχει ολοκληρωθεί ένα περιβαλλοντικό έγκλημα δίχως αποκατάσταση (για ποια αποκατάσταση να μιλήσουμε;) θέλουν να συνεχίσουν ακάθεκτοι, παρά τα 4 χρόνια που οι λαϊκοί αγώνες και ο νόμος σταμάτησαν το έγκλημα. Οι επιχειρηματίες, (που φυσικά κάνουν τη δουλειά τους δηλαδή βγάζουν κέρδος) δηλώνουν τώρα «οικολόγοι» και επίσης λάτρεις του περιβάλλοντος. Όχι μόνο «οικολόγοι» αλλά και δεσπότες θα μπορούσαν να δηλώσουν για να κάνουν τη δουλειά τους. Εάν όμως για αυτούς η λειτουργία του νταμαριού είναι κέρδος,  κοινωνικό και λαϊκό κέρδος είναι το αντίθετο. Το κέρδος της Κέρκυρας είναι να σταματήσει, έστω εκεί, αυτό που συμβαίνει 40 χρόνια στο Τρουμπέτα. Η άλλη εκδοχή είναι να φύγει τελικά από τη θέση του ολόκληρο το βουνό, με όποιες συνέπειες έχει αυτό. Το 1€ ευρώ που «χάνεται στη θάλασσα» από τη μεταφορά λατομικών υλικών μπορεί να βρεθεί, ας πούμε από τα 2.5 εκατομμύρια ευρώ του «θαυμάσιου» και «κοινωφελούς» έργου των ποδηλατοδρόμων και από πολλά τέτοια «έργα» που έχουν αναλάβει οι εγχώριες κατασκευαστικές εταιρείες. Επιπλέον η ΕΝΑΚ τονίζει και προειδοποιεί  τις νέες αρχές σχετικά με μία κρίσιμη παράμετρο που αφορά το θέμα του νταμαριού. Έχει να κάνει με την προσφυγή που υπάρχει και εκκρεμεί στο ΣτΕ (Συμβούλιο της Επικρατείας). Το γεγονός αυτό και χωρίς να έχει ξεκαθαριστεί με οριστική απόφαση του ΣτΕ το ζήτημα, καθιστά τις ενέργειες που αφορούν το λατομείο έκθετες και «επί ξύλου κρεμάμενες».            



(αναδημοσίευση από ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)

Εστειλαν τα ΜΑΤ στα ΑμεΑ

Της ΝΑΥΣΙΚΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΙΔΗ
Χιλιάδες ανάπηροι απ’ όλη τη χώρα βρέθηκαν χθες -3 Δεκεμβρίου, Εθνική Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία- από τις 10 το πρωί στην πλατεία Συντάγματος, «συνοδευόμενοι» από διμοιρίες ΜΑΤ!
Πρόκειται για τη μαζικότερη κινητοποίηση στην ιστορία του αναπηρικού κινήματος, που διοργάνωσε η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία (ΕΣΑμεΑ). Με κεντρικό σύνθημα «τίποτα για τα άτομα με αναπηρία, χωρίς τα άτομα με αναπηρία» δήλωσαν ότι αρνούνται πλέον να βρίσκονται στο περιθώριο της κοινωνίας, καταγγέλλοντας ότι αυτό συμβαίνει γιατί δεν υπάρχει μια συντονισμένη κυβερνητική πολιτική για την αναπηρία.
Περισσότεροι από 3.000 ανάπηροι ταξίδεψαν από κάθε γωνιά της Ελλάδας για να εκδηλώσουν την αγανάκτησή τους για την ανυπαρξία κυβερνητικής πολιτικής, αλλά και για να διεκδικήσουν από το κράτος να θεσπιστεί -επιτέλους- ένα εθνικό πρόγραμμα δημοσίων πολιτικών για την αναπηρία.
Το 84% των ατόμων με αναπηρία στη χώρα μας βρίσκεται εκτός αγοράς εργασίας, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας. Σε έρευνα του Ειδικού Ευρωβαρόμετρου, τον Ιανουάριο του 2007, το 56% των Ελλήνων πιστεύει ότι στη χώρα μας υπάρχει διάκριση στην αγορά εργασίας λόγω αναπηρίας, ενώ το 89% υποστηρίζει ότι πρέπει να ενταχθούν περισσότερα άτομα με αναπηρία στην αγορά εργασίας.
Ο σχεδόν αποκλεισμός τους από την αγορά εργασίας είναι μια πραγματικότητα που τα άτομα με αναπηρία βιώνουν δεκαετίες, τα δε νέα σκληρά μέτρα της κυβέρνησης τους έδωσαν τη χαριστική βολή.
Η μείωση εισοδήματος, η χωρίς προηγούμενο υποβάθμιση των υπηρεσιών υγείας και ιατροφαρμακευτικής κάλυψης, η κατάρρευση των υπηρεσιών κοινωνικής πρόνοιας και ψυχικής υγείας, η χειροτέρευση των συνθηκών διαβίωσης των ατόμων με αναπηρία στα ιδρύματα, η εκτίναξη της ανεργίας, όπως και η προβληματική και ελλειμματική κατάσταση στον χώρο της εκπαίδευσης, με αποκορύφωμα το «ρατσιστικό» μηχανογραφικό δελτίο εισαγωγής των ατόμων με αναπηρία στα Πανεπιστήμια, είναι «η κορυφή του παγόβουνου που συνθλίβει τους πιο αποκλεισμένους ανάμεσα στους αποκλεισμένους, δηλαδή τα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους», έλεγαν χαρακτηριστικά.
«Η μόνη ισοτιμία που μας προσφέρει το κράτος υπάρχει στα όργανα της τάξης που βάζει τα ΜΑΤ να μας εμποδίζουν να πλησιάσουμε στη Βουλή», λέει στην «Ε» ο 24χρονος φοιτητής του Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αφού στην προσπάθειά τους να πλησιάσουν την είσοδο της Βουλής τους περίμεναν αστυνομικές δυνάμεις και δύο κλούβες των ΜΑΤ. Τελικά, αντιπροσωπεία τους έγινε δεκτή από το προεδρείο της Βουλής και στη συνέχεια συναντήθηκε με αντιπροσωπεία υπουργών και τους επέδωσε ψήφισμα με τα αιτήματά τους. «Υπήρξε δέσμευση από το πολιτικό γραφείο του πρωθυπουργού ότι πριν από τα Χριστούγεννα θα συναντηθούμε με τον ίδιο τον πρωθυπουργό για να συζητήσουμε τα αιτήματα μας», είπε στην «Ε» ο πρόεδρος της ΕΣΑμεΑ Γιάννης Βαρδακαστάνης, μετά το τέλος της συνάντησης. *
Πηγή: Ελευθεροτυπία

Πέμπτη, 18 Νοεμβρίου 2010

ΤΑ ΛΑΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ


Άρθρο της Ναυσικάς Κυριάκη
Μέλους του ιδρυτικού πυρήνα της ΕΝΑΚ


               Με το τέλος των Δημοτικών εκλογών ήρθε στην επιφάνεια και το έλλειμμα προτεινόμενων λύσεων που αφορούν τα τοπικά προβλήματα.
Ο τόπος βρέθηκε για άλλη μια φορά ξεγυμνωμένος και εκτεθειμένος, αφού καμιά παράταξη από όσες έλαβαν μέρος στις εκλογές, δεν μπόρεσε και δεν θέλησε να δεσμευτεί, ούτε καν για τα στοιχειώδη (πχ στερεά απόβλητα, όπου οι «δεσμεύσεις»των παρατάξεων αφορούσαν το τι ΔΕΝ θα γίνει και όχι το τι ΠΡΕΠΕΙ να γίνει).
             Σε μια Κέρκυρα που το πρώτο και βασικό είναι το θέμα των υποδομών διαβίωσης και λειτουργίας των κατοίκων, έχει πέσει βαριά σιωπή. Προβλήματα όπως η ύδρευση, η αποχέτευση, το οδικό δίκτυο και η διαχείριση των απορριμμάτων φαίνεται να μην έχουν λύσεις. Ο αγροτικός τομέας και η σκανδαλώδης πλέον μη παραγωγή, έστω και σε ελάχιστο ποσοστό, τροφίμων, δεν απασχολεί κανέναν. Η μεταποίηση που θα μπορούσε πολλές οικογένειες να ορθοποδήσει οικονομικά, έχει πάψει να συζητιέται εδώ και δεκαετίες. Ο τουριστικός τομέας περνάει την γνωστή μακρόχρονη κρίση και εξαιτίας της κακοδιαχείρισης του προϊόντος. Η έλλειψη ολοκληρωμένης τουριστικής πολιτικής, διαιωνίζει την προβληματική κατάσταση και επιτρέπει ατέρμονες φιλολογίες, συνήθως κενές περιεχομένου, σχετικά με το ζήτημα.
            Οι συνεχείς κραυγές περί αόριστης και αμφιλεγόμενης ανάπτυξης έπεσαν στο κενό, απόδειξη η τεράστια αποχή. Η Κέρκυρα μοιάζει με βομβαρδισμένο τοπίο όταν αντικρίζει κανείς το λιμάνι με τον εγκαταλειμμένο γερανό. Και όμως, κάθε εβδομάδα πληροφορούμαστε ότι αρχίζει το έργο. Το παλαιό φρούριο καταρρέει και το νέο γίνεται βορά σε κάθε λογής τραπεζίτες. Οι ανεπάρκειες ελέγχου, οι κακοτεχνίες, η έλλειψη σοβαρής άποψης για τις υποδομές, που να εμπεριέχει την έννοια της πολιτικής προστασίας και της ασφάλειας, σε κάθε υποδομή ξεχωριστά και σε όλες μαζί, είχαν ως αποτέλεσμα την πρόσφατη τραγωδία των καταστροφών που προκλήθηκαν από μία αναμφίβολα ισχυρή θεομηνία, με ανυπολόγιστες ζημιές σε ιδιώτες και δημόσιο.
          Η Κέρκυρα καταρρέει και δεν μπορεί να περιμένει άλλο. Η ανοχή έχει τελειώσει. Το αύριο που έρχεται δεν μπορεί να είναι με τους ρυθμούς του σήμερα. Ο αποπροσανατολισμός της νεολαίας, τα όλο και περισσότερο αυξανόμενα θύματα των ναρκωτικών, η ανεργία και η κατάθλιψη των νέων, είναι σε μεγάλο ποσοστό αποτέλεσμα της κατάπτωσης του τόπου που δεν δίνει θετική διέξοδο, αντίθετα προσπαθεί να καταπνίξει μέσα στο διαρκές έλλειμμα του, οποιαδήποτε κίνηση ή ενέργεια που θα ήθελε να αλλάξει το τοπίο αυτό, καθώς και κάθε δημιουργική κίνηση.
            Η ΕΝΑΚ, έχει επισημάνει και έχει προτείνει λύσεις εφικτές, ρεαλιστικές και ριζοσπαστικές. Θα συνεχίσει εντατικότερα με θετική σκέψη και με την σύμφωνη γνώμη όλου του Κερκυραϊκού Λαού τον δίκαιο αγώνα της.

