ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ (ΑΡΘΡΟ)

 άρθρο του Μάριου Άνθη –  (στελέχους της Ενιαίας Αριστερής Κίνησης – ΕΝΑΚ)

Και μόνο η επιστροφή, δέκα χρόνια μετά, των ΜΑΤ στη Λευκίμμη, αλλά και συνολικά, το άθλιο σκηνικό αυταρχισμού και καταστολής που έχει στηθεί στην Κέρκυρα, επιβεβαιώνει ξεκάθαρα και κατηγορηματικά την πλήρη αποτυχία των κύκλων και ομάδων της τοπικής εξουσίας όχι μόνο να αντιμετωπίσουν, μα ούτε και να δώσουν μια κάποια σοβαρή ώθηση και προοπτική στην διευθέτηση και την καθαρή επίλυση του προβλήματος της διαχείρισης των απορριμμάτων στο νησί. Σήμερα, δέκα χρόνια μετά, δεν είμαστε απλά στα ίδια, είμαστε στα πολύ χειρότερα από κάθε άποψη. Ο κερκυραϊκός λαός είναι πνιγμένος, όχι μόνο στα σκουπίδια αλλά και στην απογοήτευση, στη νοσηρότητα κοινωνικών αυτοματισμών, τοπικιστικών ζητημάτων και αναζήτησης Ιφιγενειών και εξιλαστήριων θυμάτων.
Για να αρχίσουμε μιλώντας σε ότι μας αφορά, στις συνεχείς δικές μας δημόσιες τοποθετήσεις, στο κουμπί του συναγερμού που πατούσαμε από την αρχή, έχοντας το όλα αυτά τα χρόνια σταθερά πατημένο, με κάθε δυνατό μέσο που διαθέτουμε (γιατί υπάρχουν φυσικά και ισχυρά επικοινωνιακά μέσα που εμείς κάθε άλλο παρά διαθέτουμε) ότι μαθηματικά, οδηγούν τα πράγματα σε πλήρες αδιέξοδο και νέα μεγάλη κρίση, οριακή κρίση, που βέβαια θα πληρώσει – και πληρώνει – ο λαός και ο τόπος μας, η στάση των κέντρων εξουσίας είναι πια γνωστή σε όλους. Αλαζονική “επάρκεια” και “αυτοπεποίθηση” ανακατεμένη με σιωπή στα ουσιώδη ζητήματα, κατασπατάληση χρόνου και κατά καιρούς εκτόξευση κάποιου βαρύγδουπου “σχεδίου” – πυροτεχνήματος, από αυτά που έφεραν την κατάσταση έως εδώ, δηλαδή στο τέρμα, στο απροχώρητο.
                                                                             

                                                               το πολιτικό πλαίσιο 
Το αποτέλεσμα μιλά από μόνο του και οι ευθύνες βαραίνουν το σύνολο των πολιτικών και αυτοδιοικητικών παρατάξεων που με τις θέσεις και τις πρακτικές τους συντήρησαν και αναπαρήγαγαν αυτό το σκηνικό, χωρίς να δώσουν αποφασιστική ώθηση στην αποκάλυψη και στην ανατροπή του, χωρίς να παλέψουν πειστικά, μαχητικά και έγκαιρα στα αυτοδιοικητικά όργανα για ριζικές αλλαγές και λύσεις.
Όμως το σοβαρό ερώτημα είναι άλλο. Είναι εάν αυτό το αποτέλεσμα του αδιεξόδου προέκυψε μέσα από μια ακολουθία πολιτικής ανεπάρκειας και λαθών των κέντρων εξουσίας η υπάρχει κάτι περισσότερο. Η δική μας εκτίμηση και απάντηση είναι πως το τοπικό μπλοκ εξουσίας υλοποιεί, είναι αλήθεια με ανεπαρκή και άθλιο τρόπο, μια συνειδητή πολιτική. Πρόκειται για μια πολιτική που κινείται  δογματικά στο πλαίσιο των γενικότερων διαχρονικών “εθνικών” κυβερνητικών πολιτικών του ευρύτερου φάσματος (κάτι που ισχύει και) για την διαχείριση των απορριμμάτων, μια “εθνική” πολιτική σχεδιασμένη και υποταγμένη με βάση τα δεδομένα και τα χαμηλά στάνταρ μιας εξαρτημένης καπιταλιστικής χώρας μικρομεσαίου επιπέδου, φτηνών υποδομών χαμηλής κλίμακας και ποιότητας, όπως έχουν τοποθετήσει προ πολλού την χώρα μας.
Αυτή η γενικότερη διακομματική πολιτική εφαρμόστηκε είναι αλήθεια, εδώ, τοπικά, με απαράμιλλο πείσμα και φανατισμό και εμπλουτισμένη από ένα σύνολο παραμέτρων, πολιτικών – οικονομικών ισορροπιών, διακανονισμών και συμφερόντων, Όχημα και βάση αυτής της πολιτικής αποτελεί ο λεγόμενος Περιφερειακός Σχεδιασμός διαχείρισης των στερεών αποβλήτων, στον οποίο το τοπικό σύστημα ταμπουρώθηκε γερά και που εμείς εκφράζουμε μαχητικά θέση για την πλήρη κατάργηση του εδώ και πολύ καιρό. Γιατί απλούστατα, εκτός από αναποτελεσματικός, αυτός ο “περιφερειακός σχεδιασμός” – τον οποίο αλληλοσυμπληρώνουν και διαιωνίζουν, χωρίς όμως να τον αλλάζουν, όλες οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα – αποτελεί το μέσο, το άλλοθι και το δρόμο που οδηγεί απευθείας σε Τεμπλόνι και Λευκίμμη, με βάση την πρόβλεψη των τριών ΧΥΤΑ, αν και ανενεργός και ασυνεπής εξαρχής, καθώς οι τρεις Χυτά έμειναν προ πολλού δύο..