Τρίτη, 16 Νοεμβρίου 2010

ΕΝΑΚ: ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑΣ


Κέρκυρα 16/11/2010

   Η Ενιαία Αριστερή Κίνηση Κέρκυρας (ΕΝΑΚ) με το τέλος των αυτοδιοικητικών εκλογών, δηλώνει στη νεολαία, στο λαό της Κέρκυρας και των Ιόνιων νησιών ότι θα δυναμώσει αποφασιστικά τον πολιτικό αγώνα που διεξάγει. Ο αγώνας μας θα εξελιχθεί σε όλα τα επίπεδα, δίπλα και μέσα στα λαϊκά κινήματα και προβλήματα, με θέσεις, προτάσεις και πρωτοβουλίες. Η αντιπολιτευτική μας δράση θα είναι σκληρή, ουσιαστική και δομημένη στη βάση των συμφερόντων του λαού και της νέας γενιάς, των συμφερόντων του τόπου μας. Στο λαό απευθύνουμε κάλεσμα να στηρίξει την ΕΝΑΚ. Στους θετικούς και σκεπτόμενους ανθρώπους, όπου και αν βρίσκονται, απευθύνουμε κάλεσμα να είμαστε σε ανοιχτό διάλογο, σε δημιουργική-ζωντανή επικοινωνία και συντονισμό .

Σχετικά, τώρα, με τις εκλογές:
   Η αποχή και το λευκό – άκυρο ψηφοδέλτιο αποτέλεσαν το πλειοψηφικό ρεύμα του κερκυραϊκού (και ελληνικού λαού ευρύτερα) και στους δύο γύρους των εκλογών. Η συνδυασμένη εκλογική συμπεριφορά αποχής – άκυρου- λευκού που επέλεξε τελικά ο κερκυραϊκός λαός, διαμόρφωσαν ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑΣ σε Δήμο και Περιφέρεια αφού τα ποσοστά εκλογικής συμμετοχής είναι σαφώς μειοψηφικά. Ήδη όμως από τον πρώτο γύρο, η στάση του λαού είχε διαμορφώσει και ΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑΣ αφού τα ποσοστά τους διανέμονται μόλις επί του 47% του εκλογικού σώματος (45,5% αποχή – 8% περίπου τα λευκά, άκυρα δηλ. 53%).
Έτσι, αποτελεί αντικειμενικό συμπέρασμα ότι στο φαινόμενο αποχή – λευκό- άκυρο ενυπάρχουν ποιοτικά χαρακτηριστικά και επίσης ότι τόσο η εκλογική περίοδος όσο και οι παρατάξεις που συμμετείχαν σε αυτήν δεν ενέπνευσαν το εκλογικό σώμα. Η ΕΝΑΚ εκφράζει τη θέση ότι στο πλειοψηφικό ρεύμα της αποχής, δεν είναι υποχρεωτικά οι «πολίτες του καναπέ» όπως ορισμένοι κομματάρχες και αβανταδόροι της δεξιάς και της «αριστεράς» προσπαθούν να παρουσιάσουν. Αντίθετα, μέσα εκεί βρίσκεται ένα ζωντανό και ριζοσπαστικό κομμάτι του λαού και της νεολαίας. Το ίδιο ισχύει και για το λευκό- άκυρο του πρώτου και δεύτερου γύρου.
   Η λαϊκή διαμαρτυρία για το Μνημόνιο και τις αντιλαϊκές πολιτικές ενώ αποτελεί μεγάλη πλειοψηφία στη χώρα μας, δεν μπόρεσε τελικά να εκφραστεί διακριτά ούτε να στείλει ηχηρό μήνυμα στη κυβέρνηση και στο αντιδραστικό - αντεργατικό μέτωπο. Οι πανηγυρικές δηλώσεις για «μεγάλη νίκη στην Ελλάδα» του προέδρου του ΔΝΤ Στρός Καν αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα. Βασική αιτία αυτής της ανεπάρκειας αποτελεί η διασπαστική και μικροκομματική αντίληψη που κυριαρχεί στις ηγεσίες των κομμάτων της αριστεράς. Μια αντίληψη που αντιστρατεύεται την δημιουργία ευρύτερων συσπειρώσεων και πλατιών κοινωνικών – πολιτικών μετώπων, ικανών να προκαλέσουν μεγάλες και νικηφόρες λαϊκές συσπειρώσεις σε κρίσιμα ζητήματα της ελληνικής κοινωνίας. Έτσι, η εκτεταμένη κατακραυγή για το Μνημόνιο όχι μόνο δεν εξελίχθηκε στην συγκεκριμένη εκλογική αναμέτρηση σε μαζικό ρεύμα αποδοκιμασίας με προοπτική ανατροπής, αλλά αντίθετα αποδυναμώθηκε, αποπροσανατολίστηκε και απονευρωμένη πλέον, χωρίς ικανή πολιτική – ριζοσπαστική διαχείριση, παραδόθηκε στους σχεδιασμούς και τις ανάγκες των κυρίαρχων δυνάμεων του πολιτικού συστήματος. Τα λεγόμενα αριστερά κόμματα δεν προσέφεραν στον λαό τη δυνατότητα να εκφράσει συγκροτημένα, σε πλατύ ενιαίο μέτωπο την αντιμνημονιακή βούλησή του. Πρόσφεραν τα δικά τους ψηφοδέλτια και ζήτησαν από το λαό να ακολουθήσει. Το αποτέλεσμα τους οδηγεί, όμως, στην παραδοχή ότι η αντιμνημονιακή ψήφος του λαού κυμάνθηκε το πολύ μεταξύ 15% έως 20% δηλ. στο μέγιστο άθροισμα των ψηφοδελτίων τους. Η ερμηνεία αυτή εξυπηρετεί απόλυτα το κυρίαρχο σύστημα, αφού του προσφέρει «στο πιάτο» το υπόλοιπο 80% του λαού. Για αυτό τα μεγάλα ΜΜΕ βιάστηκαν να κολακεύσουν την εκλογική «άνοδο» του ΚΚΕ που φθάνει σε ποσοστό περίπου 10% ! (από την πλευρά του το κόμμα του Περισσού αποδέχθηκε ότι σημείωσε «εκλογική επιτυχία»).
Εάν μάλιστα προσθέσουμε και τη αφοριστική θέση των αριστερών ηγεσιών ενάντια στην αποχή και τους πολίτες της αποχής, τότε το ποσοστό στενεύει δραματικά περιορίζοντας ακόμα περισσότερο την αντιμνημονιακή λαϊκή έκφραση. Φυσικά τα παραπάνω δεν απεικονίζουν την αυθεντική λαϊκή βούληση που είναι μαχητικά και μαζικά αντιμνημονιακή.
   Στην Κέρκυρα και τα Ιόνια, η εκλογική επικράτηση των δεξιών υποψηφίων είναι αποτέλεσμα σειράς παραγόντων. Είναι αναμφίβολα, συγκυριακή και έντονα μειοψηφική λόγω της τεράστιας αποχής. Διαθέτουν όμως την «νομιμοποίηση» να διοικήσουν και, ασφαλώς, θα κριθούν. Το τοπικό ΠΑΣΟΚ λόγω της κυβερνητικής πολιτικής και των πολιτικών και οργανωτικών αντιφάσεών του βρέθηκε σε πολύ δύσκολη θέση σε αυτές τις εκλογές. Σημαντικά γεγονότα της εκλογικής διαδικασίας είναι :
   1) Η εκλογική και βαθιά πολιτική ήττα των συνδυασμών του μπλοκ εξουσίας. Η κατακραυγή εναντίον των αξιωματούχων του κατεστημένου αποδείχτηκε ισχυρή και ώριμη, παρά τις προσπάθειες διαφόρων να οδηγηθεί σε εκφυλισμό. Η ΕΝΑΚ χαιρετίζει αυτή την σημαντική λαϊκή νίκη.
   2) Η πολιτική ανεπάρκεια και άρνηση της «λαϊκής συσπείρωσης – ΚΚΕ» να προκαλέσει συνθήκες και να οδηγήσει στην ανατροπή παρά την ισχυρή λαϊκή βούληση. Οι πολιτικοί χειρισμοί και η συνολική εκλογική εμφάνισή τους, προδίκασαν το αποτέλεσμα. Αυτή η εμφάνιση ήταν σαφέστατα ενσωματωμένη στο πλαίσιο που διαμόρφωσε το τοπικό σύστημα και τα τοπικά ΜΜΕ. Η ΕΝΑΚ είχε έγκαιρα εκφράσει τη θέση για μια πλατιά, λαϊκή προγραμματική ενότητα, ανοιχτή, αγωνιστική και καθαρή, που θα μπορούσε να εκφράσει συγκροτημένα και πειστικά το μεγάλο λαϊκό ρεύμα που ήθελε ανατροπή και να οδηγήσει σε μια καθαρή εκλογική νίκη. Η σκοπιμότητα, η μικροψυχία και η αλαζονεία κυριάρχησαν απέναντι σε αυτή την ορθολογική και τίμια θέση μας. Από αυτές τις εξελίξεις, τόσο εμείς όσο και οι πολίτες, βγάλαμε συμπεράσματα.
   3) Ο τοπικός ΣΥΝ – οικολόγοι κατέγραψαν εκλογικό ποσοστό που αντικατοπτρίζει την πραγματική εικόνα τους.
   4) Μεγάλος χαμένος των εκλογών, εκτιμά η ΕΝΑΚ ότι ήταν τα τοπικά λαϊκά προβλήματα, που ελάχιστα απασχόλησαν στην προεκλογική περίοδο. Το ίδιο ισχύει και για τις προγραμματικές θέσεις. Θα το παλέψουμε για να τα επαναφέρουμε όλα αυτά στο προσκήνιο.
   Τέλος με ένα σχόλιο για τις προκλητικές δηλώσεις του προέδρου του ΣΕΒ κ. Δασκαλόπουλου που αποζητά λυσσασμένα και άλλα κέρδη για το κεφάλαιο, απαιτώντας απολύσεις εργαζομένων. Ας μην προκαλεί ο κ. πρόεδρος και ας μην ξεχνά ότι μπορούν να συμβούν και διαφορετικά πράγματα σε αυτό τον τόπο. Όπως π.χ. να αποφασίσουν οι εργαζόμενοι να απολύσουν δια παντός τον ίδιο και την εκμεταλλευτική σπείρα του ελληνικού κεφαλαίου που έχει ξεζουμίσει και διαχρονικά καταστρέψει τη χώρα μας σε εθνικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο.

Κυριακή, 14 Νοεμβρίου 2010

ΣΧΟΛΙΟ ΚΥΚΛΩΝ ΤΗΣ ΕΝΙΑΙΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ – ΕΝΑΚ

Κυριακή 14/11/2010



ΚΕΡΚΥΡΑ – ΠΡΩΤΟΣ ΓΥΡΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ



ΑΠΟΧΗ: 45,42% ΑΚΥΡΑ – ΛΕΥΚΑ: 7,33% λευκά: 1331 άκυρα: 2919

ΨΗΦΙΣΑΝ 14174 ΛΙΓΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 2006

ΕΛΑΒΑΝ ΕΠΙ ΤΟΥ 47% ΤΩΝ ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ:

«ΚΕΡΚΥΡΑ ΝΑ ΖΕΙΣ» ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΕΠΕΚΛΗΣ (ΝΔ): 34,27%

«ΣΥΝΠΑΡΑΤΑΞΗ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΛ. ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ: 28,10%

«ΛΑΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ» ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ: 26,96%

«ΚΕΡΚΥΡΑΙΩΝ ΔΗΜΟΣ» Μ. ΥΔΡΑΙΟΥ: 8,33%

«ΕΜΠΡΟΣ» ΣΑΜΟΙΛΗΣ (ΣΥΝ – ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ): 2,35%

 
ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΓΥΡΟΥ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ Η ΕΝΑΚ ΘΑ ΔΩΣΕΙ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΕΚΤΙΜΗΣΗ – ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΝΕΑ ΠΕΡΙΟΔΟ ΠΟΥ ΑΝΟΙΓΕΤΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ.

Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου 2010

ΕΚΛΟΓΕΣ ΟΠΕΡΕΤΑ ΚΑΙ Ο ΤΡΙΤΟΣ ΓΥΡΟΣ

ΕΚΛΟΓΕΣ ΟΠΕΡΕΤΑ ΚΑΙ Ο ΤΡΙΤΟΣ ΓΥΡΟΣ

άρθρο – παρέμβαση του Μάριου Άνθη
μέλους του ιδρυτικού πυρήνα της ΕΝΑΚ
Κέρκυρα 28/10/2010