                                                    οι δικές μας επισημάνσεις και προτάσεις  
Το βασικότερο ζήτημα λοιπόν, για να δοθεί μια νέα προοπτική στην κατεύθυνση της επίλυσης του προβλήματος είναι η πλήρης απαγκίστρωση από τις “δεσμεύσεις” και τα βαρίδια του παρελθόντος, του περιφερειακού σχεδιασμού των Χυτά. Να προχωρήσουμε άμεσα και σοβαρά σε άρση του αδιεξόδου και λύση καθαρή, αποτελεσματική, κοινωνική, προοδευτική σύγχρονη και φιλολαϊκή.
Η δική μας θέση για το περιεχόμενο αυτής της λύσης έχει δοθεί εδώ και δέκα χρόνια, όταν λίγοι άκουγαν, και την επαναλαμβάναμε σταθερά και επίμονα όλο αυτό το διάστημα. Πέρα από φιλολογίες, πολιτικά παιγνίδια, πολιτικάντικες διατυπώσεις και “τεκμηριώσεις”για να “δικαιολογήσουν” πολλοί και διάφοροι τα αδικαιολόγητα η την δική τους πολιτική σύγχυση και ανεπάρκεια, αυτό που χρειάζεται είναι η δημιουργία αυτής της βασικής – κεντρικής υποδομής που θα είναι ικανή να απαντήσει στο πρόβλημα και να αλλάξει ριζικά την εικόνα, να αλλάξει ριζικά την όλη διαδικασία στον κύκλο διαχείρισης των απορριμμάτων, να υποστηρίξει τεχνικά ένα νέο σύστημα στη διαχείριση. Αυτή η κεντρική υποδομή είναι η Μονάδα ολοκληρωμένης διαχείρισης. Χωρίς την Μονάδα, παραμένουμε λιγότερο – περισσότερο στα ίδια, δεν κάνουμε άλμα μπροστά. Οι προτάσεις και θέσεις που κάπως αόριστα ακούγονται, ειδικά την τελευταία περίοδο, από διάφορες πλευρές και πολιτικές κατευθύνσεις, για ένα κάποιο είδος συστήματος “κοινωνικής αυτοδιαχείρισης” των σκουπιδιών, δεν ανταποκρίνονται στην σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα και στα προβλήματά της και τελικά καταλήγουν πρακτικά σε ένα αντί πραγματικό και αντιρεαλιστικό υπερταξικό μοντέλο ανέφικτης ταξικής συνεργασίας και “συνευθύνης” χωρίς κοινωνικό περιεχόμενο και έξω από τα όρια δημόσιου ελέγχου των αυτοδιοιικητικών και κρατικών φορέων.
Χωρίς να επεκταθούμε σε αυτό το σημείωμα, είναι απαραίτητο να επαναλάβουμε ορισμένα κρίσιμα και επείγοντα
1) Η Μονάδα – ξανά τονίζουμε τη πάγια θέση μας- οφείλει να αποτελέσει – αποκλειστικά – Δημόσια επένδυση και όχι ΣΔΙΤ, που δεν δίνει εγγυήσεις και μπορεί να μετακυλήσει το κόστος πίσω στην κοινωνία, ενώ η μονάδα είναι δυνατό, υπό προϋποθέσεις, να δώσει κέρδη και οφέλη στην τοπική κοινωνία. Στο ζήτημα αυτό, δηλ. δημόσια επένδυση η σύμπραξη με το ιδιωτικό κεφάλαιο, κρίνονται και δοκιμάζονται οι πραγματικές πολιτικές θέσεις, σε επίπεδο κυβερνήσεων, Δήμων, πολιτικών δυνάμεων
2) Η Μονάδα σαν επιλογή, διαμορφώνοντας ένα νέο τοπίο, μπορεί να οδηγήσει αντικειμενικά σε νέα πολιτική χωροθέτησης, έξω από τις διαχρονικά εξαντλημένες και βαριά ταλαιπωρημένες “κόκκινες ζώνες” Τεμπλονιού και Λευκίμμης,  αποτελώντας μια ποιοτικά αναβαθμισμένη υποδομή με αυτοτελή, δικά της κριτήρια χωροθέτησης. Αυτό, την νέα χωροθέτηση, οφείλουν να την απαιτήσουν τα κινήματα, σαν βασική προϋπόθεση απεμπλοκής ενώ προκαλεί μεγάλη απορία και πολλά ερωτηματικά η πρόθεση για την κατασκευή της στην ευρύτερη περιοχή Τεμπλονίου. Ο σχεδιασμός αυτός πρέπει να ματαιωθεί. Οφείλουμε να πάμε σε μια καθαρή νέα αρχή, χωρίς εκκρεμότητες και ανοιχτές πληγές. Ακόμα να προσθέσουμε πως το περιεχόμενο της όποιας μεταβατικής περιόδου σχετίζεται ευθέως με την αξιοπιστία και την ποιότητα της προτεινόμενης σαν τελικής λύσης..
3) Πάνω στην κεντρική υποδομή της Μονάδας (και όχι το αντίστροφο) μπορεί να σχεδιαστεί και να οικοδομηθεί περισσότερο ρεαλιστικά το ευρύτερο σύστημα της ολοκληρωμένης διαχείρισης, της ανακύκλωσης, των σταθμών μεταφόρτωσης, η οργάνωση μιας επαρκούς, μαζικής και ποιοτικής Δημοτικής υπηρεσίας καθαριότητας, αν και το μεγάλο ζήτημα που αναπόφευκτα προκύπτει είναι το είδος, οι τεχνικές προδιαγραφές και δυνατότητες της Μονάδας, ο βαθμός της δικής της αυτοτελούς παραγωγικής συμμετοχής στην διαδικασία της ολοκληρωμένης διαχείρισης, γιατί μονάδες υπάρχουν πολλές και διάφορες – και – διαφορετικών δυνατοτήτων.. Ουσιαστικά όμως, δεν έχουμε όμως φθάσει ακόμα εκεί – και – στο πολύ σημαντικό αυτό ζήτημα θα επανέλθουμε σύντομα
4) Η Μονάδα δεν μπορεί παρά να είναι πλήρως συμβατή με τις σύγχρονες τοπικές συνθήκες και τα τοπικά δεδομένα σε όλα τα επίπεδα (όγκος απορριμμάτων – περιβάλλον – κατασκευαστικές προδιαγραφές κλπ) και υπογραμμίζουμε τη θέση μας, οι μέθοδοι καύσης πρέπει να αποκλειστούν χωρίς δεύτερη σκέψη
5) Η κεντρική υποδομή της Μονάδας, στο πλαίσιο μιας γενικότερης οργάνωσης του δημόσιου – δημοτικού συστήματος ολοκληρωμένης διαχείρισης, δίνει τις δυνατότητες, μπορεί και πρέπει να εκτοπίσει, να σαρώσει εργολαβικά και άλλα ιδιωτικά συμφέροντα, όπως και πολιτικά συμφέροντα που κινούνται στον χώρο των σκουπιδιών, στο βαθμό βέβαια που υπάρχει πολιτική βούληση των δημοτικών και κυβερνητικών αρχών και στο βαθμό που τα λαϊκά κινήματα διεκδικούν στη σωστή κατεύθυνση. Εκτιμούμε πως αναπόφευκτα το κεφάλαιο αυτό θα αποτελέσει ένα σοβαρό ζήτημα πολίτικης αντιπαράθεσης των συνεπών λαϊκών αριστερών δυνάμεων και των λαϊκών κινημάτων με τις κάθε είδους συντηρητικές δυνάμεις, στις επόμενες περιόδους, με δεδομένη την ισχυρή παρουσία των αστικών και νεοφιλελεύθερων θέσεων στα επίπεδα άσκησης εξουσίας και επιπλέον το ρόλο, τις πολιτικές και τις στοχεύσεις της ΕΕ.