     Η Κέρκυρα βίωσε τη προηγούμενη περίοδο και βιώνει με ιδιαίτερη ένταση τα αποτελέσματα μιας παρατεταμένης και μακρόχρονης κρίσης, δομικής κρίσης, του κοινωνικού – οικονομικού μοντέλου της . Ιδιαιτέρως την τελευταία δεκαετία οι συνέπειες και τα αδιέξοδα διογκώνονται χρόνο με το χρόνο. Όσο και αν ισχυριστούμε όλοι – και «ορισμένοι» ακόμα περισσότερο – ότι οι διαχρονικές κυβερνητικές πολιτικές αποτελούν σημαντική αιτία για την διαμορφωμένη πραγματικότητα, πάλι η απάντηση δεν είναι πλήρης γιατί δεν μπορεί να ερμηνεύσει ουσιαστικά την ιδιαιτερότητα και την ένταση της έκρηξης του τοπικού προβλήματος. Το  έλλειμμα πολιτικής και στρατηγικής  των τοπικών ομάδων εξουσίας και διαχείρισης – ιδιαίτερα τα πρόσφατα χρόνια – είναι καταφανές γιατί είναι έλλειμμα τεράστιο . Οι πολιτικές ευθύνες υπάρχουν, είναι αποδεδειγμένες και οι προεκλογικές υποκρισίες θα ήταν καλό να πάρουν τέλος . Σημειώνω μάλιστα ότι η αναφορά σε «έλλειμμα πολιτικής» συνιστά μετριοπαθή χαρακτηρισμό γιατί θα μπορούσε κάποιος να αναφερθεί σε συνειδητή αντιδραστική – κατεδαφιστική πολιτική , τουλάχιστον εκ μέρους των δυνάμεων που εμείς ονομάζουμε μπλοκ εξουσίας .
     Τα προβλήματα της Κέρκυρας είναι κυρίως προβλήματα κοινωνικής και οικονομικής δομής , είναι διαρθρωτικά, αφού αφορούν και τους τρείς οικονομικούς πυλώνες , είναι προβλήματα με έκταση και βάθος. Στις συνθήκες του Μνημονίου και της γενικότερης καπιταλιστικής κρίσης , στην ευρύτερη αρνητική κατάσταση του νησιού μας προστίθενται με ισχυρό τρόπο και τα παράγωγά της δηλ. η πτώση του βιοτικού επιπέδου , η ανεργία , η δυνατή πίεση που δέχονται  η μικρομεσαία επιχείρηση και τα λεγόμενα ελεύθερα επαγγέλματα , η οικονομική ασφυξία που προκαλείται από την δραστική μείωση των κρατικών κοινωνικών δαπανών . Είναι λοιπόν – προφανώς – βάσιμο ότι το νησί μας βιώνει μία πραγματικότητα δύσκολη , οδυνηρή , με χαοτικά χαρακτηριστικά ενώ μέσα σε αυτό το πλαίσιο διεξάγονται οι αυτοδιοικητικές εκλογές .Πριν προχωρήσω σε ορισμένες εκτιμήσεις θεωρώ ότι πρέπει να επισημάνω την ανησυχητική για την τοπική μας κοινωνία διαρκή αύξηση των περιστατικών εγκληματικότητας και μαζί να κάνω μια υπόμνηση για  αυτά τα όλο και περισσότερα παιδιά που αφήνουν την στερνή πνοή τους χτυπημένα από την ηρωίνη . Αυτά τα παιδιά και αυτές τις οικογένειες ..Όμως μέσα στο προεκλογικό άγχος των εκλογικών  παρατάξεων ελάχιστες είναι οι αναφορές σε αυτά τα «γκρίζα» και θλιβερά «περιστατικά» και ακόμα πιο ελάχιστες κάποιες σχετικές προτάσεις και εκτιμήσεις . Προφανώς , στο πλαίσιο της εκλογικής «γιορτής της δημοκρατίας» με το κυνήγι της ψήφου και τον τζόγο των δημοσκοπήσεων να κυριαρχούν , τα πικρά και δυσάρεστα της κοινωνίας μας πάνε , κάπως , στην άκρη .. 
     Σχετικά με τις εκλογές και την πορεία προς αυτές :
1) Η διαδικασία ολόκληρη έχει πάρει μορφή οπερέτας . Η έλλειψη ουσιώδους προγραμματικού λόγου από το σύνολο των παρατάξεων είναι καταφανής . Φτάσαμε λίγες μέρες πριν τις κάλπες με ολοκληρωτική απουσία προγραμματικής αντιπαράθεσης , θέσεων , δεσμεύσεων , προτάσεων . Οι παρατάξεις απευθύνονται αποκλειστικά στο θυμικό και τα εξουσιαστικά ένστικτα των ψηφοφόρων ενώ ουσιαστικά επιχειρούν να αποσπάσουν «λευκή επιταγή» . Νομίζω ότι ο λαός πρέπει να αποδοκιμάσει αυτή τη πρακτική , αυτή τη διαδικασία .
Αυτή η περίεργη και υπόγεια προεκλογική περίοδος , καπελώθηκε (συνειδητά άραγε ; ) από ένα πρωτοφανή για την Κέρκυρα δημοσκοπικό καταιγισμό που μετέβαλλε τον πολιτικό αγώνα σε χρηματιστήριο αξιών και τις παρατάξεις σε απλές μετοχές . Αυτή την προφανή επιλογή του μπλοκ εξουσίας , να κατευθύνει τις εξελίξεις και να μετατρέψει τις εκλογές σε τηλεοπτικό – επικοινωνιακό θέαμα με τα τοπικά κανάλια και τις δημοσκοπικές εταιρείες σε επίκεντρο – επιδιαιτητή , αυτή την επιλογή δεν την καταδίκασαν οι παρατάξεις ( την αποδέχτηκαν) αλλά πρέπει να την αποδοκιμάσει ο λαός  γιατί είναι επικίνδυνη και αντιδραστική και τώρα και στο μέλλον . Ο λαός οφείλει να ωριμάζει από τις εμπειρίες του, να αρνείται και να καταδικάζει τα στημένα σκηνικά .   
2) Αίσθηση προκάλεσαν τα γεγονότα που αφορούν το τοπικό ΠΑΣΟΚ και τον αποκλεισμό της παράταξης του Χ. Σαρλή . Όλοι έσπευσαν να εκφράσουν την «λύπη» τους , ακόμα και η παράταξη των Δημάρχων και λοιπών  «έμπειρων» αξιωματούχων!!. Θεωρώ ότι πίσω από το απρόσμενο γεγονός βρίσκεται μια συγκεκριμένη αιτία, πολιτική αιτία, και όχι κάποια συνωμοσιολογική θεωρία .Οι δυσκολίες και δυσπραγίες που εκφράστηκαν στο ψηφοδέλτιο Σαρλή είναι αποτέλεσμα σειράς παραγόντων που σχετίζονται με τις αντιφάσεις στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, τις ισχυρές επιδράσεις του τοπικού μπλοκ εξουσίας εντός του κυβερνητικού κόμματος, τις παλινωδίες της κεντρικής – πρωτίστως – ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ να επιλέξει καθαρά και έγκαιρα την επιλογή της στη Κέρκυρα . Οι δυσκολίες αυτές ενισχύθηκαν από το πολιτικό κλίμα που προκάλεσαν στο «επίσημο» ΠΑΣΟΚ οι πολιτικές του Μνημονίου, επιτρέποντας στο πολιτικό σκέλος του μπλοκ εξουσίας σε Δήμο και Περιφέρεια να σπεκουλάρει δήθεν αντιμνημονιακά και ασύστολα λαϊκιστικά. Τέλος, οι προσπάθειες και απόπειρες της τοπικής ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ να οριοθετηθεί σε διάφορα κοινωνικά μέτωπα απέναντι στο μπλοκ εξουσίας και τους πολιτικούς – οικονομικούς και δημοσιογραφικούς εκφραστές του, υπήρξαν προσπάθειες άτολμες , μεσοβέζικες χωρίς ένταση και στόχευση, χωρίς πολιτικό πλαίσιο, χωρίς χρονική κλιμάκωση . Όλα τα παραπάνω εκτιμούμε ότι επέδρασαν ουσιαστικά στις εξελίξεις και αποτελούν στοιχεία ικανά για εξαγωγή συμπερασμάτων . Από όλο αυτό, απομένει η έκβαση στην πρόσφατη ένσταση του ψηφοδελτίου Σαρλή.
3) Θα περίμενε κανείς από τις αριστερές δυνάμεις που συμμετέχουν στις εκλογές την κλιμάκωση δράσεων και κινήσεων με βάση ένα – γερά και ορθολογικά δομημένο – προγραμματικό πλαίσιο. Ένα πλαίσιο που θα συνέβαλε στην πολιτική – κοινωνική ριζοσπαστικοποίηση και χειραφέτηση  του λαού, ανεξάρτητα εκλογικού αποτελέσματος . Ένα πλαίσιο με θέσεις, δεσμεύσεις, ισχυρό κοινωνικό και πολιτικό σκελετό. Δεν είδαμε τίποτε. Αντίθετα είδαμε πολλές παρουσίες στις τηλεοπτικές αναλύσεις των δημοσκοπήσεων, αρκετό χαρτοπόλεμο ανακοινώσεων και μπόλικη επικοινωνιακή «χρήση» λαϊκών κινημάτων και αιτημάτων. Στο αντιδραστικό κέλυφος του τοπικού συστήματος δεν προκλήθηκε η παραμικρή ρωγμή .
     Ο Κερκυραϊκός λαός, μια βδομάδα πριν τις κάλπες, παρακολουθεί αιφνιδιασμένος και προβληματισμένος, σίγουρα απαισιόδοξος , την απαξίωση αυτής της περίεργης εκλογικής διαδικασίας.  Η λαϊκή διάθεση και επιθυμία για αντεπίθεση με το λαό ενεργό και πρωταγωνιστή, υπαρκτή και ισχυρή πριν λίγο καιρό, εξελίσσεται και εκφράζεται προβληματικά και με πλήρως ασαφές υπόβαθρο.
Οι κάλπες θα δώσουν ένα αποτέλεσμα. Όποιος και αν είναι ο «ευτυχισμένος» νικητής των εκλογών, στον πρώτο ή στο δεύτερο γύρο, ας θεωρήσουμε ότι γνωρίζει πως κρισιμότερος είναι ο τρίτος γύρος που αρχίζει την επομένη ημέρα των εκλογών. Στον τρίτο γύρο εμείς θα είμαστε παρόντες. Παρόντες θα είναι επίσης ο λαός και η νέα γενιά της Κέρκυρας.          



Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΝΑΔΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ.

Άρθρο της Ναυσικάς Κυριάκη

Μέλους του ιδρυτικού πυρήνα της ΕΝΑΚ.


Στην Ελληνική πραγματικότητα η έννοια της ανακύκλωσης σχετίζεται άμεσα με την ανάκτηση των τριών βασικών υλικών που προέρχονται από τα οικιακά απόβλητα: χαρτί – πλαστικό – μέταλλο. Δυστυχώς, για πολλούς και διάφορους λόγους, δεν υπάρχει σωστή και επαρκής πληροφόρηση, όσον αφορά εκείνα τα προϊόντα που επιβαρύνουν το περιβάλλον εκλύοντας ρυπογόνες ουσίες, καταστρέφουν τα οικοσυστήματα και συμβάλουν κατά πολύ στην αναστροφή του κλίματος. Τέτοια είναι τα ορυκτέλαια, ο υδράργυρος, οι μπαταρίες των αυτοκινήτων, τα αυτοκίνητα, τα ελαστικά, οι οικιακές και ηλεκτρονικές συσκευές, τα απόβλητα των ελαιοτριβείων κ.α. με αποτέλεσμα, σε κάθε χωματερή – ΧΥΤΑ να βρίσκουμε πλήθος τέτοια αντικείμενα, ενώ οι υποτιθέμενες εγκαταστάσεις ανακύκλωσης δεν έχουν την απαιτούμενη υποδομή να τα διαχειριστούν. Θέλουμε να υπογραμμίσουμε ότι συνήθως οι εγκαταστάσεις ανακύκλωσης λειτουργούν υποβαθμισμένα στην χώρα μας, τόσο τεχνικά, όσο και σε στελέχωση ανθρώπινου δυναμικού. Έτσι δεν μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στην απορρόφηση και ανάκτηση των βασικών ανακυκλώσιμων υλικών.