                                                                 
                                      μερικές αναγκαίες πολιτικές παρατηρήσεις
Η πολιτική σύγχυση, το μπάχαλο καλύτερα, που έχει προκληθεί από την νέα και μεγαλύτερη κρίση στο ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων, διαφαίνεται και στις πολιτικές παρεμβάσεις πολιτικών δυνάμεων και παραγόντων, που είναι καταιγιστικές τον τελευταίο καιρό. Αν πάρουμε τις μετρητοίς αυτές τις ανακοινώσεις και αρθρογραφίες, τότε όλοι, μα όλοι, είχαν δίκιο και είναι “ανεξήγητο” τι έχει συμβεί και πως έχει συμβεί..Πως έφθασε η Κέρκυρα εδώ που έφθασε. Είναι όμως καλύτερα να μη τις πάρουμε τις μετρητοίς.
Η κυβερνητική πολιτική είναι βαθιά εκτεθειμένη στον κερκυραϊκό λαό. Τα στελέχη της Δεξιάς, από την πλευρά τους, έχουν επιδοθεί σε  σειρά αντιφατικών μεταξύ τους παρεμβάσεων, προκειμένου να εμφανίσουν μια κάποια θέση που να δικαιολογεί τις διαχρονικές ευθύνες τους. Παράλληλα η ναζιστική “χρυσή αυγή” δοκίμασε να σπεκουλάρει στο λαϊκό αίσθημα αγανάκτησης και επαναλαμβάνουμε εδώ ότι το “καμιά ανοχή στη χρυσή αυγή” αποτελεί κριτήριο και ευθύνη, όχι απλά λόγια.
Από την πλευρά τους, η σημερινή Δημοτική αρχή, ακολουθώντας μια αντιαριστερή πολιτική, επιβεβαίωσε την ολοσχερή αποτυχία της, που ήταν ουσιαστικά άρνηση λύσης, ήταν λάθος πολιτική, ενώ η αρχή της Περιφέρειας (ΠΙΝ) δεν ξέκοψε και συνεχίζει στην λάθος πολιτική του περιφερειακού σχεδιασμού. Το ίδιο πεισματικά παραμένουν σε ένα πλαίσιο θέσεων με βάση τους Χυτά και την λειτουργία Χυτά, τα στελέχη του κόμματος του Περισσού, όπως φαίνεται στις ανακοινώσεις τους. Η ίδια αντιφατικότητα, γενικότερα. Οι αντιπεριφερειάρχες της ΛΑΕ δηλώνουν κατά του Χυτά Λευκίμμης γενικά, αλλά υπέρ του Περιφερειακού σχεδιασμού ειδικότερα, που όμως αυτός ο σχεδιασμός είναι που εμπλέκει την Λευκίμμη.. Όλο αυτό που συμβαίνει είναι το αποτέλεσμα στην σύγχρονη εκδοχή του, παλιών πολιτικών επιλογών..
Μια τελική παρατήρηση. Σε τμήματα της αριστεράς (εξωκοινοβουλευτικής και κοινοβουλευτικής) και με βάση τα κείμενα θέσεων που δίνονται στην δημοσιότητα τον τελευταίο καιρό, θα μπορούσε να είναι εμφανής μια ισχυρή επιφύλαξη – αντίθεση στην χρήση των σύγχρονων τεχνολογιών, που “ανήκουν στις πολυεθνικές”.. Εδώ, θα μπορούσε, επίσης, να είναι εμφανής μια πολιτική επίδραση, μια κάποια επιστράτευση αντιλήψεων του Λουδιτικού ρεύματος του 18ου – 19ου αιώνα στο εργατικό και αγροτικό κίνημα, του λουδιτικού “ρομαντικού” ρεύματος που έθετε τους εργάτες ενάντια και ανταγωνιστικά στα μηχανήματα και τις τεχνολογίες που αναπτύσσονταν, ζητώντας την επιστροφή στο παρελθόν, στον μεσαιωνικό εργάτη, ενός ρεύματος που έντονα καταδίκασαν και έμπρακτα αντιπάλεψαν οι Μαρξ και Ένγκελς και οι μαρξιστές γενικότερα. Είναι βέβαιο ότι στις δικές μας συνθήκες ζωής, οι πολυεθνικές και οι καπιταλιστές κατέχουν την ιδιοκτησία των εργαλείων παραγωγής και των τεχνολογιών και καθορίζουν τις παραγωγικές σχέσεις. Αυτός δεν είναι λόγος να γυρίσουμε η να διατηρούμαστε σε συνθήκες καθυστέρησης.η εξαθλίωσης, αντίθετα είναι λόγος να διεκδικήσουμε – μαζί και στην προοπτική κατάργησης του εκμεταλλευτικού καπιταλιστικού συστήματος – τον δημόσιο έλεγχο σε αναγκαίες τεχνικές υποδομές, προς όφελος του λαού. Όλα αυτά ήταν, είναι και θα παραμείνουν αυτονόητα.
 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ - ΛΥΣΗ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΚΑΙ Η ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ - ΟΧΙ Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΝΑΚ

ΕΝΙΑΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ (ΕΝΑΚ)

ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ - ΛΥΣΗ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΚΑΙ Η ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ -  ΟΧΙ Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Το πρόβλημα των σκουπιδιών και γενικότερα της διαχείρισης των απορριμμάτων στην Κέρκυρα, έφθασε - όπως είχαμε προβλέψει - σε σημείο οριακό, έφθασε στο τελευταίο στάδιο. Τα σκουπίδια δεν μπορούν πλέον να κρυφτούν κάτω από το χαλί, που είχε στρώσει τα τελευταία 10 χρόνια το τοπικό μπλοκ εξουσίας, μαζί με τα φερέφωνα του.

Η εκτίμηση της ΕΝΑΚ, βασισμένη στην στενή παρακολούθηση των μακρόχρονων γεγονότων και την πείρα των δικών μας αγώνων, είναι πως για το απόλυτο αδιέξοδο που βιώνει η Κέρκυρα, οι ευθύνες ανήκουν στο σύνολο των πολιτικών και αυτοδιοικητικών δυνάμεων και παρατάξεων, από την εποχή των 13 Δημάρχων μέχρι σήμερα. Οι πολιτικές όλων αυτών κινούνται ανάμεσα, εδράζονται κάπου μεταξύ της λειτουργίας των ΧΥΤΑ και των αόριστων και αντιλαϊκών ΣΔΙΤ, αναπαράγοντας μια μακρόχρονη αδράνεια, με απών και θαμμένο το στοιχείο της καθαρής και ουσιαστικής λύσης,της λύσης με αντοχή και προοπτική. Άλλωστε το αποτέλεσμα μιλά από μόνο του, η πραγματικότητα επίσης.
Η ΕΝΑΚ από την δική της σκοπιά, κατέθεσε - έδωσε άμεσα, στον σωστό χρόνο, το βασικό, πολιτικό και τεχνικό περίγραμμα, της δικής της θέσης - πρότασης διεξόδου που συνοπτικά ήταν και είναι

α) αποδέσμευση από τον λεγόμενο - και στην πράξη ανενεργό και προβληματικό - περιφερειακό σχεδιασμό των τριών ΧΥΤΑ,  που όμως έγιναν δύο (Τεμπλόνι - Λευκίμμη)
β) ποιοτική αναδιοργάνωση του Δημοτικού - δημόσιου συστήματος αποκομιδής των απορριμμάτων, με επαρκές προσωπικό, οργανωμένους ποιοτικούς σταθμούς, με αιχμή στην ανακυκλωτική διαδικασία και όχι μόνο
γ)  κατασκευή σύγχρονης - αποκλειστικά δημόσιου χαρακτήρα  Μονάδας Ολοκληρωμένης Διαχείρισης, με βάση τις νέες αναπτυγμένες τεχνολογίες, μονάδας συμβατής στις τοπικές συνθήκες και ανάγκες και με αυτονόητη νέα χωροθέτηση, αφού η Μονάδα αποτελεί υποδομή ποιοτικά διαφορετική από τους ΧΥΤΑ και διευκολύνει την απαλλαγή των φορτισμένων "κόκκινων ζωνών" Τεμπλονιού και Λευκίμμης από την διαδικασία διαχείρισης απορριμμάτων.
Αυτή την πρόταση - κατεύθυνση, η ΕΝΑΚ την κατέθεσε με όλα τα δυνατά μέσα προς την κοινωνία, προς τα κινήματα, την κατέθεσε στην δημόσια προβληματική. Το τοπικό μπλοκ εξουσίας, από την δική του σκοπιά, εδώ και 10 χρόνια καταθέτει την δική του "πολιτική", της προώθησης συμφερόντων,της σιωπής και της συσκότισης, της βίας και των ΜΑΤ, των διώξεων και της καταστολής, την "πολιτική" των κυττάρων και πάλι των κυττάρων, του δεματοποιητή, της χρονοτριβής και τελικά της μη επίλυσης. Η σημερινή δημοτική αρχή, εκτιμούμε, πως με έμπνευση αντλημένη από  το "πνεύμα" των 13 Δημάρχων του 2008 και του τότε Συνδέσμου καθαριότητας, λειτούργησε μέσα στα γεγονότα και προσανατόλισε έτσι τις εξελίξεις, που να οδηγούν και να εμφανίζουν σαν "μονόδρομο" το άνοιγμα του ΧΥΤΑ Λευκίμμης, βαφτίζοντας τον μάλιστα σε ΧΥΤΥ.
Η πρόταση, η θέση της ΕΝΑΚ βρέθηκε αντικειμενικά και διαχρονικά σε απόλυτη ρήξη με το τοπικό πολιτικό κατεστημένο, σε απόλυτη ρήξη και έξω από τα πλαίσια και όρια διαχείρισης της εξουσίας του. Το τοπικό μπλοκ εξουσίας, με όλες τις εκδοχές και εκφράσεις του, αρνήθηκε τον κοινωνικό - πολιτικό δημόσιο διάλογο και τον δημιουργικό προβληματισμό  και πεισματικά εφάρμοσε για όλα αυτά τα χρόνια την άγονη πολιτική του αδιεξόδου, μια πολιτική που συνεχίζει και σήμερα, που απελπισμένο από την τραγική και ανεξέλεγκτη πραγματικότητα που δημιουργήθηκε στο νησί, επιλέγει μια αδιέξοδη και πανικόβλητη πολιτική επιβολής.. Εάν όμως είχαν αντιμετωπίσει τα πράγματα αλλιώς από το 2008 και μετά, θα μπορούσε, παρά τις όποιες δυσκολίες, σήμερα όλα να είναι πολύ καλύτερα, να είναι διαφορετικά. Δεν το έκαναν, δεν το κάνουν.
Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε ακόμα πολλά και αναλυτικά για το τι έχει συμβεί στο πρόσφατο παρελθόν που δεν σταμάτησε ποτέ να πληρώνει - και σήμερα πληρώνει ακόμα περισσότερο - η Κέρκυρα και ο κερκυραϊκός λαός. Τώρα όμως είναι σημαντικό να επικεντρώσουμε στα άμεσα και επείγοντα
1) Η όποια πολιτική των ασκούντων εξουσία, επιστρατεύει αντιλήψεις "κοινωνικού αυτοματισμού" με γεωγραφικούς και τοπικιστικούς όρους π.χ " όλοι εναντίον Λευκίμμης" κλπ, είναι μια επικίνδυνη, αντιδραστική και άγονη πολιτική. Αντιλήψεις περί "εξιλαστήριων θυμάτων" δεν είναι αποδεκτές. Παράλληλα, απευθυνόμαστε προς κάθε κατεύθυνση και τονίζουμε την ανάγκη αλλά και την πολιτική ευθύνη όλων να κρατηθούν μακριά και να απομονωθούν πλήρως οι ναζιφασιστικοί σχηματισμοί (χρυσαυγίτες κλπ) που ασφαλώς και "επενδύουν" στην αναταραχή και την αγανάκτηση. Αυτοί που δεν το πράττουν επαρκώς κρίνονται, ιδιαίτερα από το χώρο των κοινωνικών αγωνιστών και της Αριστεράς.
2) Καταγγέλλουμε ευθέως σαν τυχοδιωκτική, κάθε υπόνοια σκέψης η μεθόδευσης που περιέχει σαν βάση, μεθόδους σύγκρουσης και επιχειρήσεις βίαιης κρατικής καταστολής. Είναι ξεκάθαρο πως αναφερόμαστε σε ζητήματα που συζητιούνται ευρύτερα και αφορούν την Νότια Κέρκυρα. Την εποχή των ΜΑΤ την ζήσαμε 10 χρόνια πριν, όπως και τις συνέπειες της.. Η γενικότερη ζημιά στον τόπο μας θα είναι τεράστια και θα λειτουργήσει προσθετικά στους όγκους των σκουπιδιών που ταλαιπωρούν ντόπιους και επισκέπτες
3) Καλούμε άλλη μια φορά τους τοπικούς φορείς εξουσίας, σε έκφραση πολιτικής βούλησης για αλλαγή πολιτικής βάσης και προσέγγισης και έναρξη ουσιαστικού κοινωνικού διαλόγου με αντικείμενο την πραγματική και βιώσιμη λύση. Ζητάμε και πάλι πραγματική διεκδίκηση και αγώνα ολόκληρου του κερκυραϊκού λαού σε Μέση, Νότο και Βορά, για την βιώσιμη λύση που αξίζει στον κερκυραϊκό λαό και αντιστοιχεί στην προσφορά του τόπου στην εθνική οικονομία. Η χώρα αξίζει να επενδύσει στην Κέρκυρα ότι χρειάζεται για την καθαρή και οριστική επίλυση του προβλήματος των σκουπιδιών. Πιο συγκεκριμένα ζητάμε άμεση, εδώ και τώρα, τολμηρή στροφή στην πραγματική λύση με πλήρη κυβερνητική στήριξη και ευρύτερη πολιτική συναίνεση, στο πλαίσιο συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος υλοποίησης και ανάλογων οικονομικών πόρων. Μια συγκροτημένη καθαρή λύση, σύγχρονης δημόσιας Μονάδας ολοκληρωμένης διαχείρισης που να επιλύει σε βάθος χρόνου το πρόβλημα των απορριμμάτων, με αυτονόητη νέα χωροθέτηση και όχι ψευτολύσεις "μικτών" τεμαχισμένων συστημάτων, δεματοποιητών κλπ. Μια τέτοια επίσημη και ξεκάθαρη δέσμευση, θα μπορούσε να είναι - έστω και αργά - η βάση για την ομαλοποίηση, η βάση πάνω στην οποία θα ήταν δυνατό να επιχειρηθεί, να εξευρεθεί και να οικοδομηθεί με ευρεία συναίνεση, ένα αποδεκτό ενδιάμεσο στάδιο μέχρι την οριστική επίλυση.