Μέσα από την πρόταση της ΕΝΑΚ για την δημιουργία μονάδας ολοκληρωμένης διαχείρισης με βιολογική μέθοδο, χωρίς καύση ή πυρόλυση, προσπαθούμε να δώσουμε μια προοπτική, μία ρεαλιστική διέξοδο, θέλουμε να αλλάξουμε ριζικά την τραγική αυτή κατάσταση. Γιατί, μια μονάδα μπορεί με εύκολο και ασφαλή τρόπο να διαχειριστεί τα οικιακά ανακυκλώσιμα απορρίμματα καθώς και το οργανικό κλάσμα με εντυπωσιακές αποδώσεις καθώς και με πλήρη εκμετάλλευση των υποπροϊόντων. Ειδικότερα και πολύ περισσότερο στα αστικά κέντρα και τις πυκνοκατοικημένες περιοχές η λειτουργία μονάδας κρίνεται απόλυτα απαραίτητη και επιβεβλημένη. Διότι η μέθοδος των κομποστοποιητών είναι εκ των πραγμάτων δυσκολότερη ( κυρίως λόγω του τρόπου δόμησης) και επιπλέον δεν είναι επαρκής και η συμμετοχή των πολιτών, εξ’ αιτίας βέβαια πολλών παραγόντων. Πρώτος και κυριότερος παράγοντας είναι η ελλιπής πληροφόρηση και ο αποπροσανατολισμός που προκαλείται, ως μαζικό φαινόμενο, από το χαοτικό καπιταλιστικό καθεστώς του συνδυασμού της φτώχειας και του υπερκαταναλωτισμού και την συγχρονισμένη υπονόμευση που δημιουργεί, με την δομή του, σε κάθε προσπάθεια οργανωμένης και ορθολογιστικής κοινωνικής λειτουργίας.

Έχοντας λοιπόν σαν αντικειμενικό στόχο να κερδίσουμε χρόνο και ενέργεια, αποτέλεσμα που μόνο η μονάδα ολοκληρωμένης διαχείρισης μπορεί να μας εξασφαλίσει, μπορούμε να προχωρήσουμε τάχιστα σε ανακύκλωση υλικών όπως ελαστικά, ορυκτέλαια κ.λ.π. που μας επιτρέπουν αφ’ενός καλύτερη διαχείριση πόρων και αφ’εταίρου οικονομικότερες λύσεις. Διότι ανακτώντας την πρώτη ύλη με ευκολότερο τρόπο, τότε και η κοστολόγηση των τελικών προϊόντων, φυσιολογικά γίνεται χαμηλότερη. Όταν, μάλιστα, αυτό πραγματοποιείται μέσα από δημόσιους οργανισμούς κοινής ωφέλειας,( όπως προτείνει η ΕΝΑΚ) τότε είναι εύκολο να καταλάβει κανείς ότι ο πλούτος που λέγεται σκουπίδια περνάει απευθείας στον λαό μέσα από την παροχή ενέργειας, την παροχή φθηνής πρώτης ύλης και την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Η τοπική αυτοδιοίκηση, με ρόλο και αρμοδιότητα να υπηρετεί ουσιαστικά τα συμφέροντα των πολιτών, ελεγχόμενη από το μπλοκ εξουσίας μεταβάλλεται σε δομικό εταίρο του συστήματος και μεταλλάσσεται σε διαχειριστική «αυτοδιοίκηση». Όμως, διαχειριστική, έστω, «αυτοδιοίκηση», δεν σημαίνει μόνο διαχείριση ευρωπαϊκών προγραμμάτων μέσα από αναθέσεις μελετών. Δεν σημαίνει μόνο εξυπηρέτηση των επιχειρηματικών συμφερόντων, δεν σημαίνει μόνο χρήση των δυνάμεων καταστολής (ΜΑΤ). Αφού έθεσαν εαυτούς σ’αυτόν τον αντιλαϊκό, άχαρο και περιορισμένο ρόλο, τουλάχιστον ας διευρύνουν τους ορίζοντες τους προτού οι επιλογές τους προκαλέσουν ανεπανόρθωτα ζημιογόνες συνέπειες για τον τόπο.

Η μονάδα ολοκληρομένης διαχείρισης σε καμιά περίπτωση δεν αντικρούει, δεν υποτιμά την διαδικασία της ανακύκλωσης. Αντίθετα μάλιστα. Αυτή είναι η βάση της λειτουργίας της. Ο τρόπος, η μέθοδος για να συνειδητοποιήσει ο κόσμος την ανάγκη ανάκτησης των υλικών, έχει αποδειχθεί ότι δεν μπορεί, απλά και αποκλειστικά να είναι η γνωστή ρήση «το πλαστικό μπουκάλι στον ανάλογο κάδο», γιατί και τις περισσότερες φορές με αφετηρία τον κάδο, το πλαστικό ρυπογόνο καταλήγει στους ΧΥΤΑ και, βέβαια, έτσι δεν ανακτάται. Η μέθοδος συνειδητοποίησης σχετίζεται πολύ περισσότερο με την αντίληψη πως οποιοδήποτε αντικείμενο μικρό ή μεγάλο έχει την χρήση του και πρέπει να γνωρίζουμε ποια χρήση έχει. Επίσης με την ενίσχυση της επίγνωσης και της αντίληψης ότι κάθε αντικείμενο που δεν επαναχρησιμοποιείται με οποιονδήποτε τρόπο, είναι άχρηστο και πρέπει να αποφεύγεται - σαμποτάρεται η κατασκευή του. Αυτό σημαίνει την διεκδίκηση-κατάκτηση μιας νέας οικονομικής, κοινωνικής δομής που καλούμαστε όλοι μας να χτίσουμε ανατρέποντας τις καπιταλιστικές οικονομικές μεθόδους και δομές. Στο συγκεκριμένο ζήτημα της ανάκτησης και επαναχρησιμοποίησης των υλικών αξίζει να αναφέρουμε το παράδειγμα της Δημοκρατίας της Κούβας, καθώς η μελέτη του έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Το σημερινό κυρίαρχο μοντέλο στηρίζει την καταστροφική ύπαρξή του στην υπερκατανάλωση τοξικών – θανατηφόρων προϊόντων και στην πολιτική της άπληστης εξόρυξης και θυσίας των πρώτων υλών στον βωμό του μέγιστου κέρδους. Αποτέλεσμα είναι ο υπερπλουτισμός κάποιων και η ολοένα και αυξανόμενη φτώχεια των υπολοίπων, η ανασφάλεια, η ανεργία και άλλες καταστάσεις που οδηγούν στην απελπισία και σε μαζικά καταθλιπτικά φαινόμενα την νεολαία των καπιταλιστικών χωρών.

Τέλος, και επιστρέφοντας στην Κέρκυρα, πρέπει να επισημάνουμε και να περιγράψουμε μια γκρίζα πραγματικότητα μακρόχρονης και ενισχυόμενης παράδοσης του νησιού μας σε ξένα και ντόπια επιχειρηματικά συμφέροντα συνεπικουρούμενα από μία μεγάλη ομάδα ντόπιων διαχειριστών πολιτικών. Χωρίς αγώνα και ανατροπές το μέλλον θα συνεχίσει να είναι γκρίζο. Το θέμα της διαχείρισης των στερεών αποβλήτων, ένα από τα μεγάλα και κρίσιμα σύγχρονα προβλήματα ή θα λυθεί αποτελεσματικά, ορθολογικά, ολοκληρωμένα, ή θα παραμείνει στο ράφι, σκονισμένο, μαζί με πολλά άλλα προβλήματα μέχρι τα σκουπίδια να πνίξουν την Κέρκυρα με ότι αυτό συνεπάγεται.

Πέμπτη, 7 Οκτωβρίου 2010

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ: ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ και συσπείρωση

Συλλογική παρέμβαση: ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ ΚΩΣΤΑΣ ξενοδοχοϋπάλληλος - συνδικαλιστής

ΚΟΥΛΟΥΡΗΣ ΣΠΥΡΟΣ δημοτικός υπάλληλος- συνδικαλιστής

ΚΙΤΣΩΝΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ συνδικαλιστής στο αεροδρόμιο

ΓΙΣΔΑΚΗΣ ΜΑΝΘΟΣ επαγγελματίας

ΜΠΟΓΙΑΚΗΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ εργάτης

Τα τελευταία χρόνια η επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους και τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα έχει ενταθεί και παίρνει χαρακτηριστικά καταιγίδας. Το μνημόνιο συνιστά ένα σκληρό και αντιλαϊκό πακέτο μέτρων που θα επεκτείνεται, διαμορφώνοντας μια νέα κοινωνική πραγματικότητα στη χώρα μας. Το μνημόνιο συνεχίζει, ακόμα σκληρότερα, την παράδοση των μακρόχρονων αντιλαϊκών πολιτικών, που έχει στόχο την κατεδάφιση κάθε κοινωνικής και εργατικής κατάκτησης. Η επιλογή και η εφαρμογή του στη πράξη είναι αποτέλεσμα της ισχυρής συμμαχίας ΔΝΤ-ΕΕ με το σύνολο των αστικών και αντιδραστικών κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων της χώρας μας. Η συμμαχία αυτή, επιθετικά αναβαθμισμένη, σε συνδυασμό με το περιεχόμενο του μνημονίου, συγκροτούν στρατηγική επιλογή με προοπτική και σε βαθύ χρονικό ορίζοντα. Αυτό είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό της.

Η αντίσταση που έχει αντιπαρατεθεί, μέχρι στιγμής, στη σκληρή επίθεση του κεφαλαίου ενάντια στο λαό και την ίδια την πατρίδα μας δεν είναι ούτε η επιβεβλημένη ούτε η αναμενόμενη από την ένταση και την έκταση της επίθεσης αυτής. Σχετικά με αυτή την πραγματικότητα, αναμφίβολα διαδραματίζουν ρόλο οι γνωστές παθογένειες και αδυναμίες του εργατικού, λαϊκού, αριστερού κινήματος, οι στενές αντιλήψεις και συμπεριφορές, οι διασπαστικές και διχαστικές πρακτικές, οι μικρόψυχες υποκρισίες, οι περιχαρακώσεις πέρα και πάνω από την ουσία, και πιθανά πίσω από τις κραυγές και τα συνθήματα, τελικά, το παζάρεμα και ο συμβιβασμός αναφορικά με τα «αριστερά κεκτημένα» στο μεταπολιτευτικό πολιτικό σύστημα. Η ανάγκη για την έκφραση μιας πλατιάς αντίστασης και επίθεσης ενάντια στην επίθεση του κεφαλαίου παραμένει επιτακτική .

Οι αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοέμβρη έχουν αυτονόητα άμεση σχέση με τις παραπάνω εκτιμήσεις καθώς αποτελούν τη πρώτη εκλογική αναμέτρηση μετά το μνημόνιο. Ένα μεγάλο τμήμα του λαού και της νεολαίας κινείται σήμερα και προβληματίζεται για την εκλογική στάση του μεταξύ της αποχής, του άκυρου/λευκού και της ψήφου προς διάφορα αριστερά (και όχι μόνο) σχήματα.

Στην Κέρκυρα, μαζί με τις παραπάνω επισημάνσεις που έχουν συνολική ισχύ, οι πολίτες του νησιού εκτός από τις συνέπιες της μακρόχρονης οικονομικής και κοινωνικής κρίσης που αντιμετωπίζουν, αποτελούν παράλληλα και τα θύματα των τοπικών ομάδων κάθε εξουσίας που λυμαίνεται το νησί και επίσης τα θύματα της κραυγαλέας άρνησης και ανεπάρκειας της διαχειριστικής εξουσίας να αντιμετωπίσει και επιλύσει και τα πιο στοιχειώδη τοπικά προβλήματα. Ο κερκυραϊκός λαός, οργισμένος, επέδειξε τα προηγούμενα χρόνια διαθέσεις αντίστασης με σοβαρούς αγώνες σε διάφορα μέτωπα. Σε μέτωπα περιβαλλοντικά, οικονομικά, κοινωνικά, πολιτιστικά. Ευρύτερες δυνάμεις του μαζικού κινήματος εργάστηκαν σκληρά και ενωτικά σε όλους τους τομείς και τα επίπεδα, μέσα στα κινήματα, δίπλα και μέσα στο λαό. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες και πέρα, ίσως, από τις γνωστές παθογένειες, οι εκλογές του Νοέμβρη καθρέφτιζαν μια ελπίδα για ένα αξιόπιστο, αγωνιστικό, ενωτικό, προγραμματικό σχέδιο ανατροπής. Ένα σχέδιο λαϊκής ενότητας και λαϊκής επίθεσης.

Όπως πλέον έχει διαφανεί με τρόπο ξεκάθαρο, η πολιτική και η πραχτική του ΚΚΕ (με τα σημερινά δεδομένα μεγαλύτερου μετασχηματισμού της αριστεράς) γενικότερα αλλά και ειδικότερα εδώ, στην Κέρκυρα, δεν αποτελεί πολιτική συμβολής σε μία τέτοια κατεύθυνση, συλλογικής, ανοικτής και πλατιάς προγραμματικής ενότητας. Άλλωστε ένα μήνα πριν τις εκλογές και ακόμα δεν έχει δημοσιοποιηθεί κάποιο συγκεκριμένο προγραμματικό σχέδιο για το νησί μας, υποτιμώντας την σημασία του και καθιστώντας την πιθανή ανακοίνωσή του τυπική υπόθεση και όχι συστατικό μέρος του πολιτικού αγώνα. Αντίστοιχα, όπως είναι αντιληπτό, η διαμόρφωση του ψηφοδελτίου και οι προτάσεις – διαδικασίες συμμετοχής σε αυτό διαπνέονται από αντιλήψεις, πραχτικές και σκοπιμότητες αντίρροπες προς την ουσιαστική, ειλικρινή ενωτική αντίληψη και το επίκαιρο πολιτικό πρόταγμα. Είναι χαρακτηριστικό και εντυπωσιακό το γεγονός ότι τελικά το ΚΚΕ «δεν προέκρινε» για το ψηφοδέλτιο του Δήμου Κέρκυρας, την συστράτευση του συντρόφου Μάριου Άνθη, μια συστράτευση που θα σηματοδοτούσε, θα συνέβαλε και θα εξέφραζε μια ευρύτερη συσπείρωση βασισμένη σε προγραμματικές αρχές και αξιόπιστους πολιτικούς στόχους. Οι σύντομες συνομιλίες που αρχικά έδειξαν να εξελίσσονται θετικά επιβεβαίωσαν την «ανωριμότητα» συμβολής σε μία διαφορετική προοπτική.

Η επιλογή αυτή του κόμματος του Περισσού, που εντάσσεται στο πλαίσιο της γενικότερης πολιτικής του, όπως κι αν ερμηνευτεί – αιτιολογηθεί, είναι αμφισβητήσιμη. Αυτό που μετράει είναι το πολιτικό και συμβολικό μήνυμα που εκπέμπει. Θεωρούμε και ξεκαθαρίζουμε ότι είναι αυτονόητο το δικαίωμα του κάθε κόμματος να κάνει τις επιλογές που επιθυμεί. Βέβαια όλα τίθενται στην δικαιωματική κριτική παρατήρηση. Εμείς παράλληλα εκτιμούμε με βάση τα δεδομένα και τονίζουμε το επίσης αυτονόητο, βάσιμο και αντικειμενικό, ότι η συγκεκριμένη «λαϊκή συσπείρωση» διαμορφώνεται ως συσπείρωση μόνο και αποκλειστικά στο βαθμό, στο ποσοστό, στη μορφή και στο περιεχόμενο που θέλουν να είναι τα ίδια τα στελέχη του ΚΚΕ. Επίσης υπογραμμίζουμε την πολιτική θέση μας, ότι όταν οι επιδιώξεις, οι «λογικές» και οι ανασφάλειες των κομματικών γραφειοκρατιών και ομάδων κυριαρχούν και καθορίζουν τις εξελίξεις, αυτό που ζημιώνει είναι το εργατικό λαϊκό κίνημα και σε φυσική προέκταση ο ίδιος ο λαός. Θεωρούμε επίσης ότι το εργατικό κίνημα, μέσα από τις αντιφάσεις, τη δράση, τα πισωγυρίσματα και τις αδυναμίες του, μέσα από τις εμπειρίες που αποκτά, θα βρει τρόπους και δρόμους προς την ανασυγκρότηση, προς την ανοδική και νικηφόρα προοπτική του.

Δευτέρα, 6 Σεπτεμβρίου 2010

ΝΑ ΑΝΟΡΘΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ – ΛΑΪΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ

ΜΑΡΙΟΣ ΑΝΘΗΣ

Μέλος του ιδρυτικού πυρήνα της ΕΝΑΚ

            Τα αντιλαϊκά και εξοντωτικά μέτρα που έχουν ήδη τεθεί σε εφαρμογή στα πλαίσια του Μνημονίου είναι – απλά – η εισαγωγή, είναι η αφετηρία μίας πορείας προς τη χειροτέρευση της ζωής των λαϊκών κοινωνικών ομάδων, προς την φτωχοποίηση και για πολλούς προς την εξαθλίωση και την καταστροφή. Η ίδια μας η χώρα, κάτω από την μπότα του ΔΝΤ και των ΗΠΑ – ΕΕ απειλείται, καθώς ζωτικά εθνικά συμφέροντα τίθενται σε αμφισβήτηση. Ακόμα και στη δική μας περιοχή , του Ιονίου πελάγους , τα σημάδια είναι ανησυχητικά . Η σημερινή κυβέρνηση υπογράφει, υπακούει, δεσμεύει την εθνική κυριαρχία μας, πειθήνια και αδιαμαρτύρητα. ΑΥΤΗ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ, ΟΥΤΕ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ. ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ, ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΣΤΙΣ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ. Εξυπηρετεί λίγους και χαντακώνει πολλούς.