ΕΡΓΑΤΟΥΠΑΛΛΗΛΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ (ΕΡΓΑΚ) - ΓΙΑ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΕ ΔΗΜΟ ΚΕΡΚΥΡΑΣ - ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ

ΕΡΓΑΤΟΥΠΑΛΛΗΛΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ (ΕΡΓΑΚ) - ΓΙΑ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΕ ΔΗΜΟ ΚΕΡΚΥΡΑΣ - ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ
1) ΔΗΜΟΣ - ΑΜΕΣΗ ΕΞΟΦΛΗΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ - Μαζί με τους εργαζόμενους και το Σωματείο του Δήμου,  ζητάμε την άμεση εξόφληση των οφειλών προς  εργαζόμενους στον Δήμο Κερκυραίων (ΜΑΠ, δικαστικές αποφάσεις, μισθούς και άδειες). Ζητάμε μετατροπή όλων των συμβάσεων - και των απολυμένων από την προκήρυξη - σε αορίστου χρόνου. Ζητάμε προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στις κενές οργανικές θέσεις, προκειμένου να βελτιωθεί η λειτουργία των δημοτικών κοινωφελών υπηρεσιών. Επαναλαμβάνουμε για μια ακόμα φορά την κατηγορηματική μας αντίθεση στις "λογικές" ιδιωτικοποιήσεων κλάδων η τομέων, που είναι ενάντια στα συμφέροντα της κοινωνίας.
2) ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ - ΝΑ ΚΑΤΑΒΛΗΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΤΑ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΑ - Απαιτούμε την άμεση καταβολή όλων των δεδουλευμένων των εργαζομένων του Γενικού Νοσοκομείου Κέρκυρας, ενώνοντας τη φωνή μας με αυτή των εργαζομένων και του Σωματείου τους.
 3) ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ - ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΟΛΛΩΝ ΑΣΤΕΡΩΝ - Το ξεπούλημα  και η διάλυση της παραγωγικής βάσης της χώρας μας και η πλήρης μετατροπή  της σε καθυστερημένη χώρα,  αποκλειστικά υπηρεσιών,  όχι μόνο δεν ευνοεί, αλλά αντίθετα υπονομεύει και καταστρέφει τον εργαζόμενο λαό, την παραγωγική πλειοψηφία του τόπου μας. Αυτές οι πολιτικές επιλογές του εγχώριου μπλοκ εξουσίας και της ΕΕ, ενισχύουν στον υπερθετικό βαθμό το οικονομικό όφελος του τουριστικού κεφαλαίου, που σπεύδει να επωφεληθεί. Η δημιουργία καθεστώτος εργασιακής τρομοκρατίας, μαζικών απολύσεων και χαμηλών αμοιβών, είναι η τάση που κυριαρχεί αυτή τη στιγμή. Τα πολλά "αστέρια", δεν φαίνεται να σηματοδοτούν ανάλογες εργατικές αμοιβές και ανάλογο εργασιακό περιβάλλον. Δεν γνωρίζουμε εάν το περιβάλλον και οι τιμές βελτιώνονται για τους τουρίστες και τους λεφτάδες επισκέπτες,  για τους δικούς μας όμως εργαζόμενους η φτώχεια και η τρομοκρατία  "πολλών αστέρων" είναι το μέλλον που τους επιφυλάσσει η αστική ευρώζωνική "ανάπτυξη". Εργαζόμενοι, σωματεία, όλος ο εργαζόμενος κόσμος, ενωμένοι οφείλουμε να αντιταχθούμε και να αντισταθούμε σε αυτό το μαύρο καθεστώς, σε αυτό το σκοτεινό μέλλον και να παλέψουμε για εργατική κυριαρχία, για ένα καλύτερο μέλλον σε μια ανεξάρτητη - παραγωγική και αξιοπρεπή χώρα του ελληνικού λαού.

ΕΝΑΚ – ΠΟΡΕΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ (ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ 1η ΜΑΗ 2018) – ΝΑ ΞΑΝΑΒΓΑΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΑΟ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ

Πρωτομαγιά 2018 και ΕΝΑΚ – ΠΟΡΕΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ στέλνουμε μήνυμα αγώνα στην εργατική τάξη και την νεολαία της χώρας μας. Η Πρωτομαγιά είναι ημέρα σύμβολο και ορόσημο του εργατικού λαϊκού αγώνα, μαχητικής αλληλεγγύης των εργατών και εργαζόμενων, διεθνώς ταυτισμένη  με τη πάλη των εργατών για κατακτήσεις, για ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, για την τελική ταξική τους απελευθέρωση, αλλά και με αντιφασιστικό περιεχόμενο, το οποίο στην Ελλάδα βρίσκει, μεταξύ άλλων, το περιεχόμενο του με τους 200 εκτελεσμένους αντιφασίστες της Καισαριανής, την πρωτομαγιά του 1944 από τους Ναζί.
Πρωτομαγιά του 2018, ΕΝΑΚ και ΠΟΡΕΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ καλούμε τον εργαζόμενο λαό να οργανώσει τον αγώνα του με στόχο να πάρει πίσω όλα αυτά που του αφαίρεσαν τα προηγούμενα χρόνια και μαχητικά, να κερδίσει ακόμα περισσότερα. Μαζικά και επιθετικά στην διεκδίκηση. Καλούμε τον λαό να αγωνιστεί για την πραγματική εθνική ανεξαρτησία με εργατική λαϊκή κυριαρχία, για την ανατροπή του συστήματος εθνικής εξάρτησης – λαϊκής εξαθλίωσης, γιατί με αυτό το καθεστώς της υποτέλειας, θα μένουμε στα ίδια και χειρότερα.
Πρωτομαγιά του 2018, ΕΝΑΚ – ΠΟΡΕΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ καλούμε τον εργαζόμενο λαό και την νεολαία να δουν ξεκάθαρα την σύγχρονη πραγματικότητα και να βγάλουν συμπεράσματα από τις εμπειρίες, από όλα αυτά που ζήσαμε τα προηγούμενα χρόνια.
1) Η εμπειρία έδειξε πως δεν έχουμε να περιμένουμε πολλά, από κανέναν και από πουθενά. Το εργατικό λαϊκό κίνημα της χώρας μας, το κίνημα αντίστασης πρέπει να οργανωθεί και να αναζωογονηθεί από τα κάτω, από την βάση του, μέσα στα συνδικάτα και τους εργατικούς φορείς, στους συλλόγους και τις επιτροπές, στους χώρους δουλειάς, με αδιαπραγμάτευτη εργατική ενότητα και συγκροτημένες στοχεύσεις. Το κίνημα έχει άμεση ανάγκη να διδαχθεί από τις καλύτερες παραδόσεις του, να θέσει τα προβλήματα της σύγχρονης πραγματικότητας και να βάλει δυναμικά την σφραγίδα του στις εξελίξεις της χώρας. Αυτήν την αποστολή δεν πρόκειται να την κάνουν άλλοι για εμάς, το είδαμε τα προηγούμενα χρόνια μέσα από τα γεγονότα. Πρέπει να το κάνουμε μόνοι μας, από κάτω,η εργατική λαϊκή βάση.
2) Στα χρόνια που πέρασαν, τα μνημονιακά (όπως λέγονται) είδαμε και δοκιμάσαμε κάθε συνδυασμό και παραλλαγή του συστήματος της εθνικής εξάρτησης και της λαϊκής εξαθλίωσης, Είδαμε και βλέπουμε ακόμα και τους εγκληματίες ναζιφασίστες χρυσαυγίτες να εκπροσωπούνται στην βουλή. Είδαμε την κυβέρνηση Παπαδήμου – ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – Καρατζαφέρη, είδαμε την συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ.  Είδαμε τον ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ να εξελίσσονται σε κυβέρνηση του 3ου μνημονίου. Είδαμε τους εργατοπατέρες, είδαμε ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, σποραδικές 24ωρες απεργίες για την τιμή των όπλων, που όμως όχι λίγες φορές έγιναν βήμα έκφρασης της μαζικής εργατικής αντίστασης. Είδαμε και βλέπουμε το “ΚΚ” του Περισσού, “κομματικά” περιχαρακωμένο απέναντι στην λαϊκή κοινωνική οργή και αντίσταση, να συνεχίζει μεθοδικά την πολιτική της διάσπασης και της κομματικής ψηφοθηρικής πρακτικής, βγάζοντας νέες “θεωρίες” και αρνούμενο να δώσει έκφραση και προοπτική στους λαϊκούς αγώνες. Μέσα σε αυτό το πολιτικό πλαίσιο δέχτηκε αυτή την πρωτοφανή ταξική επίθεση ο εργαζόμενος κόσμος της χώρας, μέσα σε αυτό το πλαίσιο το σύστημα μπόρεσε και πέρασε τις βασικές επιδιώξεις του. Αν δεν διδαχτούμε από όλα αυτά, αν δεν εξάγουμε σωστά πολιτικά συμπεράσματα, δεν θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε μπροστά.
Το  2018   βρίσκει  τους   εργαζόμενους   της Ελλάδας   σε  ακόμη   χειρότερη  θέση. Το ντόπιο σύστημα εθνικής εξάρτησης και υποτέλειας, που σήμερα εκπροσωπεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΆ–   ΆΝΕΛ   αλλά σιγοντάρεται στις βασικές του  επιλογές από ένα ευρύτατο   φάσμα της αντιπολίτευσης, υλοποιεί μία-μία όλες τις μνημονιακές “υποχρεώσεις”, ενώ παράλληλα βαθαίνει τη λαϊκή εξαθλίωση παίρνοντας διαρκώς νέα αντιλαϊκά μέτρα.Με την ανεργία πάνω απο 20%, με τους μισθούς και συντάξεις παγωμένους για σχεδόν μία δεκαετία, η κυβέρνηση παίζει για δεύτερη χρονιά το χαρτί της «ανάπτυξης» διαφημίζοντας προς όλες τις κατευθύνσεις τα υψηλά “πρωτογενή πλεονάσματα”.  Ανάπτυξη, δηλαδή, τα κέρδη της οποίας θα καρπώνονται οι δανειστές. Η μεγαλύτερη όμως υπηρεσία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΆ – ΑΝΕΛ είναι η “ηθική” νομιμοποίηση όχι μόνον των μέτρων που πήρε η ίδια, όσο κυρίως των μέτρων που είχαν ήδη ψηφιστεί και επιβληθεί από προηγούμενες κυβερνήσεις. Μέτρων που ήταν τόσο απονομιμοποιημένα στη συνείδηση  των εργαζόμενων και του  λαού, που εμπόδιζαν  την εφαρμογή  τους  και ξεσήκωναν οργισμένες αντιδράσεις. Πρώτα και κύρια, φυσικά, νομιμοποίησε την ίδια την μνημονιακή εξάρτηση της χώρας, προσπάθεια που είχαν κάνει και οι  προηγούμενες κυβερνήσεις, χωρίς όμως αποτέλεσμα!  Μαζί με τα μνημόνια, φυσικά νομιμοποιήθηκαν και όλες οι μειώσεις μισθών και συντάξεων όλων των προηγούμενων ετών. Υπάρχουν όμως κι άλλοι τομείς που αξίζει να αναφερθούν, όλες με κοινό χαρακτηριστικό ότι το κόμμα του ΣΥΡΙΖΆ άλλαξε τη στάση του μετά το 2015. Τα τελευταία χρόνια η χώρα δένεται όλο και πιο στενά στο άρμα του   ΝΆΤΟ, “εξυπηρετώντας” τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές με κάθε ευκαιρία, δίνοντας όλο και περισσότερες  βάσεις  για  χρήση  από τις  ΝΆΤΟϊκές δυνάμεις, με αποκορύφωμα την επέκταση της βάσης της Σούδας, επιτείνοντας τις λογικές του “μονοδρόμου” και επιχειρώντας να αμβλύνει τα αντιιμπεριαλιστικά αντανακλαστικά  του λαού μας. Προωθούνται οι πλειστηριασμοί  πρώτης  κατοικίας, και μάλιστα επιταχύνοντας τις διαδικασίες μέσω της νομοθέτησης των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, πετώντας στο δρόμο πλήθος λαϊκών οικογενειών. Ο αγώνας για κατάργηση  ή έστω μείωση των διοδίων στους  αυτοκινητοδρόμους,μετατράπηκε σε αυξήσεις και σε δημιουργία νέων σταθμών διοδίων επεκτείνοντας την απαγόρευση και νομοθετικά.
Τέλος, μαζί με όλα τα προηγούμενα προχωράει γοργά και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.  Μετά τα  αεροδρόμια και τα λιμάνια, σήμερα σειρά έχει ο   χώρος της ενέργειας (λιγνίτης, πετρέλαιο και τελικά ηλεκτρική ενέργεια).
 Στον χώρο της εκπαίδευσης συνεχίζεται η ομηρεία χιλιάδων αναπληρωτών εκπαιδευτικών, που καλύπτουν πάγιες ανάγκες των σχολείων της χώρας σε όλες τις βαθμίδες, αφού οι διορισμοί δεν έχουν γίνει ουσιαστικά από το 2010. Την ίδια ώρα ρέουν οι δαπάνες των αμυντικών εξοπλιστικών προγραμμάτων,   με   τελευταία την προκλητική αναβάθμιση των πολεμικών F16, που χαιρετίστηκε και από ένα ευρύτατο φάσμα της αντιπολίτευσης.
ΕΝΑΚ – ΠΟΡΕΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ καλούμε τους εργαζόμενους και την νεολαία να δυναμώσουν τη φωνή τους και τους αγώνες τους  και να παλέψουν για τα δικαιώματά τους. Για τη ζωή και την επιβίωση, ενάντια στα μνημόνια του ΔΝΤ, της ΕΕ, της ΕΚΤ και της ΟΝΕ. Για την εθνική ανεξαρτησία και την κοινωνική πρόοδο, ενάντια στους ιμπεριαλιστές του ΝΆΤΟ που μετατρέπουν ολοένα και περισσότερο τη χώρα μας σε προτεκτοράτο. Ενάντια στο ναζιφασισμό, στον δηλητηριώδη ρόλο του, στις εγκληματικές συμμορίες και δράσεις του, ενάντια στην φασιστικοποίηση και τον αυταρχισμό.
                              ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΆΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΆΓΙΆ!