           Στην Κέρκυρα, το νησί μας, η κατάσταση έχει – επίσης – χειροτερεύσει δραματικά.

           Η μακροχρόνια συμμαχία των πολιτικών δυνάμεων του λεγόμενου δικομματισμού με τις «αυτοδιοικητικές» ομάδες εξουσίας, τα διάφορα οικονομικά συμφέροντα και τους αντιδραστικούς κύκλους, έχει φέρει τη κατάσταση στο «απροχώρητο».Όλοι οι τομείς της τοπικής οικονομίας βρίσκονται σε κρίση. Η εκπαίδευση επίσης. Το ίδιο οι υπηρεσίες υγείας – πρόνοιας και οι αθλητικές υποδομές. Οι χιλιάδες άνεργοι νέοι (μεταξύ τους πολλοί νέοι επιστήμονες) οι μισθωτοί του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, οι αγρότες, οι συνταξιούχοι δύσκολα πια τα φέρνουν βόλτα. Οι επαγγελματίες και καταστηματάρχες κάθε είδους συμπιέζονται μέσα στο φαύλο κύκλο της κρίσης και της αντικοινωνικής οικονομικής πολιτικής. Τα παράσιτα, οι διάφορες βδέλλες κερδίζουν ανενόχλητα. Τα περιβαλλοντικά προβλήματα του νησιού μεγαλώνουν και τα «περιβαλλοντικά» οικονομικά συμφέροντα κάνουν την εμφάνισή τους με αρπαχτικές διαθέσεις . Η Κέρκυρα έζησε και ζει τα τεράστια ανοιχτά μέτωπα των στερεών αποβλήτων, του ΒΙΟΠΑ, των ανεμογεννητριών (κ.λ.π.) τη βία , τα ΜΑΤ, τις δίκες, το αίμα που χύθηκε . Στη πόλη της Κέρκυρας η ποιότητα ζωής χειροτερεύει καθώς κανένα πρόβλημα δεν λύθηκε , αντιθέτως όλα τα προβλήματα της πόλης διογκώθηκαν .

            Μέσα σε αυτή τη πραγματικότητα πρέπει να βρούμε την ΕΛΠΙΔΑ και να την ανορθώσουμε . Χρειαζόμαστε ΜΑΖΙΚΗ ΛΑΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ και ΕΠΙΘΕΣΗ . Χρειαζόμαστε ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΡΟΤΑΣΗ . Η Κέρκυρα έχει ανάγκη ΑΛΛΑΓΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ . Οι αντιδραστικές δυνάμεις και τα συμφέροντα πρέπει να χτυπηθούν . Οι δημιουργικές δυνάμεις πρέπει να βγουν στο προσκήνιο . Ο λαός πρέπει να βρει και να νοιώσει την δύναμη , την περηφάνια και την αισιοδοξία του . Να υπενθυμίσει σε όλους ότι είναι εδώ, ισχυρός , κυρίαρχος και αποφασισμένος . Έχουμε όλοι ευθύνη να αγωνιστούμε , ο καθένας με τον τρόπο που μπορεί .ΜΑΖΙ . Γιατί στην ενότητα είναι η δύναμη, εκεί είναι και οι νίκες .

Τρίτη, 17 Αυγούστου 2010

Σχόλιο κύκλων της ΕΝΑΚ

            1. Η ΕΝΑΚ παρακολουθεί στενά και με ενδιαφέρον τα γεγονότα, τις ζυμώσεις και τις εξελίξεις που σχετίζονται με τις εκλογές της αυτοδιοίκησης, του Νοέμβρη. Εκτιμούμε ότι τόσο από τις προεκλογικές ζυμώσεις και καταστάσεις ( συμμαχίες κλπ ) που θα διαμορφωθούν  όσο και από την ίδια την εκλογική διαδικασία, θα εξαχθούν σοβαρά και αντικειμενικού χαρακτήρα πολιτικά συμπεράσματα. Θα δοκιμαστούν πολιτικές προθέσεις, πολιτικές διακυρήξεις, προσανατολισμοί, ειλικρίνιες, υποκριτικές φωνασκίες. Θα κριθεί και θα στοιχειοθετηθεί  και η πολιτική αξιοπιστία και η πολιτική αναξιοπιστία. Θα έχει, επίσης, προηγηθεί των εκλογών μια δίμηνη φθινοπωρινή ατμόσφαιρα που τα λαικά στρώματα θα συνειδητοποιούν, μέρα τη μέρα, τα αποτελέσματα της πολιτικής του μνημονίου και των νέων αντιλαικών μέτρων που έρχονται.
            2. Το σύνολο των δηλώσεων του ( μέχρι τον Νοέμβρη ) περιφερειάρχη Ιόνιων Νησιών κ. Γεωργαλίδη σχετικά με τα στερεά απόβλητα ( αδειοδότηση ΧΥΤΑ Λευκίμμης αλλά μη λειτουργία του, δοκιμαστική! λειτουργία μονάδας! με συνέχιση του ΧΥΤΑ Τεμπλονιού κλπ ) αποτελεί ένα αντιφατικό πακέτο δηλώσεων προεκλογικού χαρακτήρα, αντικειμενικά  αναξιόπιστο που δεν μπορεί να ληφθεί σοβαρά υπόψιν από τους ενδιαφερόμενους των κόκκινων ζωνών και τον Κερκυραικό Λαό ευρύτερα.
            3. Οι ανακοινώσεις κυβερνητικών παραγόντων ( μετά και την τοποθέτηση, επιτέλους, νέας διοίκησης στον ΟΛΚΕ ) ότι θα συνεχιστούν τα έργα του παλιού λιμανιού με χρηματοδότηση περίπόυ δύο εκατ. ευρώ δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε εάν πρέπει να θεωρηθούν σαν ιδιαίτερα σοβαρές. Καταρχήν πρέπει να διευκρινιστεί εάν υπάρχει μια συνέχεια, σαφής και ξεκάθαρη συνέχεια, της πολιτικής της ΝΔ στο λιμάνι και στο συγκεκριμένο έργο. Η ΕΝΑΚ θα επανέλθει, συνολικά, την ερχόμενη περίοδο.

Τα δημόσια νοσοκομεία στο απόσπασμα

Μετά τη συρρίκνωση του ΟΣΕ, το επόμενο βήμα...
Στο απόσπασμα τώρα τα δημόσια νοσοκομεία και ο ΟΣΕ. Κυβέρνηση και «τρόικα» επεξεργάζονται σχέδια «εξυγίανσης» των δύο αυτών φορέων, κραδαίνοντας ως μοχλό πίεσης την ανάγκη εξασφάλισης της τρίτης δόσης του δανείου, την οποία θα συνδέσουν ευθέως με την επιτυχία ή όχι του νέου εγχειρήματός τους.

Μαζικές και δυναμικές προβλέπονται οι αντιδράσεις του συνόλου του προσωπικού και στα δημόσια νοσοκομεία και στον ΟΣΕ, και η αναμέτρηση ενδεχομένως κρίνει και την ίδια την πορεία του Μνημονίου της ντροπής και της υποταγής.

Νοσοκομειακές μονάδες θα κλείσουν, μικρά νοσοκομεία θα ενσωματωθούν σε μεγαλύτερα, νοσοκομεία δευτεροβάθμιας φροντίδας θα μετατραπούν σε πρωτοβάθμια (π.χ. Κέντρα Υγείας) εφόσον απευθύνονται σε λίγο πληθυσμό, ενώ δεν αποκλείεται ακόμη και η μεταφορά μεγάλων δημόσιων νοσοκομείων εκτός κέντρου. Η δημιουργία ολιγάριθμων περιφερειακών νοσοκομείων θα παρασύρει σε κλείσιμο άλλα γειτονικά, ακόμη κι αν αυτά εξυπηρετούν....
χιλιάδες πολίτες.

Η «συμπύκνωση» ή το κλείσιμο νοσοκομειακών μονάδων ευλόγως θα οδηγήσει σε υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών, και μάλιστα σε μια χρονική περίοδο που οι ασφαλισμένοι εγκαταλείπουν την ιδιωτική περίθαλψη για λόγους οικονομικούς και στρέφονται μαζικά προς τα δημόσια νοσοκομεία.

Και επειδή ο «ανασχεδιασμός» της δημόσιας Υγείας γίνεται και πάλι για λόγους εισπρακτικούς, είναι προφανείς οι επιπτώσεις που θα υπάρξουν και στο προσωπικό (επιστημονικό, νοσηλευτικό, διοικητικό, βοηθητικό κ.λπ.), που προφανώς δεν θα μείνει με σταυρωμένα τα χέρια.

Σε δευτερογενές πολιτικό επίπεδο, πάντως, ο ανασχεδιασμός στον τομέα της Υγείας συνδέεται και με τον επικείμενο ανασχηματισμό, καθώς συζητείται ευρέως η μετακίνηση της υπουργού Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου, πριν τεθεί σε εφαρμογή η «αναδιάρθρωση» που κυβέρνηση και «τρόικα» επιδιώκουν με κάθε θυσία, καθώς ο στόχος της μείωσης ή συγκράτησης των δαπανών μοιάζει ανέφικτος.

Στα ηγετικά κλιμάκια του ΠΑΣΟΚ θεωρείται βέβαιη η μετακίνηση της υπουργού (η υφυπουργός Φώφη Γεννηματά έτσι κι αλλιώς οδεύει προς την τοπική αυτοδιοίκηση), όμως δεν αποκλείεται ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου να ορίσει ισχυρό παράγοντα δίπλα στην κ. Ξενογιαννακοπούλου ως αναπληρωτή υπουργό, για να αποφευχθεί η απομάκρυνσή της.

Σε περίπτωση όμως που η κ. Ξενογιαννακοπούλου αντικατασταθεί, επικρατέστερος να αναλάβει την προώθηση και επιβολή των νέων σχεδίων θεωρείται ο νυν υπουργός Εργασίας Ανδρέας Λοβέρδος, που τόσο η «τρόικα» ως υπερκυβέρνηση όσο και το στενό επιτελείο του κ. Παπανδρέου βαθμολογούν με «Άριστα», αφού κατάφερε να κατεδαφίσει εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, ακόμη και τον θεσμό της διαιτησίας, χωρίς κανέναν δισταγμό ή αντίσταση.

Για τον ΟΣΕ οι εξελίξεις θεωρούνται περίπου δεδομένες: Δρομολόγια θα καταργηθούν ως ασύμφορα, ενώ οι απολύσεις εργαζομένων είναι προ των πυλών, όσο κι αν διαψεύδει ο αρμόδιος υπουργός Δημήτρης Ρέππας μια τέτοια πιθανότητα. Το νέο πακέτο σκληρών μέτρων φαντάζει αναπόφευκτο, παρά τη συνολική αντίθεση των κομμάτων της αντιπολίτευσης, αλλά και του ελληνικού λαού.

Η συνταγή της «τρόικας» που η κυβέρνηση εκτελεί με τόση προθυμία, βυθίζει τη χώρα στην ύφεση, φαίνεται όμως ότι για την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ο δρόμος που επέλεξε είναι χωρίς επιστροφή, γι' αυτό και όλα τα πολιτικά ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, ακόμη και το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών.

Η υποκατανάλωση, τα λουκέτα, η ανεργία και ο πληθωρισμός είναι το πιο επικίνδυνο και εκρηκτικό κοκτέιλ για την κοινωνική συνοχή και ομαλότητα. Δεν είναι τυχαίο ότι μεγαλοστελέχη κυβέρνησης και ΠΑΣΟΚ που μέχρι σήμερα στήριζαν τη στρατηγική επιλογή του ΔΝΤ, αρχίζουν τώρα να παίρνουν αποστάσεις σε κρίσιμα ζητήματα, όπως είναι π.χ. το άνοιγμα των λεγόμενων κλειστών επαγγελμάτων.

Τα ρήγματα είναι πολλά και συνεχώς βαθαίνουν, οπότε το επόμενο διάστημα, με αφετηρία τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, εκτός από κοινωνικές συγκρούσεις κυοφορεί και πολιτικές εξελίξεις.
(Παρόν - city press)

Πρωτοβουλία Κατοίκων Βαρυπατάδων, Καλαφατιώνων, Καρουμπάτικων

          

                           Ανακοίνωση
                  Εν τω μέσω της νυκτός και με πραξικοπηματικό τρόπο το οργανωμένο περιβαλλοντικό έγκλημα (μελέτησε το μοντέλο της Coza Nostra) κατέβηκε σύσσωμο στο πρόσφατο νομαρχιακό συμβούλιο στη Νομαρχία της Κέρκυρας για να εκσφεντονίσει τα γκαζάκια του.
                  Το σχέδιο, απλό και χιλιοεφαρμοσμένο, προέβλεπε συρφετό και όχλο, κουρδισμένα ακέφαλα σώματα περιωπής, ως ψυχολογικούς υποστηρικτές και μάρτυρες. Ο στόχος ήταν η ανατροπή προηγούμενης νομαρχιακής απόφασης κατά της εγκατάστασης δεξαμενών φυσικού αερίου στην θέση Μανταλιάδα στις Βαρυπατάδες.
                 Μάλλον ο μεγάλος Ξάδερφος και Κουμπάρος της περιοχής κ.Θανατ(σ)ίου έχοντας πρόσβαση σε μυστικές συμφωνίες για τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη-Βαρυπατάδες-Ρεβυθούσα σκέφτεται να αναπτύξει την περιοχή σε μέγιστο ενεργειακό κόμβο.
                 Τι κι αν η περιοχή έχει χαρακτηριστεί “Περιοχή Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους ”, τι κι αν ψηφίσανε οι Βαρυπατινοί....αυτοί το βιολί τους. Σου λέει τώρα είναι ευκαιρία 1) για να εξασφαλίσουμε χρηματοδότηση για τον νέο μας εκλογικό αγώνα από τους γνωστούς πορτοφολάδες γκαζάκηδες και 2) να ξεπληρώσουμε ταυτόχρονα τα προηγούμενα χρέη μας.
                Μ' ένα σμπάρο δυο τρυγόνια.
                Ευτυχώς στο νομαρχιακό συμβούλιο υπάρχουνε και κάποιοι -μετρημένοι- σώφρονες άνθρωποι, ικανοί για να τους εμπιστευτείς, οι οποίοι μην αντέχοντας σε νομικίστικες επιχειρηματολογικές αρλούμπες αποχωρήσανε. Βέβαια κρατάμε στα αρχεία μας και τις κασέτες για να μη μας πούνε ότι φανταζόμαστε. Αν και η αντικατασκοπία μάς ενημέρωσε ότι ο “'Αρχοντας των...Αερίων” αγόρασε Εκεί, κάτω από το δρόμο, 5-6 στρέμματα για ποδαρικό και σκεφτόντανε για την αγορά 3-4άρων ακόμη. Περιμέναμε ότι θα αφήκουνε τα πράματα να καταλαγιάσουνε και θα αναμένουνε το νέο νομαρχιακό συμβούλιο.
                Γιατί τόση βιασύνη; Μήπως δεν έχουνε βρει ακόμα πολιτική στέγη, μήπως μαζεύουνε αποδείξεις για την καλή τους διαγωγή...εκάμαμε ετούτο...εκάμαμε το άλλο...μήπως τα μελλούμενα τους φανερώνουνε ότι θα πάνε απο κει που ήρθανε...Ότι και να 'ναι -θα το ανακαλύψουμε,πού θα μας πάει!- ένα είναι βέβαιο: ότι αδιαφορούνε για το φυσικό μας περιβάλλον και θέλουνε σιγά-σιγά και μεθοδευμένα να φέρουνε τους προστάτες τους και τους συγγενείς τους στις Βαρυπατάδες έναν ένανε και μετά αφού έχουν μαζευτεί καμπόσοι τότε να χαρακτηρίσουνε την περιοχή βιομηχανική ζώνη, περιοχή οχλουσών χρήσεων, νεκροταφείο πυρηνικών αποβλήτων και τέλος πάντων ότι άλλο θέλουνε γράφοντάς μας ...κανονικά!
                Να μας το θυμηθείτε τώρα που μας πλησιάζει και το θαύμα τ' Αγιού σε 5-6 μήνες θα προσπαθήσουνε να φέρουνε κι άλλονε, του χρόνου τέτοια εποχή θά 'ναι μαζεμένοι 3-4.
                Με λίγες κουβέντες εκεί που μας χρωστάγανε, να διώξουνε δηλαδή τις υπάρχουσες περιβαλλοντικές ασχήμιες: πισάδικα τσιμεντάδικα νταμάρια και τα ρέστα κοιτάζουνε να μας φέρουνε κι άλλα.
                Δε τ'αφήνουνε, οι γυρολόγοι σταγκοπινιάτες, τα κουτοπονηρίτικα και τα προσκηνήματα στα πανηγύρια μας.
               “Συμμορία Απερχόμενων” σας πήραμε χαμπάρι!
                 Εισάστενε ανεπιθύμητοι στα χωριά μας.
                 Η Πρωτοβουλία Κατοίκων Βαρυπατάδων, Καλαφατιώνων, Καρουμπάτικων καλεί τις περιβαλλοντικές οργανώσεις του νησιού, τοπικές κινήσεις και κινήματα, καθώς και τα υποψήφια δημοτικά και περιφερειακά σχήματα να πάρουν ξεκάθαρη θέση και να αποτρέψουν ένα ακόμη περιβαλλοντικό έγκλημα στο νησί.

                 Ø Όχι στην μετατροπή των χωριών μας σε χαβούζα
                 Ø Όχι άλλες οχλούσες χρήσεις στην ήδη επιβαρυμένη περιοχή-Απομάκρυνση των υπαρχουσών
                 Αγωνιζόμαστε για:
Τη δημιουργία Περιβαλλοντικού Πάρκου Μέσης Κέρκυρας
Την ανάδειξη της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς των χωριών μας