ΕΡΓΑΚ - ΓΙΑ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΩΝ ΛΙΓΝΙΤΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΤΗΣ ΔΕΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΟ ΣΑΦΑΡΙ

ΓΙΑ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΩΝ ΛΙΓΝΙΤΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΤΗΣ ΔΕΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΟ ΣΑΦΑΡΙ - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΟΥΠΑΛΛΗΛΙΚΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ

1) Η ψήφιση – έγκριση  στην βουλή από την κυβερνητική πλειοψηφία του νόμου για το ξεπούλημα και των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ ολοκληρώνει μια παλιά πολιτική και μεθόδευση που με απαίτηση των ξένων ιμπεριαλιστικών κέντρων, των “δανειστών” που λένε ορισμένοι, υπηρέτησαν και όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις, δίνοντας μεθοδικά την σκυτάλη η μια στην άλλη. Πρόκειται για μια επιλογή ενάντια στα συμφέροντα τς χώρας, ενάντια στα συμφέροντα των εργαζομένων και συνολικά του ελληνικού λαού. Η επιλογή αυτή που αποδυναμώνει ακόμα περισσότερο την ενεργειακή αυτονομία και ανεξαρτησία της χώρας μας, είναι πολιτική ενταγμένη στους κεντρικούς σχεδιασμούς και στην απαίτηση της ΕΕ και των μεγάλων συμφερόντων για την ιδιωτικοποίηση της ηλεκτρικής ενέργειας  και γενικότερα της ενέργειας στην χώρα μας, για την “απελευθέρωση” της αγοράς ενέργειας όπως λένε, που υλοποιείται μέσω μιας βίαιης και τεχνικής παρέμβασης αποδυνάμωσης της ΔΕΗ και των εθνικών μας υποδομών και εφοδίων. Η χώρα και ο εργαζόμενος κόσμος πληρώνουν και θα πληρώσουν ακόμα περισσότερο αυτές τις επιλογές που δεν έχουν στοιχειώδη λαϊκή έγκριση και αποδοχή. Αυτές οι επιλογές, αυτά τα νομοθετήματα δεν είναι αποδεκτά, δεν νομιμοποιούνται από τον εργαζόμενο ελληνικό λαό ούτε σε ότι αφορά το παρών, ούτε στο μέλλον.

  2) Μέσα στο πλαίσιο της άθλιας και πιεστικής οικονομικής κατάστασης που βρίσκεται ο εργαζόμενος κόσμος, στην ΕΡΓΑΚ φθάνουν αναφορές και διαμαρτυρίες πολιτών πως την τελευταία περίοδο, κλιμακώνεται εκ μέρους του τμήματος εμπορίας της ΔΕΗ ένα οργανωμένο και συστηματικό, με συνδρομή δικηγορικών γραφείων και μέσω εξωδίκων ακόμα, εισπρακτικό “σαφάρι”. Όλο αυτό το αποκρουστικό και άθλιο σκηνικό, που σίγουρα επιδεινώνει την βαριά κατάσταση της κοινωνικής δυσχέρειας και της εργατικής λαϊκής εξαθλίωσης, επιβεβαιώνει τον γενικότερο βαθμό αναλγησίας και περιφρόνησης των αντοχών του λαού, ενός λαού που νοιώθει πιεσμένος, κυνηγημένος και με με την θηλιά στο λαιμό του από παντού.

ΤΟ ΝΕΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ – ΣΕ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΠΑΝΙΚΟ Ο ΕΥΡΩΑΤΛΑΝΤΙΚΟΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ (πολιτικό σχόλιο)

ΤΟ ΝΕΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ – ΣΕ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΠΑΝΙΚΟ Ο ΕΥΡΩΑΤΛΑΝΤΙΚΟΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ (πολιτικό σχόλιο - αναδημοσίευση από τα ΝΕΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ)

Η νέα και νυχτερινή επίθεση του ΝΑΤΟ στην Συρία, με το προφανέστατα αβάσιμο, παλιό και πασίγνωστο πρόσχημα των χημικών, δεν δείχνει να είχε κάποια προφανή και ουσιαστικά αποτελέσματα, καθώς το μεγαλύτερο μέρος των πυραύλων κρουζ και τομαχόουκ που εκτοξεύτηκαν, καταρρίφθηκαν από την Συριακή αεράμυνα. Δίνει όμως την δυνατότητα εξαγωγής ορισμένων καταρχήν συμπερασμάτων. 1) Εμείς σαν ΕΝΑΚ και ευρύτερο λαικοδημοκρατικό αντιιμπεριαλιστικό κίνημα δεν καταδικάζουμε απλά την νέα ιμπεριαλιστική επίθεση, ούτε αιφνιδιαστήκαμε από αυτήν. Καθημερινά και σταθερά, μέσα στο λαό και με όλα τα μέσα που διαθέτουμε, παλεύουμε ενάντια στον ιμπεριαλισμό, ξεσκεπάζοντας την επιθετική εγκληματική του πολιτική και παράλληλα ξεσκεπάζοντας όσους αναπαράγουν αυταπάτες μέσα στο λαό και στο λαϊκό κίνημα σχετικά με την “φύση” των ιμπεριαλιστικών οργανισμών και κυρίως του ευρωατλαντικού ΝΑΤΟικού ιμπεριαλισμού, κάτω από την μπότα του οποίου βρίσκεται η χώρα μας. Εμείς με σαφήνεια και πληρότητα θέτουμε σαν πολιτική θέση και διεκδίκηση την άμεση έξοδο – αποχώρηση της Ελλάδας από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς ΝΑΤΟ – ΕΕ, χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις (όπως κάνουν  διάφορα κόμματα, σχήματα και ρεύματα της ευρύτερης αριστεράς – Σύριζα – κόμμα Περισσού κλπ – κλπ).

2) Η χθεσινή ΝΑΤΟ επίθεση δεν έγινε απλά με βάση ένα προκλητικά αβάσιμο και αναπόδεικτο πρόσχημα, όπως τα χημικά, αλλά και χωρίς στοιχειώδη “διεθνή νομιμοποίηση” γεγονός που επιβεβαιώνει πως ο ιμπεριαλισμός έχει εισέλθει για “”τα καλά” πια, σε επίπεδο τακτικής δράσης, σε μορφές επικίνδυνου και ανεξέλεγκτου τυχοδιωκτισμού, που στο πλαίσιο των ενδο ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών η και της ΝΑΤΟικής παράνοιας και ανασφάλειας, που αυξάνεται μετά την ΝΑΤΟική ήττα στην Συρία, δημιουργεί σοβαρότατους κινδύνους για την διεθνή – αλλά και την δική μας περιφερειακή – ειρήνη  και ασφάλεια, αλλά εγκυμονεί επίσης κινδύνους τραγικών “ατυχημάτων”  ανά πάσα στιγμή.

3) ΗΠΑ – Βρετανία και Γαλλία υπήρξαν οι πρωταγωνιστές της χθεσινής επίθεσης, αγνοώντας προκλητικά,  όχι μόνο τα ζητήματα νομιμότητας αλλά – και κυρίως – τα ξεκάθαρα πλειοψηφικά αντιπολεμικά αισθήματα των λαών τους (ιδιαίτερα στην Ευρώπη) και των υπολοίπων λαών. Αποτελεί πολιτική μας παρατήρηση πως οι ιμπεριαλιστικές ηγεσίες ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ αποξενώνονται και αδιαφορούν, ολοένα και περισσότερο, τόσο για την λαϊκή κοινή γνώμη (των χωρών τους και διεθνώς) όσο και για τους λεγόμενους διεθνείς θεσμούς νομιμότητας (ΟΗΕ κλπ).

4) Η ιμπεριαλιστική – εθνικιστική Γερμανία έμεινε για μια ακόμα φορά, σε ρόλο  (και μάλιστα φανατικό,  έξαλλο, με βάση τις σχετικές δηλώσεις Μέρκελ) πολιτικής και επιμελητειακής υποστήριξης της ΝΑΤΟικής επίθεσης, χωρίς εμφανή ενεργή στρατιωτική δραστηριότητα στον επιχειρησιακό τομέα. Από αυτή την θέση, ελπίζει ότι θα μπορεί, προφανώς, να διαχειρίζεται ευχερέστερα ζητήματα, αντιθέσεις και προβλήματα στο εσωτερικό της ΕΕ, που προκαλούνται από τις ιμπεριαλιστικές επιθέσεις, μεταξύ των οποίων και τις προσφυγικές ροές. Παράλληλα, διαφαίνεται και πάλι  μια δυσχέρεια, μια ορισμένη “κατάσταση” αναφορικά με τον ρόλο και τις προοπτικές της Γερμανίας μέσα στον ευρύτερο ευρωατλαντικό ιμπεριαλιστικό σχηματισμό.

5) Η Τουρκία, εξ ελισσόμενη και τασσόμενη στο πλευρό της ΝΑΤΟ επίθεσης,  επιχείρησε να καλύψει το “κενό” της έκθεσης της,  λόγω της εντεινόμενης και πολυποίκιλης συναναστροφής της με την Ρωσία και τον Πούτιν, υπενθυμίζοντας και επαναλαμβάνοντας τον παλιό της ρόλο, του ΝΑΤΟτσομπανόσκυλου στην περιοχή. Αναμφίβολα η τουρκική πολιτική και οι επιλογές Ερντογάν που εισήλθαν και πάλι σε μια ασταθή και δύσκολη φάση, δοκιμάζονται στο πλαίσιο των νέων εξελίξεων και ισορροπιών και θα δοκιμαστούν ακόμα περισσότερο την επόμενη περίοδο. Καθόλου και κανείς δεν πρέπει να ξεχνά πως η αντιδραστική κυβέρνηση Ερντογάν και το Τουρκικό κράτος είναι κράτος – εισβολέας (και) στα Συριακά εδάφη, όπως και στην Κύπρο..

6) Η χώρα μας και η ευρύτερη πολιτική της ηγεσία, διευκόλυναν για μια ακόμα φορά τους ιμπεριαλιστές, επιχειρώντας να χαράξουν και να “εκφράσουν” μια (κατά σύριζα) πολιτική προσχημάτων, όπως άλλωστε, κατά παράδοση γίνεται, θα λέγαμε. Επιτακτικά τίθεται το καθήκον του λαϊκού αντιιμπεριαλιστικού κινήματος να απαιτήσει από την ελληνική κυβέρνηση την άμεση αποκατάσταση των σχέσεων της Ελλάδας  με το Συριακό κράτος, που διακόπηκε με ιμπεριαλιστική εντολή από την κυβέρνηση Σαμαρά.

7) Σε ότι αφορά τις τελευταίες εξελίξεις, το Συριακό κράτος και οι σύμμαχοι του διαφαίνεται πως βγαίνουν ενισχυμένοι, πολιτικά, στρατιωτικά και διπλωματικά. Έχει βέβαια σημασία να δούμε παραπέρα, το είδος των εξελίξεων που θα δρομολογήσουν τα χθεσινά γεγονότα.

8) Το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα της χώρας μας και – όπως πιστεύουμε – συνολικά το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα παντού, οφείλει να ξεσηκώσει θύελλα καταγγελίας απέναντι στον πολεμοχαρή ιμπεριαλισμό, σαρώνοντας πολιτικές αυταπάτες με τις αντίστοιχες “ιδεολογικές τεκμηριώσεις” που η ίδια η ζωή τις απέδειξε σαπουνόφουσκες, και να συνδέσει τον αγώνα για την ειρήνη των λαών με τον αγώνα για την εθνική ανεξαρτησία με εργατική κυριαρχία, για Ελλάδα λεύτερη – ανεξάρτητη – προοδευτική και ευημερούσα.

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΣΜΗΝΑΓΟ (αναδημοσίευση από τα ΝΕΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ)

Αποχαιρετισμός σήμερα το μεσημέρι στον σμηναγό Γιώργο Μπαλταδώρο, στον τόπο καταγωγής του, το Μορφοβούνι Καρδίτσας. Μέσα σε ένα βαρύ κλίμα συγκίνησης που εξέφραζε το γενικότερο συναίσθημα, κυρίως όμως τα αισθήματα του εργαζόμενου λαού, που έχασε ένα δικό του παιδί, έναν εργαζόμενο στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας. Παρόντες, εκτός της οικογένειας – χωριανών, φίλων και συναδέλφων και αρκετοί πολιτικοί παράγοντες, “αναπόφευκτοι” σε αυτές τις περιστάσεις.. Αποφεύγοντας, ειδικά σήμερα, αναφορές σε θέματα, πολιτικές εκτιμήσεις, ερωτηματικά και ευρύτερους προβληματισμούς, ενώνουμε και τα δικά μας αισθήματα θλίψης στο κοινό συναίσθημα.